เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่22

บทที่22

บทที่22


**ก่อนหน้านี้แปลผิดครับ วิญญาณที่สร้างอาณาเขตมิตินี้คือวิญญาณระดับกลางนะครับ

“เขตแดนของวิญญาณตัวนี้ค่อนข้างน่ากลัวอยู่นะ”

หลิวเฉิงมองไปรอบ ๆแล้วพูดเนิบ ๆ

“อืม ที่นี่เป็นมิติเอกเทศ ไม่ใช่ที่โรงเรียนอีกต่อไปแล้ว!”

ผีสาวชุดแดงที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังหลิวเฉิงค่อย ๆพูดพร้อมกับตัวสั่น เธอจับชายแขนเสื้อหลิวเฉิงเอาไว้แน่น หากกอดแขนได้เธอก็คงกอดไปแล้ว มันทำให้เธอดูเหมือนเด็กสาวนักเรียนที่กำลังหวาดกลัวสิ่งลี้ลับ

“……”

พลังหยาง -1

พลังหยาง -1

ไม่ทันไรหลิวเฉิงก็ได้ยินเสียงเตือนจากหน้าต่างระบบล่องหนของเขาว่าพลังหยางของเขากำลังลดลง แม้ว่าตอนนี้จะเพิ่มมาเป็น 75 แต้มแล้วก็ตาม แต่ตอนนี้มันก็ได้ลดลง 2 แต้ม

ใบหน้าของหลิวเฉิงมืดคล้ำ เขาค่อย ๆ หันหน้าไปมองผีสาวในห้องน้ำที่อยู่ด้านหลังเขา

ที่มันลดลงเพราะเขาอยู่ใกล้กับเธอมากเกินไป แถมระยะที่กอดแขนกันได้มันทำให้พลังหยางของเขาลดลงทีเดียวสองจุด

“เอ่อ... มีอะไรเหรอ?”

เมื่อเห็นสายตาวาวโรจน์ของหลิวเฉิง ผีสาวก็อดถอยหลังด้วยความระแวงไม่ได้

เธอรู้สึกถึงความอันตรายแปลก ๆ!

“อย่าเข้ามาใกล้ฉันเกินไป ไม่อย่างนั้นฉันจะปล่อยให้แฟนของฉันทำลายเธอโดยไม่ต้องให้ผีที่สร้างเขตแดนนี้ลงมือเลย”

‘อะไรยะ! นี่ฉันตกมาอยู่ในเขตแดนนี้เพราะนายนะ พอมาตอนนี้ก็จะมาฆ่ากันเนี่ยนะ ไอ้ตาห่วยเอ๊ย!’ เธอได้แต่ด่าเขาในใจลับหลัง ยิ่งตอนนี้สถานการณ์กดดันด้วยแล้ว เธอไม่อาจยั่วยุผีระดับสูงไปได้มากกว่านี้ ทว่าเธอก็ไม่อาจเป็นศัตรูกับเบื้องหลังที่น่าสะพรึงกลัวของชายหนุ่มตรงหน้าได้เช่นกัน ดังนั้นเธอเลยทำตัวสงบเสงี่ยมแล้วพยักหน้าไปอย่างเสียไม่ได้

“เซี่ยว่านชิว ทำลายผีตนนี้เลย!”

หลิวเฉิงเริ่มรู้สึกว่าเขตแดนนี้มันทำให้เขาอึดอัดขึ้นเรื่อย ๆ แถมพลังหยินก็เริ่่มหนาแน่นจนเขารู้สึกหนาว นอกจากนั้นพลังหยางของเขาก็ลดลงทีละหนึ่งจุดเรื่อย ๆ ดังนั้นเขาเลยไม่ลังเลที่จะสั่งให้เซี่ยว่านชิงลงมือ

ปกติแล้วมนุษย์ธรรมดาที่เข้ามาในเขตแดนนี้จะอึดอัดมาก ราวกับว่ามีบางอย่างแปลก ๆ อยู่รอบตัว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งดวงตาสีแดงก่ำที่จ้องมองเขาไม่กระพริบ ไม่ว่าใครก็ต้องขนลุกชันไปทั้งตัว

“ค่ะ” เซี่ยว่านชิวยิ้มให้หลิวเฉิงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและหลงใหล จากนั้นเธอก็ยกมือขึ้นด้านหน้า

ผีสาวชุดแดงในห้องน้ำมองดูเซี่ยว่านชิวยกมือด้วยอาการสั่นเทา ในขณะเดียวกัน เธอก็ต้องการรู้ว่าระดับของเซี่ยว่านชิวนั้นอยู่ในระดับไหนกันแน่

เธอเป็นผีมานานแล้ว แต่เธอก็ยังไม่เคยเห็นพลังของผีชั้นสูงสักที

แม้แต่การสร้างเขตแดนต่างมิติของผีที่เกิดขึ้น เธอก็ได้แต่ฟังมาจากผีตัวอื่น

ในโลกหลังความตาย เมื่อมีคนตายสักหนึ่งหมื่นคน คนที่จะกลายเป็นผีได้มีแค่หนึ่งคนหรืออาจจะไม่กี่คนเท่านั้นที่จะกลายเป็นผีธรรมดาได้

ทว่าตอนนี้กลับมีผีเพิ่มมากขึ้น คฤหาสน์หยินเชาตี้เองก็ยังไม่เคลื่อนไหว นั่นทำให้ผีจำนวนมากเกินขึ้นอย่างผิดปกติ

ในอดีตคนที่ตายไปหมื่นคน อาจจะกลายเป็นผีได้ไม่กี่คน แต่ตอนนี้ หากมีคนตายสักหนึ่งพันคน คนที่กลายเป็นผีอาจจะมีเป็นโหลหรือมากกว่านั้นเสียอีก

จำนวนคนที่กลายเป็นผีมากขึ้นหลายเท่าตัว

และเมื่อคนตายเหล่านั้นกลายเป็นผีเป็นระยะเวลานาน พวกเขาก็จะพัฒนาตัวเองจนกลายเป็นผีระดับสูงขึ้นได้ ผีที่ทรงพลังและมีพลังที่หลากหลายก็จะปรากฎขึ้นเหมือนดอกเห็ด

“ฆ่าเขาเดี๋ยวนี้เลยว่านชิว!”

สิ้นเสียงหลิวเฉิง เซี่ยว่านชิวก็เริ่มโจมตีต่อต้านออกไปทันที

พลังจิตอันทรงพลังกระจายตัวออกไป เพียงพริบตาเดียว มิติรอบข้างที่เกิดจากอาณาเขตวิญญาณอาฆาตก็เริ่มบีบตัว

วิญญาณที่สร้างอาณาเขตรู้สึกได้ถึงพลังนี้ จากนั้นร่างกายที่น่าสยดสยองของเซี่ยว่านชิวก็มายืนอยู่ตรงหน้าวิญญาณอาฆาตตัวนี้ สีหน้าของฝ่ายตรงข้ามพอเห็นเซี่ยว่านชิวก็ดูหวาดกลัวทันที

“อย่าาาา!”

วิญญาณที่ถูกเซี่ยว่าชิวจ้องมองกรีดร้อง นี่เป็นพลังที่เหนือกว่ามิติที่เธอสร้างขึ้น ตอนนี้มิติของเธอใกล้จะแตกเป็นเสี่ยง ๆ เพราะพลังของเซี่ยว่านชิว ยังดีที่เซี่ยว่านชิวทำเพียงการลงมือเล็กน้อยเท่านั้น

ไม่ว่าจะเป็นผีระดับต่ำ ระดับกลาง หรือระดับสูงขั้นหนึ่ง มันไม่มีความแตกต่างกันเมื่อเซี่ยว่านชิวลงมือ หญิงสาวค่อย ๆ ยกมือขึ้นสองข้างแล้วทำท่าบีบอัดมือให้กลายเป็นเหมือนถือลูกบอลกลม ๆ อาณาเขตวิญญาณอาฆาตก็เริ่มถูกบีบตามทันที

จนกระทั่งเซี่ยว่านชิวประกบมือกัน มิติก็พังทลายลงราวกับเศษแก้วที่ตกแตก

“ม่ายยยยยย!!”

มันกรีดร้องเสียงดังลั่น ดวงวิญญาณน่ากลัวของมันถูกบีบจนแตกกระจาย ดวงตาสีแดงฉานสลายไปในอากาศ

[ติ๊ง! พบพลังงานความแค้นจำนวนมาก โฮสต์ต้องการเปลี่ยนเป็นแต้มบุญหรือไม่?]

“เปลี่ยน” หลิวเฉิงพยักหน้าโดยไม่ลังเล

การปรากฏพลังงานความแค้น นั่นทำให้เขารู้ว่าวิญญาณที่สร้างอาณาเขตนี้ได้ตายลงไปแล้ว

ด้วยการลงมือเพียงครั้งเดียวของเซี่ยว่านชิว

วิญญาณตัวนี้แข็งแกร่งมาก แต่พอเจอกับเซี่ยว่านชิวก็ตายภายในไม่กี่วินาที

ผีสาวชุดแดงจากห้องน้ำเห็นทุกอย่างเต็มตา เธอเบิกตากว้าง จ้องมองไปยังเซี่ยว่านชิวด้วยความตกใจ

‘พลังของเธอมหาศาลมาก!!’

‘หรือว่านี่คือพลังของวิญญาณขั้นสูง?’

แต่พอเธอมองไปที่เซี่ยว่านชิวที่ดูปกติธรรมดา มันก็ทำให้เธอรู้ได้เลยว่าเธอนั้นยังไม่ได้ลงมือสุดความสามารถเลย นี่ไม่ใช่พลังเต็มที่ของเซี่ยว่านชิว

‘หากเธอใช้พลังเต็มที่ เธอจะแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้อีก’ ผีสาวชุดแดงคิดในใจพลางเหลือบตาไปมองหลิวเฉิงที่รูปร่าง หน้าตาดูธรรมดาอีกครั้งหนึ่ง

ยิ่งธรรมดาขนาดไหน มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกเหมือนเขาลึกลับขึ้นไปอีก

‘เขาสามารถควบคุมผีที่ทรงพลังขนาดนี้ได้ยังไง?’

‘เบื้องหลังของเขาคืออะไรกันแน่?’

‘นักบวชลัทธิเต๋า? ไม่ นักบวชลัทธิเต๋าไม่สามารถเลี้ยงผีได้ และนักบวชทั่วไปก็ไม่น่าจะมีผีน่ากลัวแบบนี้ได้’

ทว่าความคิดนี้ก็ต้องหยุดไป เพราะเมื่อเธอคิดดี ๆ แล้ว การอยากรู้อยากเห็นมันไม่ได้ทำให้เธอปลอดภัยเลย ขนาดวิญญาณที่แข็งแกร่งกว่าเธอยังพ่ายแพ้โดยไม่ทันได้เห็นหน้าตา       แล้วตัวเธอเองล่ะ... ครั้งนี้คงเป็นฉันที่ต้องตายแน่

ยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นตระหนก

ยังดีที่ตอนนี้หลิวเฉิงไม่ได้สนใจผีสาวชุดแดง แต่กำลังตรวจสอบการเปลี่ยนแปลง เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าวิญญาณระดับกลางที่ตายไปนี้จะได้แต้มบุญสูงถึง 1,500 แต้ม

1,500 แต้มนี้ มันราวกับเงินจำนวนมหาศาล

จบบทที่ บทที่22

คัดลอกลิงก์แล้ว