58 - การล่าขั้นแรก

58 - การล่าขั้นแรก

การล่าครั้งนี้รวบรวมอัจฉริยะเกือบหนึ่งแสนคน แม้ว่าส่วนใหญ่อาจเคยเผยพลังออกมาแล้ว และบรรดาอัจฉริยะที่แข็งแกร่งจริงๆ ก็ถูกบันทึกอยู่ในข้อมูลและเป็นที่รู้จักของผู้คน แต่ในจำนวนนั้นย่อมมีบางคนที่ปิดบังตัวตน ทำตัวเงียบเชียบ ยังไม่ถูกค้นพบ แต่กลับมีพลังที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง

เช่นเดียวกับซูซิน...

เขาพัฒนาพลังเร็วเกินไป อีกทั้งโอกาสที่เขาจะเผยฝีมือนั้นมีเพียงไม่กี่ครั้ง ที่ผ่านมามีเพียงพวกที่เคยต่อสู้กับเขาเท่านั้นที่รู้ถึงพลังของเขา แต่ถึงอย่างนั้น ตอนที่เขาสู้กับหลงเจี้ยน(กระบี่มังกร)และคนอื่นๆ เขาก็ไม่ได้ใช้พลังเต็มที่

ดังนั้น ในรายชื่อข้อมูลอัจฉริยะย่อมไม่มีชื่อของเขาปรากฏอยู่

"บรรดาอัจฉริยะที่เปิดเผยตัวตนและถูกบันทึกไว้ในข้อมูลนี้ มีหลายสิบคนที่มีคุณสมบัติพอจะเข้าถึงยี่สิบอันดับแรก และในจำนวนนั้นยังมีผู้ปลุกสายเลือดอีกหลายคน นอกจากนี้ ยังมีพวกที่ยังไม่ได้เผยพลังที่แท้จริงอีก... เยอะเกินไปจริงๆ" ซูซินกำหมัดแน่น เขารู้สึกถึงแรงกดดันในใจ

"แต่ตำแหน่งศิษย์ของเขตเทียนเหยียน ข้าจะต้องได้มา!"

"เราจะได้เห็นกัน ว่าสุดท้ายแล้วข้าจะไปได้ไกลแค่ไหน!"

...

ซูซินและต้วนอวิ๋นเฟิงนั่งดื่มในโรงเตี๊ยม พูดคุยเกี่ยวกับข้อมูลของบรรดาอัจฉริยะ

"เวทีประลองตรงนั้น มีคนท้าทายเซียวโม่!"

"เซียวโม่แห่งตระกูลเซียว? คนที่มีสิทธิ์ทะลุเข้ายี่สิบอันดับแรกอย่างนั้นหรือ?"

"เร็ว ไปดู!"

ภายในโรงเตี๊ยมเกิดความวุ่นวายขึ้น อัจฉริยะหลายคนลุกขึ้นและรีบไปที่เวทีประลอง

"เซียวโม่?"

ซูซินพยายามนึกถึงข้อมูลของชายผู้นี้

"ซูซิน ไปดูกันเถอะ?" ต้วนอวิ๋นเฟิงกล่าว

"ตกลง" ซูซินพยักหน้า ทั้งสองรีบเคลื่อนตัวไปที่เวทีประลอง

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงเวทีและมองเห็นร่างสองร่างที่กำลังปะทะกันอย่างดุเดือด

"หืม? อัจฉริยะจากอวิ๋นโจวของเรา" ซูซินขมวดคิ้ว

อวิ๋นโจวเป็นหนึ่งในสามสิบหกแคว้นของอาณาจักรเทียนเหยียน อัจฉริยะที่มาร่วมการล่าในครั้งนี้แม้จะมีไม่น้อย แต่พวกเขาก็ไม่ได้โดดเด่นมากนัก แม้ว่าจะมีบางคนที่ผ่านชั้นที่สองของเจดีย์แสวงมังกร แต่ผู้ที่มีคุณสมบัติเข้าสู่ร้อยอันดับแรกและได้รับการบันทึกในข้อมูลนั้นมีเพียงสองคนเท่านั้น

และหนึ่งในนั้นก็คือคนที่กำลังประลองกับเซียวโม่อยู่ตอนนี้

"เขาจะแพ้" ต้วนอวิ๋นเฟิงกล่าว

และเป็นไปตามคาด ทันทีที่เซียวโม่ลงมือ เงากระบี่อันเยือกเย็นนับสิบก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน อัจฉริยะจากอวิ๋นโจวที่อยู่ใจกลางเงากระบี่เหล่านั้นพ่ายแพ้ในทันที

"ข้ายอมรับความพ่ายแพ้"

หลังจากเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ เซียวโม่หัวเราะเสียงดัง แล้วหันหลังเตรียมจะจากไป แต่ทันทีที่เขาหันมา สายตาของเขาก็สบเข้ากับต้วนอวิ๋นเฟิงที่ยืนอยู่ใต้เวที

"ต้วนอวิ๋นเฟิง!!"

สีหน้าของเซียวโม่บิดเบี้ยวในทันที ดวงตาของเขาฉายแววโกรธแค้น แต่เขาไม่ได้ทำอะไรเพิ่มเติม เพียงแค่แค่นเสียงเย็นชาแล้วเดินจากไป

"ต้วนอวิ๋นเฟิง เมื่อครู่เซียวโม่มองเจ้าด้วยสายตาแปลกๆ เหมือนเขามีความแค้นกับเจ้า?" ซูซินถามด้วยความสนใจ

"แค่ข้าไปแย่งเจ้าสาวของเขาในวันแต่งงานของเขาเอง แล้วก็สั่งสอนเขาสักเล็กน้อย ไม่มีอะไรใหญ่โตหรอก เจ้านี่ใจแคบเกินไป" ต้วนอวิ๋นเฟิงกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

"วันแต่งงานของเขา เจ้าชิงตัวเจ้าสาวไป?" ซูซินตกตะลึง

"เจ้าสาวของเขาถูกบังคับให้แต่งงาน ข้าแค่เห็นแล้วอดไม่ได้ เลยช่วยนางออกมาเท่านั้นเอง" ต้วนอวิ๋นเฟิงกล่าว

"เจ้านี่มันสุดยอดจริงๆ"

ซูซินยกนิ้วโป้งให้เขา ไม่แปลกใจเลยที่เซียวโม่จะมองเขาด้วยสายตาเช่นนั้น

ซูซินและต้วนอวิ๋นเฟิงไม่ได้พูดอะไรกันมากนัก ไม่นานก็แยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน

...

สองวันต่อมา ค่ายพักแรมยังคงคึกคักเช่นเดิม

ต้วนอวิ๋นเฟิงอยู่ไม่สุข มักจะขึ้นเวทีไปท้าประลอง ส่วนซูซินยังคงเก็บตัวเงียบเชียบ

แล้วสองวันก็ผ่านไป วันที่การล่าจะเริ่มขึ้นก็มาถึง

รุ่งเช้า ตะวันโผล่พ้นขอบฟ้า

บนที่ราบอันกว้างใหญ่ อัจฉริยะเกือบหนึ่งแสนคนยืนเรียงรายกันแน่นขนัด

ซูซินยืนอยู่กับหลงเจี้ยนและอัจฉริยะสิบคนจากอำเภอหย่งหนิง

"หลงเจี้ยน เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดพวกเจ้าถึงดูหน้าตาหม่นหมองขนาดนี้?" ซูซินถาม

เขาสังเกตว่าไม่เพียงแต่หลงเจี้ยน แม้แต่ชิวเจ๋อและหลิงอวี่ก็ล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด

"ซูซิน ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา พวกข้าหลายคนขึ้นเวทีไปท้าประลอง แต่ผลลัพธ์..."

เพียงแค่ฟัง ซูซินก็เข้าใจได้ทันที

หลงเจี้ยนและพรรคพวกของเขา แม้แต่คนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มก็สามารถผ่านชั้นแรกของเจดีย์แสวงมังกรได้เท่านั้น เมื่อเทียบกับอัจฉริยะมากมายที่มาร่วมการล่าครั้งนี้ พวกเขาดูธรรมดาเกินไป พวกเขาขึ้นเวทีท้าประลอง และสุดท้ายก็โดนซัดจนพ่ายแพ้

ในเวทีประลอง มีทั้งคนที่ผ่านชั้นแรกของเจดีย์แสวงมังกร และผู้ที่ผ่านชั้นที่สอง พวกเขาพ่ายแพ้มากกว่าชนะ บางครั้งถึงกับโดนถล่มอย่างน่าสังเวช

"อัจฉริยะมากมายเกินไป เรามาที่นี่เหมือนมาแค่เป็นส่วนหนึ่งของงานเท่านั้น แค่ด่านแรกของการล่านี้ พวกเราก็แทบจะผ่านไม่ได้แล้ว" หลงเจี้ยนหัวเราะขมขื่น "จากสิบคนที่ถูกคัดเลือกจากอำเภอหย่งหนิง คงมีแค่เจ้าเท่านั้นที่ยังมีหวังในด่านแรกนี้"

"อย่าท้อใจไปเลย การล่าครั้งนี้มีคนมากมาย หากโชคดี พวกเจ้าอาจผ่านไปได้" ซูซินปลอบใจ

แต่หลงเจี้ยนและคนอื่นๆ เพียงแค่ฝืนยิ้มออกมาเท่านั้น

ตูม! ตูม! ตูม!

ทันใดนั้น มิติรอบด้านก็พังทลายลง

เพียงชั่วพริบตา ทางเข้าสู่ลานล่าแห่งจักรพรรดิก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

ท่ามกลางความตกตะลึงของอัจฉริยะทั้งหลาย ผู้อาวุโสผู้เป็นประธานการล่าโบกมือใหญ่

"เข้าไป!"

อัจฉริยะเกือบหนึ่งแสนคนราวกับฝูงต่อพุ่งเข้าสู่ช่องว่างมิติเหล่านั้น

ภายในชั่วพริบตา พวกเขาทั้งหมดก็เข้าสู่ลานล่า

การล่าแห่งจักรพรรดิ เริ่มต้นขึ้น!

ลานล่าแห่งจักรพรรดิเป็นพื้นที่อิสระที่กว้างใหญ่ไพศาล

ภายในพื้นที่แห่งนี้มีทั้งภูเขาและแม่น้ำ ดูไม่ต่างจากโลกภายนอก

อัจฉริยะเกือบหนึ่งแสนคนที่เข้าร่วมการล่าปรากฏตัวพร้อมกันภายในลานล่า

"หืม?"

ทันทีที่ซูซินปรากฏตัวขึ้น ดวงตาของเขาก็กวาดมองไปรอบๆ แม้ว่าเขาจะเห็นว่ามีคนอื่นๆ อยู่ในบริเวณนี้ แต่หลงเจี้ยน ชิวเจ๋อ และคนอื่นๆ ที่อยู่กับเขาก่อนหน้านี้กลับหายไปหมด

"ทุกคนกระจัดกระจายออกไปแล้วอย่างนั้นหรือ?" ซูซินพึมพำ

"เด็กน้อยทั้งหลาย"

เสียงอันทรงพลังดังก้องจากท้องฟ้าเหนือสนามล่า กระจายไปทั่วทุกมุมของลานล่า

อัจฉริยะทุกคนภายในลานล่าต่างตั้งใจฟัง

"การล่าขั้นแรก กฎง่ายมาก!"

"เมื่อพวกเจ้าเดินทางมาถึงค่ายและลงทะเบียน พวกเจ้าทุกคนได้รับป้ายประจำตัว หน้าที่ของพวกเจ้าก็คือทำทุกวิถีทางเพื่อกำจัดศัตรูและแย่งชิงป้ายของพวกเขา!"

"ห้าวันนับจากนี้ ผู้ที่มีป้ายมากที่สุดหนึ่งพันคนจะเป็นผู้ผ่านเข้ารอบ!"

"นอกจากนี้ ภายในป้ายประจำตัวของพวกเจ้ายังมีค่ายกลพิเศษที่สามารถปกป้องชีวิตของพวกเจ้าได้ในยามคับขัน ดังนั้น พวกเจ้าสามารถสู้กันได้อย่างเต็มที่ ต่อให้ถูก 'สังหาร' ก็จะไม่ตายจริง เพียงแค่ถูกคัดออกเท่านั้น"

"เด็กน้อยทั้งหลาย...ได้เวลาเพิ่มความบ้าคลั่งกันแล้ว!"

เสียงอันทรงพลังค่อยๆ จางหายไป

………..