บทที่ 26 - ถึงฆาตแล้วหรือ? ปิงตี้ปรากฏกาย! จักรพรรดิแมงป่องเขียวน้ำแข็ง!

บทที่ 26 - ถึงฆาตแล้วหรือ? ปิงตี้ปรากฏกาย! จักรพรรดิแมงป่องเขียวน้ำแข็ง!

เมื่อเห็นสุ่ยปิงเอ๋อร์ เสวี่ยเทียนโม่ก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ แต่เขาก็เข้าใจสถานการณ์ในทันที!

วินาทีต่อมา เขารีบปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์มังกรยักษ์เหมันต์ออกมา!

ในเวลาเดียวกัน สุ่ยปิงเอ๋อร์ก็ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ฟีนิกซ์น้ำแข็งของนางออกมาเช่นกัน

เมื่อสุดยอดวิญญาณยุทธ์ทั้งสองปรากฏขึ้น พลังวิญญาณก็ควบแน่นและหลอมรวมกันอย่างรวดเร็ว

ตามมาด้วยเสียงมังกรคำรามและหงส์กรีดร้องที่ดังกึกก้องไปทั่วฟ้าดิน

ทั้งสองคนใช้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ออกมาโดยไม่ได้นัดหมาย

"มังกรหงส์ร่ายรำ·สัมบูรณ์ศูนย์องศา!"

ทันทีที่ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ถูกเปิดใช้งาน ทั่วทั้งฟ้าดินก็ถูกแช่แข็ง พลังน้ำแข็งพุ่งเข้าปะทะกับค้อนเฮ่าเทียนที่ฟาดลงมาโดยตรง!

"ปัง!!"

เสียงระเบิดกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นดังกระจายออกไป

แรงอัดมหาศาลทำให้เกิดคลื่นอากาศพัดกวาดไปทั่ว ต้นไม้โดยรอบหักสะบั้นลงทันที

แม้การปะทะครั้งนี้จะสามารถต้านทานค้อนของถังฮ่าวในสภาวะกายแท้เฮ่าเทียนเอาไว้ได้

แต่สุ่ยปิงเอ๋อร์กลับหมดเรี่ยวแรง ร่างของนางทรุดฮวบลงในอ้อมแขนของเสวี่ยเทียนโม่ทันที

ใบหน้าของถังฮ่าวฉายแววเจ็บปวดออกมาเล็กน้อย ดูเหมือนเขาจะได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แต่แล้วเขาก็ยิ้มออกมาด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง

"เสวี่ยเทียนโม่ วันตายของเจ้ามาถึงแล้ว!"

ในขณะที่พูด ถังฮ่าวก็เริ่มรวบรวมพลังไปที่ค้อนเฮ่าเทียนอีกครั้ง วันนี้เขาตั้งใจจะปลิดชีพเสวี่ยเทียนโม่ให้ได้!

นั่นก็เพราะเสวี่ยเทียนโม่เป็นอัจฉริยะที่น่าหวาดกลัวเกินไป

หากเขาไม่มีความแค้นต่อถังซานก็คงพอจะปล่อยไปได้

แต่ทว่า ทั้งคู่กลับเป็นศัตรูกันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

"ตายซะ!!"

"โครม!"

พริบตานั้น จิตสังหารสีเลือดก็แผ่ซ่านไปทั่ว เงาค้อนเฮ่าเทียนอันน่าสะพรึงกลัวเข้าปกคลุมท้องฟ้า

"อย่า!!"

เชียนเริ่นเสวี่ยเห็นค้อนยักษ์กำลังจะฟาดลงที่เสวี่ยเทียนโม่ นางก็ถึงกับหน้าถอดสีด้วยความตกใจ

สุ่ยปิงเอ๋อร์ที่ถูกโอบอยู่ในอ้อมแขนของเสวี่ยเทียนโม่เองก็มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

แม้แต่ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ของนางกับเสวี่ยเทียนโม่ยังทำอะไรถังฮ่าวไม่ได้ วันนี้เกรงว่าคงหนีไม่พ้นความตาย

แต่เมื่อคิดว่าจะได้ตายเคียงข้างชายที่รัก สุ่ยปิงเอ๋อร์ก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรต้องเสียใจอีกแล้ว

ในตอนนั้นเอง สุ่ยรื่อหลิงที่นำเหล่านักเรียนโรงเรียนนฤมิตวารีตามมาก็ได้เดินทางมาถึง

พวกนางมาทันเห็นเหตุการณ์นี้พอดี แต่ละคนต่างก็หน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว

ในวินาทีวิกฤต เสวี่ยเทียนโม่มองค้อนสีเลือดที่ฟาดลงมาจากฟากฟ้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

ในมือของเขา กำสร้อยคอเส้นหนึ่งเอาไว้แน่น

สร้อยคอเส้นนี้ คือสิ่งที่เสวี่ยตี้มอบให้เขาก่อนที่จะเดินทางออกจากแดนเหนือสุด

ภายในนั้นบรรจุพลังการโจมตีเต็มกำลังของเสวี่ยตี้เอาไว้หนึ่งครั้ง นั่นคือทักษะ 'เขตแดนจักรพรรดิ แสงตะวันร่ายรำหิมะโปรย'!

ซึ่งเป็นสิ่งที่นางให้เขาไว้ใช้ช่วยชีวิตในยามคับขันที่สุด

"ดูเหมือนคงต้องใช้มันแล้วสินะ!"

เสวี่ยเทียนโม่พึมพำเบาๆ เขาเตรียมที่จะบีบสร้อยคอเส้นนั้นให้แตกออก

แต่ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั่นเอง ห้วงมิติรอบข้างจู่ๆ ก็ถูกปกคลุมด้วยความเย็นเยือกขั้นสูงสุด

วินาทีต่อมา แสงเงาสายหนึ่งพุ่งทะยานเข้ามาขวางหน้าเสวี่ยเทียนโม่เอาไว้ทันที

ผู้ที่มาเยือนมีใบหน้าที่งดงามและน่ารัก เส้นผมยาวสีเขียวมรกตพริ้วไหวอยู่เบื้องหลัง

ทั่วทั้งร่างของนาง แฝงไปด้วยแสงสีเขียวมรกตที่ไหลเวียนอยู่อย่างเลือนลาง!

หากไม่ใช่ปิงตี้ แล้วจะเป็นใครไปได้ล่ะ?

"โครม!"

ในตอนนี้ ค้อนเฮ่าเทียนฟาดลงมาถึงตัวแล้ว ปิงตี้เห็นดังนั้นจึงรีบเปิดใช้งานทักษะ 'โล่จักรพรรดินีน้ำแข็ง' ทันที!

ในชั่วพริบตา ชั้นผลึกน้ำแข็งจำนวนมากก็เข้าห่อหุ้มตัวนาง เสวี่ยเทียนโม่ และสุ่ยปิงเอ๋อร์เอาไว้ภายใน

"ปัง!"

พร้อมกับเสียงระเบิดดังกึกก้องจนแสบแก้วหู

เงาค้อนเฮ่าเทียนขนาดมหึมาที่ฟาดลงมาพลันสลายหายไปในพริบตา

โล่ผลึกน้ำแข็งของปิงตี้เองก็สลายไปพร้อมๆ กับพลังค้อนที่มลายหายไปเช่นกัน

"น้าปิง?"

เมื่อเห็นปิงตี้ปรากฏตัว เสวี่ยเทียนโม่ก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ก่อนหน้านี้เขาพยายามยื้อเวลาอย่างสุดความสามารถ ก็เพื่อรอคอยให้ปิงตี้เดินทางมาช่วยนี่เอง

เมื่อได้ยินเสียงเรียก ปิงตี้ก็หันกลับมามองเสวี่ยเทียนโม่ ในมือของนางยังถือถังหูหลูที่กินค้างไว้อยู่หนึ่งไม้

"เทียนโม่ น้าต้องขอโทษด้วยจริงๆ นะขอรับ พอดีเมื่อกี้ถังหูหลูมันน่ากิน น้าเลยแวะไปซื้อมาเสียหน่อย"

พูดจบ ปิงตี้ก็งับถังหูหลูเข้าไปอีกหนึ่งลูก ก่อนจะโยนไม้ที่เหลือให้เสวี่ยเทียนโม่

เสวี่ยเทียนโม่ที่มือหนึ่งโอบสุ่ยปิงเอ๋อร์ไว้ ส่วนอีกมือรับถังหูหลูมาถือไว้อย่างงงๆ เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขำไม่ออกบอกไม่ถูกจริงๆ

ในตอนนี้ ปิงตี้หันกลับไปจ้องมองถังฮ่าวที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าทันที

แววตาของนางเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกและเต็มไปด้วยจิตสังหารอันเข้มข้น

หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ปิงตี้ก็กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

"เป็นถึงราชทินนามพรหมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ กลับมารังแกเด็กตัวเล็กๆ แบบนี้ ช่างไม่มีศักดิ์ศรีเอาเสียเลยนะ"

"เจ้าเด็กคนนี้คือยอดดวงใจของข้าเชียวนะ!"

ถังฮ่าวที่อยู่ในสภาวะกายแท้เฮ่าเทียนได้ยินดังนั้นก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา

"หึ!"

"จะเป็นยอดดวงใจของเจ้าแล้วจะอย่างไร?"

"วันนี้ ยังไงเขาก็ต้องตาย!!"

สิ้นคำพูด ถังฮ่าวก็ไม่ได้รอช้า เขาเลือกที่จะลงมืออีกครั้งทันที!

ค้อนเฮ่าเทียนขนาดมหึมาที่ห่อหุ้มด้วยจิตสังหารสีเลือด พุ่งเข้าฟาดฟันลงมาอีกครั้ง

ปิงตี้เห็นดังนั้น แววตาของนางกลับไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

"ตู้ม!"

วินาทีต่อมา กลิ่นอายพลังที่กล้าแกร่งไร้ผู้ต้านทานก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของนางทันที

พลังวิญญาณอันมหาศาลซัดกระหน่ำออกมา

ความเข้มข้นของพลังวิญญาณนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าถังฮ่าวเลยแม้แต่น้อย

ระดับพลังวิญญาณที่รุนแรงเช่นนี้ เทียบเท่าได้กับระดับอัครพรหมยุทธ์ (เชาจี๋โต้วหลัว) ระดับ 96 เลยทีเดียว

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังจากตัวปิงตี้ ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็ต้องตกตะลึง

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ปิงตี้ที่ปกติจะคอยตามติดเสวี่ยเทียนโม่และดูเหมือนไม่มีพิษมีภัย จะมีความแข็งแกร่งที่น่าหวาดกลัวได้ถึงเพียงนี้!

ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง ค้อนเฮ่าเทียนขนาดมหึมาก็ฟาดลงมาถึงตัวแล้ว

"เขตแดนนิรันดร์เยือกแข็ง!"

ปิงตี้มีสีหน้าสงบนิ่ง นางเปิดใช้งานทักษะประเภทเขตแดนออกมาทันที

ทันทีที่ทักษะถูกเปิดใช้งาน พลังวิญญาณอันเย็นยะเยือกก็แผ่ซ่านไปทั่วท้องฟ้า

วินาทีต่อมา ค้อนเฮ่าเทียนที่พุ่งเข้ามาด้วยพละกำลังมหาศาล กลับถูกแช่แข็งเอาไว้กลางอากาศในพริบตา!

จากนั้น ปิงตี้ก็กระโดดขึ้นไปบนอากาศ ก่อนจะซัดฝ่ามือออกไปเบาๆ

"โทสะจักรพรรดินีน้ำแข็ง!!"

เมื่อฝ่ามือพุ่งออกไป กลิ่นอายน้ำแข็งก็แผ่กระจายไปทั่ว ทุกหนแห่งที่พลังฝ่ามือพาดผ่านจะถูกแช่แข็งจนกลายเป็นน้ำแข็งทันที

พลังอันน่าหวาดกลัวของน้ำแข็งขั้นสูงสุดพุ่งเข้ากระแทกค้อนเฮ่าเทียนอย่างจัง!

"ปัง!"

เสียงระเบิดดังกึกก้องสั่นสะเทือนไปทั่วฟ้าดิน

วินาทีต่อมา ก็เห็นว่าค้อนเฮ่าเทียนถูกพลังฝ่ามือของปิงตี้ซัดจนกระเด็นกลับไปหาเจ้าของทันที

ถังฮ่าวเห็นดังนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดอย่างยิ่ง ใบหน้าหมองคล้ำลงจนถึงขีดสุด

เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว กายแท้เฮ่าเทียนของเขาก็ต้องรับแรงปะทะจากพลังฝ่ามืออันมหาศาลนั้นเข้าเต็มๆ!

ทันทีที่สัมผัสกัน กายแท้ของถังฮ่าวก็พังทลายลงทันที ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง

"แข... แข็งแกร่งเหลือเกิน!"

ท่ามกลางความตกตะลึง แววตาของถังฮ่าวก็ฉายแววอำมหิตออกมา เขาตัดสินใจเปิดใช้งานทักษะวิชาค้อนสุเมรุทันที

"ปัง!"

วงแหวนวิญญาณที่รอบตัวของเขาพลันระเบิดออกวงหนึ่ง

หลังจากระเบิดวงแหวน พลังของวงแหวนวิญญาณก็ถูกถ่ายโอนเข้าสู่ร่างกายของถังฮ่าวโดยตรง

ระดับพลังของเขาเพิ่มสูงขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะเหวี่ยงค้อนเข้าใส่ปิงตี้สุดกำลัง!

ปิงตี้เห็นดังนั้น นางก็ไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อยจัดการซัดฝ่ามือออกไปอีกครั้ง

เมื่อพลังทั้งสองปะทะกัน พลังค้อนของถังฮ่าวกลับพังทลายลงในพริบตา เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของปิงตี้เลยแม้แต่น้อย

"นี่มัน?"

เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์นี้ ถังฮ่าวก็รู้สึกหวาดหวั่นเป็นอย่างยิ่ง

เขาไม่คิดเลยจริงๆ ว่าปิงตี้คนนี้จะแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้!

แม้ในใจจะยังไม่ยอมแพ้ แต่เขาก็ไม่ได้ขาดสติ

เขารู้ดีว่าตราบใดที่มีปิงตี้อยู่ เขาไม่มีทางฆ่าเสวี่ยเทียนโม่ได้แน่นอน

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ถังฮ่าวจะกล้าอยู่ต่อได้อย่างไร? เขาเลือกที่จะหันหลังแล้วเผ่นหนีไปทันที!

"คิดจะหนีหรือ?"

ปิงตี้พ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา นางรีบเร่งความเร็วพุ่งตามล่าถังฮ่าวไปทันที!

เมื่อเห็นว่าปิงตี้กำลังจะตามทัน ถังฮ่าวก็ตัดสินใจกัดฟันระเบิดวงแหวนอีกครั้ง

แต่ในครั้งนี้ เขาไม่ได้ใช้พลังจากการระเบิดวงแหวนเพื่อโจมตี แต่ใช้มันเพื่อเพิ่มความเร็วในการหลบหนี

พริบตานั้น ความเร็วของเขาก็เพิ่มขึ้นอีกระดับ จนสามารถทิ้งห่างจากปิงตี้และหลบหนีไปได้ในที่สุด!

"ถือว่าเจ้าหนีไปได้เร็วก็แล้วกัน!"

ปิงตี้พึมพำเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินกลับมาหาเสวี่ยเทียนโม่

ในตอนนี้ เสวี่ยเทียนโม่กำลังยืนใจลอยอยู่ครู่หนึ่ง

เพราะในวินาทีที่ผ่านมา เขาได้เลือกกดเช็กอินที่ตัวถังฮ่าวไปแล้วนั่นเอง

รางวัลที่ได้รับคือแต้มเช็กอินสองแสนแต้ม!

นอกจากนี้ เขายังได้รับรางวัลเป็นศาสตราเทพ 'แหวนเหมันต์' มาอีกด้วย

แหวนเหมันต์นี้ คือเครื่องมือวิญญาณระดับเทพที่มีพื้นที่เก็บของมหาศาล

นอกจากนี้ ในยามคับขันมันยังสามารถสร้างเกราะคุ้มครองเจ้าของได้อีกด้วย

ซึ่งจะทำให้เสวี่ยเทียนโม่เป็นอมตะได้นานถึงสามวินาที

แต่ก็มีข้อจำกัดอยู่คือ สามารถใช้งานได้สูงสุดเพียงสามครั้งต่อวันเท่านั้น

(จบแล้ว)