บทที่ 79 กลับสู่เกาะ

'สายเลือดอันดับ Legend ไม่ทำให้ผิดหวังจริง ๆ' ในใจของผู้อาวุโสมีเพียงความคิดนี้หลังจากที่เห็นเฟลิกซ์สาธิตพลังกับเคนนี่

“แต่ละสีแสดงถึงเอฟเฟกต์ที่แตกต่างกันไปตามที่เห็น ดังนั้นผมขอแนะนำให้ทุกคนจดจำพิษทั้ง 5 ชนิดของผมเพื่อให้สามารถคาดเดาดีบัฟของมันได้ทันระหว่างการต่อสู้แบบทีมของเรา”

เฟลิกซ์ไม่รอให้ผู้อาวุโสถามเขาเกี่ยวกับรายละเอียดของความสามารถอีกต่อไป เขาตัดสินใจควบคุมการสนทนาและชี้นำพวกเขาผ่านการโกหกของเขา

โรเบิร์ตสนับสนุนหลานชายของเขาอย่างเข้มงวด “เขาพูดถูก พวกคุณทุกคนต้องจำไว้ให้ดี และที่สำคัญที่สุด อย่าพูดรายละเอียดความสามารถของเขาให้ใครรู้ แม้กระทั่งพ่อแม่ของคุณ ยิ่งมีคนรู้จักไพ่ลับของเราน้อยเท่าไหร่ เราก็ยิ่งมีโอกาศมากขึ้นเท่านั้น ดังนั้นจงทำตัวดี ๆ”

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

ไม่มีใครโง่พอจะเปิดโปงเฟลิกซ์ให้คู่แข่งรู้ เพราะในสายตาของรุ่นน้อง การที่เฟลิกซ์เก่งกว่า นั่นคือโอกาสที่ดีกว่าที่พวกเขาที่จะได้รับเลือกให้ติดทีมชาติสหรัฐฯ

“ดี ตอนนี้เรามาจบการต่อสู้ครั้งนี้ด้วยเสียงปรบมือเพื่อฉลองการแต่งตั้งกัปตันทีม เฟลิกซ์” อับราฮัมกล่าวอย่างอบอุ่นขณะปรบมือ

รุ่นน้องปรบมือตาเขาเสียงดัง

เฟลิกซ์รับไว้อย่างเฉยเมย เขารอพวกเขาปรบมืออย่างอดทนเพื่อที่เขาจะได้พูดสิ่งที่เขาต้องการ

ไม่นานพวกเขาก็ค่อย ๆ หยุดปรบมือ เฟลิกซ์พูดขึ้นทันทีโดยไม่รอให้ผู้อาวุโสพูดอะไร "ผู้อาวุโส ผมจะเขียนรายละเอียดพิษของผมและสีของพวกมันให้คุณ และคุณก็ส่งต่อให้ลูกพี่ลูกน้องของผม"

เขาหยุดชั่วคราวและพูดในสิ่งที่เขาต้องการจริง ๆ "ผมว่าจะกลับไปที่เกาะก่อน เพราะผมยังมีงานอีกมากให้ต้องจัดการที่นั่น ดังนั้นผมจะไม่อยู่ที่นี่ในอนาคต"

เมื่อผู้อาวุโสต้องการจะปฏิเสธเขา พวกเขาก็ได้ยินเฟลิกซ์ให้สัญญากับพวกเขา “ไม่ต้องห่วงครับ อีก 3 เดือนผมจะกลับมาเมื่อถึงวันคัดเลือกทีมชาติ”

อับราฮัมถอนหายใจก่อนจะถามว่า “ทำไมเธอถึงรีบไปนักล่ะ ถ้ามันเกี่ยวกับเกาะ เราสามารถส่งคนไปดูแลทุกอย่างแทนเธอได้”

เฟลิกซ์ส่ายหัวเบา ๆ “ไม่ ผมต้องไปที่นั่นด้วยตัวเอง เพราะผมวางแผนที่จะเปลี่ยนเกาะนี้ให้เป็นบ้านของผม”

“ในเมื่อเรากำลังคุยกันเรื่องนี้พอดี ช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมว่าเราจะเซ็นสัญญาโอนหุ้น 51% กันเมื่อไหร่” เขาเกาจมูกถามอย่างเขินอาย

ผู้อาวุโสกลอกตาเมื่อได้ยินคำขออันไร้ยางอายของเขาทันทีหลังจากที่เขาวางแผนที่จะทิ้งค่ายฝึกไป แต่พวกเขายังคงรักษาคำพูด และบอกเขาว่าสัญญาได้ทำไปแล้ว พวกเขาแค่รอให้เฟลิกซ์เซ็นเท่านั้น

สิ่งนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงความไว้วางใจที่พวกเขามีต่อเฟลิกซ์ ว่าเขาจะทำงานได้ดีในค่ายฝึก

เฟลิกซ์ก้มหัวขอบคุณที่พวกเขาการยอมรับการลาของเขาทางอ้อม เขารู้ว่าระยะเวลาของค่ายฝึกควรจะสิ้นสุดในอีก 7 แต่หลังจากที่เขาแสดงความสามารถที่สามารถปรับใช้กับกลยุทธิ์ได้หลากหลาย หมายความว่าค่ายฝึกควรจะมีระยะเวลาเพิ่มขึ้น 1 หรือ 2 เดือนจนกว่าจะมีความร่วมมือที่ดีระหว่างเขาและลูกพี่ลูกน้องในทีม

แต่เฟลิกซ์ไม่มีเวลาสำหรับเรื่องไร้สาระเหล่านั้น

เขาต้องการรีบไปที่เกาะและเข้าไปใน VR Pod เพื่อเริ่มการฝึกและไต่อันดับ Supremacy Games

ถึงเวลาเข้าสู่เมเจอร์ลีกและเริ่มทำเครื่องหมายของเขาในจักรวาลแล้ว!

.....

2 วันต่อมา

เฟลิกซ์กล่าวคำอำลากับทุกคนและถือสัมภาระก้าวเข้าไปในเครื่องบินเจ็ต เพื่อบินตรงไปยังเกาะสกายเพิร์ล

การเดินทางสู่ค่ายฝึกของเขาสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ หลังจากที่เขาทำเป้าหมายต่าง ๆ สำเร็จลุล่วง

เขาได้รับสร้อยข้อมือ AP เขารักษาหัวใจที่เปราะบางของปู่ และให้เวลาเขาเพิ่มอีกศตวรรษ และเขาได้ช่วยชีวิตของโอลิเวียร์จากความตายในระหว่างกระบวนการปลุกสายเลือด นอกจากนี้เขายังได้รับความโปรดปรานจากพ่อแม่ของเด็ก ๆ ที่เขาช่วยชีวิตไว้ทางอ้อม และในที่สุดเขาก็ได้ลงนามในสัญญาที่ให้สิทธิ์เขาควบคุมและการจัดการเกาะได้อย่างเต็มที่

ดังนั้นเขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะอยู่อีกต่อไป

ตอนนี้เฟลิกซ์กลับมาที่เกาะหลังจากหายไป 6 เดือน หวังว่าการปรับปรุงจะดำเนินไปอย่างราบรื่น

...

หลังจากบินมา 3 ชั่วโมง โครงร่างของเกาะก็ปรากฏขึ้นผ่านหน้าต่างของเครื่องบินเจ็ต เฟลิกซ์ออกจากระบบ UVR หลังจากได้รับแจ้งจากราชินี AI ว่าเขากำลังจะถึงที่หมาย

เขาคาดเข็มขัดนิรภัยเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการลงจอด ไม่นานเครื่องบินเจ็ตก็ร่อนลงอย่างช้า ๆ จนกระทั่งแตะพื้นรันเวย์ของสนามบิน มันช้าลงเรื่อย ๆ และหยุดอย่างราบรื่นไม่มีสะดุด

“นายน้อย เรามาถึงแล้วครับ” นักบินประกาศ

"ขอบคุณสำหรับเที่ยวบินที่ดี คุณมอร์ริส" เฟลิกซ์ขอบคุณนักบินอย่างสุภาพขณะถอดเข็มขัดนิรภัย จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นหยิบสัมภาระที่อยู่เหนือหัว และก้าวออกจากเครื่องบิน

ความจริงเขาสามารถใส่ของทั้งหมดลงในการ์ดอวกาศได้ แต่นั่นจะดูแปลกสำหรับคนอื่น ๆ และคำถามก็จะเริ่มตกใส่หัวเขา

ดังนั้นเขาจึงเอากระเป๋าติดตัวไปด้วยเพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์นั้น

หลังจากที่เขาออกจากเครื่องบิน สายตาของเขาก็พบคนงานหลายร้อยคนที่ทำงานอยู่ในสนามบิน บางคนกำลังขับรถก่อสร้าง และบางคนออกคำสั่งอย่างชัดเจนในขณะที่ดูแลทุกอย่าง

เฟลิกซ์ยิ้ม เขามองฉากนี้ขณะเดินลงบันได ตอนนี้เขาสวมชุดสูทสีดำแบบเป็นทางการพร้อมเนคไทสีดำ ผมสีเขียวของเขายุ่งและสั้น เขาได้ตัดผมอีกครั้งเมื่อวานนี้เพราะไม่พอใจกับความยาวของมัน และดวงตาเหมือนงูสีม่วงของเขาซ่อนอยู่หลังแว่นกันแดดสีดำ

“ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะนายน้อยเฟลิกซ์ ฉันหวังว่าคุณจะมีเที่ยวบินที่มีความสุข” ไลลาและแจ็คก้มหัวทักทายเฟลิกซ์อย่างสุภาพ

พวกเขาไม่ตอบสนองต่อรูปร่างหน้าตาของเขามากนัก เพราะพวกเขาเคยเห็นมันมาก่อนในระหว่างการสนทนาทางสไกป์ ดังนั้นพวกเขาจึงค่อนข้างคุ้นเคยกับรูปลักษณ์ใหม่ของเขาแล้ว

“ขอบคุณที่แวะมารับนะ” เฟลิกซ์ตอบด้วยเสียงหัวเราะและกอดพวกเขาอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเขาก็ยื่นสัมภาระให้แจ็ค และก้าวไปข้างหน้าโดยเอามือไพล่หลัง

"อัปเดตความคืบหน้าของอาคารแต่ละหลังให้ฉันรู้สั้น ๆ" เขาพูดกับไลลา

ไลลาเดินตามเขามาขณะอ่านโน้ตเล็ก ๆ ที่เธอเตรียมไว้สำหรับคำถามนี้ "อย่างแรกท่าเรือและโรงพยาบาลได้ปรับปรุงเสร็จสิ้นเมื่อเดือนที่แล้ว อุปกรณ์ที่ชำรุดทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยอุปกรณ์ใหม่เอี่ยม" เธอหยุดครู่หนึ่งเพื่อรอฟังคำถามของเฟลิกซ์

"ดี ต่อไป"

ไลลาพลิกหน้ากระดาษหลังจากสังเกตเห็นว่าเฟลิกซ์ไม่ได้ถามรายละเอียดที่เธอโน๊ตไว้ จากนั้นเธอก็รายงานต่อ "สำหรับเขตที่อยู่อาศัยและสนามบิน จากการวิเคราะห์ของเราคาดการณ์ว่าจะปรับปรุงแล้วเสร็จในอีก 4 เดือนหากเราก้าวต่อไปในจังหวะนี้"

เฟลิกซ์ไม่ตอบ เขากำลังมองไปรอบ ๆ สนามบินที่เพิ่งปรับปรุงใหม่อย่างมีเสน่ห์

ทุกอย่างที่เขาเห็นในการออกแบบของเอ็ดดี้อยู่ในที่ของมัน ตั้งแต่สายพานสัมภาระที่อยู่ภายในน้ำตกเทียม ซึ่งได้รับการแก้ไขโดยใช้วิธีการเฉพาะที่ไม่ทำให้กระเป๋าเปียกน้ำแม้แต่หยดเดียว ไปจนถึงสวนดอกไม้ที่ออกแบบเป็นรูปทรงไข่มุก

หากมีคนเห็นสวนดอกไม้เหล่านั้นจากพื้นที่ด้านบน พวกเขาจะสังเกตเห็นได้ง่ายว่ามันถูกจัดวางในตำแหน่งเฉพาะเพื่อสร้างคำว่า 'SKY' ขนาดใหญ่

เมื่อรวมกันแล้วจะมีความหมายถึงชื่อของเกาะ 'Sky Pearl'

เฟลิกซ์ต้องการใช้การออกแบบนี้แม้ว่าเขาจะไล่เอ็ดดี้ออกไปเพียงเพราะความสวยงามของมัน และนี่ก็เป็นเพียง 2 ในหลาย ๆ สิ่งเท่านั้น

เขาหยุดมองไปรอบ ๆ และถามไลลาว่า “เกิดอะไรขึ้นกับเอ็ดดี้ เขาออกไปหลังจากปฏิเสธการลงโทษหรือเปล่า”

ไลลาส่ายหัว เธอหัวเราะคิกคักเล็กน้อยหลังจากนึกถึงสิ่งที่เอ็ดดี้พูดกับเธอ “เขาบอกฉันว่าแม้คุณจะทุบตีเขา เขาก็จะไม่จากไป เพราะเขาคิดว่านี่คือการออกแบบที่ดีที่สุดที่เขาเคยทำ และเขาต้องการเห็นมันเสร็จสมบูรณ์”

เฟลิกซ์หัวเราะเบา ๆ และพูดว่า "ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาต้องการทรัพยากรที่ดีที่สุด เขาวางแผนที่จะเปลี่ยนสนามบินของเขาให้เป็นหนึ่งในสนามบินที่ดีที่สุด"

“ปล่อยให้เขาทำตามใจชอบ ตราบใดที่เขารู้ขีดจำกัดของตัวเอง บอกผมเกี่ยวกับโรงแรม อบิเกลได้เริ่มปรับปรุงโรงแรมแล้วหรือยัง?”

“ใช่ แต่เธอเพิ่งเริ่มเมื่อเดือนที่แล้วหลังจากที่โรงพยาบาลเสร็จ ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมาก”

“เอาล่ะ ผมจะไปดูอาคารอื่น ๆ ทีหลัง สำหรับตอนนี้ ผมจะไปที่ห้องชุดของผม ในอีก 2 ชั่วโมงคุณ 2 ค่อยมาพบผมที่ห้อง ผมต้องแสดงอะไรบางอย่างให้คุณดู เข้าใจไหม” เขาสั่งพวกเขาขณะนั่งรถกลับบ้าน

“ครับ/ค่ะ นายน้อย” พวกเขาก้มศีรษะตอบ

ขณะที่เฟลิกซ์กำลังจะปิดประตูรถ เขาก็ได้ยินพวกเขากล่าวขอบคุณอีกครั้งสำหรับของขวัญที่เขาส่งมาก่อนหน้านี้

เฟลิกซ์แค่โบกมือด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ไม่เป็นไร”

---------------------------