บทที่ 23 - ความยิ่งใหญ่ของสำนักหลัก

บทที่ 23 - ความยิ่งใหญ่ของสำนักหลัก

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ผู้คนที่เดินทางมาด้วยกันต่างพากันกวาดตามองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้นดีใจ

เดิมทีนึกว่าแถวสำนักธาราสวรรค์นั้นเจริญรุ่งเรืองมากแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าที่นี่จะเจริญหูเจริญตาเสียยิ่งกว่า

แถมพลังปราณของที่นี่ยังเข้มข้นกว่าถิ่นของพวกเขาตั้งหลายเท่าตัว

"อย่าเดินเพ่นพ่าน เกาะกลุ่มกันไว้! ผู้ดูแลแต่ละกลุ่ม ตรวจนับคนของตัวเองให้ดี!"

ผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานของสำนักธาราสวรรค์ส่งกระแสเสียงเข้าไปในหูของทุกคน

ณ ที่แห่งนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานก็ยังต้องวางตัวด้วยความระมัดระวัง

เมื่อได้ยินคำเตือนของผู้อาวุโส ผู้คนที่อยู่ด้านล่างต่างก็สงบเสงี่ยมเจียมตัวขึ้นมาก

แม้ว่าภายในเมืองเซียนยามนี้จะมีผู้ลาดตระเวนคอยดูแลความปลอดภัยเนื่องจากเป็นช่วงรับศิษย์ของสำนักวิถีวิญญาณ อีกทั้งในเมืองเซียนยังมีกฎห้ามต่อสู้กันตามอำเภอใจ หากมีบุญคุณความแค้นใดต้องไปสะสางที่ลานประลองเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้นกันไว้ก็ดีกว่าแก้

คณะเดินทางหยุดพักบ้างเดินทางบ้าง จนกระทั่งมาถึงที่หมายก่อนวันทดสอบของสำนักวิถีวิญญาณเพียงสามวัน

ทุกคนเหม่อมองไปยังเทือกเขาอันสลับซับซ้อนตั้งตระหง่านเสียดฟ้าอยู่ไม่ไกล บนยอดเขามีม่านพลังแห่งจิตวิญญาณส่องประกายวูบวาบเป็นระยะ

ท่ามกลางเมฆหมอกที่ปกคลุม ยังมีนกกระเรียนเซียนบินโฉบผ่านท้องฟ้าเป็นครั้งคราว

ช่างเป็นภาพลักษณ์ของสำนักเซียนที่สมบูรณ์แบบเหลือเกิน!

เพียงก้าวเท้าเข้าสู่เขตเทือกเขา เหล่าผู้คุ้มกันก็สัมผัสได้ถึงพลังปราณอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่รอบกาย

พลังปราณหนาแน่นเสียยิ่งกว่าข้างนอกนั่นเสียอีก! หากได้เป็นศิษย์ของสำนักวิถีวิญญาณและได้บำเพ็ญเพียรที่นี่ คงเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่หาใดเปรียบ!

ต้องยอมรับเลยว่าผู้ที่ผ่านการคัดเลือกนั้นน่าอิจฉาจนแทบกระอักเลือด

"สวรรค์ช่วย! นี่หรือคือโฉมหน้าของห้าสำนักใหญ่?"

มีคนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความเลื่อมใส

"ฮ่าฮ่าฮ่า! เจ้าหนู เจ้าคิดมากไปแล้ว! ภาพที่พวกเจ้าเห็นอยู่นี้ไม่ใช่ตัวสำนักวิถีวิญหรอกนะ! ที่นี่เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของเทือกเขารอบนอกของสำนักวิถีวิญญาณเท่านั้น!"

ผู้รู้ที่ได้ยินเสียงอุทานชื่นชมอดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าแห่งความปรารถนาออกมา

"สำนักวิถีวิญญาณในฐานะหนึ่งในห้าสำนักใหญ่ ครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของแดนบูรพา ลำพังแค่เทือกเขาในปกครองก็มีถึงสี่ยอดเขาหลัก สิบหกยอดเขาใหญ่ สามสิบแปดยอดเขากลาง และเจ็ดสิบสองยอดเขาเล็ก! นี่ข้ายังไม่นับรวมเมืองเซียนและขุมกำลังตระกูลน้อยใหญ่ที่เป็นบริวารอีกนะ!"

ผู้คนที่ได้ยินต่างพากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตื่นตะลึง

แม้บางคนจะเคยได้ยินกิตติศัพท์ความร้ายกาจของห้าสำนักใหญ่มาบ้าง แต่พอได้มาเห็นกับตา ได้ยินกับหู แถมยังมีเทือกเขาสุดลูกหูลูกตาอยู่ตรงหน้า ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่าน

ต้องยอมรับอีกครั้งว่าสมกับเป็นหนึ่งในห้าสำนักใหญ่จริงๆ!

ผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานของสำนักธาราสวรรค์ผู้นั้นนับเป็นคนฉลาดคนหนึ่ง เมื่อเห็นว่าตนมองระดับการบำเพ็ญเพียรของผู้พูดไม่ออก อีกทั้งข้างกายฝ่ายตรงข้ามก็ไม่มีใครติดตาม จึงเริ่มมีความคิดบางอย่าง

"ขอบคุณสหายเต๋าที่ชี้แนะ! เพียงแต่ไม่ทราบว่าการทดสอบของสำนักวิถีวิญญาณในปีนี้..."

คนผู้นั้นคล้ายจะรู้ทัน เขาหันมามองกลุ่มคนของสำนักธาราสวรรค์ กวาดสายตาสำรวจขึ้นลงเที่ยวหนึ่งก่อนจะเลิกคิ้วเล็กน้อย

ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าศิษย์ระดับหัวกะทิอย่างพวกเขาแล้วว่าเหตุใดสำนักวิถีวิญญาณถึงเปิดรับศิษย์ก่อนกำหนด

ในฐานะหนึ่งในห้าสำนักใหญ่ หลายปีมานี้ขุมกำลังเก่าแก่อื่นๆ ต่างเจริญรุ่งเรืองขึ้นทุกวัน แถมยังปรากฏอัจฉริยะที่สั่นสะเทือนวงการผู้บำเพ็ญเพียรออกมาหลายคน

ทว่าสำนักวิถีวิญญาณกลับเริ่มมีท่าทีว่าจะตามไม่ทัน

ในฐานะห้าสำนักใหญ่ พวกเขาย่อมมีศิษย์อัจฉริยะ และมีศิษย์รากปราณสวรรค์ที่หาได้ยากยิ่งในโลกผู้บำเพ็ญเพียร แต่คนที่สามารถสร้างชื่อเสียงสะท้านวงการ จนกลายเป็นผู้นำรุ่นใหม่ได้อย่างแท้จริงนั้นกลับยังไม่มีใครโดดเด่นเป็นพิเศษ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสำนักกระบี่ศักดิ์สิทธิ์มีฉู่จิ่ง

แต่เมื่อไม่นานมานี้ ปรมาจารย์แห่งยอดเขาฮว่าตี้ได้ออกจากฌาน สาเหตุก็เพราะท่านผู้เป็นถึงระดับวิญญาณใหม่ขั้นสมบูรณ์ที่ปิดด่านมาเนิ่นนานคล้ายจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง

ท่านจึงไหว้วานให้ปรมาจารย์เสียนแห่งยอดเขาเทียนสุ่ยช่วยทำนายดวงชะตา ผลการทำนายทำเอาผู้คนตกตะลึง เพราะปรมาจารย์สือที่โดดเดี่ยวมานานปี ไม่เคยรับลูกศิษย์ กำลังจะได้พบกับศิษย์เพียงคนเดียวในชีวิตของท่าน!

เรื่องนี้ทำเอาคนในสำนักดีใจกันยกใหญ่

ทว่าดวงชะตาของศิษย์ผู้นั้นกลับมีความพิเศษอยู่บ้าง คือมีดวงพิฆาตญาติเฉกเช่นเดียวกับปรมาจารย์สือ หากไม่รีบรับเข้าสำนัก เกรงว่าภายภาคหน้าจะเกิดเหตุแปรเปลี่ยนมากมาย

ด้วยเหตุนี้ ทางสำนักจึงต้องเปิดรับศิษย์ก่อนกำหนดนั่นเอง

[จบแล้ว]