บทที่ 88 นอร่าและแอสน่า

เฟลิกซ์ใช้เวลา 12 ชั่วโมงวิ่งรอบสนามอย่างต่อเนื่อง รอบแรกเป็นการวอร์มอัพ แต่หลังจากนั้นเขาก็ได้เพิ่ม AI 50 ตัวเท่ากับจำนวนผู้เล่นเพื่อแข่งกับเขา

เขาต้องการตั้ง AI ไว้ที่ระดับความยากสูงสุดเพื่อทำให้การแข่งขันโหดนรกแตก แต่น่าเศร้าที่มีเพียงชั้นบนเท่านั้นที่มีหุ่น AI ขั้นสูงแบบนั้น

ดังนั้นเขาจึงต้องชดเชยด้วยความยากลำบาก แค่นั้นพวก AI ก็ยังทำให้การแข่งขันแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะชนะสำหรับเขา เนื่องจาก AI ทั้งหมดจับจ้องมาที่เขาทันทีที่การแข่งขันเริ่มต้นขึ้น

หลังจากที่เฟลิกซ์พ่ายแพ้ในช่วง 2-3 ชั่วโมงแรกโดยที่ไม่มีทางต้านทานการระดมยิงและยานพาหนะที่พุ่งเข้าหาเขา เขาก็ได้พับเก็บแผนนี้และคืนสภาพการแข่งขันกลับสู่สภาวะปกติ

ความเย่อหยิ่งของเขาถูกระงับอย่างรวดเร็ว และตัดสินใจที่จะแข่งอย่างเชื่อฟัง

ดังนั้น ชั่วโมงถัดมาจึงถูกใช้ไปกับการค้นหาวิธีพิเศษในการใช้ประโยชน์จากปืน 4 กระบอกที่เขาเพิ่มลงในรถและใช้ความสามารถของเขา บางอย่างทำงานได้ดีในขณะที่บางอย่างล้มเหลว

นั่นคือวิธีการซ้อมวันแรก ชนะบ้าง แพ้บ้าง แต่เฟลิกซ์ไม่กังวลเกี่ยวกับความไม่มั่นคงนี้ เพราะเขายังมีเวลาอีก 4 วันในการแก้ไข

.....

เฟลิกซ์ออกจากศูนย์ฝึกและเดินไปที่รถขณะหมุนพวงกุญแจรอบ ๆ นิ้วด้วยท่าทางสบาย ๆ

แต่ไม่ช้าเขาก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้หลังจากเห็นนอร่าพิงประตูรถ ขวางไม่ให้เขาเข้าไปในที่นั่งคนขับ

หาก UVR อนุญาตให้ใช้ความสามารถในที่สาธารณะได้ เขาคงทำให้เธอเป็นอัมพาตและขับรถออกไปแล้ว น่าเศร้าที่เขาทำได้เพียงจ้องมองเธออย่างเฉยเมย รอให้เธอเข้าใจสถานการณ์และจากไป

นอร่าสะดุ้งเล็กน้อยเพราะจ้องมองที่เย็นชาของเขา และกระชับต้นขาของเธอให้ชิดกัน

เฟลิกซ์จ้องพฤติกรรมแปลก ๆ ของเธอและเข้าใจเธอทันที จากนั้นเขาก็ยิ้มเล็กน้อยและคิด 'ฉันอาจจะฝึกเธอให้เชื่องเมื่อฉันว่าง แต่ตอนนี้เธอทำได้เพียงควบคุมความปรารถนาของเธอจนกว่าฉันจะจัดลำดับความสำคัญของฉันเสร็จ'

เฟลิกซ์ก้าวไปข้างหน้าทีละก้าวจนกระทั่งเผชิญหน้ากับนอร่า เขาจ้องไปที่ดวงตาของเธอ แต่เธอยังคงหลีกเลี่ยงการสบตากับเขา

“คุณจะให้ผมเข้าไปในรถของผม หรือจะให้ผมเรียกเจ้าหน้ามาพาตัวคุณออกไปดี?” เฟลิกซ์ขู่เธออย่างเย็นชา

นอร่าหายใจลำบาก ริมฝีปากของเธออ้าออกหลังจากได้ยินเสียงเย็นชาของเขา เธอต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เธอไม่สามารถพูดอะไรได้เนื่องจากความคิดของเธอยุ่งเหยิงไปหมด

'เกิดอะไรขึ้นกับฉัน! ทำไมฉันถึงถูกปลุกเร้าทุกครั้งที่เขาทำตัวร้าย ๆ กับฉัน? มันเป็นเพราะเขาหรือฉันเป็นแบบนี้มาตลอด?'

น่าเสียดาย เฟลิกซ์ไม่มีเวลารอจนกว่าเธอจะค้นพบตัวเอง เขาบีบแก้มเธอและสั่งเธออย่างเยือกเย็นว่า “เป็นเด็กดีและสนุกกับตัวเอง อย่าขวางทางฉัน”

เขาพูดไม่ออก เขาปล่อยแก้มนอร่าทันทีเมื่อเห็นว่าดวงตาของเธอกำลังกรอกขึ้นฟ้า

มีเสียงครวญครางเบา ๆอย่างไม่คาดคิดหลุดออกมาจากปากของนอร่า ขณะที่ตัวเธอทรุดลงกับพื้นและนั่งโดยที่ขาของเธอกระตุกเป็นครั้งคราว

'เสร็จแล้วเหรอ? แย่มาก ฉันแทบไม่ได้ทำอะไรเลย'

เฟลิกซ์เหลือบมองขาที่สั่นเทาของเธอ เขารู้สึกทึ่งกับความรู้สึกไวของเธอ ในชีวิตก่อนหน้านี้ เขาติดต่อกับผู้หญิงสองสามคน ที่เป็นเช่นเธอ แต่พวกเธอทั้งหมดต้องการมากกว่าสิ่งที่เขาเพิ่งทำไปก่อนที่จะอยู่ในสภาพนี้

'เอาล่ะ ฉันจะจัดการกับเธอหลังจบเกม' เขาคิดเป็นครั้งสุดท้ายขณะอุ้มเธอในท่าเจ้าหญิงไปที่ศูนย์ฝึก หลังจากวางเธอไว้ใกล้ประตูศูนย์ เขาก็บอกให้ราชินี AI ของเธอล็อคเอาท์

ราชินี AI ได้ตรวจสอบสภาพของเธอและพบว่าเธออาจจะถูกทำร้ายหากยังอยู่ใน UVR ในสภาพนี้ ดังนั้นเธอจึงเปิดใช้งานโปรโตคอลล็อกเอาท์ฉุกเฉิน

หลังจากเห็นเธอสลายเป็นอนุภาคเล็ก ๆ เฟลิกซ์ก็ทำความสะอาดมือที่เปียกเหนียวซึ่งแตะโดนต้นขาเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ และเดินกลับไปที่รถของเขา

ทันทีที่เขานั่งบนเบาะคนขับ ความคิดที่วอกแวกเหล่านั้นก็ถูกถอนรากถอนโคนจากหัวของเขาไปหมดแล้ว

สิ่งเดียวที่เขาควรจะคิดในตอนนี้คือวิธีที่จะชนะเกม

น่าเสียดายที่วันนี้ดูเหมือนเขาจะหวังมากเกินไป เมื่อเขาจำได้ว่าจิ้งจอกอีกตัวกำลังรอการมาเยือนของเขาในวันนี้

จิ้งจอกที่อันตรายยิ่งกว่านอร่าผู้เชื่อฟังมาก เฟลิกซ์ต้องควบคุมอารมณ์และปฏิกิริยาของร่างกายอย่างเต็มที่หลังจากที่เขาเห็นความงามเหนือโลกของแอสน่าไม่งั้นเขาคงจบไม่สวย

.....

ภายในทะเลสติ

เฟลิกซ์ยืนขึ้น เขานวดขมับเพื่อบรรเทาอาการวิงเวียนที่ตามมาเสมอหลังจากเข้ามาที่นี่

ไม่นานเขาก็เริ่มเคลื่อนตัวไปยังคฤหาสน์สายหมอก เขาไม่ได้รอให้แอสน่าบังคับให้เขาเข้ามา แต่เขาเลือกที่จะเข้ามาในขณะที่เธอยังหลับอยู่ เขาจะได้สร้างภูมิคุ้มกันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนการพบกันที่เป็นเวรเป็นกรรมนี้

หลังจากเข้าประตูมาก็เห็นว่าเตียงยังอยู่ในตำแหน่งเดิม แต่แอสน่าไม่ได้นอนอยู่บนนั้น!

ก่อนที่เขาจะทันร้องว่าแผนพังพินาศ จู่ ๆ เขาก็โดนกอดจากด้านหลัง

“อา สัมผัสของผู้คน ฉันไม่เคยได้สัมผัสเลยตั้งแต่ถูกผนึก” แอสน่าพึมพำเบา ๆ ขณะหลับตากอดเฟลิกซ์อย่างพึงพอใจ

อัตราการเต้นของหัวใจเฟลิกซ์เร่งความเร็วขึ้น แต่เขาระงับอารมณ์อย่างรวดเร็วเพื่อหยุดไม่ให้มันเพิ่มขึ้นอีก จากนั้นเขาก็คลายกล้ามเนื้อที่เกร็งและสนุกกับการกอดของเธอ

สำหรับความงามอันน่าทึ่งอย่างแอสน่าที่โอบกอดเขาด้วยความต้องการของเธอเอง มันเป็นโอกาสที่ไม่สามารถเพิกเฉยได้จริง ๆ

ดังนั้น ทั้งคู่จึงอยู่ในตำแหน่งเดิมหลายนาทีโดยไม่พูดอะไรสักคำเพื่อทำลายบรรยากาศนี้

จากนั้นแอสน่าก็ลืมตาขึ้นเผยให้เห็นแววตาเจ้าเล่ห์ 'ขั้นตอนแรกผ่านไปอย่างราบรื่น ตอนนี้ฉันแค่ต้องหันหัวของเขาช้า ๆ และจ้องไปที่ดวงตาของเขา แล้วเขาก็จะเป็นของฉัน!'

แอสน่าทำตามที่เธอวางแผนไว้ทุกประการ เธอถอนอ้อมกอดก่อนและจับคอของเฟลิกซ์ด้วยนิ้วเรียวยาวของเธอ จากนั้นเธอก็หันหัวของเขาเบา ๆ เพื่อให้เผชิญหน้ากับเธอในขณะที่ยิ้มอย่างมีเสน่ห์ที่สุดเท่าที่เธอสามารถทำได้

ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของเธอ แต่ทันทีหลังจากที่เฟลิกซ์เผชิญหน้ากับเธอ เขาก็บดขยี้หัวใจและความเย่อหยิ่งของเธอด้วยประโยคเดียวที่เขาฝึกฝนมาหลายพันครั้งในช่วงเวลานี้

“อืม ฉันว่าฉันดูดีกว่านิดหน่อย”

--------------------------