ตอนที่ 2: ผู้หญิงที่ไม่รู้จักในห้องของฉัน

ตอนที่ 2: ผู้หญิงที่ไม่รู้จักในห้องของฉัน

หลังจากชายที่มีชื่อว่า ซิก ลงจากรถ ชายหนุ่มที่เขาคิดว่าหลบหนี ก็ปรากฏตัวในที่เดียวกันกับที่ที่เขาหายตัวไป ในความเป็นจริงเขาไม่เคยออกจากรถตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ เขาใช้ความสามารถลับเพื่อซ่อนตัวตนของเขาไว้

'ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรที่ผิดพลาดขึ้นกับเทคนิคนี้หรืเปล่า  แต่มันทำให้ฉันย้อนเวลากลับไปได้ ถึงกระนั้นฉันก็ไม่มีเวลาคิดเรื่องนี้แล้ว ...  นอกจากนี้การใช้ทักษะการปกปิดนี่ และการต่อสู้เพียงเล็กน้อย ก็ทำให้ฉันหมดความสามารถแล้ว ' ชายหนุ่มผมขาวถอนหายใจ เป็นเวลานานแล้วที่เขาเคยรู้สึกอ่อนแอแบบนี้

เขาค้นรถอย่างใจเย็นและในไม่ช้าก็พบกระเป๋าเงินของเขา พร้อมกับเอกสาร บัตรและโทรศัพท์มือถือของเขา หลังจากรับสิ่งของแล้วเขาก็ออกจากรถ ก่อนที่ใครจะสังเกตเห็นเขา ชายหนุ่มได้เดินผ่านฝูงชนที่อยากรู้อยากเห็นและเดินจากไป

'ฉันยังจำวันนี้ได้ เป็นวันที่ฉันถูกลักพาตัว และแม่ของฉันถูกแบล็กเมล์และเราก็สูญเสียทรัพย์สมบัติของเราไปเกือบทั้งหมด ... 'ชายหนุ่มหายใจเข้าลึก ๆ 2-3ครั้งแล้วเดินต่อไปยังโรงแรมที่ใกล้ที่สุด เขารู้ว่าเขาเรียกร้องอะไรมากมายจากร่างกายในปัจจุบันของเขา และหากเขาไม่พบสถานที่สงบเพื่อฝึกฝน มันอาจส่งผลเสียต่อร่างกายที่อ่อนแอในปัจจุบันของเขามากยิ่งขึ้น

แม้ว่าในชีวิตที่ผ่านมาเขามีชีวิตอยู่เป็นพันปีและรู้เทคนิคและทักษะนับแสน แต่มันก็ไร้ประโยชน์ หากเขาไม่สามารถใช้มันได้ เมื่อเขาโจมตีและควบคุมจิตใจของโจรได้ เขาได้เรียกร้องการใช้ทักษะมากมายจากร่างกายของเขาแล้ว แต่ก็ไม่แปลกใจเลย ตอนนี้เขาเป็นเพียงชายหนุ่มธรรมดาเท่านั้น

'ที่นี่…' หลังจากเดินไปไม่กี่นาทีในที่สุดเขาก็พบโรงแรม

มันเป็นอาคารที่สวยงามพร้อมกระจกเงาสีฟ้า ด้านหน้ามีป้ายขนาดใหญ่ชื่อ [โรงแรมดัลลาส] แม้ว่ามันจะดูแพง แต่เขาก็ไม่ไม่สนใจ เมื่อเข้ามาเนื่องจากเงินในกระเป๋าของเขามีไม่กี่พันเรียล

"ยินดีต้อนรับค่ะ" พนักงานต้อนรับผมบลอนด์สวยที่มีร่างกายที่น่าดึงดูดกล่าวพร้อมกับยิ้ม

"อืม" เขามองไปที่เธอแล้วพยักหน้าพูดอย่างสบาย ๆ ว่า "หาห้องชุดที่ดีที่สุดมาให้ฉัน"

พนักงานต้อนรับที่คนสวยรู้สึกประหลาดใจ แต่เธอก็ยิ้มอีกครั้งอย่างรวดเร็วและพูดว่า "ห้องชุดที่ดีที่สุดที่มีอยู่บนชั้นที่ 10 และมูลค่าอยู่ที่ 1,000 ดอลลาร์ต่อวันค่ะ"

"โอเค ฉันจะอยู่แค่คืนนี้" ชายหนุ่มผมขาวยื่นบัตรประจำตัวและบัตรเครดิตแพลทินัมอเมริกันเอ็กซ์เพรสให้เธอ "ฉันจะใช้บัตรนี้"

"เอาล่ะขอเวลาสักครู่นะคะ" พนักงานต้อนรับที่คนสวยกล่าวด้วยรอยยิ้มที่สวยงามยิ่งขึ้น และเริ่มพิมพ์บนแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์บันทึกข้อมูลเกี่ยวกับตัวตนของชายหนุ่ม

"กรุณาใส่รหัสผ่านของคุณ คุณลูเอน  ดีมาส" พนักงานต้อนรับร้องขอ  เธอกระพริบตาสีเขียวที่สวยงามของเธอและสังเกตว่าเขายังคงเฉยเมยต่อเธอ

"เสร็จแล้ว" หลังจากป้อนรหัสผ่านลูเอนก็ตอบกลับ

"ขอบคุณค่ะ คุณลูเอน ดีมาส ห้องชุดของคุณอยู่ชั้นที่ 10 เลข 915" เธอส่งคืนบัตรประจำตัวประชาชนและบัตรเครดิต พนักงานต้อนรับยื่นกุญแจห้องให้เขา เธอกล่าวเสริมว่า "หากคุณต้องการบริการรูมเซอร์วิส คุณสามารถโทรติดต่อแผนกต้อนรับและเราจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้บริการคุณ"

"อืม" ลูเอนพยักหน้าและหันไป หลังจากเดินไปที่ลิฟต์เขาก็กดปุ่มเพื่อขึ้นไปชั้นบน

หลังจากที่ลูเอนหันกลับไปแล้วพนักงานต้อนรับสาวผมบลอนด์คนสวยก็กัดริมฝีปากล่างของเธอ แล้วถอนหายใจ เธอสังเกตเห็นว่าลูเอนไม่ได้สัมผัสกับความงามของเธอเลยซักนิด  หากเธอสามารถดึงดูดความสนใจของชายหนุ่มที่ร่ำรวยและหล่อเหลาอย่างเขาได้…ในฐานะที่เป็นมืออาชีพเธอก็จะไม่ต้องหยุดความฝันของพนักงานต้อนรับที่สวยงามไว้เพียงแค่นี้

หลังจากขึ้นไปถึงชั้น 10 ลูเอนก็ไปที่ห้อง 915 และปลดล็อค ด้วยคีย์การ์ด ไม่นานประตูก็ถูกปลดล็อกและเปิดออก

เมื่อเข้ามาในห้องสวีทลูเอนก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับห้องที่แสนสวยงาม ทั้งทางเข้าของห้องชุด หรือจะเป็นตัวห้อง เขาเหนื่อยและอยากทำสมาธิให้เร็วที่สุด เขาไม่อยากเสียเวลา จึงเดินไปที่ห้องนอน

เมื่อเข้ามาในห้องลูเอนก็แข็งตัว ด้านบนของเตียงสามารถมองเห็นหญิงสาวที่สวยงาม ผมของเธอเป็นสีบลอนด์และนุ่มสลวยสยายเต็มหมอนของเตียง เธอสวมชุดเดรสสีฟ้าลายคล้ายกับท้องฟ้าแสนสวยเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น ซึ่งห่อหุ้มกับทรวดทรงองเอวของเอที่สวยงามราวกับคลื่นที่เรียบหรู หลังจากเข้าใกล้เธอ ลูเอน ก็ได้กลิ่นดอกมะลิบนร่างของสาวสวยที่นอนอยู่บนเตียง

ปรากฎว่าหญิงสาวกำลังหมดสติ ดวงตาของเธอปิดแน่น แต่ร่างกายของเธอก็ขยับเล็กน้อยบนเตียงและขยับเป็นครั้งคราว ตูดที่กลมกลึงของเธอก่อตัวเป็นเส้นโค้งที่น่าหลงใหล

ลูเอน ดีมาสเดินไปหาเธอและพยายามปลุกเธอ  จากนั้นเขาสังเกตเห็นใบหน้าสวยของเธอที่แดงระเรื่อดูเหมือนเธอเมา แต่เธอไม่มีกลิ่นแอลกอฮอล์

'เกิดอะไรขึ้น? เธอถูกวางยาและถูกทิ้งไว้ที่นี่หรือ? ' ลูเอนเดาถูก แต่สิ่งหนึ่งที่เขาไม่เข้าใจคือทำไมเธอถึงมาอยู่ในห้องชุดของเขา

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจที่สุดคือถึงแม้ว่าเธอจะสวมชุดที่มีคุณภาพไม่ดี แต่รูปลักษณ์ของผู้หญิงคนนี้ ก็สวยกว่าผู้หญิงในสังคมหลายคนที่เขาจำได้ ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าที่ได้รับการแกะสลักอย่างสวยงามหรือความสง่างามและความน่าหลงใหลของเธอที่ถูกล้างออกก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ผู้ชายหลงทาง

อย่างไรก็ตามระดับความงามที่แพรวพราวของเธอทำให้ลูเอนงงงวย 'เธอไปอยู่ในสภาพนี้ได้ยังไง? เธอถูกผู้ชายบางคนหลอกและเข้าห้องชุดผิดหรือเปล่า? '

อย่างไรก็ตามลูเอน ไม่สามารถคิดถึงเรื่องนี้ได้นานนัก เมื่อสาวสวยลืมตาสีฟ้าไพลินที่เปล่งประกายของเธอ และมองไปที่ลูเอนด้วยหน้าที่แดงเล็กน้อย

โดยไม่รอให้ลูเอนได้ไตร่ตรองต่อไป เธอคว้าคอเสื้อของลูเอน ดีมาส อย่างไม่เป็นท่าเป็นทาง จากนั้นริมฝีปากที่อ่อนนุ่มและสวยงามของเธอก็จูบเขา

ลูเอน ดีมาสประหลาดใจมาก แต่ในไม่ช้าเขาก็กลับมามีสติ และผลักผู้หญิงแสนสวยคนนี้ออกไป

หญิงสาวที่ตกตะลึงดูไม่พอใจเล็กน้อย ขณะที่เธอจ้องมองเขาด้วยสีหน้าเขียวชอุ่มและร้อนแรง

และโดยไม่มีการเตือนเธอดึงคอของลูเอนอีกครั้งและจูบเขา แต่เธอก็ไม่สามารถหาเป้าหมายได้ จูบของผู้หญิงคนนั้นประทับลงบนใบหน้าของลูเอนแล้วเดินจากไป

ลูเอน ดีมาสถูกกระตุ้นโดยการสัมผัสที่เย็นและเรียบเนียนบนใบหน้า และริมฝีปากของเขาจนถึงจุดที่รู้สึกเหมือนว่าเขาถูกเผาไหม้ไปทุกหนทุกแห่ง  เมื่อเห็นการแสดงออกที่ชัดเจนของหญิงสาวที่สวยงามและบอบบางคนนี้ ด้วยรูปลักษณ์ที่น่าหลงใหลที่ใคร ๆ ก็ชอบ เขาก็คิดว่า 'ฉันไม่สามารถใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้ได้ เธอคงถูกวางยา ฉันต้องการแก้ไขสถานการณ์นี้ '

"อะไรกัน?"

ก่อนที่ลูเอนจะทำอะไรเขาก็ถูกหญิงสาวที่แสนสวยและบอบบางคนนั้นดึงไปที่เตียงและผลักเขาลง เธออยู่ในท่าขี่ม้าและจูบริมฝีปากของลูเอนอีกครั้ง และคราวนี้เธอยิ่งหิวมันมากขึ้นไปอีก!

—————————————————————————————————————

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและเข้ามาอ่านค่ะ

อย่าลืมกดติดตามเรื่องนี้และให้คะแนนด้วยนะคะ

แปลผิดพลาดขออภัยด้วยค่ะ ლ(・ヮ・ლ)