72 - เหตุผลอันไร้สาระ

72 - เหตุผลอันไร้สาระ

ภายในห้องโถงของโรงเตี๊ยมในค่ายพัก

"น่าเสียดายจริงๆ ถ้าไม่ใช่ว่าข้าบังเอิญไปเจอกับอัจฉริยะที่มีโอกาสทะลุเข้าสู่หนึ่งร้อยอันดับแรก ข้าก็คงยังมีโอกาสผ่านรอบแรกของการล่า"

ชายหนุ่มที่สวมชุดคลุมสีทองหรูหรานั่งอยู่บนเก้าอี้ขนาดใหญ่ ข้างกายเขามีคนสองคนยืนอยู่

หนึ่งในนั้นคือซือถูอวี้

และอีกคนหนึ่งคือตู้ซาน อัจฉริยะจากวังฉีอ๋อง ผู้ที่ถูกยอมรับว่ามีโอกาสทะลุเข้าสู่สิบอันดับแรกของการล่า

แต่ในขณะนี้ ไม่ว่าตู้ซานหรือซือถูอวี้ ต่างก็แสดงความเคารพอย่างสูงต่อชายหนุ่มที่นั่งอยู่

"ท่านอ๋องน้อย ข้าได้ส่งคำสั่งออกไปแล้ว ภายในสามวัน ครอบครัวของอัจฉริยะที่สังหารท่าน รวมถึงบุคคลที่ใกล้ชิดกับเขา จะถูกสังหารทั้งหมด" ตู้ซานกล่าวด้วยน้ำเสียงเคารพ

"อย่าโหดเหี้ยมเกินไปนัก แค่ฆ่าครอบครัวของมันก็พอ"

ชายหนุ่มโบกมืออย่างไม่แยแส น้ำเสียงราบเรียบ ราวกับการสังหารทั้งตระกูลเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย คล้ายกับการบดขยี้มดสักตัว

ซือถูอวี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ยินเช่นนั้นถึงกับสะท้านในใจ

การล่าในราชสำนัก ควรเป็นเวทีที่เปิดโอกาสให้เหล่าอัจฉริยะของอาณาจักรเทียนเหยียนแข่งขันกันด้วยความสามารถของตนเอง

ต่อให้ถูกคัดออก ก็เป็นเพราะพลังของตนไม่เพียงพอ

แต่บุคคลตรงหน้า เพียงเพราะถูกคัดออก กลับต้องการฆ่าล้างตระกูลของผู้ที่เขาพ่ายแพ้ให้สิ้นซาก...

"ข่าวลือเป็นความจริงสินะ" ซือถูอวี้คิดในใจ

ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินข่าวลือว่า

เซี่ยหยวนจี๋ ซื่อจื่อ(ผู้สืบทอดตำแหน่งอ๋อง)แห่งวังฉีอ๋อง เดิมทีเป็นบุตรนอกสมรส เติบโตขึ้นมาในสภาพแวดล้อมที่โหดร้าย จิตใจของเขาจึงบิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความวิปลาส

หลังจากที่ได้รับการยอมรับในฐานะซื่อจื่อแล้ว เขาก็ยิ่งไม่มีความยั้งคิด แค่เรื่องเล็กน้อยก็สั่งสังหารผู้คนทั้งครอบครัว

ในราชสำนักมีหลายตระกูลที่ถูกเขาสั่งล้างบาง เหตุผลที่พวกเขาถูกกำจัดไปนั้นเล็กน้อยจนแทบไม่น่าเชื่อ

"บุคคลอันตรายเช่นนี้ ข้าคงต้องระวังตัวให้มาก หากทำให้เขาไม่พอใจ แม้แต่ตระกูลของข้าก็คงไม่อาจคุ้มครองข้าได้" ซือถูอวี้พึมพำในใจ

เขาไม่อยากรับใช้คนที่จิตใจบิดเบี้ยวเช่นนี้เลย

แต่เพราะเป็นคำสั่งจากตระกูล เขาจึงต้องสร้างความสัมพันธ์กับซื่อจื่อผู้นี้

"ซือถูอวี้ เจ้าเห็นข้อมูลอัจฉริยะล่าสุดจากเจดีย์อัคคีมังกรแดงแล้วหรือไม่?" เซี่ยหยวนจี๋เอ่ยถาม

"ข้าเห็นแล้ว" ซือถูอวี้พยักหน้าหลายครั้ง

"ตามข้อมูลที่ข้ารวบรวมมา อัจฉริยะสองคนที่เพิ่งปรากฏตัวและมีโอกาสทะลุเข้าสู่สิบอันดับแรก ล้วนมีความเกี่ยวข้องกับเจ้า" เซี่ยหยวนจี๋เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม

"ใช่" ซือถูอวี้พยักหน้าอีกครั้ง "สำหรับอู๋เฉา ข้าไม่รู้จักเขาเลย ก่อนหน้านี้ไม่เคยพบหรือมีปฏิสัมพันธ์ใดๆ ข้าก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงต้องการตามล่าข้า อีกทั้งยังแสดงความเป็นศัตรูต่อข้าอย่างชัดเจน"

หลังจากการล่ารอบแรกสิ้นสุด ซือถูอวี้ได้ยินจากคุณหนูซ่งที่ถูกคัดออกว่า

มีพระหนุ่มผู้แข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึงกลัวกำลังตามหาเขา

และคุณหนูซ่งยังกล่าวด้วยว่า เพราะนางมีความสัมพันธ์อันดีกับเขา พระหนุ่มผู้นี้จึงสังหารนางโดยตรง

เห็นได้ชัดว่าอู๋เฉากำลังตามล่าตัวเขา

"ตามข้อมูลของเจดีย์อัคคีมังกรแดง อู๋เฉามีพลังแข็งแกร่งมาก แม้แต่ข้าเอง หากต้องต่อสู้กับเขาก็ไม่มั่นใจว่าจะชนะ" ตู้ซานกล่าว

"แม้แต่เจ้าก็ไม่มีความมั่นใจ?" เซี่ยหยวนจี๋หัวเราะอย่างประหลาดใจ "ซือถูอวี้ การที่เจ้าถูกบุคคลเช่นนี้เพ่งเล็ง เจ้านี่ช่างโชคร้ายเสียจริง"

ซือถูอวี้เพียงฝืนยิ้ม

เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมอู๋เฉาถึงต้องการล่าตัวเขา

"นอกจากอู๋เฉาแล้ว ยังมีซูซินจากตระกูลซู…"

แววตาของเซี่ยหยวนจี๋พลันเย็นยะเยือก

"หึ ตระกูลซู ตระกูลที่ล่มสลายไปแล้ว แม้แต่บรรพชนระดับ 'เนี่ยผาน' ก็สิ้นชีพไปแล้ว แต่ไม่นานมานี้ หน่วยอิงหลงเว่ยที่ถูกส่งไปตามคำสั่งของตระกูลเจ้า กลับถูกกวาดล้างจนสิ้น"

"หน่วยอิงหลงเว่ยทั้งกอง ถูกกำจัดหมดสิ้น!"

เสียงของเซี่ยหยวนจี๋เต็มไปด้วยความโกรธ

ซือถูอวี้ถึงกับตัวสั่น

หน่วยอิงหลงเว่ยกองนั้นถูกส่งไปตามคำสั่งของฉีอ๋อง ผลลัพธ์คือพวกเขาถูกกำจัดทั้งหมด ทำให้ฉีอ๋องโกรธเกรี้ยว และตระกูลซือถูเองก็ได้รับผลกระทบอย่างหนัก

เหตุผลที่เขาต้องมาประจบซื่อจื่อ ก็เพื่อลดความโกรธแค้นของฉีอ๋อง

"แล้วซูซินล่ะ? แค่ผู้บ่มเพาะระดับฮวาไห่ขั้นสูงเท่านั้น กระทั่งพลังยังอ่อนแอกว่าข้า"

"แต่เจดีย์อัคคีมังกรแดงกลับกล้าจัดอันดับให้เขามีโอกาสเข้าสู่สิบอันดับแรกของการล่า? ช่างน่าขัน ข้าผ่านรอบแรกไม่ได้ แล้วเขามีสิทธิ์อะไรถึงจะผ่านไปได้?"

เซี่ยหยวนจี๋คำรามเสียงต่ำ

ประสบการณ์ในวัยเด็กของเขาทำให้จิตใจของเขาบิดเบี้ยวโดยสมบูรณ์

เขาเชื่อว่าตัวเองคืออัจฉริยะที่แท้จริง และเกลียดชังทุกคนที่มีพรสวรรค์เหนือกว่าเขา

เขามีระดับ 'ฮวาไห่สมบูรณ์แบบ' และได้รับการฝึกฝนด้วยทรัพยากรอันล้นเหลือจากวังฉีอ๋อง

แต่สุดท้ายเขากลับถูกคัดออกจากรอบแรกของการล่า

นี่ทำให้เขาโกรธแค้นถึงขีดสุด และถึงขั้นสั่งสังหารครอบครัวของอัจฉริยะที่ทำให้เขาต้องพ่ายแพ้

ส่วนซูซิน?

ระดับพลังยังต่ำกว่าเขาแท้ๆ แต่กลับสามารถผ่านรอบแรกไปได้?

ยิ่งกว่านั้น ยังถูกจัดให้อยู่ในระดับอัจฉริยะสิบอันดับแรก?

ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?!

"ฆ่ามันซะ!"

"พวกเจ้าสองคน ไม่ว่าผู้ใดพบกับซูซิน ฆ่ามันซะ"

เหตุผลอาจฟังดูตลก แต่เซี่ยหยวนจี๋กลับออกคำสั่งโดยไม่ลังเล

"รับทราบ" ตู้ซานพยักหน้า สีหน้าราบเรียบไร้ความรู้สึก

ซือถูอวี้กลับรู้สึกตื่นตระหนกอย่างมาก

"ท่านอ๋องน้อย! การล่าในราชสำนักมีกฎชัดเจน ห้ามสังหารกันจริงๆ หากฝ่าฝืน..."

คำพูดยังไม่ทันจบ ดวงตาเย็นเยียบของเซี่ยหยวนจี๋ก็หันมามอง

"กฎ?"

"กฎของใคร?"

"ของฮ่องเต้เทียนเหยียนหรือ?"

"หากข้าฝ่าฝืน แล้วจะทำไม?"

เสียงของเซี่ยหยวนจี๋เย็นชา

แววตาของเขาเหมือนสัตว์ร้าย

ซือถูอวี้ตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าพูดอะไรอีก

เขารู้ดีว่าวิธีการของซื่อจื่อพระองค์นี้วิปลาสและอำมหิตเพียงใด แต่ที่สำคัญคือ เขามีอำนาจทำได้ตามที่ต้องการ

ฉีอ๋อง เป็นผู้เคยท้าชิงบัลลังก์กับฮ่องเต้เทียนเหยียน และต่อสู้อย่างสูสีอยู่เป็นเวลานาน

แม้ว่าสุดท้ายจะพ่ายแพ้ แต่พลังอำนาจของฉีอ๋องก็ยังคงแข็งแกร่ง

แข็งแกร่งจนฮ่องเต้เทียนเหยียนที่ครองบัลลังก์มาหลายปี ก็ยังไม่กล้าลงมือกำจัด

เซี่ยหยวนจี๋กระทำตามอำเภอใจ ฆ่าคนโดยไม่ต้องรับผลกรรม และแม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังต้องอดทนต่อพฤติกรรมของเขา

เพียงแค่ฆ่าอัจฉริยะคนหนึ่งในการล่า จะเป็นเรื่องใหญ่สักแค่ไหนกัน?

ตระหนักได้เช่นนี้ ซือถูอวี้ก็หัวเราะเยาะอยู่ในใจ

"ถูกซื่อจื่อฉีอ๋องเพ่งเล็ง ซูซิน เจ้าช่างโชคร้ายเสียจริง"

"โชคร้ายยิ่งกว่าข้าเสียอีก"

เขาเองก็ซวย ที่ถูกอู๋เฉาตามล่า

แต่ถึงอย่างไร อู๋เฉาก็ยังเล่นตามกฎของการล่า

แต่คนที่กำลังตามล่าซูซิน เป็นตัวตนที่ไม่เคารพกฎใดๆ ทั้งสิ้น

และที่สำคัญ เหตุผลที่ซื่อจื่อต้องการฆ่าซูซิน มันช่างไร้สาระสิ้นดี

………….