บทที่ 49 แอสน่าปรากฏตัวอีกครั้ง

เช้าวันรุ่งขึ้น 10.00 น.

เฟลิกซ์กำลังกินอาหารเช้าร่วมกับโอลิเวียร์ในโรงอาหาร เขาถือแก้วน้ำส้มที่มีหลอดอยู่ใกล้ปาก แต่เขาไม่ได้ดูดเพราะวิธีการกินคุกกี้ของโอลิเวียร์ทำให้เขาเสียสมาธิ ใครจะตำหนิเขาได้ ก็โอลิเวียร์หลับตาแทะมันเหมือนกระรอก

“โอลี่ อย่ากินคุกกี้แบบนั้นได้ไหม เธอกำลังทำลายภาพลักษณ์ผู้ใหญ่ที่เราทำงานอย่างหนักสร้างมันขึ้นมา”

“ก็มันช่วยไม่ได้นี่ คุกกี้อร่อยมาก” เธอพองแก้ม เม้มปากและเบือนหน้าหนี ขณะที่เธอจ้องไปที่คุกกี้ชิ้นสุดท้ายในมือเธอ “แล้วฉันจะไม่เปลี่ยนบุคลิกของฉัน ฉันรักของหวานและฉันจะกินมันแบบนี้ต่อไป ถ้าใครกล้าที่จะปฏิบัติกับฉันเหมือนเด็กหรือรังแกฉัน ฉันจะกัดพวกเขา” เธอแยกเขี้ยวใส่เขา

เฟลิกซ์รู้สึกขบขัน แต่เขาจ้องเธอกินคุกกี้ชิ้นสุดท้ายด้วยสีหน้านิ่งสนิท

“นายคิดว่าไง”

หลังจากโอลี่ทานอาหารเช้าเสร็จ เธอก็ถามเฟลิกซ์ "วันนี้เป็นวันอาทิตย์ และเราไม่มีฝึก วันนี้นายมีแผนสนุก ๆ อะไรไหม" เธอยิ้มอย่างมีความหวังทั่วหน้า “ฉันอยากไปด้วย”

เฟลิกซ์ใช้นิ้วแตะคาง เขาจ้องเขม็งเมื่อได้ยินคำถามของเธอ เขากำลังคิดว่าเขาควรไปที่โรงภาพยนตร์ใน UVR หรือไม่เพื่อล่อให้ยัยขี้เกียจนั่นเปิดการเชื่อมต่อระหว่างพวกเขาอีกครั้ง

ท้ายที่สุด เฟลิกซ์กำลังรอเพียงยาบรรเทาปวด เพื่อที่เขาจะได้ส่งทุกอย่างมาในคราวเดียว ตามที่เจ้าของร้านสาวพูด เขาต้องรอไวสุดก็อีก 15 วัน นี่หมายความว่าการตื่นของเฟลิกซ์จะเกิดขึ้นล่วงหน้าคนอื่น ๆ หนึ่งเดือน

ดีกว่าที่จะเตรียมตัวสำหรับแผนการในอนาคตในตอนนี้ แทนที่จะรอให้ปลุกสายเลือดเสร็จ

“ฉันอาจจะไปโรงหนัง UVR เธออยากไปด้วยกันไหม”

โอลิเวียร์ที่งุนงงและตื่นเต้น จู่ ๆ ก็เอามือตบโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืน “ห๊ะ ทำได้เหรอ!” เธอเอียงหัวเล็กน้อย “ฉันคิดว่ามีเพียงเจ้าของสร้อยข้อมือ AP เท่านั้นที่สามารถเข้าสู่ UVR ได้ นายจะพาฉันเข้าไปด้วยได้ยังไง”

“ได้สิ ฉันสามารถใช้ฟีเจอร์ปาร์ตี้ในสร้อยข้อมือเพื่อพาคนเข้าสู่ UVR ได้พร้อมกัน 10 คน นี่เป็นจำนวนจำกัดเพราะสร้อยข้อมือของฉันค่อนข้างเก่า แต่อยู่ได้ 4 ชั่วโมงเท่านั้นนะ ถ้าเกินเวลาต้องจ่ายเพิ่ม 500 SC ทุกชั่วโมง” เฟลิกซ์อธิบาย เขาดูดน้ำส้มอย่างรวดเร็ว

"เยี่ยม!"

เฟลิกซ์พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจและกินต่อ แต่ก่อนที่เขาจะเคี้ยว เขาก็สัมผัสได้ถึงดวงตาของโอลิเวียร์ ที่ตรงมายังหน้าผากของเขา เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นเธอกำลังเล่นกับปอยผมพร้อมแก้มแดงระเรื่อ

เขาหัวเราะและถามว่า “เธออยากพาใครไปด้วยไหม”

โอลิเวียร์หลีกเลี่ยงการสบตาและพยักหน้าเบา ๆ “ฉันอยากพาซาร่าไปด้วย เพราะเธอทำให้ฉันรำคาญมากว่าความฝันของเธอคือการเข้าสู่ UVR”

แม้ว่าเฟลิกซ์จะอธิบายว่าเขาสามารถพาคนไปได้ 10 คนในคราวเดียว แต่เธอก็หน้าบางเมื่อขอความช่วยเหลือจากเขา ในใจของเธอ เขาทำเพื่อเธอมากเกินพอแล้ว โดยการพาเธอไปด้วยและจ่ายเงินเพื่อเธอ เธอไม่ได้โง่ที่ไม่เข้าใจว่าตั๋วเข้าชมภาพยนตร์อาจมีราคาแพงสำหรับเฟลิกซ์ เนื่องจากเขาไม่ได้ทำงานใน UVR และครอบครัวก็ไม่ได้ให้เงินช่วยเหลือเขา

แต่ถ้าเธอรู้ว่าเหรียญที่เหลืออยู่ของเฟลิกซ์มีมากกว่าเงินทุนทั้งหมดของครอบครัว เธอคงไม่มีความคิดเหล่านั้น

“แล้วแต่เธอเถอะ ตราบใดที่ไม่เกิน 10 คน ฉันไม่สนว่าเธอจะเชิญใครมาด้วย” เฟลิกซ์เช็ดปากด้วยผ้าเช็ดหน้าและเสริมว่า "ฉันจะหยวนให้ครั้งเดียวและจะไม่มีครั้งต่อไป"

จากนั้นเขาก็ยืนขึ้นและพูดว่า "อีก 2 ชั่วโมงค่อยมาที่ห้องฉัน"

“ขอบคุณนะเฟลิกซ์ นายเยี่ยมที่สุดเลย!”

โอลิเวียร์กระตือรือร้นที่จะไปบอกข่าวดีนี้กับเพื่อน ๆ ของเธอ เธอวิ่งออกจากโต๊ะและพุ่งไปที่ห้องของซาร่า เฟลิกซ์ทำได้เพียงถอนหายใจลับหลังเธอ

“อย่ามาทำเหมือนฉันเป็นเด็กนะ” เขาพึมพำในขณะที่เขาถือถาดไปที่เคาน์เตอร์โรงอาหาร

....

1 ชั่วโมง 45 นาทีต่อมา

เฟลิกซ์นั่งบนเตียงโดยมีเส้นสีดำตกลงมาบนหน้าผาก 'ยัยแม่มด ถึงเวลาตื่นแล้ว ฉันรอเธออยู่นะ'

น่าเศร้าที่มันเหมือนกับความพยายามก่อนหน้านี้ของเขา เธอไม่ตอบสนองเลย เฟลิกซ์ใช้ทุกอย่างตั้งแต่การล่อลวง โกหก และการสบถด่า ทว่าไม่มีสิ่งใดสามารถเคลื่อนย้ายเธอได้

เขาโยนหมอนใส่จอทีวี เขารับเรื่องไร้สาระของเธอไม่ไหวแล้วจริง ๆ เขาไม่เคยเห็นคู่หูที่ไม่น่าเชื่อถือและขาดความรับผิดชอบขนาดนี้มาก่อน

'ทำไมเธอไม่ทำตัวเหมือนพี่เลี้ยงและชี้ทางให้ฉันเหมือนในนิยายออนไลน์ล่ะ! ฉันคงโชคร้ายที่ต้องจบลงกับหมูขี้เกียจตัวนี้ที่เอาแต่ดูหนังและซีรีส์ไปวัน ๆ'

เขาเริ่มรู้สึกว่าเธอสบายเกินไปในจิตสำนึกของเขา และสูญเสียแรงจูงใจในการฟื้นฟูอิสระภาพของเธอ

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หยุดรบกวนตัวเองด้วยวิธีการที่อ่อนโยน สำหรับคนอย่างแอสน่า สิ่งเดียวที่ทำงานได้ดีที่สุดคือการคุกคาม

ท่าทางของเขาดูน่ารังเกียจ 'มาดูกันว่าเธอจะเมินฉันต่อไปหรือไม่หลังจากที่ฉันดื่มยาลบความทรงจำ'

เฟลิกซ์พร้อมที่จะหยุดทุกอย่างและดื่มยาลบความทรงจำเกี่ยวกับภาพยนตร์และซีรีส์ในหัวเขา เมื่อถึงจุดนั้นแอสน่าจะไม่สามารถเพลิดเพลินไปกับการอยู่ในจิตสำนึกอย่างเกียจคร้านได้อีกต่อไป

เธอบอกกับเขาว่าเธอต้องการข้อมูลเพิ่มเติม เพื่อหาวิธีปรับปรุงกลโกงที่เธอจะมอบให้เขา แต่หล่อนจะไปเอามันมาจากไหน ในเมื่อความสนใจของเธออยู่ที่อื่น

ทันใดนั้นเสียงที่หงุดหงิดก็ดังขึ้นในหัวเขา “ไอ้เวรนี่ ให้ฉันอยู่เงียบ ๆ คนเดียวไม่ได้เหรอ?” เธอหาว “ฉันถึงตอนที่ 200 ของเลดี้แมสแล้ว ฉันกำลังจะคุยกับนายหลังจากจบตอนล่าสุด”

เฟลิกซ์เลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจกับเสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันของเธอ เขาไม่คิดว่าการคุกคามของเขาจะได้ผลในเชิงบวกอย่างรวดเร็ว

"เธอออฟไลน์มานานกว่า 6 เดือน และเธอดูซีรีส์ไปเพียง 200 ตอนเท่านั้นเหรอ' เขายิ้ม “ฉันดูเสร็จภายใน 2 เดือน เธอทำให้ฉันผิดหวังจริง ๆ”

“นายกล้าดูถูกฉันทั้งที่ใช้เวลา 2 เดือนในการดูซีรีส์น่ะเหรอ ไม่รู้อะไรซะแล้ว” เธอยืดอกและพูดว่า "ฉันใช้เวลา 6 เดือนในการดูหนังและซีรีส์ทั้งหมดในความทรงจำของนาย เลดี้แมสเป็นเรื่องสุดท้าย" เธออธิบายด้วยความกลัวว่า “ฉันเลยว่าจะออกไปข้างนอก เพราะไม่มีอะไรสนุกที่นี่อีกต่อไปหลังจากที่ฉันดูจบ”

เฟลิกซ์ไม่ได้สังเกตว่าเสียงของเธอแตกเมื่อเธอพูดถึงตอนสุดท้าย จิตใจของเขาดับวูบทันทีที่เธอพูดว่าเธอใช้เวลา 6 เดือนเพื่อจบภาพยนตร์และซีรีส์ทั้งหมด ซึ่งเขาใช้เวลาหลายปีแห่งความเกียจคร้านสะสมมันไว้ในตัวเขา แต่เธอดูจบใน 6 เดือน?

นี่มันเรื่องตลกบ้าอะไรเนี่ย?

ด้วยความตกใจ จู่ ๆ ก็มีความคิดแวบเข้ามาในหัวและหยั่งรากลึกในจิตใจของเขา 'เว้นเสียแต่ว่าเธอไม่ได้นอนเลยตลอด 6 เดือนที่ผ่านมา'

"คนจะทำอย่างนั้นได้ยังไง นีททั่วโลกจะเคารพบูชาเธอหากพวกเขาได้ยินความสำเร็จของเธอ"

แอสน่าโกรธที่เขาเรียกเธอว่านีท เธอพยายามโยนรีโมทไปที่ทีวีเหมือนปกติ แต่มือของเธอปฏิเสธที่จะเชื่อฟัง พลังจิตของเธอถูกระบายจนแห้ง และใต้ตาเธอก็ดำเหมือนหมีแพนด้า

เธอโกรธ และไม่สนใจเกี่ยวกับรูปลักษณ์ที่น่าเกลียดของเธอ

“ไอ้สารเลว นายกำลังชมฉันหรือดูถูกฉันด้วยการเรียกฉันว่านีทกันแน่!” เธออธิบายด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า "อย่าเชื่อมโยงฉันกับพวกขี้เกียจพวกนั้น ฉันแค่ดูหนังและซีรีส์เพราะฉันถูกผนึกมา 20 ล้านปีโดยไม่มีความบันเทิงใด ๆ ในชีวิต ดังนั้นฉันต้องปิดช่องว่างนี้"

“ปล่อยฉันไว้คนเดียวเพื่อจบตอนสุดท้ายที่เหลืออย่างสงบ ฉันจะเรียกนายทีหลัง” เธอผลักเขาออกไปด้วยการโบกมือแล้วกดปุ่มเล่น

เฟลิกซ์รีบแจ้งเธอก่อนที่เธอจะตัดการเชื่อมต่อว่า 'พรุ่งนี้ฉันต้องการเธอในสภาพที่ดีที่สุด เราจะลองทดสอบหินพิษอย่างรวดเร็ว เพื่อดูว่าฉันสามารถดูดซับธาตุโดยไม่มีสายเลือดสัตว์ร้ายได้รึเปล่า" เขายักไหล่ "บางทีมันอาจจะใช้ได้เพราะเธอรวมเข้ากับฉัน"

'แล้วแต่เลย ไว้คุยทีหลัง'

แอสน่ารีบตัดการเชื่อมต่อ

“อย่างน้อยเธอก็ได้รับข้อความของฉัน” เขาเยาะเย้ยเรื่องการเสพติดทีวีของเธอ และนอนบนเตียงโดยเอาแขนหนุนหัว "เธอกล้าพูดว่าตัวเองไม่ใช่นีทเหรอ"

'ก๊อก ก๊อก'

ก่อนที่เขาจะพบตำแหน่งสบาย เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน เฟลิกซ์เหลือบมองสร้อยข้อมือของเขา “มาตรงเวลาพอดี”

เขาเดินไปที่ประตูแล้วเปิดมันออกช้า ๆ ด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน ทว่ารอยยิ้มของเขาก็แข็งทื่อทันทีหลังจากเปิดประตูออกกว้าง

เขาจ้องไปที่ลูกพี่ลูกน้องหญิง 10 คน แต่ละคนสวมชุดที่แตกต่างกันซึ่งเน้นย้ำถึงคุณสมบัติที่ดีที่สุดของเธอ บางคนสวมกระโปรงสั้นกับถุงน่องสีดำ ในขณะที่บางคนสวมกางเกงยีนส์รัดรูปสีน้ำเงินกับเสื้อยืด

สิ่งเดียวที่ยังคงเหมือนเดิมคือความงามของพวกเธอ เช่นเดียวกับเฟลิกซ์ พวกเธอสืบทอดใบหน้าที่ดีมาจากพ่อแม่

เขาหลับตาแล้วขยี้ตาอีกที เขาเพิ่งจำได้ว่าซาร่าปากสว่างที่สุดในครอบครัว บุคลิกซุบซิบของเธอนั้นไม่เหมือนใครอย่างแท้จริง

เขารู้ว่าเขาทำผิดพลาดครั้งใหญ่โดยให้เวลาเธอ 2 ชั่วโมง เพราะมันเพียงพอแล้วสำหรับซาร่าที่จะเผยแพร่ข้อมูลนี้ และด้วยบุคลิกที่ดีของโอลิเวียร์ เธอจะยอมทำตามคำร้องขอของลูกพี่ลูกน้องและนำพวกเธอมาหาเขา

เขามองไปทางโอลิเวียร์ที่ไม่กล้าสบตาเขาด้านหลังซาร่า

“ก่อนอื่น ฉันจะตั้งกฎพื้นฐาน เพื่อที่เราจะได้ไม่มีปัญหาภายหลัง” เฟลิกซ์ตัดสินใจเก็บเรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เขาไม่ได้ปัญญาอ่อนที่จะทำให้ใบหน้าคาดหวังของสาว ๆ เหล่านั้นผิดหวัง มีเพียงพระเจ้าที่รู้ว่าพวกเธอจะปฏิบัติต่อเขาอย่างไร

เขายกนิ้วขึ้นมา 3 นิ้วด้วยสีหน้าเฉยเมย “กฎข้อแรกคือ นี่เป็นครั้งเดียว อย่าคาดหวังว่าฉันจะพาเธอไป UVR ทุกวัน ฉันไม่มีเวลาหรือพลังงานขนาดนั้น” เขาเตือน “ข้อ 2 เมื่อเราเข้าไป จงติดตามฉันทุกฝีก้าว เพราะเธอสามารถถูกลักพาตัวข้างในและถูกทารุณกรรมใน 2 ชั่วโมงนั้นจนกว่าเธอจะถูกขับออกจาก UVR”

เขาหันหลังกลับและเดินเข้าไปในห้อง ขณะที่พูดกฎข้อสุดท้ายด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน “สุดท้าย โปรดอย่าชี้และเพ่งมองในทุกสิ่งที่เห็น เราไม่ต้องการถูกติดป้ายว่าเป็นคนบ้านนอก”

“เข้าใจ๊?”

สาว ๆ พยักหน้าเหมือนไก่จิก แม้ว่าเขาจะขอให้พวกเธอเปลือยกายเพื่อเปิดใช้งานฟีเจอร์ปาร์ตี้ พวกเธอก็ไม่ลังเลเลย

ณ จุดนี้ สิ่งเดียวที่อยู่ในสายตาพวกเธอคือสร้อยข้อมือ AP ของเฟลิกซ์

เฟลิกซ์ขมวดคิ้วกับท่าทางของพวกเธอ เนื่องจากเขารู้ว่าวันนี้จะไม่ใช่ประสบการณ์ที่น่าพอใจใน UVR แน่ ๆ 'โอเคเราจะสวมสุดปลอมตัว แม้ว่าจะน่าอับอายก็ไม่มีใครรู้ว่าเป็นเรา'

“เข้ามา และปิดประตูด้วย”

ลูกพี่ลูกน้องสาวร่าเริงและกระตือรือร้นมาก พวกเธอรีบเข้าไปพร้อมยกมือขึ้นสูงเหนือหัวส่งเสียงเชียร์ออกมาดัง ๆ แต่เขาไม่ได้เตือนพวกเธอเพราะห้องเก็บเสียง

คนสุดท้ายที่เข้ามาคือโอลิเวียร์ เธอซ่อนอยู่ข้างหลังซาร่าราวกับเงา เธอต้องการหลีกเลี่ยงเฟลิกซ์อย่างแท้จริง เพราะเธอทำให้เรื่องราวใหญ่โตเมื่อเขาแค่อยากพาเธอออกไปพักผ่อน

'ฉันหวังว่าเขาจะไม่ลงโทษฉันเพราะเรื่องนี้'

ด้วยความกังวล เธอมองดูเฟลิกซ์ที่กำลังหลับตานวดขมับ ขณะที่สมองของเขาถูกโจมตีโดยเสียงพูดคุยที่ดังไม่รู้จบของสาว ๆ

------------------------