บทที่ 5 - ค่ายเพลงและผู้บริหารหูหยาเริ่มเคลื่อนไหว! เฝิงถีม่อผู้มาขอเกาะกิน

บทที่ 5 - ค่ายเพลงและผู้บริหารหูหยาเริ่มเคลื่อนไหว! เฝิงถีม่อผู้มาขอเกาะกิน

พูดก็พูดไปเถอะ

ยัยป้าแก่นี่... ทำไมถึงถึงเนื้อถึงตัวด้วยล่ะ?

เฉินเฟยฝากคำทักทายไปถึงมารดาของป้าเจ้าของบ้านในใจ รีบถอยหลังหลบอุ้งมือหมูของหล่อนได้อย่างง่ายดาย แล้วยิ้มพูดว่า "ค่าเช่ายังไงก็ต้องจ่ายครับ คุณป้า ป้าอย่าเพิ่งใจร้อน อีกสองวันผมจ่ายให้แน่!"

รอทวงเงินสองหมื่นหยวนจากไอ้หมอนั่นคืนมา แล้วใช้คูปองเงินคืนร้อยเท่าให้หมด เขาจะย้ายออกทันที

คนกำลังจะเป็นเศรษฐีเงินล้าน ใครมันจะซุกหัวอยู่ห้องใต้ดินต่อวะ!

นี่คือแผนของเฉินเฟย

เห็นเฉินเฟยหลบฉากไป

ป้าเจ้าของบ้านชักสีหน้าไม่พอใจทันที: ไอ้เด็กเวรนี่ ทำไมไม่รู้จักดีชั่ว?

ดังนั้น

จึงขยับตัวรุกไล่อีกครั้ง "เรียกป้าอะไรกัน เรียกเจ๊สิ!"

อุ้งมือหมูทำท่าจะตะปบกล้ามอกเฉินเฟยอีก "เรื่องเงินจะว่ารีบก็ไม่รีบ ขอแค่คืนนี้เธอไปที่บ้านเจ๊ อยู่คุยเป็นเพื่อนเจ๊ดีๆ เรื่องค่าเช่าคุยกันได้ คุยกันได้น่า..."

ทว่า

เฉินเฟยหมุนตัวก้าวหลบอย่างเหมาะเจาะ

คว้าเสื้อยืดที่โยนไว้บนเตียง

สวมใส่อย่างคล่องแคล่ว "เอ่อ เจ๊ครับ ตอนนี้ผมมีธุระต้องออกไปข้างนอก เรื่องค่าเช่าไว้คุยกันพรุ่งนี้ ไว้คุยกันพรุ่งนี้นะครับ..."

พูดจบ

เฉินเฟยก็คว้ามือถือ วิ่งพรูดออกจากห้องเช่า หายลับไปในพริบตา ทิ้งไว้เพียงเสียงลอยลมมาว่า "รบกวนคุณป้าช่วยล็อกประตูห้องให้ผมด้วยนะคร้าบ~"

หน้าของป้าเจ้าของบ้านเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำทันที

กระทืบเท้าด้วยความโมโห

แม่เจ้า การกระทืบเท้านี้ไม่มีความน่ารักเลยสักนิด ตึกสะเทือนไปทั้งหลัง

หญิงอ้วนสบถอย่างเจ็บใจ "ไอ้เด็กบ้า แกหนีไม่พ้นเงื้อมมือแม่นางหรอก~"

หย่ากับผัวเก่ามาเป็นสิบปี นาผืนน้อยแห้งแล้งมานาน

พอมาเจอเฉินเฟย หนุ่มน้อยหุ่นดี หน้าตาดี แถมยังหนุ่มแน่นเลือดลมพลุ่งพล่าน ป้าเจ้าของบ้านก็อดไม่ได้ที่จะธาตุไฟเข้าแทรก (เกิดอารมณ์)...

......

......

"ค่าเช่าสองพัน คิดจะมาเคลมบิดา? ฝันกลางวันอยู่เหรอ!"

ร้านบาร์บีคิวกลางแจ้งแห่งหนึ่ง

เฉินเฟยกินเนื้อแกะย่างกรอบนอกนุ่มใน

ปากก็บ่นพึมพำ

จากนั้น ก็หาจังหวะส่งข้อความ WeChat หาเพื่อนที่ติดหนี้คนนั้น: คืนเงิน บิดาต้องรีบใช้!

น้ำเสียงของเฉินเฟย

ไม่ได้ขี้ขลาดเหมือนเจ้าของร่างเดิม

แต่ซัดตรงๆ

ผลปรากฏว่า

กินไม้เสียบไปเป็นสิบไม้แล้ว ข้อความก็ยังเงียบหายไปในมหาสมุทร

ชัดเจนว่าเป็นมุกแกล้งตายยอดฮิตของฝ่ายนั้น

เฉินเฟยไม่คิดจะโอ๋มัน

กดโทรศัพท์โทรหาทันที "คืนเงิน! ฉันมีเรื่องด่วน ต้องใช้เงินก้อนนี้!"

"นายเพิ่งเลิกกับแฟนไม่ใช่เหรอ? จะมีเรื่องด่วนอะไร?" ปลายสายตอบกลับด้วยน้ำเสียงรำคาญ "ก็แค่เงินสองหมื่นหยวน เรื่องขี้ปะติ๋ว ต้องทวงเช้าทวงเย็นเลยเหรอ? ความเป็นพี่น้องนี่ยังจะมีอยู่ไหม?"

เชี่ย?

โลกยุคนี้มันกลับตาลปัตร: ลูกหนี้คือพระเจ้า! เจ้าหนี้คือหลาน!

"มึงยังมีหน้ามาพูดคำว่าพี่น้องอีกเหรอ? เร็วเข้า อย่าพล่ามมาก! คืนเงิน!" เฉินเฟยยื่นคำขาด

ไอ้หมอนี่เมื่อก่อนเพิ่งควักเงินห้าแสน เปิดโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้า จะขาดแคลนเงินสองหมื่นของเฉินเฟยเหรอ? แคะขี้ฟันหน่อยเดียวก็ออกมาแล้ว~~~

แค่ไม่อยากคืนเท่านั้นแหละ~~

"เออน่า เออน่า อีกไม่กี่วันเดี๋ยวให้ อย่ามาทวงเหมือนไล่ผีหน่อยเลย~" ฝ่ายนั้นตอบอย่างขอไปที "ตอนนี้ฉันกำลังอาบน้ำอยู่กับเถเก่คู่ค้า แค่นี้นะ วางล่ะ~~"

"ไม่ใช่อีกไม่กี่วัน พรุ่งนี้ พรุ่งนี้บิดาจะเอา!" เฉินเฟยย้ำอีกครั้ง

"สัส! มึงจะเอาให้ได้เลยใช่ไหม? กูไม่ได้บอกว่าจะไม่คืน จำเป็นต้องบีบคั้นกันขนาดนี้ไหม?! ทำให้โมโห เชื่อไหมบิดาจะไม่คืนให้จริงๆ ด้วย~"

ฝ่ายนั้นขึ้นเสียงอย่างโมโห

"มึงลองดูสิ!"

ยังไงเฉินเฟยก็ไม่สนมิตรภาพพลาสติกนี่อยู่แล้ว "พรุ่งนี้ถ้าบิดาไม่ได้เงิน รอรับจดหมายทนายได้เลย!"

"นี่มึงกะจะทำลายมิตรภาพพี่น้องของเราให้พังไปเลยใช่ไหม?"

"คนแรกที่ทำลายมิตรภาพนี้คือมึง ตกลงกันว่าครึ่งปีคืน มึงลากยาวมาเกือบสามปี..."

"อย่ามาพล่ามไร้สาระ ถ้าแน่จริงมึงก็ฟ้องดู บิดาจะคอยดูว่ามึงจะได้เงินไหม!"

"ดี! มึงพูดเองนะ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน!"

เฉินเฟยวางสายทันที "เถเก่ ขอฮาร์บินขวดหนึ่ง เอาเย็นเจี๊ยบ!"

เดิมทีไม่คิดจะดื่มเหล้า แต่เฉินเฟยดันถูกมิตรภาพพลาสติกอันน่าปวดไข่นี่ยั่วโมโหเข้าให้...

......

......

"ถ้าเพลงไม่ได้ก๊อปมา ความสามารถของสตรีมเมอร์ตัวน้อยคนนี้ถือว่าไม่ธรรมดาเลย!" ทำตามคำขอของหัวหน้าหลี่หลานเสวี่ย ซ่างเหวินเจี๋ยฟังเพลงของเฉินเฟยจบ

ก็รีบโทรหาหลี่หลานเสวี่ยทันที "นักร้องที่แต่งเพลงเองได้นั้นหายากมาก แถมเนื้อเสียงของหมอนี่... ก็ดีมากๆ ด้วย ยังไงฉันก็สู้เขาไม่ได้!"

เพลง 《ชู้รัก》 (เสี่ยวซาน) อาจวัดพลังเสียงไม่ได้ แต่เพลง 《พ่อ》 (ฟู่ชิน) ไม่ว่าจะเนื้อร้อง หรือพลังเสียง ล้วนถูกเฉินเฟยคนนี้ถ่ายทอดออกมาได้อย่างถึงพริกถึงขิง

ถ้าออกซิงเกิล ต้องดังระเบิดแน่นอน

"อืม ฉันก็คิดว่าเด็กคนนี้เป็นต้นกล้าที่ใช้ได้!"

หลี่หลานเสวี่ย ผู้ดูแลสตูดิโอที่หนึ่งในเครือหัวอี้บราเธอร์สพยักหน้า "ฉันส่งข้อความส่วนตัวไปหาเขาแล้ว คิดว่าเขาคงไม่ปฏิเสธโอกาสนี้หรอก!"

ได้รับความสนใจจากผู้ดูแลสตูดิโอที่หนึ่งของหัวอี้บราเธอร์ส

ได้รับการปั้นจากบริษัท พัฒนาเป็นศิลปินนักร้อง

โอกาสดีขนาดนี้

เชื่อว่าร้อยทั้งร้อยคงไม่มีใครโง่

คงตอบตกลงในทันทีแน่นอน

และหลี่หลานเสวี่ยก็ต้องการเลือดใหม่ มาปั่นยอดให้สตูดิโอของตัวเองอย่างเร่งด่วน

ได้แต่รอให้เฉินเฟยเห็นข้อความ แล้วติดต่อกลับมาหาเธอเอง~~

ในขณะเดียวกัน

ได่เสี่ยวเม่ยกำลังบ่นกับโจวเจี่ย เพื่อนซี้ปึ้กของเธอ: "แม่นางคนนี้โดนสตรีมเมอร์หน้าใหม่หักเหลี่ยมเข้าให้ เจ็บใจแม่นางจริงๆ เล้ย~~"

พอได้ยินได่เสี่ยวเม่ยเล่าว่าตัวเองเพิ่งเข้าไปในห้องไลฟ์ของเฉินเฟย แฟนคลับก็ช่วยโปรโมตชื่อเสียงให้แล้ว แถมยังแท็กสตรีมเมอร์ตัวน้อยคนนั้นอีก

ไอ้หมอนั่นกลับไม่มองแม้แต่หางตา

ดันปิดไลฟ์หนีซะดื้อๆ!

"ฮ่าๆๆๆ สมองหมอนั่นเพี้ยนไปแล้วเหรอ? โอกาสเกาะกระแสดีขนาดนี้ ดันไม่รู้จักคว้าไว้!" โจวเจี่ยฉีกยิ้มกว้าง หัวเราะจนตัวงอ

"แต่ว่านะ เพลงที่หมอนั่นร้อง เพราะจริงๆ นะแก ฉันสังหรณ์ว่าเขาจะต้องดังเปรี้ยงปร้างเร็วๆ นี้แน่!" ได่เสี่ยวเม่ยวิจารณ์จากใจจริง

"หืม? งั้นฉันต้องไปส่องดูหน่อยแล้ว ไอดีชื่ออะไร กดติดตามไว้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยไปดูว่าเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์มาจากไหน ถึงกล้าเมินเฉยได่ได่ของบ้านเรา ฮ่าๆๆๆ~~" โจวเจี่ยแม่สาวปากกว้าง พูดไปพลางหัวเราะร่าอย่างไม่คิดอะไรมาก

......

ผ่านไปหนึ่งถึงสองชั่วโมง

ตอนนี้ยอดผู้ติดตามของเฉินเฟยพุ่งแตะ 8 หมื่นกว่าแล้ว

กองทัพมดงานที่ผุดขึ้นมานี้ ดึงดูดความสนใจของเจ้าหน้าที่หูหยาได้แล้ว

"สั่งทำเพลงเฉพาะตัว? ร้องสด?" ฟังรายงานจากลูกน้อง หัวหน้าเจ้าหน้าที่คนหนึ่งเผยสีหน้าสนใจ "สองชั่วโมงยอดฟอลเพิ่ม 8 หมื่นกว่า?"

"ใช่ครับ แถมหมอนั่นเป็นสตรีมเมอร์สายความสามารถตัวจริง! มีของแน่นอน! ผมรู้สึกว่าพวกเราแค่ดันนิดหน่อย เขาต้องดังระเบิดแน่~" ลูกน้องพูดอย่างมั่นใจ

"สังกัดกิลด์ไหนจ่ายเงินดันหรือเปล่า?" หัวหน้าถาม

"เปล่าครับ เป็นสตรีมเมอร์อิสระ เพิ่งสมัครไอดีวันนี้ ยังไม่ได้เซ็นสัญญาเลย!" ลูกน้องตอบ "ผมส่งวิดีโอที่เขาไลฟ์ไปให้ท่านแล้ว ท่านลองดูก่อนครับ~"

ครู่ต่อมา

หัวหน้าปาดน้ำตาที่หางตา "ฟังเขาร้องแล้ว ฉันก็คิดถึงบ้านเหมือนกันแฮะ หึๆ~"

"ใช่ไหมล่ะครับ? มีแววดังใช่ไหม!" ลูกน้องถามอย่างกระตือรือร้น

"มีจริงๆ!" หัวหน้าพยักหน้า "ดูจากการไลฟ์ของเขา เหมือนจะร้อนเงินน่าดู!"

ใครเห็นสตรีมเมอร์ที่เปิดปากก็ขอของขวัญตลอดการไลฟ์ แถมฉากหลังยังเป็นห้องที่มีแต่ผนังเปล่าๆ ก็ต้องคิดว่าสตรีมเมอร์คนนี้จนกรอบ!

อยากได้เงินมาก!

"ผมก็คิดงั้นครับ!" ลูกน้องเห็นด้วย

"พรุ่งนี้ติดต่อสตรีมเมอร์ตัวน้อยคนนี้ไป จับเซ็นสัญญาซะ~" หัวหน้าสั่งอย่างสบายๆ

......

"ครอบครัวจ๋า คอนเทนต์ไลฟ์นอกสถานที่วันนี้คือการเกาะกิน (ขอข้าวกินฟรี) ก๊าบๆๆ เดี๋ยวเราจะสุ่มเลือกคนแปลกหน้าสักคน แล้วไปเนียนกินมื้อดึกกับเขา~~"

สตรีมเมอร์ตัวเล็ก เฝิงถีม่อ ที่ช่วงนี้ผันตัวเข้าวงการเพลงไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่

ยังคงไม่ทิ้งอาชีพสตรีมเมอร์ในมือ

ใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มน่ารักหันเข้าหากล้อง ยิ้มโชว์ฟันขาวเรียงสวย~~

ดวงตากลมโต ให้ความรู้สึกซุกซนน่ารัก~~

ใครจะไปนึกว่าผู้หญิงที่อายุอานามปาไปเกือบ 26 ปีแล้ว จะยังดูเหมือนสาวน้อยวัยสิบเจ็ดสิบแปดได้ขนาดนี้ ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายความสดใส เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

ดวงตากลมโตกะพริบปริบๆ เฝิงถีม่อกวาดสายตามองไปที่แผงขายบาร์บีคิว

ล็อกเป้าไปที่เฉินเฟยซึ่งกำลังนั่งดื่มเบียร์คนเดียวทันที

รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาหนุ่มแน่น ลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงยามกระดกเหล้า ความห้าวหาญนั้น ทำให้เฝิงถีม่อตาลุกวาว แอบหันกล้องไลฟ์ไปที่เฉินเฟย

พูดกับคนในห้องไลฟ์ว่า "เลือกเขาละกัน ครอบครัวจ๋า โม่โม่ของพวกคุณจะเข้าไปขอเกาะกินแล้วนะ ทุกคนอวยพรให้ฉันเปิดเกมสวยๆ ด้วยเถอะ..."

ห้องไลฟ์ข้อความเด้งรัวทันที:

【เชี่ย โม่โม่ ยัยบ้าผู้ชาย กล้าเลือกพี่ชายสุดหล่อไปขอข้าวกินเลยนะ!】

【ฮ่าๆ โม่โม่บ้านเราบ้าผู้ชายมาตลอด ชั้นบนเพิ่งรู้เหรอ?】

【ระวังจะกินจนท้องโย้นะจ๊ะ...】 (ท้องโย้ = ตั้งท้อง)

【อะแฮ่ม โม่โม่ เธออย่าโดนความหล่อของพี่ชายมอมเมาจนหน้ามืดนะ เธอเป็นเมียของพวกเราทุกคน!】

......

......

(จบแล้ว)