ตอนที่ 48 : ผู้พิทักษ์ปฐพี

ตอนที่ 48 : ผู้พิทักษ์ปฐพี

“นี่คือสิ่งปลูกสร้างเวทมนตร์งั้นเหรอ? ช่างน่าทึ่งจริงๆ”

ท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิด เล่ยเซียวเดินไปรอบๆ สิ่งปลูกสร้างใหม่ด้วยความประหลาดใจและสงสัย จากนั้นเขาก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้

สิ่งปลูกสร้างใหม่อันนี้ที่มีชื่อว่ากลไกผู้พิทักษ์ดินแดนเตี้ยกว่าที่พักของลอร์ดสองชั้นของเขาเล็กน้อย แต่มันก็มีพื้นที่ขนาดใหญ่กว่า

อาคารทั้งหมดเป็นรูปหกเหลี่ยมปกติเช่นเดียวกับปริซึมหกเหลี่ยมปกติทั่วไป

ผนังอาคารตั้งฉากกับพื้น แต่ละด้านจะมีประตูสูงอย่างน้อย 3 เมตรตั้งอยู่ ซึ่งประตูทั้งหกก็ปิดสนิท

สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือแม้ว่าอาคารทั้งหมดจะสร้างด้วยโครงสร้างหินที่ค่อนข้างหยาบ แต่พื้นผิวกลับมีการฝังลวดลายโลหะเรียบๆ จำนวนมาก

การผสมผสานของทั้งสองรูปแบบทำให้เกิดรูปแบบและลวดลายที่แปลกประหลาด ซึ่งดูเหมือนกับวงเวทภายในเกมเลยทีเดียว และภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา มันก็สะท้อนแสงจันทร์เย็นๆ ออกมาด้วย

โดยรวมแล้วอาคารหลังนี้ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกสงบนิ่งขึ้นมาได้เลย ซึ่งมันก็แตกต่างจากอาคารอื่นๆ เป็นอย่างมาก

หลังจากมองดูภายนอกอาคารอย่างละเอียดแล้ว เล่ยเซียวก็ก้าวไปยังประตูหินที่อยู่ใกล้ที่สุด

ราวกับว่ามันสัมผัสได้ถึงการมาถึงของเขา ประตูหินบานใหญ่ได้เปิดขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมกับเสียงดังกึกก้อง

เมื่อเห็นว่าเล่ยเซียวเดินเข้าไปแล้ว เฉาเหยียนที่อยู่ข้างๆ ก็รีบตามไปติดๆ และใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ไม่อาจควบคุมได้

การได้เข้าไปยังภายในของสิ่งปลูกสร้างเวทมนตร์เช่นนี้ แม้แต่ภายในหอคอยเวทมนตร์ที่เต็มไปด้วยเหล่าอัจฉริยะและพวกผู้เฒ่า เธอก็เกรงว่าจะมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถทำได้!

หลังจากเข้ามาแล้ว เล่ยเซียวก็ได้พบว่าโครงสร้างของอาคารแห่งนี้นั้นเรียบง่ายมาก มันไม่มีฉากกั้นใดๆ มีเพียงห้องโถงที่กว้างขวางมาก

ผนังภายในอาคารเองก็ถูกปกคลุมไปด้วยลวดลายต่างๆ และความแตกต่างจากภายนอกก็คือลวดลายแปลกๆ เหล่านี้เปล่งแสงสีฟ้าอ่อนๆ ออกมา ทำให้ภายในอาคารดูสว่างขึ้นมา

อย่างไรก็ตาม นี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด

สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือภายในอาคารมีรูปปั้นหินขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนกันทุกประการ 18 อันตั้งอยู่

รูปปั้นเหล่านี้สวมชุดเกราะหนักของนักรบ ถือดาบหนัก และโล่อยู่ด้วย ทำให้รูปปั้นเหล่านี้ดูน่าเกรงขามมาก และเหมือนกับหุ่นจำลองของกองทัพสังหารซึ่งทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกพรั่นพรึงขึ้นมาได้เลย

“นายท่าน กลายเป็นว่ามันมีผู้พิทักษ์ปฐพีอยู่มากมายขนาดนี้เลย!” เฉาเหยียนอดอุทานออกมาไม่ได้ และใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“ผู้พิทักษ์ปฐพีงั้นเหรอ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เล่ยเซียวก็เผยสีหน้าสงสัยออกมา

“เจ้าค่ะนายท่าน ผู้พิทักษ์ปฐพีคือหุ่นเชิดโกเล็มระดับสูงที่มีกำลังรบสูงมาก ไม่เพียงแต่พวกมันจะมีพลังป้องกันเวทมนตร์ที่สูง แต่พลังป้องกันทางกายภาพของมันก็ยังสูงมากเช่นกัน”

เฉาเหยียนซึ่งมีความสูงเพียงระดับหน้าท้องของรูปปั้นมองดูประติมากรรมขนาดยักษ์ตรงหน้าของเธอด้วยความตื่นเต้นและพูดต่อ “ข้าแค่โชคดีได้พบกับผู้เฒ่าคนหนึ่งภายในหอคอยเวทมนตร์เมื่อตอนที่ข้ายังศึกษาอยู่ภายในหอคอย”

“ด้วยพลังเวทมนตร์อันทรงพลังของเขาในฐานะนักเวทปฐพีระดับสี่ห้าดาว เขายังสามารถอัญเชิญผู้พิทักษ์ปฐพีออกมาได้อย่างมากที่สุด 8 ตน และพวกมันก็คงอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งวันเท่านั้น แต่ผู้พิทักษ์ปฐพีตรงหน้านี้น่าจะสามารถคงอยู่ไปได้ตลอดกาล มันช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ!”

หลังจากพูดจบ เฉาเหยียนที่มีสีหน้าตื่นเต้นก็ย่อตัวลงกับพื้น ยกกระโปรงขึ้น และสังเกตต่อ

จากนั้นเธอก็ดูเหมือนจะค้นพบบางสิ่ง และชี้ไปยังฐานใต้เท้ารูปปั้น และพูดออกมาอย่างใช้ความคิด “นายท่าน ดูนี่สิเจ้าคะ มันมีความผันผวนของพลังงานเวทมนตร์ที่ใต้ฐานของรูปปั้นเหล่านี้ด้วย”

“จากการวิเคราะห์ของข้า มันน่าจะเป็นแหล่งจ่ายพลังงานให้กับผู้พิทักษ์ปฐพีเพื่อทำให้มันคงอยู่ไปได้ตลอด”

เฉาเหยียนกะพริบตาและพูดต่อ “และวงเวทประหลาดบนผนังอาคารก็น่าจะมีหน้าที่แปลงพลังงาน มันสามารถแปลงแสงอาทิตย์หรือแสงจันทร์ให้เป็นพลังเวทมนตร์เพื่อส่งพลังงานให้กับรูปปั้นเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง!”

หลังจากได้ฟังคำอธิบายของเฉาเหยียน เล่ยเซียวก็เข้าใจได้ในทันทีและพึมพำออกมา “พูดง่ายๆ อาคารนี้ก็เป็นแค่สถานีพลังงานแสงอาทิตย์สินะ”

“นอกจากนี้มันยังมาพร้อมกับแท่นชาร์จ 18 อัน และผู้ติดตามที่ภักดี 18 คน ซึ่งไม่จำเป็นต้องกินหรือหลับนอน แต่จำเป็นต้องชาร์จพลังเท่านั้น”

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ใบหน้าของเล่ยเซียวก็ปรากฏความคาดหวังขึ้นมาอีกครั้ง “จากคำอธิบายของเฉาเหยียน ความแข็งแกร่งของผู้พิทักษ์ปฐพีเหล่านี้ก็น่าจะไม่เลวเลย ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าพวกมันจะแข็งแกร่งสักแค่ไหน?”

เล่ยเซียวเดินเข้าไปตรวจสอบข้อมูลของรูปปั้นเหล่านี้โดยไม่ลังเล

[ชื่อ: ผู้พิทักษ์ปฐพี]

[อาชีพ: นักล่าอสูร]

[ระดับ: ระดับสอง ห้าดาว]

[พลังงาน: 100%]

[ทักษะ: บาเรียเวทมนตร์ขั้นกลาง (ทักษะติดตัว) (ลดความเสียหายจากเวทมนตร์ 70%)]

[หมายเหตุ: การพัฒนาระดับของสิ่งปลูกสร้างสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งและจำนวนของผู้พิทักษ์ปฐพีได้]

“ว้าว นี่มันข้ารับใช้ระดับสองห้าดาว 18 คนเลยงั้นเหรอ? และพลังป้องกันเวทมนตร์ของพวกมันยังสูงมากด้วย”

“ถ้าจะเทียบง่ายๆ กำลังรบของผู้พิทักษ์ 18 ตนนี้ก็น่าจะเทียบได้กับทหารระดับหนึ่งระดับแนวหน้า 200-300 คนได้เลยใช่ไหม?”

จากนั้นเล่ยเซียวที่กำลังมีความสุขอยู่นั้นก็มองไปยังหมายเหตุในบรรทัดสุดท้าย

เขาเข้าใจเรื่องนี้ดี มันไม่เหมือนกับสิ่งปลูกสร้างทั่วไป เพราะสิ่งปลูกสร้างเวทมนตร์อย่างที่พักของลอร์ดนั้นสามารถเลื่อนระดับได้ถ้ามีทรัพยากรเพียงพอ

“ดูเหมือนว่าผลประโยชน์จากการเลื่อนระดับสิ่งปลูกสร้างนี้จะช่วยเพิ่มจำนวนและความแข็งแกร่งของผู้พิทักษ์ปฐพีได้สินะ ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าพวกมันจะแข็งแกร่งแค่ไหนถ้าฉันเลื่อนระดับอาคารนี้”

หลังจากลังเลอยู่สักพัก เล่ยเซียวก็เปิดข้อมูลของสิ่งปลูกสร้างนี้ขึ้นมาอีกครั้ง

[กลไกผู้พิทักษ์ดินแดน ระดับหนึ่ง]

[เจ้าของ: เล่ยเซียว (ID: 0013076067)]

[จำนวนผู้พิทักษ์ปฐพี: 18/18]

[ความสามารถ 1: สะสมพลังงานผู้พิทักษ์ ระดับหนึ่ง: สามารถสะสมพลังงานให้กับผู้พิทักษ์ปฐพีได้]

[ความสามารถ 2: สร้างผู้พิทักษ์ ระดับหนึ่ง: ถ้าผู้พิทักษ์ปฐพีถูกทำลาย มันสามารถสร้างผู้พิทักษ์ตนใหม่ขึ้นมาได้ (คลูดาวน์: 12 ชั่วโมง)]

[ทรัพยากรที่ใช้ในการเลื่อนระดับ: หิน 18,000 หน่วย แร่เหล็ก 15,000 หน่วย ออบซิเดียน 500 หน่วย]

“เหมือนกับคริสตัลแห่งแสงเลย ทรัพยากรหายากระดับสองอันใหม่ปรากฏขึ้นอีกแล้ว? มันดูเหมือนว่าการเลื่อนระดับสิ่งปลูกสร้างเวทมนตร์จะไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย”

เล่ยเซียวเบ้ปากและมองดูข้อมูลของมันอยู่สักพัก จากนั้นเขาก็พบว่าผู้พิทักษ์เหล่านี้ก็เหมือนกับข้ารับใช้ทั่วไป

แม้ว่าพวกมันจะไม่สามารถพูดและคิดได้ แต่พวกมันก็สามารถเข้าใจคำสั่งส่วนใหญ่ของเขาได้

นอกจากนี้ยังมีฟังก์ชั่นแจ้งเตือนระยะไกลที่สามารถส่งสัญญาณอันตรายได้ในพริบตา และจะไม่ทำอันตรายต่อผู้ติดตามคนอื่นและเผ่าพันธุ์ที่ยอมจำนนแล้วภายในดินแดน

หลังจากลังเลอยู่สักพัก เล่ยเซียวก็แบ่งผู้พิทักษ์ทั้ง 18 ตนออกเป็น 6 กลุ่ม

กลุ่มแรก เขาให้พวกมันคอยเฝ้าที่พักของลอร์ด กลุ่มที่สองคอยลาดตระเวนรอบๆ ดินแดน ส่วนอีกสี่กลุ่มนั้น เขาให้พวกมันคอยเฝ้าทิศตะวันออกเฉียงใต้ ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศตะวันตกเฉียงใต้ของดินแดน

ด้วยพลังงานที่เพียงพอ ผู้พิทักษ์เหล่านี้ก็สามารถรักษาความปลอดภัยให้กับดินแดนได้ตลอด 24 ชั่วโมงอย่างต่อเนื่อง

การตรวจจับและการจัดการภัยคุกคามอย่างทันท่วงทีสามารถเพิ่มความปลอดภัยให้กับดินแดนของเขาได้อย่างแน่นอน

“เอาล่ะ ไปทำงานได้”

หลังจากมอบหมายภารกิจให้กับผู้พิทักษ์ปฐพีทั้งหกกลุ่มแล้ว เล่ยเซียวก็ปรบมือเบาๆ

ครืน…

จากนั้นประตูทั้งหกบานในห้องโถงกว้างก็เปิดออกพร้อมกัน และผู้พิทักษ์ทั้งหมดก็ยกดาบหนักและโล่ยักษ์ขึ้นมาโดยพร้อมเพรียงกันและเริ่มเดินออกไปด้านนอกอย่างเป็นระเบียบ

ในทางกลับกัน เมื่อผู้ติดตามคนอื่นๆ ภายในดินแดน โดยเฉพาะกังซ่งและเหล่าผู้ติดตามระดับหนึ่งได้เห็นรูปปั้นหินขนาดยักษ์ที่ทรงพลังเหล่านี้ พวกเขาก็อดอ้าปากค้างไม่ได้

นายท่านช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!