บทที่ 20 - แอนโธนี: อิหยังวะ???

บทที่ 20 - แอนโธนี: อิหยังวะ???

แม้จะเป็นดาวเด่นในทัวร์นาเมนต์ NCAA เหมือนกัน แต่ความนิยมของเวดกับแอนโธนีนั้นห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว

ตอนเวดลงสนาม เสียงเชียร์ดังแค่ประปราย แม้ผู้ชมส่วนใหญ่จะรู้ว่าการ์ดคนนี้เพิ่งกด 30+ แต้มและทำทริปเปิล-ดับเบิลในรอบรองฯ มาหมาดๆ แต่แล้วไงล่ะ?

ปี 2003 คือยุคของ เจมส์ และ แอนโธนี

เมื่อสองลูกรักของพระเจ้าประกาศเข้าดราฟต์ ทั้งลีกก็ตั้งตารอคอยว่าที่ซูเปอร์สตาร์สองคนนี้อย่างใจจดใจจ่อ

แม้เจมส์จะเป็นเต็งหนึ่งนอนมา แต่ผลงานอันร้อนแรงของแอนโธนีใน NCAA ก็ทำให้เสียงเชียร์ให้เขาเป็นเบอร์ 1 เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ

อย่างเช่นตอนนี้ ทันทีที่แอนโธนีเดินลงสนาม เสียงเชียร์ก็กึกก้อง หลายคนตะโกนเรียกชื่อเขาประหนึ่งเขาเป็นซูเปอร์สตาร์ที่โด่งดังมานานปี

หวังฉงมองดูแอนโธนีที่ชูมือรับดอกไม้และเสียงปรบมือจากผู้ชมด้วยสายตาเป็นประกาย

เขารู้ดีว่า สักวันหนึ่งสิ่งเหล่านี้จะเป็นของเขา แต่วันนี้ เป้าหมายของเขาคือการกระชากหมอนั่นลงมาจากบัลลังก์ แล้วเดินขึ้นไปแทนที่ ให้ทุกคนได้เห็นตัวตนของเขา!

แอนโธนีที่กำลังยิ้มและโบกมือให้แฟนๆ เหมือนจะรู้สึกตัว หันมาทางทีมมาร์แก็ต สบตากับหวังฉงที่จ้องเขม็งอยู่

"นั่นมัน..."

เมื่อเห็นคนผิวเหลืองผมดำที่หาได้ยากในสนาม แอนโธนีชะงักไปนิดหนึ่ง ก็นึกชื่อหวังฉงออกทันที

แม้มาร์แก็ตจะไม่ใช่ทีมเต็ง แต่ในฐานะม้ามืดที่ทะลุเข้ามาถึงรอบชิง ซีราคิวส์ย่อมทำการบ้านมาอย่างดี

หวังฉงถือเป็นเบอร์ 2 ของมาร์แก็ต เป็นรองแค่เวด ย่อมเป็นเป้าหมายในการวิเคราะห์ข้อมูล

แอนโธนีรู้ว่าหมอนี่เป็นเซ็นเตอร์ที่แม่นระยะกลางและไกล สไตล์การเล่นนุ่มนิ่มแต่ยิงแม่น เป็นตัวทำแต้มที่อันตรายและต้องระวัง

แต่ก็แค่นั้น สไตล์คล้ายๆ โนวิตซ์กี ซึ่งในปี 2003 ถือเป็นสไตล์ที่ถูกดูแคลนว่า 'ใจเสาะ' ถึงจะยิงเยอะ แต่ไม่ได้ให้ความรู้สึกน่าเกรงขาม

เวลานี้แอนโธนีไม่ได้ใส่ใจหวังฉงมากนัก สมาธิส่วนใหญ่ของเขาอยู่ที่เวด

ในสายตาเขา เวดที่มีความเร็วและความดุดันในการเจาะทะลวงต่างหากคือภัยคุกคามที่แท้จริง

ผู้เล่นตัวจริงลงประจำที่ การแข่งขันกำลังจะเริ่ม

หวังฉงในฐานะคนที่สูงที่สุดในทีมมาร์แก็ต ยังคงรับบทเซ็นเตอร์กระโดดแย่งบอล

ส่วนเซ็นเตอร์ตัวจริงของซีราคิวส์ คือ 'ฮาคิม วอร์ริก' เจ้าของส่วนสูง 206 ซม.

นี่คือสมาชิกทีมชุดแชมป์ของซีราคิวส์คนเดียว (นอกจากแอนโธนี) ที่ได้เข้า NBA โดยถูกกริซลีส์เลือกในอันดับ 19 ปี 2005

พี่คนนี้โลดแล่นใน NBA หลายปี และเคยระหกระเหินไปเล่นใน CBA (ลีกจีน) ด้วย แม้ฝีมือจะไม่ถึงขั้นเทพ แต่ด้วยร่างกายและพลังกระโดดที่เหลือเชื่อ ทำให้เขายืนระยะในลีกได้นาน มีสถิติเฉลี่ย 9.4 แต้ม 4 รีบาวน์

กรรมการโยนบอลขึ้นฟ้า หวังฉงยังไม่ทันขยับ เงาดำทะมึนร่างหนึ่งก็พุ่งพรวดขึ้นไป ปัดบอลไปแดนหลังตัดหน้าหวังฉงไปเรียบร้อย

วอร์ริกนั่นเอง

เจ้าของฉายา 'เฮลิคอปเตอร์' มีพลังกระโดดแนวตั้งที่สูงและสปีดการโดดที่ไวเหมือนปืนใหญ่ ทำให้แม้จะเตี้ยกว่าและแขนสั้นกว่าหวังฉง แต่ก็ชนะการจัมพ์บอลได้สบาย

ซีราคิวส์บุก

พอยต์การ์ดพาบอลข้ามแดน แล้วรีบส่งให้เอซของทีม แอนโธนี

แอนโธนีรับบอลแล้วเงยหน้ามองตัวประกบ สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นตื่นตะลึง

ขณะเดียวกัน ผู้บรรยายข้างสนามก็ร้องด้วยความแปลกใจ

"คาร์เมโลถือบอล แต่คนที่ยืนขวางเขาอยู่คือเซ็นเตอร์ตัวจริงของมาร์แก็ต หวังฉง! นี่คือแผนลับที่เตรียมมาเหรอ? เอาเซ็นเตอร์ไปประกบสมอลฟอร์เวิร์ดอย่างแอนโธนี จะไหวเหรอเนี่ย?"

คนอื่นไม่รู้ว่าไหวไหม แต่แอนโธนีแสยะยิ้มเย็น

ด้วยนิสัยห้าวเป้ง เขาพูดใส่หน้าหวังฉงทันที

"ไอ้หนู คิดว่าแค่นายจะหยุดฉันได้เหรอ? รู้ไหม ฉันมีวิธีทำแต้มใส่หน้านายเป้นหมื่นวิธี!"

แอนโธนีเข้าลีกไปพร้อมฉายา 'สารานุกรมเกมบุก' ต่างจากเจมส์ที่เน้นร่างกายไถเข้าหาห่วง แอนโธนีมีเทคนิคแพรวพราว หลากหลาย และสง่างาม

ถ้ามาร์แก็ตคิดว่าแค่เอาคนตัวสูงมากันก็จะหยุดเขาได้ ก็ดูถูกกันเกินไปแล้ว!

แต่สิ่งที่แอนโธนีคาดไม่ถึงคือ พอได้ยินคำขู่นั้น หวังฉงกลับยิ้มมุมปาก แล้วเอ่ยเบาๆ "งั้นเหรอ?"

พริบตาถัดมา ร่างของหวังฉงก็พุ่งเข้าประชิด ติดหนึบกับแอนโธนี แขนยาวๆ กวาดไปมาพยายามจะจิ้มบอลในมือแอนโธนี

จังหวะนี้มาเร็วและดุดัน แอนโธนีไม่คิดว่าหวังฉงจะกล้าเสี่ยงบุกเข้ามาแย่งบอลแบบนี้ เลยทำได้แค่กอดบอลไว้ตามสัญชาตญาณ พร้อมกับความโกรธที่พุ่งพล่าน

การเข้าบีบพื้นที่ แบบนี้มักใช้กับคนที่พื้นฐานไม่แน่นหรือตัวบางๆ

แต่แอนโธนีเทคนิคแน่นปึ้ก แรงปะทะในหมู่สมอลฟอร์เวิร์ดก็ไม่เป็นรองใคร การเข้ามาบีบแบบนี้เท่ากับเปิดช่องให้เขาเลี้ยงผ่านไปกินนิ่มๆ ชัดๆ

คิดได้ดังนั้น แอนโธนีเตรียมจะระเบิดฝีเท้าฉีกหนีหวังฉงเข้าหาห่วง แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อพบว่า... ไม่มีช่องให้ไป!

การบีบพื้นที่ของหวังฉงอันตรายกว่าที่คิดมาก

สรีระทั้งคู่ต่างกันพอสมควร แอนโธนีสูง 203 ซม. ช่วงแขน 213 ซม. ถือว่ายอดเยี่ยมในตำแหน่ง SF แต่พอเจอกับหวังฉงที่สูง 208 ซม. ช่วงแขน 224 ซม. เขาเสียเปรียบเห็นๆ

หวังฉงใช้ร่างกายครอบคลุมพื้นที่รอบตัวแอนโธนี แขนยาวๆ รบกวนตลอดเวลา เผลอนิดเดียวแอนโธนีเกือบทำบอลหลุดมือ จนต้องกอดบอลไว้ที่อก ทำอะไรไม่ได้ไปชั่วขณะ

"???"

แอนโธนีงงเป็นไก่ตาแตก

"เป็นไปได้ไงวะ?"

การป้องกันแบบกัดไม่ปล่อยของหวังฉงแข็งแกร่งมาก ไม่ว่าจะสมัยมัธยมหรือมหาลัย เขาไม่เคยเจอใครกันเหนียวขนาดนี้มาก่อน

ไม่ใช่แค่แอนโธนี เพื่อนร่วมทีมซีราคิวส์อีก 4 คนก็งงตาแตก นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นแอนโธนีโดนบีบจนลนลานทำอะไรไม่ถูก!

(จบแล้ว)