บทที่ 24 - มาร์แก็ตผงาดแชมป์! แอนโธนียืนงงในดงแชมป์

บทที่ 24 - มาร์แก็ตผงาดแชมป์! แอนโธนียืนงงในดงแชมป์

แมวมองที่ไม่รู้จักหวังฉงได้แต่งงเป็นไก่ตาแตก ส่วนคนที่เล็งหวังฉงไว้ก่อนแล้วต่างพากันเนื้อเต้น

ก่อนหน้านี้พวกเขาสนใจหวังฉงแค่เพราะสรีระที่ดูดี

เซ็นเตอร์สูง 208 ซม. แขนยาว 224 ซม. ถือว่ายอดเยี่ยม ยิ่งอายุเพิ่ง 20 ยังมีอนาคต แค่นี้ก็พอให้จดชื่อลงสมุดแล้ว

แต่ตอนนี้ สิ่งที่หวังฉงแสดงออกมา ทั้งการยิงระยะกลาง และเกมรับที่เพิ่งเผยให้เห็น สร้างแรงสั่นสะเทือนมหาศาล

หมอนี่... มีโอกาสจะเป็น 'เควิน การ์เน็ตต์' คนต่อไปไหม? อายุน้อยขนาดนี้ ยังพัฒนาได้อีกไกล น่าลุ้นสุดๆ!

ต่อให้ปีนี้หวังฉงไม่เข้าดราฟต์ เล่นให้มาร์แก็ตต่ออีกปี รอให้เทคนิคสุกงอม ปีหน้าเข้า NBA สบายๆ

แมวมองทุกทีมในลีกจดชื่อและจุดเด่นของหวังฉงลงสมุดบันทึกตัวเป้งๆ

ก่อนเริ่มเกม สายตาพวกเขาจับจ้องแค่แอนโธนีกับเวด แทบไม่แลหวังฉง

ตอนนี้ เป้าหมายแรกของหวังฉงสำเร็จแล้ว... แจ้งเกิดให้แมวมองรู้จัก ปูทางสู่ NBA

แต่เขายังมีภารกิจสำคัญกว่านั้น... พาทีมคว้าแชมป์ และทำสถิติไม่ให้น้อยหน้าแอนโธนี!

ภารกิจนี้สำเร็จไปแล้ว 90%

จบ 3 ควอเตอร์ มาร์แก็ตนำ 6 แต้ม แอนโธนีได้ 16 แต้ม หวังฉงได้ 15 แต้ม ควอเตอร์สุดท้ายแค่ขยันหน่อยก็น่าจะแซงได้

แต่ว่า...

นั่งอยู่บนม้านั่งสำรอง หวังฉงหอบหายใจหนักหน่วง เหงื่อเม็ดโป้งไหลย้อยหยดลงพื้น

3 ควอเตอร์ ร่างกายเขามาถึงขีดจำกัดแล้ว

ค่าพลังความอึดของเขาอยู่ที่ 77 จริงๆ ระดับ NCAA ก็พอไหว

แต่เกมนี้เขาใช้ตรา Clamps ไล่บี้แอนโธนีตลอดเวลา การป้องกันแบบนี้กินแรงมหาศาล โดยเฉพาะเมื่อต้องปะทะหนักๆ ตลอดเวลา

หวังฉงไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าจะยืนระยะจนจบควอเตอร์ 4 ได้ไหม

แต่เพื่อของรางวัลสุดหรูจากระบบ ตายเป็นตายวะ!

ควอเตอร์ 4 เริ่มต้น หวังฉงลงสนามด้วยความดุดันในเกมรับเหมือนเดิม เข้าประชิดพัวพันจนแอนโธนีร้องโอดโอย ไม่มีแรงจะมาเถียงด้วยแล้ว

ตอนนี้นอกจากด่าในใจว่า 'ไอ้หมาบ้านี่มาจากไหนวะ' แอนโธนีก็ทำอะไรไม่ได้

ถ้ารู้ก่อนว่าหวังฉงจะตามจองเวรขนาดนี้ เขาแค่เปลี่ยนวิธีเล่นนิดหน่อย ด้วยฝีมือระดับเขา มีวิธีปั่นหัวหวังฉงเป็นสิบวิธี

แต่ดันหลงกลไปพัวพันอยู่ตั้ง 3 ควอเตอร์ ตอนนี้แรงหมด ทักษะยากๆ ทำไม่ไหว ฝืนทำไปก็ว่าว

ตอนนี้สถานการณ์กลับตาลปัตร

แอนโธนีรับบอลวงนอก หวังฉงเข้าบีบ แอนโธนีรีบจ่ายหนี ไม่กล้าปะทะ

กลายเป็นว่า เอซของซีราคิวส์โดนหวังฉงผนึกสมบูรณ์

เอซฝั่งนั้นดับ แต่เอซฝั่งมาร์แก็ตกำลังเครื่องร้อนจี๋

ตั้งแต่ครึ่งหลัง เวดเริ่มเพิ่มอัตราการยิง เลี้ยงเจาะทะลวงวงในซีราคิวส์จนแนวรับพังพินาศ

กลางควอเตอร์ 4 วอร์ริกทำฟาวล์เวดใต้แป้น เป็นฟาวล์ครั้งสุดท้าย โดนไล่ออก

เสาหลักวงในโดนไล่ออก ซีราคิวส์เหมือนโดนหมัดน็อก

เวลานี้ พวกเขาไม่มีแรงต้านทานมาร์แก็ตอีกแล้ว ช่องว่างคะแนนเริ่มฉีกออกไป

เมื่อสถานการณ์คับขัน แอนโธนีพยายามใช้ความสามารถเฉพาะตัวกู้สถานการณ์

แต่แรงที่หมดเกลี้ยงทำให้ประสิทธิภาพการบุกต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แถมมาร์แก็ตยังส่งคนมาช่วยหวังฉงซ้อนแผน

ผลคือแอนโธนีบุกพลาดรัวๆ เวดฉวยโอกาสสวนกลับทำแต้มทิ้งห่างเป็นเลขสองหลัก

เวลาลดน้อยลงเรื่อยๆ ซีราคิวส์หมดทางสู้

"เหลือเชื่อ! มาร์แก็ตสร้างปาฏิหาริย์จริงๆ! ม้ามืดแห่ง NCAA ฝ่าด่านอรหันต์มายืนบนเวทีชิงแชมป์ และตอนนี้ถ้วยแชมป์อยู่แค่เอื้อม!"

"เกมนี้มาร์แก็ตเล่นดีเหลือเกิน ดเวน เวด เหมือนเครื่องจักรสังหารที่หยุดไม่อยู่ ใช้การทะลวงฟันเชือดเฉือนคู่แข่งทีละนิดจนตายสนิท!"

"หวังฉงเองก็สุดยอด ไม่ใช่แค่ยิงระยะกลางช่วยดึงตัวประกบให้เวด แต่เกมรับที่หยุดว่าที่ดราฟต์เบอร์ 1 อย่าง คาร์เมโล แอนโธนี ได้อยู่หมัดนั้น... มหัศจรรย์มาก!"

"แอนโธนีเกมนี้ได้แค่ 19 แต้ม 5 รีบาวน์ ความแม่นไม่ถึง 40% ต่ำกว่ามาตรฐานมาก ต้องยกความดีความชอบให้หวังฉงที่เล่นแบบถวายหัว"

"เชื่อเลยว่าจบเกมนี้ ชื่อของหวังฉงจะเข้าไปอยู่ในสายตาทุกทีมใน NBA เส้นทางสู่ลีกอาชีพสดใสแน่นอน!"

——

81 : 74

ช่วงท้ายเกม ซีราคิวส์พยายามฮึดสู้เฮือกสุดท้าย แต่ช่องว่างมันเยอะเกินไป ปาฏิหาริย์ไม่เกิดขึ้น พวกเขาล้มลงหน้าประตูชัย

เสียงนกหวีดหมดเวลาดังขึ้น แอนโธนียืนเหม่อมองริบบิ้นฉลองแชมป์โปรยปราย มองดูผู้เล่นมาร์แก็ตกระโดดกอดกันกลมด้วยความดีใจบ้าคลั่ง และมองดูเพื่อนร่วมทีมตัวเองที่ทำหน้าเหมือนคนฝันร้าย รู้สึกเหมือนโลกหมุนติ้ว

นี่มันควรจะเป็นฉากจบของเขาไม่ใช่เหรอ? ทำไมกลายเป็นแบบนี้?

สายตาแอนโธนีมองหาหวังฉง

ไม่กี่นาทีก่อน หวังฉงโดนเปลี่ยนตัวออก เพราะแรงหมดเกลี้ยง เดินแทบไม่ไหว

เพื่อล็อกแอนโธนีให้อยู่ หวังฉงใช้พลังใจเฮือกสุดท้ายประคองร่างจนจบเกม

แต่เขาทำสำเร็จ

แอนโธนี 19 แต้ม 5 รีบาวน์ เทียบกับหวังฉง 19 แต้ม 7 รีบาวน์ ตัวเลขสถิติเขาไม่ได้เปรียบเลย

และเพราะเอซของซีราคิวส์โดนปิดตาย มาร์แก็ตถึงสร้างตำนาน 'แจ็คผู้ฆ่ายักษ์' คว้าแชมป์ NCAA ได้สำเร็จ!

เวดกดไป 33 แต้ม 8 รีบาวน์ 8 แอสซิสต์ เป็นฮีโร่ตัวจริง และได้รับรางวัล MOP ประจำทัวร์นาเมนต์ไปครอง

นี่คือรางวัลทรงคุณค่าที่สุดของ NCAA บทสรุปที่สมบูรณ์แบบสำหรับการพาแมวมองมาร์แก็ตไต่ระห่ำจนคว้าแชมป์

(จบแล้ว)