บทที่ 24 : มาเลยเด็กๆ มาเริ่มหายใจมานากันเถอะ!

บทที่ 24 : มาเลยเด็กๆ มาเริ่มหายใจมานากันเถอะ!

เขารู้สึกได้มานาแล้ว!

ตอนนี้เขาสัมผัสได้ว่าพวกมันอยู่ในหน้าอกของเขา

' ...นี่คือมานาหรอ?'

เขารู้สึกเสียวแปลบภายในร่างกาย ราวกับว่ามีไฟฟ้าสถิตไหลผ่านผิวหนังของเขา

ซังวูสัมผัสถึงความรู้สึกนั้นอย่างเงียบๆ

ตอนแรกเขาสัมผัสได้ถึงมานาแค่ที่หน้าอกเท่านั้น แต่เมื่อมาถึงจุดหนึ่งเขาก็สัมผัสได้ถึงมานาในบริเวณท้อง แขนและขาของเขาด้วย

มานาเหล่านี้กำลังไหลเวียนไปตามกระแสเลือด หรือไม่ก็กระจายเข้าและออกตามลมหายใจ

แน่นอนว่ามันไม่สามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนด้วยตาเปล่า

ถึงกระนั้น ซังวูก็พบว่ามันน่าสนใจ ดังนั้นเขาจึงเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของมานาต่อไป

เขาพยายามขยับมัน แต่มันก็ขยับได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น มันไม่ได้ผลตามที่เขาคิดไว้

ซังวูพยายามขยับพวกมัน แต่พวกมันก็ไม่ขยับเลย หรือไม่พวกมันก็ขยับช้ามาก

ถึงอย่างนั้น ซังวูก็ยังสนุกกับความรู้สึกแปลกๆ นี้ ดังนั้นเขาจึงเล่นมันไปเรื่อยๆ จนลืมเวลา

เวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้ว?

[ สกิลการทำสมาธิถูกสร้างขึ้น ]

จู่ๆ หน้าต่างข้อความก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา

' โอ้ ฉันได้สกิลมาแล้ว'

ทันทีที่เขาเห็นเช่นนั้น สมาธิของซังวูก็หมดลง

ซังวูที่กำลังนอนอยู่บนเตียงลืมตาตื่นขึ้นมา เขาลุกขึ้นและเหยียดตัวออก

“ฮึ~ อ้า~ หน้าต่างค่าสถานะ”

───────────────

[ สกิลการทำสมาธิ/ประเภทร่าย (Lv.1) ]: ปรับจิตใจและร่างกายของคุณให้มั่นคงเพื่อไตร่ตรองตัวตนภายในของคุณ

- ความเหนื่อยล้าทางกายและจิตใจจะฟื้นตัวเร็วขึ้นเล็กน้อย

- อัตราการเติบโตของมานาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

- ความเร็วในการฟื้นฟูมานาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

- เพิ่มผลของการหายใจมานาเล็กน้อย

───────────────

เมื่อเขาตรวจสอบสกิล เขาก็พบว่ามันไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย

เขาเดาว่ามันคงจะแค่ช่วยในเรื่องการหายใจมานาเท่านั้น

หลังจากตรวจสอบสกิลแล้ว ซังวูก็ตรวจสอบเวลา

เขาดูนาฬิกา มันก็เป็นเวลา 9 โมงเช้าแล้ว

' พระเจ้าช่วย? นี่มันผ่านมาหนึ่งคืนเลยหรอเนี่ย?!'

เมื่อคืนเขาเข้านอนประมาณ 4 ทุ่ม และเวลาก็ผ่านไปมากกว่า 9 ชั่วโมงแล้ว

ซังวูฝึกหายใจมานาทั้งคืนโดยไม่รู้ตัว

' แต่มันก็น่าสนุกมากจริงๆ เมื่อคืนฉันพยายามเล่นกับมันจนลืมเวลาไปเลย'

อย่างไรก็ดี น่าแปลกที่ถึงแม้เขาจะไม่ได้นอนเลยทั้งคืน แต่เขาก็กลับไม่ได้รู้สึกเหนื่อยเลย

กลับกัน เขากลับรู้สึกสดชื่นด้วยเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม หัวของฉันก็รู้สึกหนักและเหนื่อยล้าเล็กน้อย

' อืม... บางทีฉันควรจะนอนได้แล้ว.. แต่ฉันก็ควรจะต้องไปเรียน’

ฉันควรนอนไหม? vs ฉันควรเข้าเรียนไหม?

ในขณะนี้ ซังวูก็กำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยความทุกข์ทรมานจากความขัดแย้งภายในจิตใจ

ทันใดนั้นเขาก็รู้ว่ามันไม่สำคัญ

“ใช่แล้ว ฉันรู้แล้วว่าฉันต้องการอะไร!”

เมื่อคืนซังวูรู้สึกดีมากที่เขาสามารถสัมผัสถึงมานาได้

และมันก็มีสิ่งที่เขาอยากจะทำตอนนี้มากกว่าการนอนหรือเรียน

เรียนรู้วิธีการหายใจมานา!

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรทันที

-ครับผม นี่คือสถาบันฝึกหายใจมานาครับ

“สวัสดีครับ? ปกติผมจะมาเรียนตอนเย็น แต่วันนี้ผมอยากจะเรียนตอนเช้าไม่ทราบว่าผมทำได้ไหมครับ”

-ครับ คุณช่วยบอกชื่อและข้อมูลการติดต่อของคุณให้ผมทราบหน่อยได้ไหมครับ?

“ผมจองซังวูครับ ส่วนหมายเลขโทรศัพท์คือ...”

* * *

ซังวูตรงไปที่สถาบันฝึกหายใจมานา

ที่นี่มีบรรยากาศเหมือนร้านกาแฟ

ตอนเช้ามีสมาชิกส่วนมากเป็นพวกผู้สูงวัย

โชคดีที่เขาได้จองเอาไว้ล่วงหน้าจึงสามารถเช็คอินและตรงเข้าห้องฝึกได้เลย

“สวัสดีครับ นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้พบกันในตอนเช้าสินะครับ”

“ครับอาจารย์ ความจริงเมื่อคืนผมเพิ่งจะสัมผัสถึงมานาได้น่ะครับ ดังนั้นผมเลยอยากมาเรียนตั้งแต่เช้าเลย”

“โอ้ ยินดีด้วยครับ คุณเรียนรู้ได้เร็วมากเลย”

ปาร์คบงฮุนยิ้มและแสดงความยินดี

การบรรยายการหายใจมานาของปาร์คบงฮุนยังคงดำเนินต่อไป

“การหายใจมานาเป็นเรื่องง่ายๆ ครับ โดยพื้นฐานแล้ว เมื่อคุณหายใจเข้า ให้จินตนาการว่าตัวเองกำลังหายใจเอามานาที่กระจายอยู่ในอากาศเข้ามา และเมื่อคุณหายใจออก ให้จินตนาการว่าตัวเองกำลังขับมานาออกไปให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ นี่เป็นเรื่องที่พื้นฐานที่สุด และเมื่อคุณเชี่ยวชาญพื้นฐานจนถึงระดับหนึ่งแล้ว คุณก็จะสามารถเพิ่มเทคนิคอย่างเช่นกระบวนการขับเคลื่อนมานาในร่างกาน และกระบวนการขัดเกลามานา”

“ดังนั้นแล้วเราจะมาเริ่มฝึกจากพื้นฐานกันก่อนเลยนะครับ”

ตามคำแนะนำของปาร์คบงฮุน ซังวูก็นอนลงบนเตียงและสัมผัสถึงมานาอย่างเงียบๆ

ฉันคิดว่ามันจะง่ายเพราะเขารู้สึกได้แล้วครั้งหนึ่งเมื่อวานนี้ แต่มันก็ใช้เวลานานกว่าที่เขาคิดกว่าที่เขาจะรู้สึก

ถึงกระนั้น มันก็ยังประสบความสำเร็จ

ในช่วงเวลานี้ เขากำลังมุ่งความสนใจไปที่พลังภายในของตัวเอง เจานึกถึงความรู้สึกแปลกๆ ของมานาที่มีทั้งความอบอุ่นและความหนาวเย็น และเกือบจะเหมือนกับไฟฟ้าสถิตย์

“ตอนนี้คุณรู้สึกถึงมานาของคุณแล้วใช่ไหมครับ หายใจเข้าช้าๆ และสัมผัสถึงมานาที่กระจัดกระจายอยู่ในอากาศด้วยลมหายใจของคุณ”

ตามคำแนะนำของปาร์คบงฮุน ซังวูก็เริ่มจินตนาการตามในหัว

อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่รู้สึกถึงมานาในอากาศเลย และเขาก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรเข้ามาด้วย

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เขากำลังจะสิ้นหวัง เขาก็รู้สึกได้ว่ามานาในร่างกายของเขาได้เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน

ซังวูถามปาร์คบงฮุนว่าสิ่งที่เขาทำนี้มันถูกหรือไม่

“ฮ่าฮ่า คนส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาอยู่นานกว่าพวกเขาจะสามารถสัมผัสถึงมานาในอากาศได้ ในแง่นี้ สมาชิกจองซังวูก็ทำได้ดีมากแล้วครับ”

ซังวูโล่งใจมากเมื่ออาจารย์ปาร์คบงฮุนบอกว่าเขาทำได้ดีแล้ว

' ท้ายที่สุดแล้ว นี่ก็คือเหตุผลที่ฉันยอมจ่ายเงินเพื่อเข้ามาเรียนรู้อย่างถูกต้อง อีกอย่าง นี่ฉันเป็นอัจฉริยะรึเปล่าเนี่ย? ฉันสามารถพัฒนาไปได้รวดเร็วจริงๆ'

ซังวูชื่นชมตัวเอง

อันที่จริง ซังวูก็มีความสามารถมากพอที่จะประสบความสำเร็จในการหายใจมานาได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน (ถ้าไม่ใช้เพราะก่อนหน้านี้เขาขี้เกียจ...)

การบรรยายของปาร์คบงฮุนดำเนินต่อไป

“...แม้ว่าจะยังไม่ได้รับการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ แต่มานาก็มีอยู่ในวัตถุทุกชนิด ทั้งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต น่าแปลกที่มานานี้จะตอบสนองต่อความตั้งใจ เจตจำนงและความคิดของบุคคลทีละน้อย ทฤษฎีที่ว่าคลื่นสมองที่แผ่ออกมาจากสมองของมนุษย์อาจเกี่ยวข้องกับมานากำลังได้รับความสนใจมากขึ้น ในความเป็นจริงแล้ว สกิลของผู้ปลุกพลังและฮันเตอร์ก็เพียงพอแล้วที่จะเป็นหลักฐานเพราะพวกเขาใช้มานาตามความประสงค์และเจตจำนง ด้วยเหตุนี้เอง แม้ว่าประสิทธิภาพจะแตกต่างกันมาก แต่มันก็ไม่มีความแตกต่างกันมากนักในหลักการของเทคนิคหัวใจมานาระดับสูง ซึ่งนี่ก็หมายความว่ามานาถูกดึงดูดเข้ามาโดยเจตจำนงและความประสงค์ ดังนั้นจึงว่ากันว่าเมื่อคุณค่อยๆ เติบโตไปสู่ระดับที่สูงขึ้น คุณจึงจะเข้าสู่สภาวะที่คุณสามารถสัมผัสได้ถึงมานาในบรรยากาศได้เองโดยธรรมชาติ คุณจะขับเคลื่อนพวกมันได้ตามต้องการ และจะดูดซับพวกมันด้วยทั้งร่างกายได้แทนที่จะทำผ่านแค่การหายใจ”

“โดยส่วนตัวแล้ว ผมก็เดาเอาว่ามันคงจะมีฮันเตอร์หรือผู้ปลุกพลังแรงค์ S เพียงไม่กี่คนบนโลกที่จะสามารถมาถึงระดับนั้นได้ ดังนั้นในแง่นั้น การเสริมสร้างสมาธิของคุณก็จะเป็นประโยชน์ต่อการหายใจมานาของคุณมากกว่าสิ่งอื่นใด…”

นอกจากนี้ ปาร์คบงฮุนยังอธิบายทฤษฎีเกี่ยวกับมานา เทคนิคและความรู้อย่างรอบคอบซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางทั่วโลก

ซังวูฟังมันขณะหายใจเข้าออกและรู้สึกเหมือนว่าเขากำลังฟังวิทยุที่เงียบสงบ

มีบางสิ่งที่เขาเข้าใจและบางสิ่งที่เขาไม่เข้าใจ แต่เขาก็ยังคงรู้สึกสงบอยู่ภายใน

และในหมู่พวกมัน มันก็มีคำหนึ่งที่โดนใจซังวู

‘ตราบใดที่คุณมีความตั้งใจ ทุกอย่างก็จะไม่เป็นปัญหา ไม่ว่าจะเป็นการสะสมมานาหรือการจัดการมัน’

จู่ๆ ซังวูก็มีความคิดเช่นนี้

' ถ้าอย่างนั้น ถ้าฉันมีความเชี่ยวชาญมากพอ มันจะเป็นไปได้ไหมที่จะดูดมานาและสะสมมันเอาไว้? หากความคิดนี้ถูกต้อง...'

ซังวูอาจจะสะสมมานาได้อย่างบ้าคลั่ง

นี่เพราะเขามีร่างโคลนที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ความมุมานะและความจริงจัง

' ฉันจะต้องลองกับร่างโคลนของฉัน'

เวลา 11.00 น.

นี่มันเป็นช่วงเวลาที่โคลนออกกำลังกายอยู่ในยิมและศูนย์ออกกำลังกาย

ซังวูสั่งให้หมายเลข 1 ซึ่งกำลังออกกำลังกายอยู่ที่ยิมกลับมาบ้านและฝึกการหายใจมานา

'กลับบ้านแล้วลองหายใจมานาที่ฉันกำลังเรียนรู้อยู่ตอนนี้ จัดท่าทางนอนบนเตียงให้สบายตัว การหายใจมานามีจุดประสงค์เพื่อดึงดูดมานาเข้ามาด้วยความตั้งใจและเจตจำนง นายเข้าใจ? เริ่มได้!'

หลังจากนั้น ซังวูก็ฟังการบรรยายเรื่องการหายใจมานาจากปาร์คบงฮุนต่อไป

ผ่านไปประมาณ 30 นาที การบรรยายก็จบลง

“ขอบคุณสำหรับความพยายามของคุณ”

“ครับอาจารย์ ขอบคุณสำหรับความพยายามของคุณด้วยเช่นกันครับ แล้วเจอกันคราวหน้านะครับ”

“ครับผม ขอให้คราวหน้าที่พบกันคุณสามารถบรรลุผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมได้นะครับ”

“ครับ!”

ซังวูออกจากสถาบันฝึกหายใจมานา

จากนั้น

[ มานาเพิ่มขึ้น 0.001 ]

การคาดการณ์ของซังวูถูกต้อง

* * *

วันถัดมา

ซังวูตรวจสอบหน้าต่างค่าสถานะของเขา

───────────────

[ ค่าสถานะ]

• ความแข็งแกร่ง: 0.743 → 0.759
• ความว่องไว: 0.537 → 0.564
• แรงกาย: 0.688 → 0.701
• ความอดทน: 0.576 → 0.597
• มานา: 0.152 → 0.192
• พลังชีวิต: 0.316 → 0.319
• พลังฟื้นฟู: 0.401 → 0.410

───────────────

' มานาของฉันเพิ่มขึ้นมา 0.030 แต้มในหนึ่งวันเลยหรอ?'

ซังวูให้ร่างโคลนออกล่าอย่างต่อเนื่องและเพิ่มค่าสถานะมานามาได้ประมาณ 0.010 จาก 0.152 เป็น 0.162

อย่างไรก็ตาม ในเวลาเพียงหนึ่งวันหลังจากสั่งให้ร่างโคลนฝึกหายใจมานา ค่าสถานะมานาของเขาก็เพิ่มขึ้นมามากกว่า 0.030 แต้ม!

และในขณะนี้เอง..

[ มานาเพิ่มขึ้น 0.001]

มานาของเขายังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เหนือสิ่งอื่นใด มันเป็นผลมาจากการทำงานตลอดทั้งคืน ไม่รวมเวลาออกกำลังกายและการล่าสัตว์จากตารางของร่างโคลน

“...ประสิทธิภาพแบบนี้มันบ้าไปแล้ว”

ฉันอยากรู้มากว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันฝึกหายใจมานาทั้งวัน?

[ เลเวลของสกิลการทำสมาธิเพิ่มขึ้น ]

[ เลเวลของสกิลการหายใจมานาเพิ่มขึ้น ]

เลเวลของสกิลเองก็เพิ่มขึ้นมาด้วยเช่นกัน

สกิลการหายใจมานาเป็นสกิลน้องใหม่ที่เพิ่งจะโผล่มาได้ไม่ถึงวัน

แน่นอนว่ามันมาหลังจากสกิลการทำสมาธิของฉันไม่นาน

───────────────

[ สกิลการทำสมาธิ/ประเภทร่าย (Lv.2) ]: ปรับจิตใจและร่างกายของคุณให้มั่นคงเพื่อไตร่ตรองตัวตนภายในของคุณ

- ความเหนื่อยล้าทางกายและจิตใจจะฟื้นตัวเร็วขึ้นเล็กน้อย

- อัตราการเติบโตของมานาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

- ความเร็วในการฟื้นฟูมานาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

- เพิ่มผลของการหายใจมานาเล็กน้อย

[ สกิลการหายใจมานา/ประเภทร่าย (Lv.3) ]: มีมานาในการหายใจ

- ดูดซับมานาโดยรอบเล็กน้อยผ่านการหายใจ

- ลดความวุ่นวายของมานาภายในร่างกายลงเล็กน้อย

───────────────

สกิลการหายใจมานาได้มาถึงเลเวล 3 ในเวลาไม่ถึงวัน!

นี่นับเป็นอัตราการเติบโตที่บ้าคลั่ง

ความเร็วนั้นไร้สาระเมื่อเทียบกับความจริงที่ว่าสกิลส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาฝึกฝนอย่างน้อยหนึ่งเดือนเพื่อสร้างหรืออัพเลเวลขึ้น

'ฉันควรให้ร่างโคลนทั้งสองฝึกหายใจมานาและเพิ่มระดับมานาให้เป็น 1 ก่อนดีไหมนะ? ถ้าเพิ่ม 0.030 แต้มได้ภายใน 7 ชั่วโมงตั้งแต่เย็นถึงเช้า แบบนี้ถ้าฉันสั่งให้ฝึกทั้งวันก็จะเป็น 0.09 แต้ม และถ้าฝึกพร้อมกันสองคนก็จะเป็น 0.180 แต้ม... แบบนี้ค่าสถานะของฉันก็จะไปถึง 1 แต้มในเวลาเพียง 5-6 วันงั้นหรอ?’

เขาเกือบคิดที่จะหยุดพักจากการออกล่าแล้วหันมาทำแต่การฝึกหายใจมานาเท่านั้น

เมื่อระดับค่าสถานะของเขากลายเป็น 1 เขาก็จะสามารถใช้สกิลแฟมิเลียได้นานกว่าตอนนี้ได้

'ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าฉันมีมานาเหลือใช้และสามารถควบคุมมันได้ดี ฉันก็อาจจะสามารถใช้การโจมตีมานาอื่นๆ ได้ ฮ่าฮ่าฮ่า'

ซังวูกำลังจินตนาการถึงฉากร่างโคลนทั้งสองต่อสู้กับมอนสเตอร์พร้อมกับขว้างลูกบอลมานาไปทั่วทุกที่

แค่คิดมันก็ทำให้เขาตัวสั่นแล้ว

' เอาล่ะ มาเปลี่ยนตารางของเราแค่หนึ่งสัปดาห์กันเถอะ'

ซังวูโทรหาคังจุนโมทันที

“คุณตัวแทนครับ ผมมีเรื่องจะคุยด้วย”

-มีอะไรหรอครับ?

ซังวูอธิบายว่าเขาเรียนรู้การหายใจมานามาได้อย่างไร

และแม้กระทั่งอัตราการเติบโตของเขา

-จริงหรอครับ?! มันเจ๋งมากเลย!

“ใช่ไหมล่ะครับ? ฮ่าฮ่าฮ่า ดังนั้นผมเลยคิดที่จะทุ่มเต็มที่เพื่อเพิ่มค่ามานาให้ถึง 1 ก่อนเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ คุณคิดว่ายังไงครับ?”

- อืม... ผมคิดว่ามันก็เป็นความคิดที่ดีเหมือนกันนะครับ มันอาจเป็นเรื่องยากที่จะเพิ่มค่ามานาผ่านการล่า ดังนั้นหากทำแบบนี้ไวกว่าผมว่ามันก็โอเคครับ

“ผมเข้าใจแล้วครับ!”

เมื่อได้รับความยินยอมจากคังจุนโม ซังวูก็เรียกหมายเลข 2 กลับมาบ้านทันที

ศพสองศพนอนเรียงกันอยู่บนที่นอนแคบๆ

ด้วยเหตุนี้เอง ชมรมนั่งสมาธิจึงถูกก่อตั้งขึ้นมานับแต่บัดนี้!

“มาเลยเด็กๆ มาเริ่มหายใจมานากันเถอะ!”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น ร่างโคลนก็หลับตาลงทันทีและเริ่มหายใจมานา

ซังวูมองดูร่างโคลนทั้งสองอย่างมีความสุข

' นี่มันวิเศษไปเลย~!'