บทที่ 30 - ปัญหาของออเดอร์ที่ทะลักทลาย

บทที่ 30 - ปัญหาของออเดอร์ที่ทะลักทลาย

รอยยิ้มบนหน้าเซี่ยเจี้ยนกั๋วและโจวอวิ๋นฟางค่อยๆ แข็งค้าง

พวกเขามองเห็นแต่ความหวังจากยอดขาย แต่ลืมคิดไปว่าเบื้องหลังความหวังนั้น คือภาระงานหนักอึ้งที่มือไม่กี่คู่นี้รับไม่ไหว

"แล้ว... แล้วจะให้ทำยังไง?"

เซี่ยเจี้ยนกั๋วถามเสียงเครียด โยนปากกาลูกลื่นลงบนโต๊ะดัง "แปะ!" แล้วขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด

"เราต้องใช้คอมพิวเตอร์จัดการครับ" เซี่ยตงตอบสั้นๆ ได้ใจความ

"คอมพิวเตอร์?" เซี่ยเจี้ยนกั๋วอึ้ง "คอมพิวเตอร์จะทำอะไรได้? มันจะเสกใบปะหน้าออกมาจากจอได้เรอะ?"

ในความคิดของเขา คอมพิวเตอร์มีไว้เล่น QQ, เปิดร้านเน็ต, พิมพ์งานเอกสาร มันคนละโลกกับใบเสร็จที่เป็นกระดาษจริงๆ แบบนี้

"พ่อลืมสัญญาที่เราเซ็นเมื่อเช้าไปแล้วเหรอครับ?" เซี่ยตงเตือนความจำ

"ฮุ่ยทงน่ะเหรอ?"

"ใช่ครับ"

"ตอนนี้เราเป็นลูกค้ารายใหญ่ของเขา อย่างน้อยก็ 'ว่าที่' รายใหญ่"

เซี่ยตงอธิบาย "ในฐานะบริษัทขนส่งมืออาชีพ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่เตรียมทางออกให้พ่อค้าแม่ค้าออนไลน์แบบเรา"

"ผมเดาว่า เขาต้องมีโซลูชันรองรับอยู่แล้ว"

พูดจบ เซี่ยตงก็ล้วงมือถือ Nokia รุ่นเก๋าออกมาจากกระเป๋า

เขาค้นหานามบัตรของหลี่เซี่ย แล้วกดเบอร์โทรออก

"ลูก... ลูกจะโทรหาผู้จัดการหลี่เหรอ?" โจวอวิ๋นฟางถามเสียงอ่อย

สำหรับเธอ การไปรบกวนผู้จัดการใหญ่โตแบบนั้นเรื่องหยุมหยิมพวกนี้ มันดูน่าเกรงใจ

"แม่ครับ ตอนนี้เราเป็น 'ลูกค้า' นะครับ"

เซี่ยตงยิ้ม "เราจ่ายเงิน เขาให้บริการ มันเป็นเรื่องปกติของโลกธุรกิจ"

เสียงรอสายดังอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะมีคนรับ

"สวัสดีค่ะ ฮุ่ยทงเอ็กซ์เพรส หลี่เซี่ยรับสายค่ะ"

ปลายสายเสียงใสและกระฉับกระเฉง มีเสียงรถวิ่งแทรกเข้ามาเป็นระยะ

"ผู้จัดการหลี่ สวัสดีครับ ผมเซี่ยตงนะ" น้ำเสียงของเซี่ยตงนิ่ง สงบ และมั่นคงราวกับนักธุรกิจเจนสนาม

เซี่ยเจี้ยนกั๋วกับโจวอวิ๋นฟางกลั้นหายใจ ลุ้นตัวโก่งมองลูกชาย

พวกเขาพบว่า เด็กที่เพิ่งสอบเอ็นทรานซ์เสร็จคนนี้ เวลาคุยกับผู้บริหารสาวแกร่งที่อายุมากกว่าเกือบ 20 ปี กลับไม่มีความประหม่าเลยสักนิด

"อ๋อ! เถ้าแก่เซี่ย!"

เสียงของหลี่เซี่ยดูตื่นเต้นขึ้นมาทันที

"เถ้าแก่เซี่ย ยินดีด้วยนะคะ! เมื่อกี้ฉันเช็กในระบบพรีออเดอร์ ยอดร้านคุณพุ่งกระฉูดมากเลย!"

"นี่แค่น้ำจิ้มครับ" เซี่ยตงตอบเรียบๆ แต่แฝงความมั่นใจเต็มเปี่ยม

"ฮ่าๆ เชื่อแล้วค่ะ เถ้าแก่เซี่ยหนุ่มแน่นไฟแรงขนาดนี้ อนาคตไกลแน่นอน ว่าแต่... โทรมามีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าคะ?"

เธอเป็นคนฉลาด รู้ว่าอีกฝ่ายคงไม่โทรมาแค่ทักทายเล่นๆ แน่

"พอดีมีปัญหาทางเทคนิคอยากปรึกษาผู้จัดการหลี่หน่อยครับ"

เซี่ยตงเข้าประเด็น

"ตอนนี้ออเดอร์เราเริ่มเยอะขึ้น แต่การเขียนใบปะหน้าด้วยมือมันช้ามาก แถมผิดบ่อย"

"ผมอยากทราบว่า ทางฮุ่ยทงพอจะมีบริการ... เอ่อ แบบที่ใช้คอมพิวเตอร์พิมพ์ใบปะหน้าออกมาทีละเยอะๆ ได้ไหมครับ?"

เซี่ยตงแกล้งถามแบบคนไม่รู้ แบบคาดเดาเอาเอง

เขาจะแสดงออกว่ารู้ทุกอย่างไม่ได้ มันจะดูเกินเด็กจบ ม.6 ไปหน่อย

ปลายสายเงียบไปนิดหนึ่ง

หลี่เซี่ยต้องดีลกับพ่อค้าแม่ค้าหน้าใหม่ทุกวัน ส่วนใหญ่ถ้ายอดไม่ถึงวันละ 200-300 บ้าน แทบไม่มีใครถามหา "การพิมพ์ใบปะหน้า"

ส่วนใหญ่จะสนใจแต่ว่า "ลดค่าส่งให้อีกสัก 10 ตังค์ได้ไหม?"

แต่เซี่ยตง... ร้านเพิ่งเปิดวันแรก ก็มองเห็นคอขวดของการทำงาน และระบุวิธีแก้ปัญหาได้ตรงจุดเป๊ะ

สัญชาตญาณธุรกิจและการมองการณ์ไกลของเด็กคนนี้... น่ากลัวชะมัด

"มีค่ะ! มีแน่นอน!"

หลี่เซี่ยได้สติ รีบตอบกลับอย่างกระตือรือร้นกว่าเดิม

"เถ้าแก่เซี่ยถามได้ตรงจุดมาก! บริษัทเรามีซอฟต์แวร์สำหรับลูกค้า VIP โดยเฉพาะค่ะ"

"แค่คุณ Export ข้อมูลออเดอร์จากเถาเป่าออกมาเป็นไฟล์ Excel แล้ว Import เข้าโปรแกรมเรา ก็กดพิมพ์ใบปะหน้าออกมาได้รวดเดียวเลย!"

"เยี่ยมเลยครับ" เซี่ยตงโล่งอก แต่ยังคุมเสียงให้นิ่ง "แล้วต้องใช้อุปกรณ์อะไรบ้างครับ? ผมต้องซื้อเครื่องพิมพ์เองไหม?"

"ไม่ต้องค่ะ! ไม่ต้องซื้ออะไรเลย!" หลี่เซี่ยรีบเสนอ "เถ้าแก่เซี่ยไม่ต้องเตรียมอะไรทั้งนั้น!"

"เอาอย่างนี้ ตอนนี้ฉันติดลูกค้าข้างนอกอยู่ พรุ่งนี้... พรุ่งนี้ 9 โมงเช้า ฉันจะพาช่างเทคนิคเข้าไปติดตั้งซอฟต์แวร์และเซตระบบให้ถึงที่โรงงานเลย"

"ส่วนเครื่องพิมพ์ ทางเรามีให้ยืมใช้ฟรีค่ะ เป็นแบบหัวเข็ม (Dot Matrix) สำหรับพิมพ์กระดาษคาร์บอนโดยเฉพาะ หมึกและกระดาษเราก็ซัพพอร์ตให้หมด!"

"ขอแค่คุณรับปากว่าจะใช้บริการขนส่งของเราต่อเนื่อง 1 ปีก็พอ"

ข้อเสนอของหลี่เซี่ย ทำให้เซี่ยเจี้ยนกั๋วกับภรรยาตาโตเท่าไข่ห่าน

ให้เครื่องพิมพ์ฟรี?

แถมหมึกแถมกระดาษฟรีอีก?

นี่... นี่มันบริการระดับเทพอะไรกันเนี่ย!

เขาเพิ่งเข้าใจเดี๋ยวนี้เองว่า ทำไมเซี่ยตงถึงกล้าทำสัญญาเดิมพันกับหลี่เซี่ย

เพราะสัญญาฉบับนั้นมันโชว์ "ความป๋า" และ "ศักยภาพ" ของพวกเขา จนทำให้อีกฝ่ายยอมทุ่มทรัพยากรมา "ลงทุน" กับร้านเล็กๆ ร้านนี้

"งั้นรบกวนผู้จัดการหลี่ด้วยนะครับ"

"ไม่รบกวนเลยค่ะ ยินดีบริการลูกค้าคุณภาพแบบคุณเซี่ยเสมอ เจอกันพรุ่งนี้ 9 โมงที่โรงงานนะคะ"

"ครับ เจอกันครับ"

เซี่ยตงวางสาย

ทั้งออฟฟิศเงียบกริบ

เซี่ยเจี้ยนกั๋ว, โจวอวิ๋นฟาง, ตู้เสี่ยวเหนียน มองเซี่ยตงเหมือนมองสัตว์ประหลาดจากต่างดาว

"ละ... ลูก" โจวอวิ๋นฟางปากคอสั่น "มะ... เมื่อกี้ผู้จัดการหลี่บอกว่า พรุ่งนี้จะเอา... เอาเครื่องที่มันพิมพ์ได้มาให้เรา?"

"ครับ" เซี่ยตงพยักหน้า "ไม่ใช่แค่มาติดตั้งให้ แต่ให้เครื่องพิมพ์มาใช้ฟรีด้วย"

"คุณพระช่วย..." โจวอวิ๋นฟางเอามือปิดปาก แทบไม่อยากเชื่อ

เซี่ยเจี้ยนกั๋วสูดหายใจลึก เขาเดินมาหาเซี่ยตง ใช้มือหยาบกร้านตบไหล่ลูกชายหนักๆ

เขาไม่พูดอะไร

แต่สายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ภูมิใจ และความรู้สึกแปลกหน้าเล็กๆ นั้น อธิบายทุกอย่าง

เขาค้นพบว่า ตัวเองไม่เคยรู้จักลูกชายคนนี้จริงๆ เลย

"เอาล่ะ พ่อ แม่ เสี่ยวเหนียน"

เซี่ยตงตบมือเรียกสติทุกคน

"ในเมื่อพรุ่งนี้ปัญหาก็จะจบ งั้นวันนี้เราเลิกทรมานกับกองภูเขานี้เถอะ"

"เสี่ยวเหนียน นายกลับไปตอบแชทลูกค้าต่อ"

"พ่อกับแม่ครับ เราช่วยกันเขียนใบปะหน้าเฉพาะออเดอร์ที่โอนเงินก่อน 4 โมงเย็นวันนี้ แพ็กให้เสร็จ รอฮุ่ยทงมารับ"

"ส่วนที่เหลือ... รอเครื่องพิมพ์พรุ่งนี้ แล้วค่อยจัดการทีเดียว!"

เซี่ยตงแจกแจงงานอย่างเป็นระบบ

ความวุ่นวายสับสนเมื่อครู่ ถูกจัดระเบียบให้เข้าที่เข้าทางทันที

วันรุ่งขึ้น เวลา 09.00 น. เป๊ะ

รถเก๋ง Honda Accord สีเงินเงาวับ เลี้ยวเข้ามาจอดเทียบหน้าประตูโรงงานของเล่นที่สีลอกร่อนอย่างแม่นยำ