28 - ความช่วยเหลือ

28 - ความช่วยเหลือ

เมืองตงหยาง ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมืองหย่งหนิง ห่างจากเมืองหลวงของแคว้นไม่ไกลนัก

ที่ตั้งของพรรคเฮยเหยียน

ใกล้พลบค่ำ ว่านฉง หัวหน้าพรรคเฮยเหยียน นั่งอยู่บนเก้าอี้เอน แต่กลับนอนพลิกตัวไปมาอย่างไม่สบายใจ

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล

เดิมทีเขาเป็นเพียงโจรธรรมดา แต่ใช้เล่ห์เหลี่ยมและฝีมือ ก้าวขึ้นจากลูกสมุนต่ำต้อยจนได้เป็นหัวหน้าพรรคเฮยเหยียนของเมืองตงหยาง มีลูกน้องหลายพันคน ถือเป็นผู้มีอิทธิพลคนหนึ่ง

แม้ทุกปีต้องส่งเงินก้อนโตเป็นของกำนัลให้แก่บุคคลสำคัญหรือขุมอำนาจต่างๆ ในเมืองหย่งหนิง แต่ส่วนแบ่งที่เหลือก็ยังมากพอให้เขาใช้ชีวิตสุขสบาย

แต่ไม่นานนี้เอง พรรคใหญ่อีกแห่งในเมืองตงหยาง 'พรรคหลิวสุ่ย' ได้ผงาดขึ้นมา

หัวหน้าพรรคหลิวสุ่ยเดิมเป็นผู้นำกลุ่มโจร พาคนของตนเข้ามาตั้งพรรคในเมืองและเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ภายในเวลาไม่ถึงสองเดือนก็สามารถมีอำนาจเทียบเท่ากับพรรคเฮยเหยียนได้ แถมยอดฝีมือระดับสูงยังมีมากกว่าพรรคเฮยเหยียนเสียอีก

หลังจากการต่อสู้กันหลายครั้ง พรรคเฮยเหยียนตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบโดยตลอด บรรดาผู้นำของพรรค เดิมมีอยู่สี่ แต่ตอนนี้เหลือเพียงสอง

อีกไม่กี่วัน พรรคเฮยเหยียนกับพรรคหลิวสุ่ยจะเผชิญศึกครั้งสุดท้าย ซึ่งจะเป็นการตัดสินชะตาของพรรค แต่ด้วยพลังที่มีอยู่ในตอนนี้ ว่านฉงไม่มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นเขาจึงไม่ลังเลที่จะทุ่มเงินมหาศาล ขอให้ตระกูลซูส่งยอดฝีมือมาช่วย

"หัวหน้า! หัวหน้า!"

ลูกน้องคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ "ยอดฝีมือตระกูลซูมาถึงแล้ว!"

"มาถึงแล้ว!"

ว่านฉงลุกพรวด สีหน้าปรากฏแววดีใจ "เร็ว เข้าไปตามท่านกุนซือ ออกไปต้อนรับกัน"

ไม่นาน คนกลุ่มใหญ่ก็วิ่งไปที่ประตูค่ายของพรรค นอกจากว่านฉงและหัวหน้ากลุ่มสองคนแล้ว ยังมีชายชราเคราแพะหนึ่งคน ซึ่งเป็นกุนซือของพรรคเฮยเหยียน

จากระยะไกล พวกเขามองเห็นเงาร่างสองคนยืนอยู่หน้าประตู

"ว่านฉง คารวะผู้กล้าทั้งสอง"

ว่านฉงเดินไปข้างหน้า ค้อมตัวทำความเคารพต่อเย่หลัวอย่างนอบน้อม

"ข้าคือเย่หลัว แขกพิเศษของตระกูลซู หัวหน้าว่าน ที่นี่เป็นถิ่นของท่านเอง ท่านก็เป็นยอดฝีมือระดับฮวาไห่ขั้นสูงสุด ไม่จำเป็นต้องก้มหัวเช่นนี้ ลุกขึ้นเถิด" เย่หลัวกล่าว

ว่านฉงจึงเงยหน้าขึ้น มองสำรวจเย่หลัวอย่างรวดเร็วแล้วก็รู้สึกยินดี

แม้เย่หลัวยังไม่ลงมือ แต่เขาสัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งที่แผ่ออกมาอย่างแผ่วเบา เป็นพลังที่ไม่ด้อยไปกว่าตัวเขาเลย

จากนั้นสายตาของว่านฉงก็หันไปมองบุคคลอีกคนข้างๆ

"หืม?" คิ้วของว่านฉงขมวดเข้าหากันทันที

ไม่ใช่อะไรอื่น นั่นเพราะชายผู้นี้ดู... อ่อนวัยเกินไป

ดูแล้วน่าจะยังไม่ถึงยี่สิบปีด้วยซ้ำ

อายุเพียงเท่านี้ ฝีมือจะแข็งแกร่งถึงเพียงไหนกัน?

"ท่านเย่หลัว คนผู้นี้คือ?" ว่านฉงถามอย่างระมัดระวัง

"ท่านผู้นี้คือคุณชายรองของตระกูลซู และเป็นผู้ครอบครองตรากระบี่ของคนรุ่นเยาว์แห่งตระกูลซู ซูซิน!" เย่หลัวกล่าว

"คุณชายรอง?" ว่านฉงตกตะลึง

เพียงแค่ตำแหน่งคุณชายรองนี้ก็มีความหมายอันยิ่งใหญ่ในตระกูลซูแล้ว

"ข้าเคยได้ยินว่าตรากระบี่ของตระกูลซู จะมีเพียงผู้แข็งแกร่งที่สุดในคนรุ่นเยาว์ของตระกูลซูเท่านั้นที่มีสิทธิ์ครอบครอง คุณชายรองสามารถถือครองตรากระบี่ของตระกูลซูได้ เช่นนั้นพลังของท่านคงจะ..." ว่านฉงยังกล่าวไม่ทันจบ

"หัวหน้าว่าน ข้ารู้ว่าท่านอยากถามอะไร แต่น่าเสียดายที่ต้องทำให้ท่านผิดหวัง ระดับพลังของข้ายังไม่ถึงฮวาไห่" ซูซินกล่าวตรงๆ

"ยังไม่ถึงฮวาไห่?" สีหน้าของว่านฉงเปลี่ยนไปทันที ความไม่พอใจผุดขึ้นมาในใจ

"ทำไมกัน! คุณชายรองของตระกูลซูอุตส่าห์มาด้วยตัวเอง ท่านกลับไม่ยินดีต้อนรับอย่างนั้นหรือ?" เย่หลัวตวาดเสียงเข้ม

ในสายตาเขา ด้วยฐานะและพลังของคุณชายรอง ซูซินยอมมาช่วยเหลือพรรคเฮยเหยียนก็นับว่าเป็นโชคดีของว่านฉงแล้ว เขายังกล้าดูแคลนพลังของซูซินอีกหรือ?

"ไม่กล้า! ไม่กล้า!"

"ข้าได้ให้คนเตรียมงานเลี้ยงต้อนรับคุณชายและท่านเย่ลั่วเรียบร้อยแล้ว" ว่านฉงกล่าวด้วยรอยยิ้มประจบ

"ไม่ต้องจัดงานเลี้ยง ส่งอาหารมาให้เราที่ห้องก็พอ" ซูซินกล่าว

"ได้ ได้" ว่านฉงพยักหน้ารัวๆ "สวีเหล่าซาน รีบพาท่านทั้งสองไปยังห้องพัก"

ชายที่ถูกเรียกว่า 'สวีเหล่าซาน' รีบก้มหัวรับคำ ก่อนเชื้อเชิญซูซินและเย่ลั่วเข้าไปยังที่พัก

แต่หลังจากที่ทั้งสองจากไป สีหน้าของว่านฉงก็เปลี่ยนเป็นมืดมนในทันที

ไม่นานหลังจากนั้น ภายในห้องลับที่ปิดสนิท ว่านฉงระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างเต็มที่

"สารเลว!"

"ตระกูลซูช่างน่าตาย!"

"ข้าลงทุนบำเหน็จตระกูลซูมาตลอด คราวนี้ยังเตรียมของกำนัลล้ำค่าเพื่อเชิญพวกเขาส่งผู้แข็งแกร่งระดับฮวาให่ขั้นสมบูรณ์แบบสองคนมาให้ช่วย แต่ใครจะคิดว่าพวกมันกลับส่งมาแค่หนึ่งคน! อีกคนกลับเป็นคุณชายสารเลวอะไรนั่น!"

"คุณชายสารเลวผู้นั้น เขาคิดว่าข้าเป็นอะไร? คิดว่าการอยู่รอดของพวกข้าพรรคฮวาเหยียนเป็นเรื่องเล่นๆ อย่างนั้นหรือ?"

ว่านฉงเดือดดาลสุดขีด

เขาไม่เชื่อเลยว่าคุณชายตระกูลซูที่ยังไม่บรรลุระดับฮว๋าไห่จะมีความสามารถใดๆ พอจะช่วยได้ คิดว่าตระกูลซูส่งคนผู้นี้มาเพื่อฝึกฝนประสบการณ์เท่านั้น

แต่ให้ใช้ความเป็นความตายของพรรคฮวาเหยียนมาเป็นสนามฝึกฝน เขาย่อมไม่พอใจ

เพียงแต่ต่อหน้าพวกนั้น เขาไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่ระบายความโกรธในที่ลับแทน

"ท่านหัวหน้า ใจเย็นก่อน"

กุนซือผู้มีหนวดเคราแพะกล่าวปลอบ "แม้ว่าตระกูลซูจะไม่ได้ส่งผู้แข็งแกร่งมาสองคนตามที่เราหวัง แต่ก็ดีที่ยังมีหนึ่งคน อีกทั้งคุณชายตระกูลซูผู้นั้นก็มีฐานะสูงส่ง ถึงคราวคับขันอาจมีประโยชน์ก็ได้"

"ยิ่งไปกว่านั้น แม้พรรคสุ่ยหลิวจะเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่พวกเขาก็ไม่มีรากฐานมั่นคง ไม่เหมือนพวกเราที่ผูกมิตรกับตระกูลซูมาเนิ่นนาน เราจึงสามารถเรียกคนของตระกูลซูมาได้ก่อน แต่พวกเขาหาใครไม่ได้ ดังนั้นเมื่อถึงวันประลอง พวกเราจะได้เปรียบกว่า เพราะยังมีผู้แข็งแกร่งระดับฮวาให่ขั้นสมบูรณ์แบบคอยช่วยเหลือ"

"เฮ้อ!"

ว่านฉงพ่นลมหายใจแรง "หวังว่ามันจะเป็นเช่นนั้น"

ขณะที่ว่านฉงกำลังระบายความอัดอั้นอยู่นั้น ห่างจากค่ายพรรคฮวาเหยียนไปเพียงไม่กี่ลี้ ก็คือค่ายของพรรคสุ่ยหลิว

"ผู้แข็งแกร่งของตระกูลซู มาถึงแล้วสินะ?"

หัวหน้าพรรคสุ่ยหลิวเป็นบุรุษหนุ่มรูปงามในชุดคลุมสีเงิน เมื่อได้ยินข่าวว่าเหล่าคนของตระกูลซูมาถึง เขากลับไม่แสดงความแปลกใจแม้แต่น้อย ไม่มีแม้กระทั่งความกังวลใดๆ

"จากข่าววงใน บอกว่าตระกูลซูส่งคนมาสองคน หนึ่งในนั้นเป็นผู้แข็งแกร่งระดับฮวาให่ขั้นสมบูรณ์แบบ ส่วนอีกคนว่ากันว่าเป็นคุณชายของตระกูลซู และฐานพลังยังไม่ถึงขั้นฮว๋าไห่"

หนึ่งในผู้นำของพรรคสุ่ยหลิวรายงาน

"ส่งมาแค่หนึ่งคนงั้นหรือ?"

ชายหนุ่มในชุดเงินหันมามอง ก่อนจะส่ายหน้า "ดูเหมือนว่าตระกูลซูจะไม่ได้ตั้งใจช่วยเหลือว่านฉงจริงจังเสียเท่าไร"

"ข้าอุตส่าห์เตรียมการใหญ่มารับมือพวกเขา ตอนนี้ดูเหมือนว่าคงไม่จำเป็นแล้ว"

"ในเมื่อผลลัพธ์ของศึกนี้ไม่มีอะไรต้องลุ้นแล้ว ก็เริ่มเสียแต่เนิ่นๆ เถอะ"

"แจ้งพี่น้องทุกคน เตรียมตัวให้พร้อม อีกสามวันข้างหน้า เปิดศึกกับพรรคฮวาเหยียน!"

………