บทที่ 29 - อกหักเรื่องเล็ก

บทที่ 29 - อกหักเรื่องเล็ก

การถ่ายทำช่วงเช้าผ่านไปอย่างทุลักทุเลแต่ก็ถือว่าราบรื่น

"วันที่สามพวกเราจะเริ่มถ่ายฉากกลางคืน พวกคุณอย่าลืมเอาของใช้ส่วนตัวมาด้วย

ผ้าปูที่นอนผ้าห่มซื้อเตรียมไว้ให้หมดแล้ว หิ้วกระเป๋าเข้าอยู่ได้เลย"

บนโต๊ะอาหาร เจียงเผยอันยิ้มพลางพูดขึ้น

รวมเกาหยวนหยวนและคุณลุงที่จ้างมาทำกับข้าวควบตำแหน่งคนถือไฟ รวมเป็นห้าคน

"ได้ครับผู้กำกับ"

ฉินฮ่าวพยักหน้ารับคำ

ส่วนฮูจิ้งเอาแต่จ้องเกาหยวนหยวนที่นั่งอยู่ตรงข้าม

ทันใดนั้นเธอก็นึกอะไรขึ้นได้ ร้องด้วยความตกใจว่า:

"คุณคือ 'เจียงซิน' จากเรื่อง 'Zhao Bu Zhao Bei' (หาทิศเหนือไม่เจอ) นี่เอง!"

เจียงเผยอันยังไม่ทันได้แนะนำ เกาหยวนหยวนก็ถูกจำได้เสียแล้ว

ให้ตายสิ ต้าเหม่ยหยวนมีแฟนคลับติดตัวมาด้วย

สรุปว่าละครยุคแรกของผู้กำกับเถิงก็มีคนดูจริงๆ สินะ!

แต่ต้องยอมรับว่านอกจาก "หนังไซไฟฟอร์มยักษ์" เรื่องนั้นที่น่าบ่นอุบแล้ว

เรื่อง "Dwelling Narrowness" และ "Wang Gui and Anna" ของเขาล้วนเป็นละครคุณภาพที่น่าดู

ส่วนเรื่อง "Love is Not Blind" (อกหัก 33 วัน) อันนี้ก็นานาจิตตัง

ยังไงซะก็ถือเป็นผู้บุกเบิกหนังแนว Chick Flick (หนังผู้หญิง)

เกาหยวนหยวนยิ้มแล้วพยักหน้า แนะนำตัวเองว่า:

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเกาหยวนหยวน ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"

"แหะๆ เช่นกันค่ะ! ฉันชอบบทบาทที่คุณแสดงในเรื่องนั้นมากเลย"

ฮูจิ้งหัวเราะแห้งๆ

หลังจากทั้งสองทักทายกันเสร็จ เจียงเผยอันถึงได้แนะนำทั้งสี่คนให้รู้จักกัน

บางทีวงการบันเทิงก็เป็นแบบนี้ โดยพื้นฐานแล้วทุกคนมักจะรู้จักกันหมด

ในอนาคตไม่แน่อาจจะมีโอกาสได้ร่วมเฟรมหรือร่วมงานกัน

"พวกคุณถ่ายหนังผีกันเหรอคะ?"

เกาหยวนหยวนถาม

เจียงเผยอันวางตะเกียบลง ยิ้มแล้วพยักหน้าตอบ:

"ครับ หนังอินดี้เฉพาะกลุ่ม ดาราดังช่วยชี้แนะหน่อยสิครับ?"

เกาหยวนหยวนค้อนใส่เขา แล้วพูดด้วยความกังวลว่า:

"หนังผีในประเทศฉายยากนะคะ"

พอพูดถึงหัวข้อนี้ สายตาของทุกคนบนโต๊ะก็มองมาที่เจียงเผยอัน

ขนาดเกาหยวนหยวนยังรู้เรื่องนี้ เจียงเผยอันย่อมรู้ซึ้งถึงผลดีผลเสียของมันดี

ไม่ใช่แค่ตอนนี้ ในอนาคตมีหนังผีแนว Mockumentary เหมือนกันอยู่เรื่องหนึ่ง

ฉายรอบปฐมทัศน์ในเทศกาลภาพยนตร์เยาวชนไปแล้ว เดิมวางแผนจะฉายทั่วประเทศในวันเชงเม้งปี 2018

ผลคือวันที่ 30 มีนาคม เพราะ "ได้รับแจ้งจากเบื้องบน ไม่สามารถฉายตามกำหนดได้"

รอบฉายพิเศษล่วงหน้าที่วางแผนไว้ใน 54 เมืองทั่วประเทศวันที่ 31 ก็ถูกยกเลิกไปด้วย

ทางกองถ่ายประกาศว่าเป็นเพราะ "เหตุผลทางเทคนิคจึงต้องระงับไว้" จนถึงทุกวันนี้ก็ยังแก้ปัญหาไม่ได้...

อนาคตยังขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงเมื่อยี่สิบปีก่อนอย่างตอนนี้เลย!

เจียงเผยอันยิ้มแล้วพูดว่า:

"สภาพแวดล้อมเป็นแบบนี้ บวกกับหนังผีในประเทศเป็นตลาดเฉพาะกลุ่ม

'Paranormal Activity' แทบไม่มีโอกาสได้ฉายโรงเลยครับ"

เจียงเผยอันพูดจบ ฮูจิ้งและฉินฮ่าวก็มีสีหน้าผิดหวัง

แม้จะคาดเดาผลลัพธ์นี้ไว้แล้ว แต่พอเจียงเผยอันผู้เป็นผู้กำกับฟันธงออกมาเอง

ความหวังริบหรี่สุดท้ายในใจของนักแสดงนำทั้งสองก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์

"แต่ว่านะ... เราก็ไม่ได้จ้องจะหากินแค่ในที่นาผืนเล็กๆ ในประเทศนี่นา...

เส้นทางของพวกเราคือดวงดาวและมหาสมุทร!"

คำพูดเบียวๆ แบบนี้ไม่เพียงไม่ได้ช่วยให้กำลังใจทั้งสองคน กลับเรียกสายตาเอือมระอามาแทน

เจียงเผยอันยิ้มเจื่อนๆ พูดว่า:

"หนังเรื่องนี้ของพวกเราจะจัดจำหน่ายในต่างประเทศ ล่ารางวัลสร้างชื่อเสียงก่อน สุดท้ายค่อยไปโกยเงินดอลลาร์จากฝรั่ง"

"ดอลลาร์?"

ฮูจิ้งไม่เข้าใจ

"เงินอเมริกันไงครับ!"

เจียงเผยอันยิ้มตอบ

ทั้งสี่คนบนโต๊ะพยักหน้าแบบเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง

ตอนนี้พวกเขายังเป็นแค่นักแสดงตัวเล็กๆ แค่แสดงละครแล้วมีข้าวกินได้ก็ขอบคุณสวรรค์แล้ว

ใครจะไปมีความคิดก้าวกระโดดแบบเจียงเผยอัน ที่คิดจะไปล้วงเงินในกระเป๋าฝรั่งที่อยู่อีกฟากมหาสมุทร!

กินข้าวเสร็จ เวลายังเหลือเฟือไม่รีบถ่ายทำ เจียงเผยอันให้ฮูจิ้งและฉินฮ่าวพักผ่อนสักครู่

ส่วนเขาลากเกาหยวนหยวนไปที่ห้องข้างๆ...

"เหล่าฉิน นายว่าผู้กำกับกับเกาหยวนหยวนเป็นแฟนกันหรือเปล่า?"

ฮูจิ้งขยิบตาทำหน้าทะเล้นมองไปทางห้องข้างๆ ไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นลุกโชนในใจ

ฉินฮ่าวฉีกยิ้มกว้าง ตอบว่า:

"เกาหยวนหยวนสวยมาก ผู้กำกับก็หล่อ สองคนเหมาะสมกันดีนะ"

"งั้นฉันกับเกาหยวนหยวนใครสวยกว่ากัน?"

ฮูจิ้งถาม

"เอ่อ... สวยทั้งคู่แหละ"

ฮูจิ้งต่อยฉินฮ่าวไปหนึ่งหมัดแบบแมนๆ:

"พูดจาแบบขอไปที!"

ฉินฮ่าวก็ไม่โกรธ เอาแต่ฉีกยิ้มกว้าง

...

"เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ?"

ในห้อง เจียงเผยอันมองความเหนื่อยล้าในแววตาของเกาหยวนหยวน แล้วเอ่ยถาม

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ก็แค่มาร่วมงานเปิดกล้องของคุณ

แล้วก็เทปเพลง 'ฉันจำได้' ที่คุณเคยรับปากว่าจะให้ฉัน ก็ยังไม่ได้อัดเลยนี่คะ"

เกาหยวนหยวนยิ้มบางๆ แล้วตอบ

โกหก!

แต่เจียงเผยอันไม่ใช่คนชอบเซ้าซี้ ในเมื่ออีกฝ่ายไม่อยากพูด เขาก็ไม่บังคับ

"พอกลับปักกิ่งก็ยุ่งเตรียมงานหนังมาตลอด เดี๋ยวปิดกล้องแล้วผมจะอัดให้เวอร์ชันนึงครับ

ช่วงบ่ายยังต้องถ่ายต่ออีก คุณรอถ่ายเสร็จแล้วค่อยกลับเข้าเมืองพร้อมพวกฉินฮ่าวก็ได้ ผมไปยุ่งต่อละ"

เจียงเผยอันลุกขึ้นพูด

"โอเคค่ะ"

เกาหยวนหยวนก้มหน้าตอบ

จังหวะที่เจียงเผยอันเดินไปถึงประตู เกาหยวนหยวนเงยหน้ามองแผ่นหลังของเขา แล้วค่อยๆ เอ่ยขึ้นว่า:

"เขา... มีแฟนแล้ว ฉันถูกหลอกค่ะ"

พูดจบ น้ำตาก็ไหลพรากออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

"ฉะ... ฉันบอกเรื่องนี้กับคุณไม่ได้มีความหมายอื่นนะ แค่อยากหาคนคุยด้วย

เรื่องแบบนี้ฉันไม่รู้จะไปคุยกับคนอื่นยังไง ฮือๆๆ..."

เจียงเผยอันเดินไปข้างกายเธอ นั่งยองๆ ลงแล้วตบหลังเธอเบาๆ พูดว่า:

"ผมเข้าใจครับ"

ถึงตัวเขาจะไม่ได้พูดตรงๆ ว่าเถิงฮวาเทามีแฟนแล้ว แต่คำพูดก็เต็มไปด้วยการบอกใบ้

เมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยงอกงามในใจเกาหยวนหยวน เธอเชื่อคำพูดของเขาแล้วไปสืบดู...

"แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแย่ไปซะทั้งหมดนะครับ"

เจียงเผยอันถอนหายใจอยู่ข้างๆ

ได้ยินดังนั้น เกาหยวนหยวนเงยหน้าที่เปื้อนน้ำตามองเขา

ใบหน้าสวยงามเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา ขนตายาวเปียกชุ่ม

เธอสั่นเทาเล็กน้อย แต่พยายามกลั้นสะอื้น

ความโศกเศร้าที่ยากจะเอ่ยคำ ชวนให้ผู้คนรู้สึกสงสารจับใจ

เจียงเผยอันเผลอใจลอยไปวูบหนึ่ง ในใจรีบเคาะระฆังเตือนสติตรัวๆ!

"ทำไมล่ะคะ?"

เกาหยวนหยวนสะอื้นถาม

"พวกคุณสองคนยังไม่ได้ตกลงคบกัน อย่างน้อยในอนาคตถ้าสื่อขุดคุ้ยเรื่องนี้ขึ้นมา คุณก็ไม่ต้องถูกตราหน้าว่าเป็นเมียน้อย นี่ไม่ใช่เรื่องดีเหรอครับ?"

เจียงเผยอันปลอบโยนเสียงเบา

ได้ยินคำพูดของเจียงเผยอัน เกาหยวนหยวนก็หัวเราะทั้งน้ำตา:

"ฟังดูมีเหตุผลเหมือนกันนะคะ แต่คำว่าเมียน้อยนี่ฟังดูแย่จังเลยค่ะ!"

อินเทอร์เน็ตเพิ่งเริ่มบูม นำพาคำศัพท์ใหม่ๆ ให้ฮิตขึ้นมาเป็นระลอก

คำว่า 'เมียน้อย' (เสี่ยวซาน - มือที่สาม) ก็เป็นคำเรียกมือที่สามที่แพร่หลายหลังจากยุคอินเทอร์เน็ต!

มองเกาหยวนหยวนที่ยิ้มทั้งน้ำตา เจียงเผยอันเบะปาก:

"เดี๋ยวร้องเดี๋ยวหัวเราะ ระวังเป็นบ้านะครับ"

ฟังดูแย่เหรอ?

ในอนาคตพอนึกถึงเกาหยวนหยวน นอกจากประวัติความรักที่วุ่นวายแล้ว ยังมีฉายา "เจ๊สาม" อีกด้วย

ต่อให้เธอแต่งงานไปแล้วก็ยากจะหนีพ้นการถูกล้อเลียนและเสียดสีจากภายนอก

"เดี๋ยวตีเลยนะ~"

เกาหยวนหยวนทุบไหล่เจียงเผยอันเบาๆ

เห็นอารมณ์ของเกาหยวนหยวนคงที่แล้ว เจียงเผยอันก็ลุกขึ้น พูดว่า:

"ผมไปทำงานก่อนนะครับ"

"ขอบคุณค่ะ"

เกาหยวนหยวนพูดอย่างจริงใจ

"ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ ยังไงเดี๋ยวคุณก็คงแอบร้องไห้ตอนดึกๆ แล้วก็มาแนว 'เกิดมาเป็นคนต้องขออภัย' อยู่ดี"

พวกซึมเศร้าชาวเน็ตเอ้ย!

เจียงเผยอันเดินออกไป ก็เจอฮูจิ้งสวนมาพอดี เธอถามอย่างสงสัยว่า:

"คุยเสร็จเร็วจัง?"

"ครับ เตรียมถ่ายต่อ"

เจียงเผยอันพยักหน้า

ฉินฮ่าวที่นั่งอยู่บนโซฟาลุกขึ้นตามเสียง

มองแผ่นหลังของเจียงเผยอัน เขาถอนหายใจ:

"เร็วจริงๆ..."

(จบแล้ว)