บทที่ 11 - โลกรวมมิตรผีดิบ กุศลแรงจากการทำดี

บทที่ 11 - โลกรวมมิตรผีดิบ กุศลแรงจากการทำดี

แม้หน่วยรักษาความปลอดภัยจะเหนื่อยจนสายตัวแทบขาด แต่ทุกคนกลับหน้าบานเป็นจานเชิง

ทำไมน่ะรึ?

ก็เพราะคุณชายจ้าวชอบแจก "ถั่วทองคำ" อย่างไรเล่า ทิปหนักจ่ายไม่อั้น อารมณ์ดีก็โปรยให้ทีละกำมือ เหล่าเจ้าหน้าที่แทบจะคลั่ง แย่งกันเสนอหน้าไปรับใช้คุณชายจ้าวเพื่อหวังลาภลอย

นอกจากนี้ จ้าวเสวียนหลางยังเปิดภัตตาคารสกุลจ้าวขึ้นมาอีกแห่ง เพื่อเลี้ยงรับรองคนที่ทำงานให้เขาโดยเฉพาะ กินฟรีดื่มฟรีไม่อั้น แต่ทุกคนก็รู้ลิมิต ไม่มีใครกล้าเมาหัวราน้ำ เพราะกลัวจะพลาดโอกาสทองในการรับใช้คุณชาย

จ้าวเสวียนหลางกำหนดฤกษ์ทำบุญขึ้นบ้านใหม่ในวันพรุ่งนี้ สั่งกำชับอาเวยว่าต้องจัดให้ "อลังการงานสร้าง" สมฐานะ

บัตรเชิญถูกร่อนไปทั่วตำบล เชิญผู้มีหน้ามีตาทุกคน ไม่ว่าจะเป็นเศรษฐีเริ่นฟา ท่านนายกเทศมนตรี และแน่นอน... อาจารย์จิ่ว

เป้าหมายที่แท้จริงของการเล่นใหญ่รัชดาลัยครั้งนี้ คือการหาทางเข้าหาอาจารย์จิ่วเพื่อฝากตัวเป็นศิษย์อีกครั้ง

ระหว่างที่ใช้เงินแก้ปัญหา จ้าวเสวียนหลางก็สืบหาข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับโลกใบนี้ไปด้วย

อาจารย์จิ่ว หรือ "หลินจิ่ว" ฉายา "นักพรตคิ้วเดียว" มีชื่อเสียงโด่งดังในละแวกนี้และตำบลใกล้เคียง

นอกจากอาจารย์จิ่วแล้ว ยังมีผู้ฝึกวิชาอาคมคนอื่นๆ อีกเพียบ เช่น "นักพรตสี่ตา" ผู้เชี่ยวชาญการไล่ศพ, "นักพรตพันกระเรียน" (เชียนเฮ่อ), เศรษฐีเฉียนแห่งตำบลถานเจีย, และ "ราชาสายฟ้าสือเจียน" ศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักเหมาซาน

ข้อมูลเหล่านี้ยืนยันชัดเจนว่า นี่ไม่ใช่แค่โลกของหนังเรื่อง "ผีกัดอย่ากัดตอบ" ภาคเดียว แต่เป็นจักรวาลรวมมิตรหนังผีจีนที่มีตัวละครจากหลายเรื่องมารวมกัน

ตำบลเริ่นเจียตั้งอยู่รอยต่อสามมณฑล กวางตุ้ง กวางสี และหูหนาน รอบด้านถูกปกครองโดยขุนศึกน้อยใหญ่ มีทั้งนายพลหลง นายพลเฉา และอีกสารพัดนายพลที่ไม่ได้ปรากฏในหนัง เพราะนี่คือโลกแห่งความเป็นจริงที่กว้างใหญ่กว่าในจอ

สังคมที่สับสนวุ่นวาย ชีวิตคนไร้ค่าดั่งผักปลา หากไม่มีอำนาจและพลังฝีมือ ชีวิตก็แขวนอยู่บนเส้นด้าย

โดยเฉพาะในโลกที่มีสิ่งลี้ลับเหนือธรรมชาติ ลำพังแค่เงิน อำนาจ และปืนผาหน้าไม้นั้นยังไม่เพียงพอ

ดูอย่างนายพลในหนังหลายเรื่องสิ ยิ่งใหญ่คับฟ้าแค่ไหน พอเจอซอมบี้หรือผีดิบเข้าหน่อยก็กลายเป็นลูกไก่ในกำมือ ดังนั้นการฝึกฝนวิชาอาคมจึงเป็นสิ่งจำเป็น

อย่างไรก็ตาม โลกนี้มีหลักการ "แพ้ทาง" กันอยู่

นักพรตเหมาซานปราบปีศาจ แต่คนมีเงินมีปืนอย่างอาเวยก็ปราบนักพรตได้อีกที เพราะนักพรตก็ยังเป็นคน ต้องกินต้องใช้ และกันกระสุนไม่ได้ แถมส่วนใหญ่ยังมีคุณธรรมค้ำคอ

แต่พวกปีศาจผีร้ายนั้นไร้กฎเกณฑ์ มันไม่สนว่าเจ้าจะรวยล้นฟ้ามาจากไหน เริ่นฟาเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งยังโดนพ่อตัวเองกัดคอได้ง่ายๆ

สำหรับจ้าวเสวียนหลาง เงินทองเป็นของชอบ แต่ "ความแข็งแกร่ง" คือปัจจัยที่ขาดไม่ได้ในการมีชีวิตรอด

เมื่อเขามีพลังและวิชาอาคม เงินทองย่อมหาได้ง่ายดาย จะกลับไปโกยจากโลกวันสิ้นโลกเท่าไหร่ก็ได้

ด้วยสมองของคนยุคใหม่ จ้าวเสวียนหลางไม่คิดจะเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ในเมื่อเป็นผู้ใหญ่แล้ว... ข้าขอเหมาหมด!

วิชาเต๋า วรยุทธ์ เงินตรา อำนาจ กองกำลัง... ข้าจะเอาทุกอย่าง

การโปรยเงินสร้างภาพลักษณ์มหาเศรษฐีใจบุญในครั้งนี้ ก็เพื่อ "สร้างรังดึงดูดหงส์" ให้คนเก่งๆ เดินเข้ามาหา

เป้าหมายไม่ได้มีแค่ขุนศึกและผู้มีอิทธิพล แต่รวมถึงอาจารย์จิ่วด้วย อาจารย์จิ่วก็เป็นคน ย่อมมีความต้องการและจุดอ่อน ขอแค่จับจุดถูก การจะพิชิตใจอาจารย์จิ่วก็ไม่ใช่เรื่องยาก

และจุดอ่อนของอาจารย์จิ่วนั้น... แฟนพันธุ์แท้หนังผีกัดอย่างเขารู้ดียิ่งกว่าใคร

...

จ้าวเสวียนหลางเดินตรวจตราความเรียบร้อยในจวนสกุลจ้าวพร้อมกับอาเวย คฤหาสน์ห้าคูหาถูกขัดถูจนสะอาดเอี่ยม ป้ายชื่อจวนคลุมผ้าแดงรอฤกษ์เปิดตัว สิงโตหินหน้าประตูสูงเกือบสองเมตรดูน่าเกรงขาม

ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว ระบบร้านค้ากำลังจะรีเฟรช จ้าวเสวียนหลางสั่งงานลูกน้องอีกเล็กน้อยแล้วกลับเข้าห้องนอน

เขาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาตรวจสอบสถานะล่าสุด

[ระบบบำเพ็ญเซียนสะสมกุศล]

[ชื่อ: จ้าวเสวียนหลาง]

[อายุขัย: 24/72]

[สายวิชา: ไม่มี]

[ตบะบารมี: ไม่มี]

[พรสวรรค์: พรสวรรค์วิถีเต๋าระดับสูง, พรสวรรค์วิถียุทธ์ระดับต่ำ]

[เคล็ดวิชา: ไม่มี]

[อุปกรณ์: ประตูมิติ]

[แต้มกุศล: 1,358]

แต้มกุศลพุ่งขึ้นเป็น 1,358 แต้ม มากกว่าตอนกลับมาจากโลกวันสิ้นโลกเสียอีก

การเปิดสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า บ้านพักคนชรา และการสร้างสาธารณูปโภคตลอด 5 วันที่ผ่านมา สร้างกุศลผลบุญให้เขาอย่างมหาศาลกว่าสองพันแต้ม หักลบกลบหนี้กับที่จ่ายซื้อของในระบบไป แต้มก็ยังเหลือเฟือ

ในช่วง 5 วันนี้ ระบบร้านค้าหมุนเวียนสินค้ามาให้เลือกชมทุกวัน จ้าวเสวียนหลางกว้านซื้อของดีไว้เกือบหมด

วันที่สองหลังกลับมา เขาเจอ "พรสวรรค์วิถียุทธ์ระดับต่ำ" ราคา 500 แต้ม แม้จะแพงและไม่มีส่วนลด แต่เขาก็กัดฟันซื้อ

น่าเสียดายที่พรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ดูจะด้อยกว่าวิถีเต๋า ในระดับเดียวกันราคาถูกกว่าครึ่งต่อครึ่ง แต่ลูกผู้ชายเลือดมังกร ใครบ้างไม่มีความฝันอยากเป็นจอมยุทธ์ ในเมื่อมีโอกาสก็ต้องคว้าไว้

นอกจากนี้เขายังเหมา "ยาชำระกายระดับต่ำ" ที่โผล่มาวันละเม็ด รวมกับที่กินไปตอนแรกเป็น 6 เม็ด พละกำลังตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว จากที่เคยอุ้มสาวแทบไม่ไหว ตอนนี้มือเดียวหิ้วของหนัก 50 กิโลได้สบายๆ สองมือยกหินหนัก 150 กิโลได้ชิลๆ

ยังมียันต์วัชระระดับต่ำอีก 3 แผ่นที่ตุนไว้กันตาย รวมถึงวัสดุสร้างอาวุธวิเศษ 2 ชิ้น และโสมคนร้อยปีอีก 3 ต้น

ของพวกนี้ราคาแพงหูฉี่ แต่เขาซื้อมาเพื่อเตรียมไว้เป็น "ของกำนัล" สำหรับอาจารย์จิ่วโดยเฉพาะ

เสียไปเพื่อได้มา... การลงทุนมีความเสี่ยง แต่ผลตอบแทนย่อมคุ้มค่า

"ติ๊ง! ระบบร้านค้าทำการรีเฟรชสินค้าประจำวัน โปรดตรวจสอบ"

เสียงสวรรค์ดังขึ้น จ้าวเสวียนหลางรีบเปิดดูหน้าต่างร้านค้า ทันทีที่เห็นสินค้าใหม่ 3 ชิ้น ดวงตาของเขาก็ลุกวาวด้วยความปิติ กดซื้อทั้งหมดทันทีแบบไม่ต้องคิด

[จบแล้ว]