บทที่ 18 - ตกปลาแม่น้ำด้านนอก

บทที่ 18 - ตกปลาแม่น้ำด้านนอก

เมื่อจัดการเรื่องเครื่องสูบน้ำเสร็จก็ปาเข้าไปสิบโมงกว่า เขาจึงไปเลือกตัดไม้ไผ่สีสุกมาสามลำ เพื่อเตรียมไว้ตกปลาจี้กับเพื่อน ๆ ในช่วงบ่ายนี้

คราวนี้เขาเลือกคันเล็กหน่อย เพราะการตกปลาจี้ใช้แค่คันชิงหลิวตกก็พอแล้ว แม่น้ำด้านนอกมีปลาจี้กวากวาเยอะแยะไปหมด หากโชคดีอาจจะได้ปลาจี้ไซส์ใหญ่บ้าง

พอกลับถึงบ้าน แม่ฉินก็ถามเรื่องสัญญาเช่า

"เรียบร้อยครับ เซ็นไปสิบปี"

"เงินพอใช้ไหม? เที่ยงนี้ต้องซื้อเหล้ามาดื่มไหม?"

"ผมยังมีเงินติดตัวอีกหลายร้อย พอใช้ครับ ที่นี่ก็ไม่มีที่ให้ใช้เงินอยู่แล้ว" เขาหยุดเล็กน้อย

"วันนี้ไม่ดื่มครับ รอเคลียร์บ่อเสร็จค่อยไปดื่มบ้านฮั่นหวา"

"ก็ดี ไว้สร้างบ้านให้แกเสร็จก่อนค่อยฉลองก็แล้วกัน" แม่ฉินหัวเราะเบา ๆ เจ้าลูกชายคนนี้เริ่มเรื่องมากซะแล้ว

คนรุ่นเดียวกันกินเหล้าคงไม่อยากกินร่วมกับผู้ใหญ่ เธอกินเหล้าที่บ้านก็ไม่สะดวกใจ ไปกินบ้านฮั่นหวาคงเต็มที่กว่า

ยังไงซะย่าฮั่นหวาก็อายุมากแล้ว สมัยเด็กพวกมันก็ยึดที่นั่นเป็นฐานทัพ ย่าแกก็เอ็นดูไอ้หนูพวกนี้

มื้อเที่ยง โครงไก่หนึ่งจานถูกจัดการจนเกลี้ยง ชายฉกรรจ์สี่คนยังจัดการปลาญาติฉลามไปอีกครึ่งตัว ปลาที่ว่านี้ยังดองเกลือไม่ทันเข้าเนื้อก็โดนกินเกือบหมดเสียแล้ว แม่ฉินจึงขี้เกียจดองต่อ และนำส่วนที่เหลือไปล้างน้ำเตรียมไว้ทำเป็นกับข้าวเย็น

โครงไก่ก็คือกระดูกไก่แช่แข็งที่ถูกเลาะเนื้อออกไปแล้ว แต่ยังมีเนื้อติดอยู่เยอะพอสมควร ซูเปอร์มาร์เก็ตขายชุดละสองหยวน เวลาฉุกเฉินที่หาซื้อกับข้าวไม่ได้ คนบ้านนอกอย่างพวกเขาก็ซื้อโครงไก่มาผัดกินเป็นเรื่องปกติ

"ลูกพี่ บ่ายนี้เราไปตกปลาแม่น้ำอวี้ซีเหรอ?"

"ไม่ไป แม่น้ำอวี้ซีตกปลาโคตรน่าเบื่อ เราไปแหวกกอหญ้าตกปลาจี้ดีกว่า"

แม่น้ำอวี้ซีมีปลาใหญ่เยอะก็จริง แต่ต้องนั่งเฝ้า บางทีนั่งแช่เป็นครึ่งชั่วโมงก็ยังไม่มีปลาตอดเลย อย่างน้อยต้องตกทั้งวันถึงจะคุ้มค่า รอจนกว่าปลาจะเปิดปากกินเบ็ดนั่นแหละถึงจะ 'ระเบิดถัง'

เมื่อวานสองพ่อลูกช่วงบ่ายก็เงียบกริบ มีแค่เขาที่ใช้ไส้เดือนตกได้ปลาจี้ตัวเล็ก ๆ

แต่ถ้าจะตกปลาเล็ก ไปแม่น้ำด้านนอกดีกว่า หาใต้ต้นไม้ใหญ่แหวกกอหญ้าตก มันกว่าเยอะ แถมไม่ร้อนด้วย

เขาได้กำชับแม่ให้ช่วยดูเครื่องสูบน้ำให้หน่อย จากนั้นทั้งสี่คนก็แบกคันเบ็ด หิ้วเก้าอี้และถังเดินลัดเลาะเข้าไปในหมู่บ้าน ผู้ใหญ่ที่เห็นต่างก็ยิ้มทักทายพวกเขา

ภาพสี่หนุ่มรวมกลุ่มกันแบบนี้ สมัยก่อนเห็นจนชินตา

คราวนี้ฮั่นหวาเป็นคนนำขบวน เขาตกปลาเก่งที่สุด จึงรับหน้าที่หาเส้นทางที่ปลาจะผ่านในวันนี้

"ด...ด...แดด... ใหญ่... ห...หลัง... ร่ม"

ฟังแล้วก็รู้สึกเหนื่อยแทน แต่ทุกคนก็เข้าใจความหมายดี พวกเขาเดินข้ามสะพานไม้ไปยังฝั่งตรงข้าม

ฮั่นหวาให้เถี่ยตั้นเฝ้าอยู่ใต้สะพาน ฉินต้าเหอไปตกปลาที่ริมดงผักเบี้ยใต้ร่มไม้ ส่วนฮั่นหวากับเอ้อหู่ก็ไปแหวกกอใบบัวอยู่อีกฝั่งหนึ่ง

ระยะห่างก็เป็นเรื่องสำคัญ ต้องห่างกันอย่างน้อยสิบห้าเมตร เพราะปลาจี้กินจุ ขอบเขตหากินกว้างมาก จึงต้องแยกกันอ่อยเหยื่อ

ฉินต้าเหอเอาเหยื่ออ่อยที่เหลือจากคราวที่แล้วมาแบ่งให้ทุกคน แล้วก็แจกคันเบ็ด

"น...นี่มัน... สายเบ็ดดี... แถมยังเล็กมาก"

"จริงด้วย ปกติฮั่นหวาเขาจะดึงสายไนลอนจากเชือกมาตกปลาจี้ ซึ่งทำให้ได้ปลาเยอะกว่าคนอื่นตลอด"

ทั้งกลุ่มพากันชื่นชม ขณะถืออยู่ในมือยังไม่รู้สึกอะไร แต่พอเริ่มตกถึงได้รู้ว่าตัวเบ็ดเป็นเบ็ดกล่องไร้เงี่ยงอย่างดี ทำให้วัดปลาติดง่ายมาก ดีกว่าเบ็ดลนไฟดัดเองที่พวกเขาเคยใช้เยอะ

ฉินต้าเหออ่อยเหยื่อเสร็จ ก็แจกบุหรี่รอบวง ตอนนี้ที่บ้านไม่ได้ห้ามเรื่องสูบบุหรี่แล้ว เขาก็เลยไม่อยากเลิก

เกิดใหม่ทั้งที มาอยู่บ้านนอกแบบนี้ก็ขอให้ได้ใช้ชีวิตสำราญตามใจตัวเองบ้างเถอะ เรื่องเลิกบุหรี่เลิกคิดไปได้เลย

ฮั่นหวาไม่สูบ แต่เพื่อนอีกสองคนคาบบุหรี่สูบอย่างคึกคัก

"กินแล้ว! เพิ่งจะอ่อยเหยื่อก็มาเลย ปลาเปียนตัวน้อยนี่นา" เถี่ยตั้นที่เฝ้าสะพานอยู่ประเดิมได้ตัวแรก

"ชู่ว... เงียบหน่อย... เบาเสียง" ฮั่นหวาเตือน

ฉินต้าเหอพยักหน้าเห็นด้วย การตกปลาตามคลองเล็กหรือบ่อเล็กต้องใช้ความเงียบ ยิ่งเงียบเท่าไหร่ปลายิ่งเข้าดี

ถ้าเป็นแม่น้ำอวี้ซีก็ไม่ต้องสนใจเรื่องนี้ คลื่นแรงขนาดนั้นเสียงพูดคุยส่งลงไปไม่ถึง

ไม่ทันไร ทุ่นเจ็ดดาวตรงหน้าเขาก็เริ่มขยับขึ้น

เขาจึงวัดสวนจังหวะสวย ๆ แล้วยกคันเบ็ดขึ้น ปลาลอยหวือ

มันคือปลาจี้กวากวาตัวเท่าเรี่ยวนิ้ว เขาตักน้ำใส่ถังแล้วขังมันไว้

ทุ่นลอยขึ้นอีก เขายกคันเบ็ด และได้ปลาจี้กวากวาอีกตัว

"ตัวเล็กชิบหาย แม่งเอ๊ย" เถี่ยตั้นสบถ

เขาได้ปลาเล็กไปสามตัวแล้ว รวมกันยังไม่ถึงสองขีดเลย

ปกติปลาแบบนี้เขาจะโยนทิ้งทั้งหมด แต่วันนี้ฉินต้าเหอสั่งไว้ล่วงหน้า เขาเลยต้องเก็บไว้

"ก็ถือว่าดีมากแล้ว ช่วงนี้ไม่มีคนมาช็อตปลา ไม่งั้นคงตกไม่ได้หรอก" ฉินต้าเหอบ่นอุบ แล้ววัดปลาจี้ตัวน้อยต่อไป

เมื่อสองสามวันก่อนพ่อลูกตระกูลฉินไปช็อตปลาที่เขื่อนใหม่ ไม่ได้มาแถวนี้ ไม่งั้นวันนี้คงได้แห้วรับประทาน

การวางลอบดักปลายังส่งผลกระทบต่อการตกปลาน้อยหน่อย แต่ถ้าโดนไฟฟ้าช็อต ปลาจะปากปิดไม่ยอมกินเหยื่อไปหลายวัน คนตกปลาก็เลยเกลียดพวกช็อตปลาที่สุด

ต่อมาทุ่นก็ลอยขึ้นอีก แม้ทุ่นเจ็ดดาวจะเพิ่งลอยขึ้นมาได้ครึ่งเดียว เขาก็รีบวัดสวนทันที และได้ปลาจี้กวากวามาอีกหนึ่งแต้ม

การวัดปลาเล็ก ๆ แบบนี้ก็สนุกดีเหมือนกัน ที่สำคัญคือไม่มีปลาซิวอ้าวมากวน ทำให้ตกได้มันส์มือมาก

คราวนี้อาการทุ่นต่างออกไป ทุ่นจมลงใต้น้ำ เขากระตุกข้อมือทันที สัมผัสหนักอึ้งนิดหน่อย

เย่ออยู่สิบวินาที รู้สึกไม่ใช่ปลาใหญ่ก็ยกขึ้นมา

"ควงคู่ เว้ย ปลาจี้สองตัว"

เห็นเขาตกได้ทีละสองตัว เถี่ยตั้นจึงชูนิ้วกลางให้ ตอนนี้ยังไม่มีใครทำดับเบิ้ลคิลได้สักคน

ทางฝั่งใบบัวยังไม่ค่อยมีตัว เพราะเมื่อกี้แหวกกอหญ้าน้ำกระเพื่อมปลาตื่นหมด สองคนกำลังเบื่อ เห็นทางนี้ปลาเล็กกินดีเลยขยับมาเบียดตกด้วย

"ฮั่นหวา อีกนานไหมกว่าตรงใบบัวจะกิน?"

"ค...ค...ครึ่ง... ชั่ว... โมง"

"ดูซิว่าจะได้ปลาจี้ตัวใหญ่ไหม ถ้าได้จะเอาไปตุ๋นซุปให้ย่าแกกิน"

ฮั่นหวามองเขาด้วยสายตาซาบซึ้ง แล้วเริ่มตกในน้ำโล่งข้างๆ ไปก่อน

ปกติคลองธรรมชาติแบบนี้ ปลาเล็กจะซ่อนตามโครงสร้างใต้น้ำ ถ้าน้ำโล่งมีตัวมักจะไม่เล็ก แต่โอกาสแห้วก็สูงกว่า

ผ่านไปอีกสิบห้านาที ทางเขาเริ่มเงียบ ทางเถี่ยตั้นกลับเริ่มกินถี่ แถมยังได้ปลาจี้ตัวใหญ่หกตำลึงมาตัวหนึ่ง

เนื่องจากใช้สาย 1.0 และไม่ได้เอาสวิงมา ทุกคนเลยวัดปลาลอยฟ้าเอา

ดูจากปลาวันนี้ ถ้าใช้สาย 0.4 ปลาคงกินระเบิดเถิดเทิง เสียดายเขาผูกสายเล็กขนาดนั้นไม่เป็น

ไว้ลองถามเถ้าแก่ร้านอุปกรณ์ตกปลาดูว่าช่วยผูกให้ได้ไหม ตกปลาจี้ต้องสาย 0.4 ถึงจะมันส์

ผ่านไปอีกสิบห้านาที เอ้อหู่กับฮั่นหวาที่หลุมใบบัวก็เริ่มได้ตัว แถมไซส์สวยๆ สองสามตำลึงทั้งนั้น

เขายังได้แต่ปลาเปียนตัวน้อย ตัวเท่าปลาจี้กวากวา แม่งเอ้ย

วันนี้ใช้ไส้เดือนเป็นเหยื่อ คราวหน้าลองตากไส้เดือนแห้งมาบดผสมหัวเชื้อกุ้งทำเหยื่อผงดู น่าจะได้ปลาอื่นบ้าง

"โดนแล้ว เฮ้ย ปลาจี้ตัวใหญ่อีกแล้ว" เถี่ยตั้นดีใจ เอาปลาลงถังเพิ่มอีกตัว

"เชี่ยเอ๊ย แบ่งข้าสักตัวสิวะ" ฉินต้าเหออิจฉาตาร้อน

เขาตกมาถึงตอนนี้ ตัวเกินหนึ่งตำลึงแทบไม่มี นอกจากปลาจี้กวากวาก็ปลาเปียนจิ๋ว แล้วก็ปลากดเหลืองตัวน้อยที่เขาโยนทิ้งไปไกลๆ

(จบแล้ว)