บทที่ 5 หมั้นหมาย วางแผนหาเงิน เลี้ยงดูภรรยา

บทที่ 5 หมั้นหมาย วางแผนหาเงิน เลี้ยงดูภรรยา

เหล่าป้าๆ น้าๆ ในหมู่บ้านต่างพากันเดือดดาลเมื่อได้รับรู้ตื้นลึกหนาบางของเรื่องราวทั้งหมด

"กล้าดีจังนะ เรียกค่าสินสอดตั้งแปดพันแปดร้อยแปดสิบแปดหยวน ทองอีกสามบาท เครื่องใช้ไฟฟ้าสี่อย่างแถมยานพาหนะอีกหนึ่ง ผัวเมียแซ่ฉินคู่นั้นนึกว่าลูกสาวตัวเองเป็นเจ้าแม่หวังหมู่ลงมาจุติหรือไง?"

"นี่ไม่ใช่การแต่งลูกสาวออกเรือนแล้ว มันคือการขายลูกสาวกินชัดๆ!"

"เสิ่นเทียนของเราทั้งหล่อเหลา ทั้งขยันขันแข็ง ผู้ชายดีๆ แบบนี้จะหาเมียไม่ได้เชียวหรือ ทำไมต้องไปง้อแม่ฉินชิงคนนั้นด้วย!"

บรรดาหญิงสูงวัยที่ยืนจับกลุ่มกันในลานบ้านต่างเห็นเสิ่นเทียนเติบโตมาตั้งแต่เล็ก ย่อมต้องเข้าข้างเด็กหนุ่มในหมู่บ้านเดียวกันเป็นธรรมดา

เมื่อได้ยินซูสุ่ยเซียน ลูกสาวของตนเอ่ยปากอย่างกล้าหาญว่าเต็มใจจะแต่งงานเพื่อกู้หน้าเสิ่นเทียน ป้าซูก็ได้แต่ส่ายหน้าพลางหัวเราะเบาๆ "ลูกสาวโตแล้วรั้งไว้ไม่อยู่จริงๆ! ยังไม่ทันไรก็รีบจะไปอยู่บ้านว่าที่สามีเสียแล้ว"

ซูสุ่ยเซียนหน้าแดงระเรื่อเมื่อได้ยินคำแซวของผู้เป็นแม่

เสิ่นเทียนบีบมือนุ่มนิ่มของซูสุ่ยเซียนเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่น ก่อนจะหันไปกล่าวกับป้าซูด้วยน้ำเสียงจริงจัง "คุณน้าซูครับ วันนี้เองที่ทำให้ผมได้ตระหนักถึงความรู้สึกที่แท้จริงของสุ่ยเซียน!"

"ผมเพิ่งรู้ตัวเดี๋ยวนี้เองว่า เธอคือผู้หญิงที่คู่ควรแก่การทะนุถนอมไปตลอดชีวิต"

"ผมอยากแต่งงานกับซูสุ่ยเซียน คุณน้าจะยินยอมยกสุ่ยเซียนให้ผมไหมครับ?"

สิ้นเสียงคำถาม สายตาของเหล่าป้าๆ น้าๆ ก็พุ่งเป้าไปที่แม่เฒ่าซูเป็นจุดเดียว

เสิ่นเทียนและซูสุ่ยเซียนต่างมองมาที่เธอด้วยสีหน้าลุ้นระทึก

เมื่อเห็นความจริงใจของเสิ่นเทียนและแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของลูกสาว ป้าซูก็ส่ายหน้ายิ้มๆ "ในแววตาของสุ่ยเซียนมีแต่เธอขนาดนี้ น้าจะไปขัดข้องอะไรได้อีก?"

"น้าเองก็เห็นเธอมาแต่อ้อนแต่ออก รู้ดีว่าเธอเป็นคนนิสัยอย่างไร สุ่ยเซียนฝากชีวิตไว้กับเธอคงไม่ลำบาก"

"แต่ว่า... งานแต่งนี้จะจัดแบบขอไปทีไม่ได้นะ..."

เมื่อได้ยินดังนั้น เสิ่นเทียนก็รู้ทันทีว่าป้าซูอนุญาตแล้ว เขาจึงรีบรับคำ "คุณน้าซูอยากให้จัดงานแบบไหน ว่ามาได้เลยครับ ผมจะทำให้ได้!"

พ่อเสิ่นที่ยืนอยู่ข้างๆ รีบสมทบขึ้นทันที "ใช่ๆ อยากได้สินสอดเท่าไหร่ว่ามาได้เลย ขอแค่ลูกชายผมได้แต่งกับหนูสุ่ยเซียน ต่อให้ต้องขายเลือดแลกเงินค่าสินสอดผมก็ยอม!"

"แม่จ๋า!" ซูสุ่ยเซียนกังวลว่าแม่จะเรียกสินสอดแพงเกินไป จึงรีบมองแม่ด้วยสายตาเว้าวอน

ป้าซูยิ้มอย่างอ่อนใจ "แม่ไม่ใช่คนหน้าเลือดแบบผัวเมียตระกูลฉินคู่นั้นหรอกนะ ที่คิดแต่จะรวยทางลัดด้วยการขายลูกสาว!"

"ค่าสินสอดก็เอาตามธรรมเนียมหมู่บ้านเรา สามพันแปดร้อยแปดสิบแปดหยวน ทองสามบาทต้องมี แต่ราคาค่างวดพวกเธอไปตกลงกันเอง"

"ส่วนเครื่องใช้ไฟฟ้าสี่อย่างกับยานพาหนะ เอาไว้ให้หนุ่มสาวช่วยกันทำมาหากินเก็บหอมรอมริบซื้อกันเองหลังแต่งงานเถอะ"

พูดถึงตรงนี้ ป้าซูก็เว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยต่อ "แต่งานแต่งงานจะจัดเล็กๆ ไม่ได้ อย่างน้อยต้องมีโต๊ะจีนสักยี่สิบโต๊ะ!"

"ฉันมีลูกสาวคนเดียว จะแต่งออกทั้งทีต้องให้สมเกียรติ ให้ลูกได้ยืดอกไม่อายใคร!"

เมื่อยื่นคำขาด ป้าซูก็หันไปถามว่าที่ลูกเขย "เสิ่นเทียน ข้อนี้เธอทำให้ได้ไหม?"

"ได้แน่นอนครับ!" เสิ่นเทียนพยักหน้าหนักแน่น

โต๊ะจีนยี่สิบโต๊ะแทบจะไม่นับเป็นเงื่อนไขที่ยากเย็นอะไรเลย เพราะมันเป็นมาตรฐานทั่วไปอยู่แล้ว เมื่อเทียบกับสินสอดเพียงสามพันกว่าหยวนและทองสามบาทที่ไม่จำกัดราคา เงื่อนไขของป้าซูถือว่าเมตตาและทำเพื่อลูกสาวอย่างแท้จริง ต่างจากความโลภของครอบครัวตระกูลฉินราวฟ้ากับเหว

หลังจากตกลงเรื่องงานมงคลเรียบร้อย ป้าซูก็ให้ครอบครัวเสิ่นกลับไปก่อน พรุ่งนี้เธอจะส่งดวงชะตาตกฟากของซูสุ่ยเซียนไปให้พ่อเสิ่น เพื่อนำไปให้ซินแสหาฤกษ์ยามที่เหมาะสม

เมื่อเสิ่นเทียนกลับมาถึงห้องนอน เขาหยิบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งออกมา แล้วเริ่มจรดปากกาเขียนแผนการในอนาคต

แม้ว่าป้าซูจะไม่ได้เรียกร้องสินสอดทองหมั้นมากมาย แต่เสิ่นเทียนก็ตั้งใจจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับซูสุ่ยเซียน และทุกอย่างล้วนต้องใช้เงิน!

ในฐานะคนที่ได้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ ในหัวของเสิ่นเทียนอัดแน่นไปด้วยลู่ทางทำมาหากินจากโลกอนาคต การหาเงินจึงไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด!

"ก่อนอื่นต้องหาทางขุดทองก้อนแรกมาให้ได้ก่อน" เสิ่นเทียนพึมพำเบาๆ ขณะไล่สายตาดูแผนชีวิตนับสิบข้อที่จดไว้

"พี่คะ กับข้าวเสร็จแล้ว! มากินข้าวเร็ว!" เสียงของน้องสาวคนเล็กดังแว่วมาจากด้านนอก

"มาแล้ว!" เสิ่นเทียนขานรับ ลุกขึ้นเดินออกจากห้อง

บนโต๊ะหนังสือ ลมพัดผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้หน้ากระดาษสมุดบันทึกพลิกไหว เผยให้เห็นแผนการไม่กี่ข้อแรกที่เขียนไว้อย่างเลือนราง

"1. ก่อนงานแต่งงาน ต้องหาเงินให้ได้มากพอที่จะซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าสี่อย่างและรถหนึ่งคัน รวมๆ แล้วประมาณสองหมื่นหยวน ส่วนโต๊ะจีนยี่สิบโต๊ะ ต้องจัดให้ไม่น้อยหน้าใคร อย่างต่ำโต๊ะละห้าร้อยหยวน จะให้ซูสุ่ยเซียนน้อยหน้าใครไม่ได้"

"2. พ่อกับแม่ลำบากเพื่อเรามาครึ่งค่อนชีวิต ถึงเวลาต้องตอบแทนท่าน พอเก็บเงินได้สักก้อน จะเปิดร้านโชห่วยหรือร้านขายข้าวสารเล็กๆ ในหมู่บ้านให้พวกท่านดูแล จะได้มีอะไรทำแก้เบื่อในยามแก่เฒ่า"

"3. บ้านปูนหลังนี้เก่าเกินไปแล้ว ภายในหนึ่งเดือนต้องหาเงินให้ได้ห้าหมื่นหยวน เพื่อสร้างบ้านตึกสไตล์ตะวันตกหลังใหม่ ไว้เป็นเรือนหอให้ซูสุ่ยเซียน"

"4. หาเงินส่งพี่สาวคนโตเรียนภาคค่ำ ให้สอบเทียบเข้ามหาวิทยาลัย หรือไม่ก็สอบใบประกอบวิชาชีพช่างเทคนิค จะได้มีอนาคตที่ดีและได้เจอผู้ชายที่ดีกว่านี้"

"5. ส่งเสียน้องสาวคนเล็กให้มุ่งมั่นกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ให้กลายเป็นเด็กคนแรกของหมู่บ้านตระกูลเสิ่นที่สอบติดชิงหัวหรือปักกิ่งให้ได้!"

"6. หลังจากได้เงินทุนก้อนแรก จะมุ่งหน้าไปซูโจว หางโจว และเซี่ยงไฮ้ เพื่อตามหา 'สองเจ้าสัวแซ่หม่า' ไปลงทุนในบริษัทของพวกเขา ซื้ออสังหาริมทรัพย์ และกว้านซื้อหุ้น..."

ถัดจากนั้น ยังมีแผนการหาเงินอีกมากมายที่ถูกเขียนไว้

แต่ละข้อล้วนมีศักยภาพที่จะสร้างเศรษฐีเงินล้านได้ทั้งนั้น...

เมื่อเสิ่นเทียนเดินออกมาที่ลานบ้าน ก็เห็นพ่อกับแม่เสิ่นกำลังตั้งโต๊ะเตี้ยๆ ไว้กลางลาน ส่วนน้องเล็กกำลังยกกับข้าวออกมาจากครัว

ในยุคสมัยนี้ บ้านในชนบทส่วนใหญ่ยังไม่มีพัดลม อย่าว่าแต่เครื่องปรับอากาศเลย ในฤดูร้อน ทุกคนจึงชอบย้ายโต๊ะกินข้าวออกมานั่งรับลมธรรมชาติใต้ต้นไม้ใหญ่ในลานบ้าน

เด็กๆ ที่กินอิ่มเร็วก็จะวิ่งเล่นกันเจี๊ยวจ๊าวในลาน ส่วนผู้ใหญ่หลังจากอิ่มหนำก็จะนั่งล้อมวงคุยสัพเพเหระ เล่าเรื่องแปลกๆ ที่พบเจอมาจากการทำงานต่างถิ่น

บรรยากาศครอบครัวที่อบอุ่นเช่นนี้ แทบจะหาไม่ได้อีกแล้วในยุคหลังที่วิถีชีวิตเร่งรีบขึ้นเรื่อยๆ

"เสิ่นเทียน วันนี้หนูสุ่ยเซียนกล้าพูดแบบนั้นต่อหน้าคนตั้งเยอะ แสดงว่ารักแกจริงๆ นะ ถึงขนาดยอมเอาชื่อเสียงลูกผู้หญิงมาเดิมพัน" พ่อเสิ่น หรือเสิ่นฉง กล่าวกับลูกชายอย่างจริงจังขณะคีบข้าวเข้าปาก

"ในเมื่อน้าซูยอมยกลูกสาวให้แล้ว แกต้องจัดการงานแต่งนี้ให้ดีที่สุดนะ"

"ใช่ ถ้าแม่รู้ว่าแกไปรังแกหนูสุ่ยเซียนล่ะก็ ไม่ต้องรอน้าซูมาเอาเรื่องหรอก แม่นี่แหละจะตีขาแกให้หักเป็นคนแรก!" แม่ของเสิ่นเทียนวางตะเกียบลงแล้วสำทับอย่างขึงขัง

ทั้งสองคนเห็นซูสุ่ยเซียนมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย รู้ดีว่าเด็กสาวคนนี้เป็นคนดีและเพียบพร้อมแค่ไหน

เมื่อไม่กี่เดือนก่อน แม่เสิ่นได้ข่าวว่ามีเศรษฐีในตัวอำเภอได้ยินกิตติศัพท์เรื่องความงาม ความดี และความขยันของซูสุ่ยเซียน จึงส่งแม่สื่อมาทาบทาม

เงื่อนไขที่ฝ่ายนั้นเสนอนั้นอู้ฟู่มาก สินสอดห้าพันแปดร้อยแปดสิบแปดหยวน ทองหมั้นมูลค่าไม่ต่ำกว่าสามพันหยวน โต๊ะจีนยี่สิบโต๊ะ แถมที่บ้านฝ่ายชายยังมีเครื่องใช้ไฟฟ้าและรถพร้อมสรรพ

หากซูสุ่ยเซียนแต่งเข้าบ้านนั้นไป ก็คงได้เสวยสุขเป็นคุณนายน้อยไปแล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะซูสุ่ยเซียนปฏิเสธหัวชนฝาในตอนท้าย และถ้าป้าซูไม่ตามใจลูกสาว เสิ่นเทียนคงไม่มีโอกาสได้มายืนอยู่จุดนี้

ในเมื่อได้ของล้ำค่ามาครอบครองแล้ว เสิ่นเทียนจึงต้องทำดีกับเธอให้มากเป็นสองเท่า