บทที่ 28 - ทดสอบรากปราณ

บทที่ 28 - ทดสอบรากปราณ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"ศิษย์พี่ ท่านอย่ามองข้าด้วยสายตาแบบนี้สิ"

เสียนฉือพลันยิ้มออกมา

รอยยิ้มนี้ทำเอาเซ่อจื่อเจียงที่เดิมทียังมีรอยยิ้มสุภาพประดับมุมปาก ถึงกับรีบนั่งตัวตรงแด่วทันที

"ศิษย์น้อง วาสนาศิษย์อาจารย์ของเจ้าก็มาถึงแล้วเช่นกัน"

เซี่ยซิงเฉินทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อ

"เดี๋ยวๆๆ! ไม่ใช่สิ ศิษย์พี่เสียนฉือ ที่บอกว่าวาสนาศิษย์อาจารย์ของศิษย์พี่เซ่อก็มาถึงแล้วนี่หมายความว่ายังไง"

ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ เซี่ยซิงเฉินก็เบิกตากว้าง

"ข้าจะบอกให้นะ ศิษย์พี่เสียนฉือ ท่านจะลำเอียงเข้าข้างศิษย์พี่เซ่อจื่อเจียงเพราะเขาเป็นศิษย์น้องร่วมอาจารย์ของท่านไม่ได้นะ! ลูกศิษย์คนนั้นพวกเราตกลงกันไว้แล้วว่าเป็นของศิษย์พี่ข้า! พวกท่านจะเห็นว่าเด็กคนนั้นพรสวรรค์ดีแล้วคิดจะ... คิดจะแย่ง..."

"เพียะ!"

"ศิษย์พี่เสียน! ท่านตีข้าทำไมเนี่ย!"

เหล่าผู้อาวุโสระดับแก่นทองคำด้านล่างต่างพากันก้มหน้า มองจมูก มองปาก นั่งนิ่งสงบเสงี่ยมเจียมตัว

"เจ้าหุบปากไปเลย! สือถงโจวเขายังไม่เดือดร้อน เจ้าจะมาร้อนรนอะไรนักหนา!"

เมื่อโดนเสียนฉือมองค้อนใส่ เซี่ยซิงเฉินกลับรู้สึกโล่งอก ขอแค่ไม่ได้จะแย่งลูกศิษย์ของศิษย์พี่เขาก็พอแล้ว

เซ่อจื่อเจียงได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด

"ศิษย์พี่ คราวก่อนท่านเพิ่งจะทำนายดวงให้ข้า บอกว่าลูกศิษย์คนที่ห้าของข้าจะปรากฏตัวในอีกร้อยปีให้หลังไม่ใช่หรือ เหตุใดถึงโผล่มาตอนนี้ได้? หรือนี่จะเป็นความเปลี่ยนแปลงที่ท่านว่า? ศิษย์พี่ ท่านแน่ใจนะว่าไม่ได้คำนวณผิด"

ลู่หยูที่นั่งเงียบมานานวางถ้วยชาในมือลง แล้วเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย

"ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้"

"ศิษย์พี่ลู่ ท่านหมายความว่าอย่างไร"

ลู่หยูมองไปยังกระจกวารี

"ศิษย์พี่เสียนเคยทำนายไว้ไม่ใช่หรือว่าศิษย์พี่สือมีดวงพิฆาตญาติ ชะตาลิขิตให้ต้องโดดเดี่ยวไปชั่วชีวิต แต่ตอนนี้กลับมีลูกศิษย์โผล่มาคนหนึ่งไม่ใช่หรือไง"

เสียนฉือได้ยินดังนั้นก็จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย

"เรื่องดวงพิฆาตญาติของศิษย์พี่สือ ผู้ที่เอ่ยทักเป็นคนแรกคือท่านบรรพชนเจียง หากศิษย์น้องลู่มีข้อสงสัย ก็ลองไปจุดธูปสื่อสารข้ามภพ ถามไถ่ท่านบรรพชนดูเอาเถิด"

คนอื่นๆ ที่นั่งสำรวมกิริยาอยู่ด้านข้างต่างพากันมุมปากกระตุก

สองคนนี้เริ่มกันอีกแล้ว

ณ ลานกว้าง เสิ่นชิงอีและกลุ่มผู้เข้าทดสอบ ในที่สุดก็ได้พบกับศิษย์ผู้ดูแลการทดสอบในยามฟ้าสาง

ทุกคนต่างไม่สนใจสภาพทุลักทุเลของตนเอง รีบเดินตามศิษย์ผู้ดูแลไปยังแท่นสูงแห่งหนึ่ง

แท่นสูงนั้นมีขนาดกว้างขวาง บนนั้นมีเสาทดสอบตั้งตระหง่านอยู่หลายต้น

"ข้าเชื่อว่าคนส่วนใหญ่ในที่นี้คงทราบดีว่าเสาหินที่ตั้งอยู่ตรงกลางไม่กี่ต้นนี้คืออะไร ถูกต้องแล้ว นี่คือเสาวัดรากปราณที่จะใช้ทดสอบพรสวรรค์ของพวกเจ้าในวันนี้"

"ส่วนเสาสองต้นที่อยู่ด้านหลังเสาหิน ต้นสีฟ้านั้นเอาไว้ทดสอบค่าความบริสุทธิ์ของรากปราณ และต้นสีม่วงเอาไว้ทดสอบความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณ"

"แม้ว่าสำนักวิถีวิญญาณจะไม่ได้ตัดสินการรับศิษย์จากความดีเลวของรากปราณเพียงอย่างเดียว แต่สามสิ่งนี้ก็มีคะแนนสัดส่วนไม่น้อย หากใครทำได้ดีในอย่างใดอย่างหนึ่ง ย่อมมีความได้เปรียบกว่าผู้อื่น"

ทุกคนต่างเข้าใจความหมายของผู้ดูแล จึงพากันตั้งตารอด้วยความคาดหวัง

นี่คือเหตุผลที่พวกเขากล้ามาเสี่ยงดวงกับสำนักใหญ่

คนส่วนใหญ่ในที่นี้เคยทดสอบแค่คุณสมบัติของรากปราณเท่านั้น

ส่วนเสาที่ใช้วัดค่าความบริสุทธิ์และวัดความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณนั้นหายากเกินไป

ขุมกำลังที่มีเสาพวกนี้ครอบครองมีน้อยมาก

หากพวกเขาสามารถทำผลงานได้โดดเด่นในสองอย่างหลัง ต่อให้รากปราณจะด้อยไปบ้าง ก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสเข้าสู่สำนักวิถีวิญญาณ

"เอาล่ะ! ข้าจะไม่พูดพร่ำทำเพลงให้มากความ! ทุกคนเข้าแถวให้เป็นระเบียบ อีกหนึ่งเค่อการทดสอบจะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ!"

ฝูงชนเริ่มขยับตัวจัดแถวทันที

แท่นสูงมีขนาดใหญ่มาก ต่อให้มีคนอยู่เกือบพันคนก็ยังจุได้สบายๆ

เวลาหนึ่งเค่อผ่านไปอย่างเงียบเชียบท่ามกลางความตื่นเต้นระคนกังวลของทุกคน

"ตึง!"

[จบแล้ว]