39 - เหตุร้ายในตรอกมืด

39 - เหตุร้ายในตรอกมืด

ระหว่างทางกลับตระกูลซู จิตใจของเขาช่างเบิกบาน

"ตระกูลซูของข้า ตอนนี้อยู่ในสถานการณ์ที่ล่อแหลม"

"ตระกูลผังนั้นหาทางกำจัดตระกูลซูของข้าอยู่เสมอ พวกเขาเคยส่งมือสังหารมาลอบสังหารข้า แถมช่วงที่ผ่านมา การปะทะระหว่างเราก็ยิ่งรุนแรงขึ้น ความแค้นนี้มาถึงจุดที่ไม่มีวันหวนกลับแล้ว สักวันหนึ่ง การเผชิญหน้าครั้งใหญ่จะต้องเกิดขึ้น"

"และยังมีตระกูลซือถูที่แอบอยู่เบื้องหลังตระกูลผัง ถึงแม้ว่าพวกเขายังลังเลเพราะตระกูลซูยังมีไพ่ลับอยู่ แต่ไม่มีใครรู้ว่าความลังเลนั้นจะอยู่ได้นานแค่ไหน บางทีวันใดวันหนึ่งพวกเขาอาจจะตัดสินใจลงมืออย่างเด็ดขาด"

"แต่หากข้าสามารถเข้าสู่วังเทียนเหยียนได้อย่างราบรื่น และกลายเป็นศิษย์ของวังเทียนเหยียน อันตรายเหล่านี้ก็จะหมดไป!"

ซูซินกำลังครุ่นคิด

แต่ในตอนนั้นเอง…

"ฮึบ!" "ฮึบ!"

"ถอยไป! อย่าขวางทาง!"

ฝูงม้าศึกควบทะยานมาตามถนน ผู้คนที่อยู่บนท้องถนนรีบหลบทางกันอย่างรวดเร็ว

"ควบม้าในเมือง?" ซูซินขมวดคิ้ว

ที่นี่คือเมืองหลวงของแคว้น อีกทั้งยังเป็นถนนสายหลัก เว้นแต่มีเหตุเร่งด่วนจริงๆ มิฉะนั้นผู้ใดจะกล้าควบม้าผ่านเมืองโดยประมาทเช่นนี้?

ขณะที่ฝูงม้าเข้ามาใกล้ ซูซินก็มองเห็นบุคคลหนึ่งบนหลังม้า ร่างของเขาเต็มไปด้วยเลือด สภาพดูเหนื่อยล้าและเร่งรีบอย่างมาก

"เย่หลัว?" ซูซินอุทานออกมา

"คุณชาย!"

เย่หลัวก็เห็นซูซินเช่นกัน เขารีบหยุดม้า

"เกิดอะไรขึ้น?" ซูซินถาม

"ผู้อาวุโสรองถูกล้อมโจมตีโดยยอดฝีมือระดับฮวาไห่สมบูรณ์แบบของตระกูลผังสามคนที่ตรอกอันสุ่ยฝั่งตะวันออก! ตอนนี้กำลังจะต้านทานไม่ไหวแล้ว!!" เย่หลัวกล่าวอย่างร้อนรน

"เจ้าว่าอะไรนะ?"

ใบหน้าของซูซินเปลี่ยนสีทันที!

ซูซินพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว พุ่งผ่านถนนด้วยความร้อนรนมุ่งตรงไปยังตรอกอันมืดมิดของเขตตะวันออก

ในใจของเขาร้อนรุ่มดั่งไฟเผา

ผู้อาวุโสรอง...

ชายผู้เร่าร้อน ที่แม้จะใจร้อนแต่กลับให้ความสำคัญกับเกียรติของตระกูลเหนือสิ่งอื่นใด

ชายผู้กล่าวว่า จะยอมให้คนรุ่นหลังของตระกูลซูเข้าสู่สนามรบได้ ก็ต่อเมื่อพวกเขาเหล่าผู้อาวุโสล้มตายหมดสิ้นแล้วเท่านั้น

การแก้แค้นต่อตระกูลผังในครั้งนี้ ผู้อาวุโสรองเป็นผู้บัญชาการแนวหน้าตลอดมา

หากเขาเกิดเป็นอะไรไป มันจะเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับตระกูลซูทั้งมวล

"ข้าต้องไปให้ทัน!"

ซูซินตะโกนก้องในใจ

...

ตรอกอันมืดมิด เขตตะวันออก

ศึกใหญ่ได้ดำเนินต่อเนื่องมาเป็นเวลานาน

บ้านเรือนในตรอกหลายหลังพังทลายลง กำแพงบางส่วนแตกกระจายเป็นเศษฝุ่น

และ ณ หลังคาของหนึ่งในบ้านเรือนเหล่านั้น ผู้อาวุโสรองซูเถี่ยถงยืนอยู่ มือทั้งสองกำกระบองหินสีเขียวแน่น เขากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูถึงสามคนซึ่งล้วนเป็นผู้บ่มเพาะพลังระดับสูงสุดของขั้น "ฮวาไห่"

ริมฝีปากของเขาเปื้อนเลือด เสื้อคลุมขาดวิ่น ร่างกายมีบาดแผลสองแห่ง

หนึ่งคือรอยแผลที่เอวซ้าย แม้จะไม่ลึกมากนัก แต่เลือดก็ยังคงไหลออกมาไม่หยุด

อีกแห่งหนึ่งคือบาดแผลบนขาขวา ถูกทวนแทงทะลุจนเป็นรูเลือดโหว่

เดิมที หากสู้ตัวต่อตัว ซูเถี่ยถงถือเป็นผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดของขั้น "ฮวาไห่" สามารถสังหารคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย แม้ต้องสู้กับศัตรูสองคนพร้อมกัน เขาก็ยังสามารถรับมือได้

แต่ตอนนี้ ศัตรูที่รุมล้อมเขามีถึงสามคน อีกทั้งเขายังถูกลอบโจมตีจนบาดเจ็บที่ขา

แผลนี้ไม่เพียงลดทอนพลังต่อสู้ของเขาลงอย่างมหาศาล แต่ยังทำให้เขาสูญเสียโอกาสหลบหนีโดยสิ้นเชิง

เขาทำได้เพียงพยายามต้านทานการโจมตีของทั้งสามคนให้ได้นานที่สุด หวังเพียงว่ากองกำลังเสริมของตระกูลซูจะมาทันเวลา

"ฮ่าๆๆ! ซูเถี่ยถง เจ้าอย่าหวังจะรอดไปได้เลย ถูกพวกเราสามคนล้อมไว้เช่นนี้ เจ้ายังคิดจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกหรือ?"

บุรุษชุดม่วงหนึ่งในสามคนที่ล้อมซูเถี่ยถงอยู่ หัวเราะเสียงเย้ยหยัน

เขาคือผู้อาวุโสของตระกูลผัง อีกสองคนที่เหลือ คนหนึ่งเป็นชายชราผมสีน้ำตาลผู้ใช้อาวุธเป็นทวน อีกคนคือสตรีวัยกลางคนที่ใช้กระบี่คู่

สามคนนี้ร่วมมือกันโจมตีอย่างหนักหน่วง แต่ถึงแม้พวกเขาจะเป็นฝ่ายได้เปรียบ ก็ยังรู้สึกว่าซูเถี่ยถงเป็นศัตรูที่รับมือได้ยาก

"สมแล้วที่เป็นผู้อาวุโสรองของตระกูลซู พลังของเขาเกือบจะถึงขีดสุดของขั้นฮวาไห่แล้ว อีกนิดเดียวก็คงจะทะลวงเข้าสู่อาณาจักรโพซวี"

"แม้พวกเราจะเริ่มต้นด้วยการลอบโจมตีจนเขาบาดเจ็บ แต่กระนั้น กลับยังใช้เวลานานขนาดนี้กว่าจะจัดการเขาได้"

"กระบวนท่ากระบองของเขาก็ไม่เลวเลย!"

แม้ว่าจะยอมรับว่าซูเถี่ยถงแข็งแกร่ง แต่ทั้งสามคนก็ไม่ได้วิตกกังวล

เพราะแผนการวันนี้ พวกเขาได้วางหมากไว้อย่างรอบคอบ

ตั้งแต่การล่อซูเถี่ยถงมายังตรอกอันมืดมิดนี้ ตระกูลผังก็ได้เตรียมทุกอย่างไว้แล้ว

แม้จะมีคนรีบวิ่งไปแจ้งข่าว แต่ระยะทางระหว่างที่ส่งข่าวไปถึงที่มั่นของตระกูลซู และการส่งกองกำลังมาช่วยเหลือ ใช้เวลานานเกินกว่าที่ซูเถี่ยถงจะรอดได้

"เจ้าเคยฆ่าผู้บ่มเพาะขั้นฮวาไห่ของตระกูลผังไปนับสิบคน แม้กระทั่งผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดของขั้นฮวาไห่เจ้าก็ฆ่าไปหนึ่งคน ซูเถี่ยถง เจ้าสมควรตาย!"

ผู้อาวุโสของตระกูลผังกล่าวเสียงเย็นชา

แท้จริงแล้ว ตระกูลผังในตอนแรกคิดจะอดทนต่อการแก้แค้นของตระกูลซู

เพราะพวกเขาเองก็เป็นฝ่ายเริ่มก่อน โดยส่งนักฆ่าไปลอบสังหารบุตรชายของตระกูลซูแต่ล้มเหลว

เป็นเรื่องธรรมดาที่ตระกูลซูจะโกรธและตอบโต้

แต่ใครจะคาดคิดว่าการแก้แค้นของตระกูลซูจะรุนแรงถึงเพียงนี้ โดยเฉพาะซูเถี่ยถง เขาออกมาสังหารผู้บ่มเพาะของตระกูลผังไปมากมาย

โดยเฉพาะเมื่อสองวันก่อน เขาได้ฆ่าผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดของขั้นฮวาไห่ของตระกูลผังไปหนึ่งคน

ทำให้พวกเขาไม่อาจนิ่งเฉยอีกต่อไป

สุดท้ายจึงตัดสินใจฆ่าซูเถี่ยถง

ดังนั้นเหตุการณ์ในวันนี้จึงเกิดขึ้น

ฉึก!

ในช่วงเวลาที่การต่อสู้ดำเนินไป ชายชราผมสีน้ำตาลที่ใช้อาวุธเป็นทวนสบโอกาสแทงทวนเข้าใส่ซูเถี่ยถง

ซูเถี่ยถงหลบไม่ทัน ถูกแทงทะลุไหล่เป็นรูเลือด

บาดแผลนี้ส่งผลให้พลังแขนของเขาลดลง

การรับมือกับการโจมตีของศัตรูทั้งสามคน ยิ่งลำบากขึ้นไปอีก

เคร้ง! เคร้ง!

สตรีวัยกลางคนที่ใช้กระบี่คู่โจมตีใส่เขาซ้ำๆ จนในที่สุดกระบองหินในมือของซูเถี่ยถงก็ถูกซัดกระเด็นออกไป

อาวุธหลุดมือ...

"จบสิ้นแล้ว!"

แววตาของซูเถี่ยถงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง แต่ในขณะเดียวกัน ความบ้าคลั่งกลับแผ่ซ่านออกมา

"หากข้าจะตาย ก็ต้องมีคนตายตามไปด้วย!"

เขามองตรงไปยังทวนที่พุ่งเข้าหาคอของเขา

เขาไม่ได้คิดจะหลบ แต่กลับพุ่งเข้าหามันแทน

ในขณะเดียวกัน ปลายนิ้วของเขารวบรวมพลัง หวังจะใช้ดรรชนียิงทะลุศีรษะของศัตรูในเสี้ยวลมหายใจที่ทวนเสียบเข้าคอของเขา

แต่ก่อนที่ทวนจะถึงตัวเขา

กระบี่เล่มหนึ่งกลับพุ่งเข้ามาขวาง

กระบี่นี้เคลื่อนที่ดั่งอสรพิษ เลื้อยไปในอากาศอย่างพริ้วไหว

มันไม่เพียงแต่หยุดทวนเล่มนั้นได้ แต่ยังต้านการโจมตีของศัตรูอีกสองคนไว้ได้ทั้งหมด

ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!

สามคนที่ล้อมโจมตีซูเถี่ยถงรีบถอยออกไป

………