บทที่ 4 - สตรีมเมอร์ตัวน้อยถูกคุณนายทรงสี่เหลี่ยมเล่นงานเข้าแล้ว

บทที่ 4 - สตรีมเมอร์ตัวน้อยถูกคุณนายทรงสี่เหลี่ยมเล่นงานเข้าแล้ว

ห้องไลฟ์ของเฉินเฟย

ผู้ชมเดือดพล่าน:

【เชี่ย เกิดไรขึ้น? ทำไมจอภาพมืดไปเฉยๆ ล่ะ? มือถือฉันพังเหรอ?】

【ไม่ใช่นะ ยังเห็นข้อความที่ตัวเองพิมพ์อยู่เลย~~】

【สัส! ไอ้สตรีมเมอร์ตัวน้อยนี่... ปิด! ไลฟ์! แล้ว?!】

【จริงดิ? ตอนนี้ยอดฟอลโลว์ปาไปหกหมื่นกว่าแล้วนะ แถมยังเป็นยอดคนดูสดด้วย เขาบอกจะปิดก็ปิดเลยเหรอ?】

ยอดคนดูสดหกหมื่นกว่า

มีห้าหมื่นคนที่ได่เสี่ยวเม่ยพามาป่วน

【แม่ง ฉันนึกว่าสตรีมเมอร์แค่โม้ซะอีก ไม่นึกว่าจะเอาจริง?! บอกปิดไลฟ์ก็ปิดเลย~~】

【ฮ่าๆๆ สตรีมเมอร์คนนี้... จะทำบิดาขำตายแล้ว มึงกำลังไลฟ์อยู่ดีๆ ก็เล่นบทพี่หก (พวกชอบหักมุม/เล่นทีเผลอ) ทิ้งแฟนคลับไว้กลางอากาศซะงั้น?!】

【สตรีมเมอร์เป็นคนซื่อจริงๆ แฮะ! หาครบ 200 ปิดไลฟ์ ไม่พูดพร่ำทำเพลงสักนิด!】

【ไอ้บ้าเอ๊ย ได่ได่บ้านฉันเพิ่งเข้ามา ยังไม่ทันได้เริ่มเล่นคอนเทนต์เลย ไอ้หมอนี่ดันชิงปิดไลฟ์ไปซะก่อน?! ไม่ไว้หน้ากันเลย~】

【ว่ากันตามตรง สตรีมเมอร์ตัวน้อยคนนี้เป็นสายฝีมือ สายความสามารถจริงๆ นะเว้ย!】

【ความเห็นบนหมายความว่าไง? ขยายความหน่อยดิ?】

【พวกนายเพิ่งมาใหม่ใช่ไหม? เมื่อกี้สตรีมเมอร์เล่นเกม 'สั่งทำเพลงเฉพาะตัว' ตามประสบการณ์ส่วนตัว หรือคำขอ เขาแต่งเพลงสดๆ ร้องสดๆ เลย!】

【เพราะไหม?】

【อย่าเรียกว่าเพราะเลย เรียกว่าเพราะจนหูท้องดีกว่า!】

【ใช่ๆๆ นี่ถ้าไปอัดเสียงใหม่ดีๆ แล้วลงเน็ต ต้องติดชาร์ตแน่ๆ!】

【ฉันว่าสตรีมเมอร์คนนี้เดบิวต์ได้เลย ไม่มีปัญหา ดังระเบิดชัวร์~~】

【สตรีมเมอร์ตัวน้อยคนนี้ร้องเพลงอะไรไป??】

ตอนนี้ ได่เสี่ยวเม่ยไม่สนใจเรื่องความหงุดหงิดแล้ว พิมพ์ถามออกไป

【เพลง 《ชู้รัก》 หนึ่งบทเพลง จริงใจซาบซึ้ง บอกเล่าความเศร้าและความจนใจของหนุ่มกระจอกยุคปัจจุบัน; แล้วก็เพลง 《พ่อ》 อีกหนึ่งเพลง เชี่ยเอ๊ย ร้องจนบิดาร้องไห้เลย~~】

【มีใครอัดไว้ไหม?】

【โชคดีที่บิดาอัดหน้าจอไว้ V50 (โอนมา 50) เดี๋ยวส่งให้... ฮ่าๆๆ】

ในขณะเดียวกัน

ที่ห้องทำงานผู้บริหารบริษัทแห่งหนึ่ง

"บุปผาสุขสันต์" ในชุดสาวออฟฟิศมาดนางพญา เห็นเฉินเฟยปิดไลฟ์

ก็อดบ่นพึมพำไม่ได้ว่า: นิสัยสุนัขจริงๆ

จากนั้นก็หยิบมือถือ กดโทรออก: "พ่อ หนูอยากกินต้นหอมจิ้มเต้าเจี้ยวที่บ้านจังเลย!"

น้ำเสียงปนสะอื้น เจือไปด้วยความคิดถึง

"ลูกสาว เป็นอะไรไปหรือเปล่า?" เสียงชราดังลอดมา "เกิดเรื่องอะไรขึ้นไหม? ไม่ต้องกลัวนะ มีพ่ออยู่ทั้งคน~~"

ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยและอบอุ่น สาวมาดนางพญาก็น้ำตาคลออีกครั้ง "ไม่มีอะไรค่ะ หนูแค่รู้สึกว่าในเมืองมันเหนื่อยเหลือเกิน หนูอยากกลับบ้านเกิด ไปอยู่ข้างๆ พ่อ..."

เธอแทบทนรอที่จะกลับบ้านไม่ไหวแล้ว

ถึงขั้นจองตั๋วรถไฟความเร็วสูงรอบค่ำคืนนี้เลยทีเดียว~~~

เฉินเฟยยังไม่รู้ว่าเพลงทั้งสองเพลงของเขา รวมถึงคลิปวิดีโอ ได้ถูกคนอัปโหลดขึ้นอินเทอร์เน็ตแล้ว แพลตฟอร์มวิดีโอสั้น แพลตฟอร์มมุกตลก และเว่ยป๋อต่างๆ

เริ่มจะกลายเป็นกระแสฮอตฮิต~~

แม้แต่ได่เสี่ยวเม่ยก็ตามไปหาฟังเพลงสองเพลงนี้ของเฉินเฟย...

ส่วนเฉินเฟยในตอนนี้ ไม่สนใจเรื่องในห้องไลฟ์แล้ว

เขานั่งเปลือยท่อนบนอยู่บนเตียงอย่างอารมณ์ดี

ช่วยไม่ได้ ห้องใต้ดินทั้งร้อนทั้งชื้น

ต่อให้เปิดพัดลมเป่า ก็ยังร้อนตับแลบ

ไหนๆ ก็ไม่ได้ไลฟ์แล้ว ถอดเสื้อยืดออกซะเลย ไม่งั้นตัวเหนียวเหนอะหนะ ทรมานแย่!

"ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ทำภารกิจไลฟ์สตรีมหาเงินครบ 200 ประจำวันสำเร็จ รางวัลกล่องสุ่ม 3 กล่อง ต้องการเปิดใช้งานเดี๋ยวนี้หรือไม่?"

เสียงระบบดังขึ้น

เฉินเฟยแทบรอไม่ไหวแล้ว

ถูไม้ถูมือ: "เปิดเลย!"

ติ๊ง! เปิดกล่องสุ่มที่ 1 ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับรถ 《Bugatti Veyron》(บูกัตติ เวย์รอน) รุ่นสมรรถนะสูง เวอร์ชัน 《Hermès》(แอร์เมส) 1 คัน! 【หมายเหตุ: ทรัพย์สินทั้งหมดที่โฮสต์ได้รับจากระบบ ล้วนเป็นทรัพย์สินที่ได้มาอย่างถูกกฎหมาย!】

ติ๊ง! เปิดกล่องสุ่มที่ 2 ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับคูปองเงินคืนจากการใช้จ่าย 100 เท่า 1 ใบ

ติ๊ง! เปิดกล่องสุ่มที่ 3 ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ "ทักษะน้ำเสียงผู้หญิงขั้นสุดยอด"

เห็นรางวัลสามอย่างนี้

เฉินเฟยดีใจจนเนื้อเต้น: "สมเป็นระบบจริงๆ ใช้โปรโกงมันเจ๋งงี้นี่เอง ฮ่าๆๆ!"

สเปกของเวย์รอนรุ่นสมรรถนะสูงปรากฏขึ้นบนหน้าจาระบบของเฉินเฟย: ตัวถังสีดำล้วน หน้ารถสีน้ำตาล ดีไซน์ปราดเปรียว เครื่องยนต์ 8.0L W16 เทอร์โบชาร์จ 4 ตัว ความเร็วสูงสุด 434 กม./ชม.

มูลค่า: 35 ล้านหยวน

อุปกรณ์อวดรวยชั้นยอด

ส่วนคูปองเงินคืน 100 เท่าใบนี้ สำหรับเฉินเฟยที่มีเงินเก็บไม่ถึง 1,500 หยวน ค่าเช่าบ้านก็ไม่พอจ่าย ถือว่าเป็นการส่งถ่านกลางหิมะ (ช่วยเหลือยามยาก) จริงๆ

ถ้าเอาเงิน 1,500 นี้ไปใช้จ่ายรวดเดียว ก็จะได้เงินคืนมา 150,000 ทันที

"ไม่ได้ ไอ้หมาตัวนั้นยังติดหนี้ฉันอยู่ 20,000 หยวน สามปีแล้วยังไม่คืน พรุ่งนี้ต้องไปทวงคืนมาให้ได้ก่อนค่อยใช้จ่าย!" เฉินเฟยรู้จากความทรงจำว่า

เพื่อนคนหนึ่งเมื่อสามปีก่อนมีเรื่องด่วน เลยยืมเงินเขาไป 20,000 หยวน

ตกลงกันว่าครึ่งปีจะคืน

นี่ผ่านไปสามปีแล้ว เจ้านั่นทำเนียนเงียบกริบ ไม่ยอมคืนสักที

ถ้าทวงหนี้ 20,000 นั้นมาได้ แล้วใช้คูปองเงินคืน 100 เท่า จุ๊ๆๆ ก็จะกลายเป็น 2 ล้านทันที~~

ยังไงพรุ่งนี้ก็ต้องทวงคืนมาให้ได้!

ส่วนรางวัลที่สามนี่สิ

เฉินเฟยงงเล็กน้อย: ทักษะน้ำเสียงผู้หญิงขั้นสุดยอด?

"มีประโยชน์แมวอะไรวะ?"

"หรือจะให้บิดาแอ๊บสาวเล่นเกม หลอกให้พวกควายเผือก (คนโง่เปย์) ซื้อสกินให้?"

พอนึกภาพเหตุการณ์นั้น เฉินเฟยก็รู้สึกสะอิดสะเอียน ขนลุกซู่ไปทั้งตัว~~

ช่างเถอะ ช่างเถอะ

ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่ตาย (มีวิชาติดตัวไม่อับจน) วันหลังค่อยว่ากัน

"สุดจัดปลัดบอก รู้สึกเหมือนชีวิตถึงจุดสุดยอด..."

"สุดจัดปลัดบอก รู้สึกเหมือนชีวิตขึ้นไปอยู่บนยอด..."

ทันใดนั้น

เสียงโทรศัพท์ของเฉินเฟยก็ดังขึ้น

เป็นเบอร์แปลก

กดรับสายส่งๆ: "ฮัลโหล หาใครครับ?"

"ขอโทษครับ คุณคือคุณเฉินเฟยใช่ไหมครับ?" ปลายสายเป็นเสียงผู้ชายวัยทำงาน

"ผมเอง มีธุระอะไร?"

"คืออย่างนี้ครับ ผมคือผู้จัดการจางเลี่ยง จากศูนย์บริการ 《Volkswagen》(โฟล์คสวาเกน) 4S; รถบูกัตติ เวย์รอน รุ่นสมรรถนะสูง เวอร์ชันแอร์เมส ที่คุณเฉินสั่งทำเมื่อครึ่งปีก่อน วันนี้เพิ่งมาถึงครับ ไม่ทราบว่าคุณเฉินสะดวกให้พวกเรานำรถไปส่งให้ด้วยตัวเองตอนนี้เลยไหมครับ?"

จุ๊ๆๆ

ของจากระบบ มันดีอย่างนี้นี่เอง!

เฉินเฟยชมเปาะในใจ แต่กลับปฏิเสธไป: "ไม่ล่ะ พรุ่งนี้เถอะ พรุ่งนี้สิบโมงเช้าค่อยติดต่อมา!"

คืนนี้ "เฉินเฟย" เมาค้าง ดื่มไปไม่น้อย ตอนนี้หายใจยังมีกลิ่นเหล้าหึ่งอยู่เลย ต่อให้ใจอยากลองรถหรูแค่ไหน ก็เมาแล้วขับไม่ได้!

เมาไม่ขับ ขับไม่เมา!

หลักการนี้ เฉินเฟยที่มีวิญญาณคนอายุสามสิบกว่าปี สิงอยู่ จะไม่เข้าใจได้ยังไง?

"งั้นไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของคุณเฉินแล้วครับ พรุ่งนี้สิบโมงเช้าผมจะติดต่อกลับไป ฝันดีครับ!" ผู้จัดการจางพูดอย่างสุภาพ

ท่าทีของผู้จัดการจางที่เคารพนบนอบและเป็นมิตรขนาดนี้ จะเป็นเพราะอะไรได้ถ้าไม่ใช่เพราะรถคันนั้น?

คนที่จะสั่งซื้อบูกัตติ เวย์รอน มูลค่า 35 ล้านหยวนได้ จะเป็นคนธรรมดาเหรอ?

สำหรับพวกผู้จัดการจาง เฉินเฟยก็คือพ่อบังเกิดเกล้า ไม่สิ คือปู่ทวด คือบรรพบุรุษเลยล่ะ!

ลูบท้องตัวเอง

ร้องจ๊อกๆ

เฉินเฟยเพิ่งนึกได้ว่าร่างนี้มัวแต่เสียใจดื่มเหล้ามาหลายคืน ไม่ได้กินข้าวเย็นเลย ตอนนี้ท้องว่างเปล่า~~~

"ช่างเถอะ ไปหาอะไรกินรอบดึกก่อน~"

เฉินเฟยคว้าเสื้อยืดที่ชุ่มเหงื่อมา

ยังไม่ทันจะสวม

ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูรัวเร็ว

พร้อมกันนั้น

เสียงผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังขึ้นที่หน้าประตู "เสี่ยวเฉิน เสี่ยวเฉิน รีบเปิดประตู!"

เฉินเฟยชะงัก: ซวยแล้ว ป้าเจ้าของบ้านมา!

ป้าเจ้าของบ้านคนนี้คือคุณนายทรงสี่เหลี่ยมแบบ "155" (สูง 155 หนัก 155)

หย่ากับสามี

แบ่งสมบัติได้บ้านมาสองหลัง

ห้องใต้ดินก็ถูกหล่อนใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ ทาสีแล้วปล่อยเช่า

ตอนป้าเจ้าของบ้านเจอเฉินเฟยครั้งแรก ก็แสดงท่าทีบอกใบ้ทั้งทางตรงและทางอ้อม: ไม่จ่ายค่าเช่าก็ไม่มีปัญหา ขอแค่เฉินเฟยอมจึ๊กกะดึ๋ยกับหล่อน หล่อนก็ไม่เก็บค่าเช่าแล้ว!

ได้ยินเสียงเคาะประตู

เฉินเฟยย่อมตับสั่นขวัญแขวนเป็นธรรมดา

"ฉันรู้นะว่าเธออยู่ข้างใน เมื่อกี้ยังได้ยินเธอร้องเพลงโหยหวนอยู่เลย! รีบเปิดประตู~~" เสียงทุบประตูดังขึ้น ราวกับจะพังประตูเข้ามา

เฉินเฟย: @##￥￥%%

แม่มึงสิโหยหวน ทั้งโคตรมึงแหละโหยหวน!

ถ้าเงินที่ได้จากการโดเนทในไลฟ์ถอนออกมาได้ตอนนี้ เฉินเฟยจะฟาดแบงก์ใส่หน้าคุณนายทรงสี่เหลี่ยมคนนี้ แล้วเชิดหน้าพูดอย่างหยิ่งผยองว่า "เอาไป แล้วไสหัวไปซะ!"

น่าเสียดายรายได้สตรีมเมอร์ ต้องรอสิ้นเดือนถึงจะตัดยอด

หลบไม่พ้น ก็ต้องเผชิญหน้า

ดังนั้น

เฉินเฟยนวดกล้ามเนื้อบนใบหน้า ฝืนยิ้มออกมา แล้วเปิดประตู "ป้าเจ้าของบ้านนี่เอง จะมาก็ไม่บอกล่วงหน้าสักคำ ผมกำลังคิดจะไปคุยเรื่องค่าเช่ากับป้าอยู่พอดีเลย?"

"ไม่ต้องมาพูดดีเลย อยู่มาตั้งสามปีแล้ว สันดานไอ้หนูอย่างเธอ แม่นางจะไม่รู้หรือไง?" หญิงรูปร่างสูง 155 หนัก 155 มุดผ่านรักแร้เฉินเฟยเข้ามาโดยตรง

นี่ก็แสดงให้เห็นข้อดีของส่วนสูงหล่อนแล้ว

ต่อให้เฉินเฟยขวางประตูอยู่ ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการบุกรุกของหล่อน

แถมยังเอามือผลักอกเฉินเฟย แล้วฉวยโอกาสบีบไปทีหนึ่ง: จุ๊ๆๆ ไม่เจอกันพักเดียว กล้ามอกไอ้เด็กนี่... แน่นเปรี๊ยะ

"ว่ามา จะจ่ายค่าเช่าเมื่อไหร่?"

ป้าเจ้าของบ้านกอดอก นั่งลงบนขอบเตียงของเฉินเฟย แถมยังนั่งไขว่ห้าง ใต้กระโปรงเหมือนจะมีวิวทิวทัศน์ แต่เมื่อประกอบกับรูปร่างทรงลูกบาศก์นี้แล้ว

ช่างไม่กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเฉินเฟยเลยแม้แต่น้อย!

แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อป้าเจ้าของบ้านที่จะกวาดตามองเฉินเฟยหัวจรดเท้า โดยเฉพาะเฉินเฟยที่เปลือยท่อนบนอยู่ในตอนนี้ ซิกแพ็กแปดลูกและกล้ามอกที่แน่นปึ้ก ยิ่งทำให้คุณนายทรงสี่เหลี่ยมเผลอกลืนน้ำลายเอื๊อกๆ ไปหลายที~~

"ฉันเห็นว่าพ่อหนุ่มเป็นคนรู้จักมารยาท มีสัมมาคารวะหรอกนะ ถึงได้ผัดผ่อนให้เรื่อยมา เธอก็อย่าทำให้เจ๊ลำบากใจสิ!" เห็นเฉินเฟยทำท่าถังแตก

ป้าเจ้าของบ้านคิดว่าครั้งนี้คงกินรวบไอ้เด็กนี่ได้สบายๆ

ในใจลิงโลด

แต่สีหน้ากลับทำเป็นทองไม่รู้ร้อน "ไม่ใช่เจ๊อยากจะกดดันเธอนะ คนอื่นเขาจ่ายค่าเช่ากันไปตั้งแต่เดือนก่อนแล้ว เหลือแต่เธอคนเดียวนี่แหละ"

"แต่ก็นะ เจ๊ก็ไม่ใช่คนไร้เหตุผล รู้ว่าวัยรุ่นพวกเธอใช้ชีวิตข้างนอกมันไม่ง่าย!" เห็นเฉินเฟยยังนิ่ง

ป้าเจ้าของบ้านเลยตัดสินใจเป็นฝ่ายรุก

ลุกขึ้นยืน

ขยับเข้าไปใกล้เฉินเฟย "ถ้าช็อตเงินจริงๆ เจ๊ยืดเวลาให้ได้นะ แต่ว่านะ... อืม~ เธอคงเข้าใจใช่ไหม?"

มืออวบอูมของป้าเจ้าของบ้านยื่นไปทางกล้ามท้องแปดลูกของเฉินเฟย "ค่าเช่าห้องก็แค่คำพูดคำเดียวของเจ๊ ถ้าน้องชายไม่มีเงินจ่ายจริงๆ ก็ใช่ว่าจะไม่มีวิธีอื่น น้องชาย ว่าไหมจ๊ะ?~~"

......

......

(จบแล้ว)