ตอนที่ 1 ลูเอน ดีมาส

ตอนที่ 1: ลูเอน ดีมาส

ถนนที่มีคนพลุกพล่านในตอนกลางคืน มีคนเดินเท้าจำนวนมากและรถที่มีเสียงดังผ่านไปมา มีคนงานกลับบ้าน เด็กเรียนจบ ผู้สูงอายุที่กำลังซื้อของชำ และคนที่สัญจรไปมาจำนวนมาก แต่ละคนมีวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน

รถสีดำที่ดูสุขุมพร้อมหน้าต่างสีอ่อนขับไปตามท้องถนนอย่างเงียบ ๆ ภายในรถที่เบาะหลัง ส่วนกลางเป็นชายหนุ่มอายุระหว่าง 17 ถึง 18 ปี ชายหนุ่มคนนี้หล่อเหลา รูปร่างหน้าตาบอบบาง ผมสั้นสีขาวคิ้วขาว แม้แต่ขนตายาวของเขาก็เป็นสีขาว พร้อมกับใกล้ๆเขามีชาย 4คนที่แสดงท่าทางมีพิรุธ

* บูม! *

ไม่น่าเชื่อ ในขณะที่ชายหนุ่มคนนี้ตื่นขึ้น เขาตวัดสายตาไปที่ผู้ชายข้างๆเขาและชกหนึ่งหมัดเข้าที่จมูก การโจมตีของเขาดุร้ายและดุเดือดยิ่งกว่าสัตว์ร้าย

"หยุดเขา!" ชายที่นั่งด้านหน้ารถร้องลั่น

“ฉันทำไม่ได้หรอก เขาแข็งแรงเกินไป” ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะอายุ 20 ปีกล่าวด้วยความเสียใจ หลังจากที่ชายหนุ่มคนนั้นจมูกหักไปแล้ว

อีกฝ่ายที่อยู่ข้างๆเขาก็หมดสติไปแล้ว ด้วยหมัดหมัดเดียวจากชายหนุ่มผมสีขาว

การต่อสู้ของชายหนุ่มที่ต้องต่อสู้กับพวกเขานั้นน่าประทับใจมาก!

“แกเป็นใครทำไมทุกคนถึงมาอยู่ในห้องของฉันได้” ชายหนุ่มขยี้ตาเบา ๆ และขมวดคิ้ว

'เดี๋ยวก่อน ... รถ?' ชายหนุ่มผมขาวเริ่มสับสน เมื่อสังเกตเห็นสภาพแวดล้อมของเขา เขาไม่เคยเห็นรถแบบนี้มาหลายร้อยปีแล้ว และตอนนี้เขาพบว่าตัวเองอยู่ในรถ

“ไอ้บ้า ทำไมเขาแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง นี่ไม่ใช่สิ่งที่เราเคยได้รับรายงานมาก่อน” ชายมีหนวดมีเคราบนเบาะหน้าของผู้โดยสารสบถ และชักปืนพกออกจากเอวของเขา

"ฮะ?" เมื่อเห็นปืนในมือชายหนุ่มผมสีขาวก็ขมวดคิ้วอีกครั้ง แต่มีบางอย่างที่น่าประหลาดใจเกิดขึ้น แทนที่จะชี้ปืนไปที่ชายหนุ่มผมขาว ชายคนนั้นเล็งไปที่คนขับรถที่ขับรถเร็วเกินไปแล้วยิง

* แบม! *

* แซดดดดดดดดดดดดดดดดดด! *

รถเริ่มไถลและมีกลิ่นเหม็นไหม้ของยางรถยนต์และเลือด

“ไอ้ซิก! แกกล้าฆ่าริคาร์โด้ได้ยังไง!” ชายที่แข็งแรงในเบาะผู้โดยสารด้านหลังจับชายคนนั้นด้วยปืน และด้วยมือทั้งสองข้างก็บีบแน่น ในขณะที่รถยังคงหมุนต่อไปอย่างลูกข่าง

“ปล่อยฉันไปเถอะ ไอ้แม่เช็ด!” ชายที่ถือปืนอ้าปากค้าง ขณะที่กำลังสำลัก เขาพยายามทำให้รถทรงตัว แต่อย่างไรก็ตามคนที่อยู่ข้างหลังเขาไม่ได้คลายการยึดเกาะของเขา ที่แย่กว่านั้นคือเขาทำให้มันแน่นขึ้นไปอีก

ชายคนนั้นใช้เวลาไม่นานในการยิงข้างหลังเขาสองครั้งและสังหารชายที่บีบคอเขา

* แบม! * * แบม! *

* บูม! *

ก่อนที่ชายคนดังกล่าวจะควบคุมพวงมาลัย รถคันดังกล่าวได้พุ่งเข้าชนเสาไฟ

ควันสีเทาออกมาจากฝากระโปรงของรถทั้งหมด ผู้คนรีบขับรถออกไปจากที่เกิดเหตุด้วยความหวาดกลัว โชคดีที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้แต่ผู้โดยสาร ถึงแม้ว่ารถยนต์หลายคันจะเกิดการชนกันเองก็ตาม

หลังจากเอาหัวโขกกับหน้าต่างรถแล้ว ชายหนุ่มที่มีอาวุธก็หันกลับมามองหาชายหนุ่มผมขาว แต่เขาก็จากไปแล้ว

"ไอ้บ้านั่นมันไปไหน" ชายคนนั้นตะโกนด้วยความหงุดหงิด เขาเพิ่งฆ่าพี่ชายสองคนของเขาทั้งหมด เพื่อให้ชายหนุ่มคนนั้นใช้ในการหลบหนี เขายังไม่สามารถประมวลผลสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ได้ เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาถูกควบคุม และด้วยเหตุนั้นเขาจึงฆ่าสหายของเขา

'ฉันจะอธิบายเรื่องนี้กับเจ้านายอย่างไร?' แม้ว่าเขาจะกลัวการถูกจับ แต่เขาก็ยิ่งกลัวเจ้านายของเขามากขึ้นไปอีก เขาเห็นว่ามีคนจำนวนมากเริ่มจับกลุ่มรอบ ๆ รถและเขาก็ทำการยิงขึ้นไปบนหลังคารถโดยไม่คิดอะไรเลย

* แบม! *

“อ๊ากกกก!”คนเดินเท้ากรีดร้องด้วยความตกใจและวิ่งไปให้ไกลที่สุด ไม่มีใครกล้าพอที่จะอยู่ใกล้คนที่มีอาวุธติดตัว

หลังจากลงจากรถ. ชายคนนั้นวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาถือปืนของเขา ขณะที่เลือดไหลลงมาที่หัวของเขา อย่างไรก็ตามเขาไม่มีเวลาที่จะมาสนใจเรื่องนั้น

หลังจากหลบหนีไปยังสถานที่ห่างไกลเข้าไปในตรอกซอกซอยของสลัม ชายมีหนวดมีเครารู้สึกสงบและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยมือที่สั่นเทา เขาต้องการโทรหาเจ้านายของเขาและบอกว่าภารกิจล้มเหลว อย่างไรก็ตามความกลัวปรากฏให้เห็นบนใบหน้าของเขา เขาไม่สามารถทนต่อความเกรี้ยวกราดของเจ้านายของเขาได้ ...

หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ 2-3 ครั้งเขาก็หมุนหมายเลขของเจ้านายของเขา โดยยังคงสั่นคลำหมายเลขหลาย ๆ ครั้งขณะถือโทรศัพท์มือถือของเขา

"บอส ... มันเป็นแบบนี้ ... ลูเอน ดีมาส หนีไปได้!"

*

 อีกด้านหนึ่ง

ในห้องสวีทที่โรงแรมดัลลาสในบราซิล - รัฐซานตากาตารีนา

"ที่รักต้องขอบคุณน้องสาวของคุณที่ทำให้เราทำเงินได้ 5 ล้านเรียล" ชายคนหนึ่งกล่าว

"เป็นเช่นนั้นจริงๆเหรอเบอร์นาโด แต่นายปลอดภัยไหม" ผู้หญิงพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวน

'โมนิก้า เบอร์นาร์โด?'

'เกิดอะไรขึ้น?'

ด้านหนึ่ง ปัจจุบันในห้องมีหญิงสาวสวยผมบลอนด์ยาวและคิ้วรูปพระจันทร์เสี้ยว ดวงตาของเธอเป็นสีม่วงสวยงาม และเธอมีผิวที่ใสราวกับหิมะสวยงามมากจนไม่ต้องพูดโกหก ว่าผู้ชายคนไหนจะทำทุกอย่างเพื่อเอาชนะใจเธอ แต่คุณสมบัติที่ดึงดูดความสนใจของใคร ๆ ได้มากที่สุดคือขาที่ยาวสวยและหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอ

ในทางกลับกันเธออยู่ที่นี่และนอนอยู่บนเตียง ซึ่งไม่สามารถขยับได้และแทบจำไม่ได้ว่าเธอไปที่นั่นได้อย่างไร สิ่งสุดท้ายที่เธอจำได้คือเธอถูกโมนิกาพี่สาวของเธอบังคับให้ไปที่ไนต์คลับเพื่อสนุกสนานกับเธอ  อย่างไรก็ตามหลังจากนั้นเธอก็รู้สึกเวียนหัวและจำอะไรไม่ได้อีก  ราวกับว่าส่วนหนึ่งของความทรงจำของเธอถูกตัดขาด และถูกลบออกไปจากจิตใจของเธอ

"ใช่นางฟ้าตัวน้อยของฉัน ผู้กำกับภาพยนตร์ราฟาเอลได้ฝากเงินไปแล้ว นอกจากนี้หลังจากที่เขานอนกับน้องสาวของคุณ เขาสัญญาว่าจะช่วยเริ่มต้นอาชีพการแสดงของคุณอีกครั้ง" เสียงของเบอร์นาร์โดดังก้องเข้ามาในห้องอีกครั้ง ทำให้ผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงซึ่งแทบไม่สามารถลืมตาได้ "ไม่ต้องกังวลเดี๋ยวเธอก็จะเสียความบริสุทธิ์ให้กับผู้ชายที่ร่ำรวย แม้ว่าเขาจะขี้เหร่และผอมเกินไปก็ตาม แต่เขาก็มีเงินมากมาย น้องสาวของคุณโชคดีมากนะ เฮ้"

สิ่งที่เขาไม่ได้บอกคือราฟาเอลเป็นผู้กำกับหนังโป๊ ไม่ใช่ว่ามันจะสร้างความแตกต่างใด ๆ เนื่องจากโมนิกาไม่เคยชอบพี่สาวของเธอ และตอนนี้เธอมีโอกาสที่จะได้รับเงินเป็นจำนวนมาก มันก็เป็นโชคดีที่เธอไม่คาดคิดไปอีก

ชายคนดังกล่าวแสดงยอดคงเหลือปัจจุบันของแฟนสาวในแอปของธนาคาร

[ยอดคงเหลือ: 6,498,495,00 R $ (เทียบเท่ากับ 1,132,141,99 ดอลลาร์)]

"ว้าว!“ฉันไม่เคยเห็นเงินมากมายขนาดนี้ ในที่เดียวฮิฮิ และคิดว่าจะมีใครยอมจ่ายเงินทั้งหมดนี้ เพื่อนอนกับหนอนหนังสือน้องสาวตัวน้อยของฉันเลย” โมนิกากล่าวอย่างมีความสุขแสดงท่าทางเกี้ยวพาราสี ขณะจูบใบหน้าของชายคนนั้น

โมนิกาคิดว่า 'ด้วยเงินจำนวนนี้ ฉันจะมีเพียงพอสำหรับการเริ่มต้นอาชีพของฉัน'

“ยาที่คุณทำให้อิงกริดดื่มเร็ว ๆ นี้จะมีผล” เบอร์นาร์โดกล่าวอย่างจริงจัง "เราต้องออกไปแล้ว"

"ใช่ไปกันเถอะ" โมนิกามองไปที่น้องสาวของเธอและพูดกับเธออย่างประชดประชันว่า "ขอให้มีความสุขนะน้องสาว ฉันหวังว่าคุณจะนอนหลับฝันดี หลังจากนั้นมันจะเป็นคืนแรกของคุณกับผู้ชายคนหนึ่งฮ่า ๆ ๆ "

เสียงหัวเราะของพี่สาวเธอยังคงดังก้องอยู่ในจิตใจของอิงกริด

'ทำไมฉันต้องโชคร้ายขนาดนี้? ทำไมพี่สาวของตัวเองถึงทำกับฉันแบบนี้? ' นี่เป็นความคิดแรกที่อิงกริดมี แต่ในไม่ช้าเธอก็เลิกสนใจพวกเขา เธอรู้เกี่ยวกับเรื่องที่จะเกิดขึ้นของเธอแล้ว อย่างไรก็ตามเธอไม่เคยคาดหวังว่าเธอจะมาถึงจุดนี้

'ตอนนี้มันสมเหตุสมผลแล้ว - วิธีที่เธอบังคับให้ฉันออกไปในวันนี้! มันน่าหัวเราะแค่ไหน ฉันไม่ควรไปกับเธอ ... 'ถึงเธออยากจะหนี แต่ก็ทำไม่ได้ อย่างมากที่สุดเธอก็ได้แค่คิดเท่านั้น

เธอค่อยๆฟื้นความสามารถในการลืมตา แต่อย่างไรก็ตามมันเป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะควบคุมร่างกายของเธอ  นอกจากนี้ความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่อยากจะช่วยตัวเองก็เติมเต็มความเป็นอยู่ของเธอ

'นี่ฉันจะสูญเสียความบริสุทธิ์งั้นเหรอ?' เธอรู้สึกอยากจะร้องไห้ 'ฉันรักษาความบริสุทธิ์มาตลอดและฉันไม่เคยเดทมาก่อน แต่สุดท้ายฉันจะต้องเสียครั้งแรกให้กับผู้ชายที่ไม่รู้จัก ที่เสนอเงินให้กับแฟนของพี่สาวของฉัน?'

อิงกริดหวั่นไหว ถ้าเธอสามารถหนีได้ เธอจะโยนตัวเองออกไปนอกหน้าต่างแม้ว่าเธอจะต้องตายในการทำแบบนี้ก็ตาม เธอไม่สามารถทนอยู่กับความรู้สึกสกปรกได้ เธออยากมีครั้งแรกกับคนที่เธอรัก แต่ในชีวิต 18 ปี เธอไม่เคยอยากมีแฟนมากขนาดนี้มาก่อนเลย เพราะเธอต้องการเรียนให้จบและได้งานที่ดี จากนั้นเธอก็ค่อยคิดจะหาแฟนและแต่งงาน ...

ทันทีที่เขาจากไปเบอร์นาร์โดได้รับโทรศัพท์ที่ทำให้อารมณ์ขันของเขาเสียไปโดยสิ้นเชิง เขารู้สึกโกรธ แต่ในไม่ช้าเขาก็สงบลงโดยคิดถึงเงินจำนวนมหาศาลที่เขาได้รับ

'ตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรแล้วที่จะเสียใจ'เบอร์นาร์โดส่ายหัวและเดินต่อไปพร้อมกับผู้หญิงของเขาไปที่ลานจอดรถ

*

ไม่กี่นาทีหลังจากที่โมนิกาและเบอร์นาร์โดออกจากห้องสวีท เด็กหญิงตัวน้อยที่ซุกซนก็เดินผ่านห้องโถง ซึ่งถือรีโมทคอนโทรล เธอชี้ไปที่ประตูหลายบานไปยังห้องสวีทของโรงแรม และเปลี่ยนจำนวนห้องสวีท ในขณะที่หัวเราะคิกคัก

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอทำแบบนี้ แม้ว่าหลังจากนั้นทุกครั้งที่เธอถูกลงโทษและสัญญาว่าจะไม่ทำอีกต่อไป แต่เธอก็ไม่สามารถต้านทานการแสดงตลกของเธอได้ นอกจากนี้ เมื่อใดก็ตามที่เธอประพฤติตัวไม่ดี เธอสามารถใช้เวลากับพ่อของเธอได้มากขึ้น ซึ่งทำให้เธอมีความสุขมากแม้จะถูกดุก็ตาม

"โฮ่โฮ่โฮ่ พ่อจะดุฉันอีกแล้ว ฮึ่ม! เป็นความผิดของเขาที่ไม่ใส่ใจควานลิน" สาวน้อยควานลินพูดและยังคงเปลี่ยนตัวเลขห้องชุดต่อไปเรื่อยๆ

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและติดตามกัน

ฝากกดติดตามและให้คะแนนด้วยนะคะ

หากแปลผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ (-ω-ゞ