บทที่ 25 - วิชาตัดฟ้าพริบตา! ปะทะถังฮ่าว! กายแท้เฮ่าเทียน!

บทที่ 25 - วิชาตัดฟ้าพริบตา! ปะทะถังฮ่าว! กายแท้เฮ่าเทียน!

เมื่อได้ยินสิ่งที่เสวี่ยเทียนโม่พูด ถังฮ่าวก็ยิ้มออกมาอย่างเย็นชาแล้วกล่าวว่า

"การฆ่าเจ้า ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล!"

เสวี่ยเทียนโม่ถึงกับพูดไม่ออก เขารู้สึกว่าถังฮ่าวคนนี้ช่างเป็นพวกมือถือสากปากถือศีลเสียจริง

เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการฆ่าตนเพียงเพราะตนไปอัดถังซานเข้า และยังมีพรสวรรค์ที่ก้าวข้ามถังซานไปไกลแสนไกล

นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ถังฮ่าวเกิดจิตสังหารต่อเขาขึ้นมา

ในขณะที่เสวี่ยเทียนโม่กำลังจะอ้าปากพูดอะไรต่อ ถังฮ่าวกลับดูเหมือนจะหมดความอดทนเสียแล้ว

"ไอ้หนู เลิกพูดจาส่งเดชเสียที"

"เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้หรือว่าเจ้ากำลังคิดจะถ่วงเวลาอยู่?"

สิ้นคำพูด ถังฮ่าวก็ไม่ได้รอให้เสวี่ยเทียนโม่ได้ตอบโต้ใดๆ เขาจัดการเหวี่ยงค้อนเฮ่าเทียนเข้าใส่อีกครั้งทันที

"กรอด!"

เสวี่ยเทียนโม่เห็นดังนั้นก็กัดฟันกรอด เขาไม่มีเวลาให้คิดเรื่องอื่นแล้ว เพียงแค่ใช้ความคิดสั่งการ วิญญาณยุทธ์กระบี่จักรพรรดิหิมะโปรยก็พุ่งออกมาทันที!

เมื่อเห็นค้อนเฮ่าเทียนฟาดฟันลงมา เขาก็กระชับกระบี่จักรพรรดิในมือแน่น ก่อนจะฟันสวนออกไปในทันที

"กระบี่จักรพรรดิ เยือกแข็งไร้เทียมทาน!"

เมื่อกระบี่ถูกฟันออกไป แสงสีเงินอันเย็นเยือกก็สว่างวาบสะท้อนไปทั่ว ทันทีที่ปะทะกัน ค้อนเฮ่าเทียนที่ฟาดลงมาก็ถูกแช่แข็งไปในพริบตา

แต่น่าเสียดายที่ภาพเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพียงชั่วอึดใจสั้นๆ เท่านั้น

วินาทีต่อมา ชั้นน้ำแข็งที่ปกคลุมค้อนเฮ่าเทียนอยู่ก็แตกสลายลงอย่างรุนแรง

"ตู้ม!"

จากนั้น ค้อนยักษ์อันทรงพลังก็ซัดกระหน่ำเข้ามาอีกครั้ง

เมื่อเห็นดังนั้น เชียนเริ่นเสวี่ยก็รีบฟาดกระบี่เข้าใส่ค้อนเฮ่าเทียนที่พุ่งเข้ามาทันทีเพื่อช่วยอีกแรง

แต่น่าเสียดาย เพียงแค่พลังกระบี่ของนางปะทะเข้าไปเพียงนิดเดียว มันก็กลับถูกแรงกระแทกซัดจนแตกกระจายสลายไปในพริบตา

"เจ็บใจนัก!!"

เชียนเริ่นเสวี่ยแอบสบถด่าอยู่ในใจ

การออกมาข้างนอกครั้งนี้นางแอบหนีออกมาพบเสวี่ยเทียนโม่เป็นการส่วนตัว

ด้วยเหตุนี้ นางจึงไม่ได้พาพญางูและเม่นทะเล สองราชทินนามพรหมยุทธ์ผู้พิทักษ์ติดตามมาด้วย

ในขณะที่เชียนเริ่นเสวี่ยกำลังเหม่อลอยอยู่นั้น เสวี่ยเทียนโม่ก็ขยับเท้าเพียงนิดเดียวก่อนจะรวบเอวคอดกิ่วของนางมากอดไว้ พร้อมกับใช้ทักษะตัวเบาย่างก้าวท่องคลื่นเพื่อหลบหลีกออกมาอย่างรวดเร็ว

"ปัง!"

ทันทีที่ทั้งสองคนหลบออกมาได้ ค้อนเฮ่าเทียนก็ฟาดลงพื้นจนเกิดเสียงระเบิดดังกึกก้องสั่นสะเทือนไปทั่ว พร้อมกับหลุมขนาดใหญ่ที่เพิ่มขึ้นมาบนพื้นดินอีกหลุม

"เจ้าหนีไม่พ้นหรอก!"

เมื่อเห็นดังนั้น ถังฮ่าวก็ยิ้มเย็นออกมา ก่อนจะใช้ความคิดสั่งการเพื่อปลดปล่อย 'เขตแดนสังหาร' ออกมาทันที

ในพริบตา จิตสังหารที่เข้มข้นจนแทบจะกลายเป็นของแข็งก็แผ่ซ่านออกมาปกคลุมไปทั่วทั้งฟ้าดินในบริเวณนั้นทันที

เสวี่ยเทียนโม่เห็นท่าไม่ดี สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมและจริงจังขึ้นมาอย่างยิ่ง

เขาสัมผัสได้ทันทีว่า ภายใต้อิทธิพลของเขตแดนสังหารของถังฮ่าว การเคลื่อนไหวของเขากลับถูกจำกัดลงอย่างเห็นได้ชัด

ยังไม่ทันที่เขาจะได้คิดวางแผนอะไรต่อ ถังฮ่าวก็ก้าวเท้ายาวๆ พุ่งเข้ามาหาเขา ร่างของเขาราวกับพายุกระหน่ำ ค้อนเฮ่าเทียนในมือหมุนวนอย่างรวดเร็วก่อนจะพุ่งเข้าใส่เสวี่ยเทียนโม่โดยตรง

"กรอด! กรอด!"

เสวี่ยเทียนโม่กัดฟันแน่น เขาจัดการเหวี่ยงกระบี่จักรพรรดิหิมะโปรยเข้าปะทะเพื่อต้านทานทันที

"ปัง! ปัง!..."

จากนั้น เสวี่ยเทียนโม่และถังฮ่าวก็เข้าปะทะต่อสู้กันอย่างดุเดือด

แม้ว่าวิญญาณยุทธ์กระบี่จักรพรรดิหิมะโปรยของเสวี่ยเทียนโม่จะเป็นวิญญาณยุทธ์ระดับเทพก็ตาม

แต่ทว่า ความแตกต่างระหว่างระดับพลังวิญญาณของเขากับถังฮ่าวนั้นมันช่างมหาศาลเหลือเกิน

เพียงแค่ประลองกันได้ไม่กี่กระบวนท่า เขาก็ถูกถังฮ่าวกดดันจนแทบจะขยับตัวไม่ได้เลยทีเดียว

เชียนเริ่นเสวี่ยที่เห็นเหตุการณ์นั้น สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความกังวลอย่างยิ่ง

"มีแต่ต้องสู้ตายไปกับเขาเท่านั้น!"

เมื่อคิดได้เช่นนั้น แววตาของเชียนเริ่นเสวี่ยก็ฉายประกายความเด็ดเดี่ยวออกมา นางเปิดใช้งานวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์หกปีกจนถึงขีดสุด!

จากนั้น นางก็พุ่งเข้าไปร่วมวงต่อสู้ ยืนหยัดเคียงข้างต่อสู้ไปพร้อมกับเสวี่ยเทียนโม่ทันที!

แต่น่าเสียดาย แม้ว่าทั้งสองคนจะร่วมมือกันต่อสู้ ก็ยังไม่อาจทำอะไรถังฮ่าวได้เลยแม้แต่นิดเดียว

การโจมตีของทั้งสองคน ถูกถังฮ่าวต้านทานเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย ท่าทางที่ดูถูกเหยียดหยามบนใบหน้าของเขานั้น ราวกับว่าเขาไม่ได้เห็นทั้งสองคนอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

"โครม!"

จู่ๆ ในจังหวะที่เชียนเริ่นเสวี่ยไม่ได้ระวังตัว นางก็ถูกค้อนเฮ่าเทียนที่ถังฮ่าวเหวี่ยงมาฟาดเข้าที่ร่างอย่างจัง

นางส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดออกมาทีหนึ่ง ก่อนที่ร่างจะกระเด็นลอยละลิ่วออกไป

เสวี่ยเทียนโม่เห็นท่าไม่ดี เขาไม่มีเวลาให้คิดมากอีกต่อไป รีบทำการสลับมาใช้วิญญาณยุทธ์มังกรยักษ์เหมันต์ทันที

วินาทีต่อมา วงแหวนวิญญาณวงแรกของเขาก็เปล่งแสงเจิดจ้าขึ้นมาทันที

ภายใต้อิทธิพลของเขตแดนสังหารของถังฮ่าว ทักษะตัวเบาย่างก้าวท่องคลื่นของเขาถูกจำกัดพลังลงเป็นอย่างมาก

หากคิดจะใช้วิธีหลบหลีกด้วยท่าร่างเหมือนก่อนหน้านี้ ก็คงไม่อาจทำได้อีกต่อไปแล้ว

"โล่ผลึกน้ำแข็ง!"

ทักษะวิญญาณวงแรกถูกเปิดใช้งาน กลิ่นอายน้ำแข็งจำนวนมากพวยพุ่งออกมาจากรอบตัวของเสวี่ยเทียนโม่ทันที

ความเย็นเหล่านี้ ก่อตัวเป็นชั้นผลึกน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว เพื่อห่อหุ้มปกป้องตัวของเสวี่ยเทียนโม่และเชียนเริ่นเสวี่ยเอาไว้ภายในโล่ผลึกน้ำแข็งนั้น

"ปัง!"

พร้อมกับเสียงระเบิดจากอากาศดังกึกก้อง ค้อนเฮ่าเทียนฟาดลงใส่โล่ผลึกน้ำแข็งอย่างจัง

วินาทีต่อมา ก็เห็นว่าชั้นผลึกน้ำแข็งที่ปกคลุมร่างของเสวี่ยเทียนโม่และเชียนเริ่นเสวี่ยอยู่นั้น เริ่มแตกร้าวทีละชั้นๆ อย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นดังนั้น ถังฮ่าวก็ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ

ไม่นานนัก โล่ผลึกน้ำแข็งทั้งหมดก็แตกสลายและหลุดร่วงลงไปจนหมด

"หืม?"

ถังฮ่าวจ้องมองไป ก็พบว่าเสวี่ยเทียนโม่ยังคงยืนหยัดอยู่อย่างมั่นคง และในมือของเขาไม่รู้ว่าไปถือกระบี่ยาวประกายเย็นเยือกเล่มหนึ่งเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่

"ดูไม่ออกเลยนะเนี่ย ว่าไอ้หนูอย่างเจ้าจะอึดมืออึดเท้าขนาดนี้!"

ถังฮ่าวหรี่ตาลงเล็กน้อยพลางกล่าวเยาะเย้ยออกมา

สำหรับคำพูดของถังฮ่าว เสวี่ยเทียนโม่ไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับไป เขาเพียงแค่จ้องมองถังฮ่าวด้วยสายตาที่เย็นชาและเฉียบคม

"วิชาตัดฟ้าพริบตา!"

ในขณะที่กำลังจ้องมองอยู่นั้น เสวี่ยเทียนโม่ก็จู่ๆ ก็ทำท่าทางเหมือนกำลังจะชักดาบออกมา

ความเร็วของเขานั้นรวดเร็วปานสายฟ้าแลบจนน่าใจหาย!

มองเห็นเพียงภาพติดตาที่วูบผ่านไปเท่านั้น

ในวินาทีเดียวกันนั้นเอง ถังฮ่าวที่อยู่ห่างออกไปก็ถึงกับหน้าถอดสีด้วยความตกใจ

เขายังไม่ทันจะตั้งตัวได้ทัน ก็มีคมดาบอันเย็นเยือกสายหนึ่งฟาดฟันลงมาที่ตรงหน้าของเขาเสียแล้ว

แม้ว่าเขาจะมีความแข็งแกร่งระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ก็ตาม แต่เขาก็กลับหลบคมดาบสายนั้นไม่พ้น ถูกคมดาบกระแทกเข้าใส่ร่างกายอย่างจัง!

ทันทีที่ถูกโจมตี สีหน้าของถังฮ่าวก็สลดวูบลง ร่างของเขาถอยกรูดไปข้างหลังหลายก้าวอย่างต่อเนื่องกว่าจะทรงตัวเอาไว้ได้

"อั้ก!"

วินาทีต่อมา จู่ๆ เขาก็กระอักเลือดคำโตออกมาจากปาก

เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับบาดเจ็บจากวิชาตัดฟ้าพริบตาของเสวี่ยเทียนโม่เข้าให้แล้ว

"ระ... รวดเร็วเหลือเกิน!"

ถังฮ่าวอุทานออกมาด้วยความตกใจ แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อจนเกินบรรยาย

เขาย่อมมองออกว่า ท่าทางเมื่อครู่นี้ของเสวี่ยเทียนโม่ แม้จะดูเหมือนแค่การขยับดาบเพียงครั้งเดียว แต่ความจริงแล้วเขาได้ฟันดาบออกไปเรียบร้อยแล้ว

โดยเฉพาะความเร็วในการฟันดาบของเขา มันรวดเร็วเสียจนยากที่จะจับทางได้ทัน

ขนาดตัวเขาเองยังถูกเล่นงานจนตั้งตัวไม่ติดเลยทีเดียว!

"หากเขาสามารถเติบโตไปจนถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้ และใช้วิชาดาบแบบนี้ออกมาอีกล่ะก็ ราชทินนามพรหมยุทธ์ในระดับเดียวกัน คงจะถูกเขาฆ่าตายในพริบตาเดียวแน่นอน!"

ถังฮ่าวรำพึงเบาๆ ในใจ ก้นบึ้งของหัวใจของเขานั้น จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกหวาดระแวงในตัวของเสวี่ยเทียนโม่ขึ้นมาเสียแล้ว

ในขณะเดียวกัน เชียนเริ่นเสวี่ยที่เห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ก็ถึงกับอึ้งจนตาค้างไปเลยทีเดียว

"ข้า... ข้าไม่ได้มองผิดไปใช่ไหม?"

"เขาถึงกับทำให้ถังฮ่าวได้รับบาดเจ็บได้เชียวหรือ!"

เชียนเริ่นเสวี่ยรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก

นางไม่คิดเลยจริงๆ ว่า เมื่อครู่นี้เสวี่ยเทียนโม่แค่ขยับดาบเพียงครั้งเดียว ก็สามารถทำให้ราชทินนามพรหมยุทธ์อย่างถังฮ่าวได้รับบาดเจ็บได้แล้ว

ในวินาทีนั้นเอง ถังฮ่าวที่ถูกโจมตีจนได้รับบาดเจ็บ ก็เกิดโทสะขึ้นมาทันที!

"กายแท้เฮ่าเทียน!"

พริบตานั้น วงแหวนวิญญาณวงที่เจ็ดที่อยู่รอบตัวเขาก็เปล่งแสงจ้าออกมาอย่างรุนแรง เขาได้เปิดใช้งานทักษะกายแท้วิญญาณยุทธ์เข้าให้แล้ว!

"โครม!"

ในชั่วพริบตา เงาร่างสีแดงขนาดมหึมาก็พุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นดินอย่างน่าเกรงขาม

ร่างกายทั้งหมดของถังฮ่าวกลายเป็นร่างจำแลงขนาดใหญ่ในพริบตา พร้อมกับค้อนเฮ่าเทียนขนาดมหึมาที่ปรากฏออกมาเคียงคู่กัน

อานุภาพอันน่าหวาดกลัวดังกึกก้องไปทั่วสั่นสะเทือนฟ้าดินจนแทบจะถล่มทลาย!

...

ในขณะเดียวกัน ณ โรงเรียนนฤมิตวารี

ทุกคนต่างก็สัมผัสได้ถึงความสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นนี้

สุ่ยปิงเอ๋อร์ที่เห็นเหตุการณ์นั้น หัวใจของนางก็สั่นไหวอย่างรุนแรง ในวินาทีต่อมา นางก็ไม่ได้รีรออะไรอีก รีบพุ่งตัวออกไปที่ต้นตอของเสียงนั้นทันที

ผู้อำนวยการสุ่ยรื่อหลิงเห็นดังนั้น สีหน้าของนางเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดลงทันที ก่อนจะรีบพาทุกคนมุ่งหน้าตามเสียงนั้นไปอย่างรวดเร็ว

อีกด้านหนึ่ง

เสวี่ยเทียนโม่ที่ต้องเผชิญหน้ากับกายแท้เฮ่าเทียนของถังฮ่าว เขาถูกกดดันจนไม่อาจจะตอบโต้อะไรกลับไปได้เลยแม้แต่นิดเดียว

โล่ผลึกน้ำแข็งที่ใช้ปกป้องร่าง ถูกเรียกออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า และก็ถูกค้อนยักษ์ฟาดจนแตกกระจายไปรอบแล้วรอบเล่าเช่นกัน!

ทีละนิด ใบหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวซีด ดูเหมือนเขาจะรับมือต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ!

ในวินาทีนั้นเอง ถังฮ่าวก็เหวี่ยงค้อนยักษ์มุ่งหมายจะฟาดลงมาที่ตัวเขาอีกรอบทันที

"น้องเทียนโม่!!"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงตะโกนหนึ่งดังขึ้นมาจากที่ไกลๆ

จากนั้น ก็เห็นว่าสุ่ยปิงเอ๋อร์เป็นคนแรกที่เดินทางมาถึงที่เกิดเหตุ

(จบแล้ว)