ตอนที่ 23 : ท่ามกลางกองไฟ

ตอนที่ 23 : ท่ามกลางกองไฟ

เมื่อมองไปยังผู้ติดตามใหม่ที่พากันแสดงสีหน้าตื่นเต้นออกมา ก่อนที่เล่ยเซียวจะทันได้พูดอะไร เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นต่อเนื่อง

[ขอแสดงความยินดีด้วย ผู้ติดตามนักล่าระดับหนึ่งสองดาว—ฉู่หรงได้เกิดความเคารพอย่างแรงกล้าต่อท่าน ค่าความจงรักภักดีเพิ่มขึ้น 25 หน่วยเป็น 75 หน่วย]

[ขอแสดงความยินดีด้วย ผู้ติดตามชาวนาระดับหนึ่งสองดาว—หงเหลียนได้เกิดความเคารพอย่างแรงกล้าต่อท่าน ค่าความจงรักภักดีเพิ่มขึ้น 25 หน่วยเป็น 75 หน่วย]

[ขอแสดงความยินดีด้วย ผู้ติดตาม…]

“เอาล่ะ ทุกคนลุกขึ้นเถอะ”

เมื่อได้ยินว่าค่าความจงรักภักดีของผู้ติดตามใหม่เพิ่มขึ้นโดยตรง 25 หน่วย เล่ยเซียวก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

“ดังที่ทุกคนเห็น เขตแดนของข้าได้รับการพัฒนาไปในทิศทางที่ดี อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารการกินและไม่ต้องกังวลเรื่องการดำรงชีวิต”

เล่ยเซียวเดินไปหากลุ่มผู้ติดตามอย่างช้าๆ และพูดออกมาด้วยเสียงดัง “สิ่งนี้จะไม่เกิดขึ้นเลยหากปราศจากความพยายามร่วมกันของทุกคนที่อยู่ข้างหลังข้า หากไม่มีการเสียสละของพวกเขา มันก็จะไม่มีพื้นที่แห่งนี้ในวันนี้”

“พวกเขาคือรุ่นพี่ของพวกเจ้า และเป็นแบบอย่างของพวกเจ้าเช่นกัน”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เล่ยเซียวหันกลับไปมองหู่จาง กังซ่ง และคนอื่นๆ จากนั้นก็กล่าวต่อ “จำไว้ว่าเขตแดนแห่งนี้ไม่ได้เป็นของข้าคนเดียว แต่เป็นของทุกคนที่อยู่ที่นี่”

“ข้าหวังว่าดินแดนแห่งนี้จะเป็นที่ที่พวกเจ้ามีความรู้สึกเป็นเจ้าของ และหวังว่าดินแดนแห่งนี้จะเป็นเกราะกำบังให้กับพวกเจ้า มีเพียงการที่ทำให้ดินแดนแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นที่จะทำให้พวกเราสามารถยืนหยัดอยู่บนโลกแห่งนี้ได้”

“ข้าเชื่อว่าตราบใดที่พวกเราร่วมมือกัน พวกเราก็จะสามารถมีชีวิตรอดและมีชีวิตที่ดีขึ้นบนโลกที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้ได้!”

น้ำเสียงของเล่ยเซียวเริ่มเร้าใจมากขึ้น และเสียงของเขาก็หนักแน่นมากยิ่งขึ้นด้วย

“ทุกคน ไม่ว่าจะเป็นคนใหม่หรือคนเก่า เมื่อพวกเจ้ามาถึงที่นี่ พวกเจ้าก็คือส่วนหนึ่งที่ขาดไม่ได้ของพื้นที่แห่งนี้ อนาคตภายในพื้นที่แห่งนี้จะต้องเปลี่ยนแปลงไปเพราะการมาถึงของพวกเจ้าทุกคนอย่างแน่นอน!”

“ในฐานะลอร์ดของพวกเจ้า ข้าขอเป็นตัวแทนของผู้คนที่อาศัยอยู่ภายในดินแดนแห่งนี้แล้ว และขอต้อนรับพวกเจ้าทุกคนเข้าร่วมดินแดนแห่งนี้และต่อสู้ไปพร้อมกับพวกเราในแนวรบเดียวกัน!”

“พวกข้าขอทุ่มเทชีวิตเพื่อนายท่านขอรับ!”

เมื่อเล่ยเซียวพูดจบ ผู้ติดตามใหม่ทุกคนก็แสดงสีหน้าที่เต็มไปความกระตือรือร้นอย่างเต็มเปี่ยม และอยากจะเริ่มทำงานทันที

ส่วนผู้ติดตามเก่าที่ได้รับการยกย่องก็แสดงท่าทีดีใจ และพากันลืมความเหนื่อยล้าเมื่อครู่นี้ไปในทันที

“ข้าจะตั้งตารอดูนะ”

เล่ยเซียวมองไปยังสถานการณ์ที่กลับมาร้อนแรงอีกครั้งและพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ให้ตายสิ ไม่คิดเลยว่าวัฒนธรรมองค์กรที่ฉันเคยได้ยินจากเจ้านายทุกวันในบริษัทเมื่อชาติที่แล้วจะถูกนำมาใช้ที่นี่อีก

ต่อจากนั้น หลังจากแบ่งผู้ติดตามใหม่ 10 คนต่อกลุ่ม และมอบหมายให้เข้าร่วมกลุ่มของหัวหน้ากลุ่มทั้งสี่คนที่มีอยู่แล้ว เล่ยเซียวก็เริ่มทำการแจกจ่ายเครื่องมือชั้นดีที่เก็บเอาไว้ก่อนหน้านี้

เมื่อเห็นว่าพระอาทิตย์ดวงใหญ่และดวงเล็กกำลังจะลับขอบฟ้า เล่ยเซียวก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นประกาศว่าวันนี้ให้พักกันได้แล้ว

เขาสั่งให้ผู้ติดตามเก่าพาผู้ติดตามใหม่ไปทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมของดินแดน และจะจัดงานเลี้ยงรอบกองไฟในคืนนี้

มันเหมือนกับเมื่อวาน ไม่ว่าจะเป็นเนื้อย่างหรือเนื้อตุ๋น ใครอยากกินอะไรก็ได้ทั้งนั้น ตราบใดที่ในดินแดนแห่งนี้มีวัตถุดิบเพียงพอ มันก็สามารถเอามากินกันได้อย่างเต็มที่

ด้วยเหตุนี้นอกจากมันจะช่วยกระชับความสัมพันธ์ระหว่างผู้ติดตามเก่าและใหม่แล้ว มันยังสามารถแสดงให้ผู้ติดตามใหม่เห็นถึงความแข็งแกร่งของดินแดน และช่วยเพิ่มค่าความจงรักภักดีของผู้ติดตามใหม่ได้อีกด้วย

เมื่อได้ยินคำพูดของเล่ยเซียว ผู้ติดตามเกือบร้อยคนที่อยู่โดยรอบก็ส่งเสียงโห่ร้องออกมา “นายท่านจงเจริญ!”

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้มาใหม่เหล่านั้นที่พวกเขาเต็มไปด้วยความงุนงงและความสับสนกับสถานการณ์ทั้งหมด

“???”

เพิ่งจะมาถึงดินแดน ยังไม่ได้ทำอะไรเลย แต่กลับเตรียมจัดเลี้ยงกันแล้วหรือ?

ความสุขมาเยือนเร็วจนตั้งตัวไม่ทันเลย!

หรือว่า… ที่นี่คือดินแดนในตำนานที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก?

ท่านลอร์ดที่ดูสง่างามตรงหน้าไม่ใช่เทพธิดาแห่งสวนดอกท้อใช่ไหม?!

ไม่สิ ท่านลอร์ดเป็นผู้ชาย นี่ต้องเป็นคุณชายแห่งสวนดอกท้อ ไม่ ต้องเป็นท่านเทพเซียนสิ!

หลังจากที่เล่ยเซียวออกคำสั่งแล้ว ทุกคนก็เริ่มทำงานอย่างกระตือรือร้น

เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน กองไฟก็ถูกก่อขึ้นภายใต้แสงจันทร์

เปลวไฟที่ส่องประกายอย่างต่อเนื่อง ขับไล่ความหนาวเย็นในยามค่ำคืน และทำให้รู้สึกอบอุ่น

ไม่นานกลิ่นหอมของเนื้อย่างที่มีกลิ่นผลไม่ก็เริ่มอบอวลไปทั่วดินแดนที่คึกคัก ทำให้ทุกคนอยากอาหารจนแทบทนไม่ไหวและอยากจะกินให้เต็มที่

ข้างกองไฟตรงกลางสุด เล่ยเซียวนั่งขัดสมาธิลงกับพื้นและตั้งใจย่างเนื้อเสียบไม้ขนาดใหญ่ในมือ

เนื่องจากไฟแรงมาก ทำให้ในระหว่างที่ก้มหน้าดื่มน้ำ เนื้อเสียบไม้ก็ถูกย่างจนไหม้

ฉากที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญนี้ทำให้หนานซิงและหนานเยว่ที่นั่งอยู่ทางด้านข้างของเล่ยเซียวอดไม่ได้ที่จะเอามือปิดปากหัวเราะ แต่พวกเธอกลับไม่สังเกตเห็นขี้เถ้าที่ติดอยู่บนใบหน้าที่ขาวใสของตัวเองเลย

สองฝาแฝดกำลังเสียบเห็ดและผักป่าอยู่ เพราะเมื่อเทียบกับเนื้อแล้ว พวกเธอชอบผักมากกว่า

ทางด้านขวามือของเล่ยเซียวคือหู่จางรูปร่างสูงใหญ่ ซึ่งเขากำลังคว้าเนื้อซี่โครงที่สดใหม่มาเริ่มย่างบนกองไฟอย่างสบายๆ

ภายใต้แสงไฟที่ร้อนแรง เนื้อซี่โครงที่เพิ่งเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเล็กน้อยก็ถูกหู่จางสวาปามเข้าไปและเริ่มเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย

เมื่อสังเกตเห็นวิธีการกินที่ดุดันของหู่จาง เล่ยเซียวก็ยิ้มออกมาอย่างจนปัญญา

หมอนี่เหมาะจะเป็นนักกินตัวยงเสียจริงๆ

เมื่อมองท่าทีการรับประทานที่ดูน่าเอร็ดอร่อยของหู่จาง เล่ยเซียวที่อยากรู้อยากลองก็วางแผนที่จะลองวิธีการกินแบบนี้ดูบ้าง

แต่เมื่อคิดดูอีกทีแล้ว อีกฝ่ายก็คือยอดฝีมือระดับห้า ดังนั้นการกินแบบนั้นจึงไม่มีปัญหาอะไร

ส่วนตัวเขาเองที่ยังไม่แตกต่างจากคนธรรมดา การกินแบบสุกๆ ก็คงจะดีกว่า เพราะนี่คือเนื้อของสัตว์ประหลาด

ในระหว่างการย่างเนื้อ ผ่านการพูดคุยกับหู่จาง หนานซิง หนานเยว่ และผู้ติดตามคนอื่นๆ เล่ยเซียวก็ได้เรียนรู้ข้อมูลเพิ่มเติม

เดิมทีโลกใบนี้ที่กว้างใหญ่ไพศาลประกอบไปด้วยผืนทวีปจำนวนนับไม่ถ้วน

แต่ละทวีปต่างก็มีพื้นที่กว้างใหญ่ มีเผ่าพันธุ์ต่างๆ อาศัยอยู่มากมาย มีทั้งซากปรักหักพัง ความลับ และสมบัติมากมายซ่อนอยู่ในมุมต่างๆ ที่ยังไม่เปิดเผยออกมา

ขุมอำนาจขนาดน้อยใหญ่ต่างก็ต่อสู้กันอย่างต่อเนื่อง ทำให้ประชาชนระดับล่างต้องทนทุกข์ทรมาน

อย่างไรก็ตามเนื่องจากทวีปแต่ละแห่งอยู่ห่างไกลกันมากและตรงกลางเป็นทะเลที่กว้างใหญ่ มันจึงแทบจะไม่มีการติดต่อกันเลย

แต่สิ่งที่น่าเหลือเชื่อคือแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น แต่ไม่ว่าจะเป็นระบบเงินตรา ระบบพลังอำนาจ วัฒนธรรม ประเพณี โครงสร้างทางสังคม หรือแม้แต่เรื่องราวในตำนาน ทุกทวีปก็มีความคล้ายคลึงกันอย่างน่าประหลาดใจเหมือนกับถูกสร้างขึ้นจากแม่พิมพ์เดียวกัน

ส่วนหู่จาง หนานซิง หนานเยว่ กังซ่งและคนอื่นๆ ที่ถูกอัญเชิญออกมานั้นต่างก็มาจากพื้นที่ต่างๆ บนทวีปที่แตกต่างกัน

ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีความรู้เกี่ยวกับทวีปที่ดินแดนแห่งนี้ตั้งอยู่เลย เหมือนกับเล่ยเซียวที่ไม่รู้อะไรเลย

“เป็นอย่างนี้นี่เอง ช่างเหลือเชื่อจริงๆ”

หลังจากได้ฟังเรื่องราวของทุกคนแล้ว เล่ยเซียวก็พยักหน้าออกมา

ด้วยเหตุนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างก็สามารถอธิบายได้

ในตอนแรก เขายังสงสัยอยู่ว่าลอร์ดจำนวนมากถึงพันล้านคนจะไปอยู่ไหนกันหมด

แต่ตอนนี้มันก็ดูเหมือนว่าลอร์ดทุกคนที่ข้ามมิติมานั้นจะไม่ได้กระจุกตัวอยู่บนทวีปเดียวกัน แต่กระจายกันอยู่ทั่วโลกต่างมิติแห่งนี้ในพื้นที่ต่างๆ ของทวีปจำนวนนับไม่ถ้วน

จากสิ่งนี้ เห็นได้ชัดว่าที่นี่ใหญ่โตและซับซ้อนเกินกว่าที่เขาเคยจินตนาการไว้มากเลย

และตอนนี้เขาก็เพิ่งจะก้าวเข้ามาในส่วนเล็กๆ ของโลกต่างมิติอันน่าอัศจรรย์แห่งนี้เท่านั้นเอง

“ไม่รู้ว่าจะมีลอร์ดกี่คนที่ปรากฏตัวบนทวีปที่ฉันอยู่ หลายหมื่นคน? หลายแสนคน? หรือมากกว่านั้น?”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของเล่ยเซียวก็เผยให้เห็นความคาดหวังขึ้นมา

แต่สีหน้าผ่อนคลายนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว

เพราะสิ่งที่ทำให้เขากังวลมากที่สุดก็เบื้องหลังของเรื่องราวทั้งหมดนี้

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเบื้องหลังของเรื่องนี้จะต้องมีความลับซ่อนอยู่แน่ ซึ่งเป็นสิ่งคนทั่วไปไม่สามารถจินตนาการได้เลย

“เอาเถอะ ตอนนี้การคิดถึงเรื่องเหล่านี้ยังเร็วเกินไป ฉันเชื่อว่าเมื่อฉันก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆ มันจะต้องมีวันที่ฉันเข้าใจทุกอย่างอย่างแน่นอน”

“สำหรับตอนนี้ก็ลองคิดถึงเรื่องเขตแดนเวทมนตร์และวิธีการรับประกันความปลอดภัยของดินแดนหลังจากที่เกราะป้องกันหมดอายุในวันพรุ่งนี้กันดีกว่า…”

ในขณะที่เล่ยเซียวกำลังขมวดคิ้วคิด หู่จางที่กำลังกินเนื้ออยู่ก็หยุดชะงักไปในทันทีพร้อมกับมองไปยังทิศทางของประตูดินแดนด้วยสายตาคมกริบ

เห็นได้ชัดว่าเขาสังเกตเห็นถึงความผิดปกติบางอย่าง

จากนั้นหนานซิงและหนานเยว่ก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนกขึ้นพร้อมกัน

อึดใจต่อมา ผู้ติดตามทั้งสามต่างก็แสดงสีหน้าจริงจังและมองตรงมายังเล่ยเซียว

ทันใดนั้นบรรยากาศที่สนุกสนานก็เปลี่ยนเป็นตึงเครียดขึ้นมาในทันใด