ตอนที่ 54 : แนวทางการพัฒนาดินแดน

ตอนที่ 54 : แนวทางการพัฒนาดินแดน

หลังจากวางกลยุทธ์แล้ว มันก็ได้เวลาที่จะอัพเกรดสิ่งของ

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้รับอาวุธระดับหนึ่งมาทั้งหมด 4,650 อัน อาวุธระดับสอง 530 อัน อาวุธระดับสาม 49 อัน และอาวุธระดับสี่ 1 อัน

นอกจากนี้ยังมีชุดเกราะระดับหนึ่ง 4,200 อัน ชุดเกราะระดับสอง 510 อัน และชุดเกราะระดับสาม 55 อัน

“มันมีธนูสั้นระดับสี่อยู่ด้วย!”

เล่ยเซียวตรวจสอบไอเท็มที่ได้รับมาใหม่ด้วยความดีใจ

ไอเท็มระดับสามเหล่านี้ล้วนมีน้ำหนักเบา ซึ่งก็ถือว่าเหมาะสมกับพวกครึ่งเอลฟ์เป็นอย่างมาก

“แต่ว่าตอนนี้ฉันยังมีอุปกรณ์สวมใส่ระดับสามไม่ครบ 100 ชุด ดังนั้นคงจะติดตั้งให้กับทุกคนไม่ได้”

ธนูระดับสามที่เขาได้รับมาก่อนหน้านี้จากกองทัพออร์คนั้นเป็นธนูเหล็กหนัก ซึ่งก็ไม่ค่อยเหมาะสมกับเหล่าครึ่งเอลฟ์ที่มีรูปร่างเพรียวบางเท่าไร

หลังจากเขาครุ่นคิดจนเสร็จ เล่ยเซียวก็เพ่งความคิด

อุปกรณ์สวมใส่ระดับสาม 10 ชุดและอุปกรณ์สวมใส่ระดับสอง 90 ชุดปรากฏขึ้นบนพื้นที่ว่างหน้าที่พักของลอร์ด

“งั้นก็เลื่อนระดับอุปกรณ์สวมใส่ของครึ่งเอลฟ์ทุกคนขึ้นมาหนึ่งระดับก่อนละกัน”

“ด้วยวิธีนี้ ความแข็งแกร่งของครึ่งเอลฟ์ 100 คนก็คงจะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก และยังสามารถหลีกเลี่ยงปัญหาการแบ่งของที่ไม่เท่าเทียมกันไปด้วยได้”

หลังจากตัดสินใจได้แล้ว เล่ยเซียวก็ครุ่นคิด

เขาได้สั่งงานชวนกู่ไว้แล้วก่อนที่เขาจะออกมาจากเขตแดนเวทมนตร์

นอกจากเรื่องการฝึกฝนกำลังพลสำรองและการขยายพื้นที่การเพาะปลูกแล้ว เขายังสั่งให้อีกฝ่ายผลิตอุปกรณ์สวมใส่ใหม่ๆ ออกมาด้วย

มันเป็นเรื่องจำเป็นที่จะต้องให้เหล่าครึ่งเอลฟ์กว่า 10 คนที่มีทักษะช่างฝีมือได้ฝึกฝนการผลิตไอเท็มระดับหนึ่งและระดับสองเพื่อวางรากฐานไปสู่การผลิตไอเท็มระดับสามต่อไป

“มันคงจะใช้เวลาอีกไม่นานก่อนที่ไอเท็มชุดใหม่จะมาถึงและหลังจากนั้นก็น่าจะแจกจ่ายให้กับทุกคนได้อีกครั้ง”

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เล่ยเซียวก็โบกมือและเรียกไป่จื่อที่สวมชุดบางๆ เข้ามา

“ไป่จื่อ เจ้าจงนำไอเท็มเหล่านี้ไปแจกจ่ายให้ครึ่งเอลฟ์ทุกคน มันมีไอเท็มระดับสามอยู่ 10 เซ็ต และไอเท็มระดับสอง 90 เซ็ต ถือซะว่าเป็นของขวัญต้อนรับพวกเจ้าละกัน”

เล่ยเซียวชี้ไปที่กองไอเท็มบนพื้นด้วยรอยยิ้มบางๆ

อีกด้านหนึ่ง ไป่จื่อก็อึ้งไปในทันทีเมื่อเธอเห็นภาพตรงหน้า และเธอก็อ้าปากค้างอยู่นานโดยไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลย

ไอเท็มระดับสูงที่ล้ำค่าซึ่งปรากฏอยู่ภายในเรื่องเล่าการผจญภัยของปู่ทวดได้ปรากฏขึ้นที่นี่งั้นเหรอ? และยังมีกว่า 10 ชุดด้วย?

ไป่จื่อกลืนน้ำลายลงไปโดยไม่รู้ตัว เธอกะพริบตาเล็กน้อยและนึกถึงฉากที่เล่ยเซียวได้นำเอายาเวทมนตร์ออกมาก่อนหน้านี้

ในเวลานี้เธอก็เข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายตั้งใจหรือไม่ แต่ด้วยการมาถึงของเหล่าครึ่งเอลฟ์ ลอร์ดตรงหน้าของเธอก็ดูเหมือนจะกำลังแสดงความสามารถด้านเงินที่ไม่มีใครเทียบได้ของเขาอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าเขาจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม

เมื่อตระหนักได้เช่นนี้ ไป่จื่อก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

หรือว่าอีกฝ่ายต้องการใช้เงินฟาดหัวเหล่าครึ่งเอลฟ์อย่างพวกเธอ?

ลอร์ดผู้นี้กำลังดูถูกเผ่าพระจันทร์ขาวอยู่งั้นเหรอ?!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ไป่จื่อก็ตั้งสติและเดินเข้าไปหาเล่ยเซียวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

เธอคุกเข่าลงกับพื้นโดยไม่ลังเลและแสดงความภักดีต่อเล่ยเซียว “ขอบคุณมากเจ้าค่ะนายท่าน ไป่จื่อจะขอบุกน้ำลุยไฟเพื่อท่านโดยไม่ลังเล!”

เดิมทีถ้ามันเป็นคนอื่นที่ทำแบบนี้ ไป่จื่อก็คงจะปฏิเสธเสียงแข็งและตำหนิอีกฝ่ายกลับไปด้วย

แต่… ลอร์ดผู้นี้ก็ใจกว้างกับพวกเธอจริงๆ!

อีกด้านหนึ่ง เล่ยเซียวพยักหน้าเล็กน้อย และยิ้มออกมา “แล้วก็ไปบอกชาวเผ่าคนอื่นของเจ้าด้วยว่าถ้าพวกเจ้าสามารถทะลวงระดับขึ้นเป็นระดับสองได้ พวกเจ้าก็จะได้รับรางวัลเป็นเซ็ตไอเท็มระดับสาม ถ้าพวกเจ้าสามารถทะลวงระดับขึ้นเป็นระดับสามได้ ข้าก็จะมอบรางวัลอื่นให้”

“เจ้าค่ะนายท่าน!”

หลังจากพูดจบ ใบหน้าของไป่จื่อก็เต็มไปด้วยความดีใจ และเธอก็กำลังจะเรียกครึ่งเอลฟ์คนอื่นๆ เข้ามา แต่ก็ถูกเล่ยเซียวหยุดเอาไว้ก่อน

“ไป่จื่อ ข้าขอมอบธนูสั้นระดับสี่นี้ให้กับเจ้า พยายามเข้าล่ะ ข้าเชื่อว่าเจ้าจะเป็นคนแรกในเผ่าพระจันทร์ขาวที่สามารถก้าวไปสู่ระดับสามได้ อย่าทำให้ข้าและปู่ทวดของเจ้าผิดหวังล่ะ”

เล่ยเซียวยกมือขึ้นและยื่นอาวุธที่เปล่งประกายให้กับเธอ

ไป่จื่อรับธนูสั้นที่ดูล้ำค่าซึ่งเปล่งแสงสีขาวอมเงินออกมาไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง

เธออึ้งไปชั่วขณะ และใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ถึงความผันผวนของพลังงานบางๆ ที่แผ่ออกมาจากมัน เธอจึงได้สติกลับมา และรีบก้มหัวให้กับเล่ยเซียวอีกครั้ง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าถ้าเธอเป็นผู้ติดตามโดยตรงของเขา ค่าความภักดีของเธอก็คงจะเพิ่มขึ้นไปถึงขีดจำกัดแล้วในตอนนี้!

หลังจากนั้นเหล่าครึ่งเอลฟ์ก็เริ่มเดินเข้ามารับไอเท็มระดับสองและระดับสามด้วยความตื่นเต้น และเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหูของเล่ยเซียวอีกครั้ง

[ขอแสดงความยินดีด้วย ระดับการยอมจำนนของเผ่าพระจันทร์ขาวเพิ่มขึ้น 6 หน่วย กลายเป็น 79 หน่วย]

เล่ยเซียวรู้สึกพึงพอใจมากกับผลตอบรับของเหล่าครึ่งเอลฟ์ จากนั้นเขาก็มอบหมายภารกิจสองอย่างให้กับไป่จื่อ

ภารกิจแรกคือการมอบหมายให้เหล่านักธนูครึ่งเอลฟ์ประจำการอยู่บนหอสังเกตการณ์ตลอด 24 ชั่วโมงเพื่อรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัยของดินแดน

ถ้ามีสัตว์อสูรหรือสัตว์ป่าพยายามจะบุกเข้ามาในดินแดน เขาก็สั่งให้เหล่าครึ่งเอลฟ์จัดการกับพวกมันได้ในทันที

หอสังเกตการณ์แต่ละแห่งจะมีครึ่งเอลฟ์ประจำการอยู่ 2 คนในตอนกลางคืน และ 1 คนในตอนกลางวัน

ภารกิจที่สองคือการเปิดพื้นที่ฝึกฝีมือนอกค่ายและใช้เวลาว่างเพื่อฝึกฝน โดยเฉพาะการสลับยิงและการระดมยิง

การสลับยิงก็มีไว้เพื่อยับยั้งศัตรู ส่วนการระดมยิงก็มีไว้เพื่อโจมตีเป้าหมายสำคัญของศัตรูอย่างแม่นยำ ซึ่งไม่ว่าจะเป็นวิธีการโจมตีแบบไหนก็ย่อมมีบทบาทสำคัญสำหรับการต่อสู้ในระดับกลางหรือระดับสูงในอนาคต

ส่วนรายละเอียดปลีกย่อย เช่นการตั้งสัญญาณเตือนภัยของหอสังเกตการณ์และแผนการฝึกฝน เล่ยเซียวก็ได้มอบหมายให้ไป่จื่อจัดการเรื่องทั้งหมดนี้ได้เลย และให้เธอมารายงานให้เขาทราบเท่านั้น

นอกจากนี้เขายังได้มอบหมายให้ยอดฝีมืออย่างหู่จางช่วยไป่จื่อในการตั้งพื้นที่ฝึกฝนด้วย

หลังจากจัดการเรื่องทั้งหมดเสร็จแล้ว เล่ยเซียวก็กลับไปยังที่พักของลอร์ดที่มีผู้พิทักษ์ปฐพีเฝ้าอยู่สามตน

ส่วนเรื่องของพวกกังซ่งและเหล่าผู้ติดตามระดับหนึ่งนั้น เขาก็มีแผนการอยู่ภายในใจแล้ว

“เมื่อกำแพงและหอสังเกตการณ์ถูกเสริมความแข็งแกร่งเสร็จแล้ว ฉันก็จะฝึกให้พวกเขาเป็นนักธนูอีกเพื่อเพิ่มความสามารถในการโจมตีระยะไกลของดินแดน”

เหตุผลที่เล่ยเซียวตัดสินใจเช่นนี้ก็เป็นเพราะดินแดนของเขาตั้งอยู่กลางป่าหนาทึบ และเนื่องจากชัยภูมิของพื้นที่ มันจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะให้กองทัพทั้งกองทัพเข้าต่อสู้ในระยะประชิด

ดังนั้นแนวทางการพัฒนาของดินแดนของเขาในตอนนี้ นักธนูจึงมีบทบาทที่สำคัญมากกว่าทหารราบ

“สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการฝึกฝนจากผู้เชี่ยวชาญการยิงธนูที่มีประสบการณ์อย่างพวกครึ่งเอลฟ์ ฉันเชื่อว่ามันคงจะใช้เวลาไม่นานเท่าไรแน่ก่อนที่ผู้ติดตามระดับหนึ่งเหล่านี้จะได้กลายเป็นนักธนูที่ไว้ใจได้”

หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก เล่ยเซียวก็นั่งลงไปบนเก้าอี้ภายในบ้าน และอดสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไม่ได้

ในตอนนี้ บาเรียป้องกันดินแดนก็ได้หายไปแล้ว

แต่มันก็ยังมีการป้องกันถึงสามชั้นภายในดินแดนของเขา ซึ่งประกอบไปด้วยกำแพงไม้ ผู้พิทักษ์ปฐพี และหอสังเกตการณ์

ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดระดับหนึ่งและระดับสองที่อยู่รอบๆ มันจึงไม่เป็นปัญหาอะไรกับดินแดนของเขาเลย

เมื่อคิดได้เช่นนี้แล้ว เล่ยเซียวก็เปิดช่องแชทขึ้นมาดูเพื่อตรวจสอบว่าลอร์ดคนอื่นๆ เป็นยังไงกันบ้าง