บทที่ 31 เข้าสู่ UVR

เฟลิกซ์มุ่งหน้าไปที่ห้องโดยไม่สนใจสายตาที่เกรงขามและอิจฉาของญาติ ๆ

เขาใช้ลิฟต์ตัวแรกเพียงคนเดียว ในขณะที่ลิฟต์อีก 2 ตัวถูกใช้โดยคนที่เหลือ

เขาคลิกไปที่ชั้น 20 และยืนเงียบ ๆ

30 วินาทีต่อมา ลิฟต์หยุดและเฟลิกซ์ก็ก้าวออกมา เขามุ่งหน้าไปยังห้องของเขาซึ่งอยู่สุดทางเดิน

เขาเปิดมันโดยใช้คีย์การ์ดและเข้าไป

'ในที่สุด แผนการของฉันก็เริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง การได้รับสร้อยข้อมือ AP ในช่วงต้นนี่คือสวรรค์ ฉันไม่จำเป็นต้องใช้เลือดสัตว์ร้ายของครอบครัวอีกต่อไป หรือแม้แต่พึ่งพาทรัพยากรของพวกเขา ฉันสามารถรับทุกสิ่งที่ต้องการจาก UVR ได้'

เขามองสร้อยข้อมือด้วยความร่าเริงและไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว เขาเริ่มส่งกลิ่นเพราะไม่ได้อาบน้ำมา 2 วันแล้ว

…

10 นาทีต่อมา

"เอาล่ะ"

เฟลิกซ์ยกข้อมือที่สวมสร้อยข้อมือขึ้นวางทาบดวงตา ก่อนจะเรียก "ราชินี AI"

จู่ๆ เขาก็หลับตาลงและนอนอยู่บนเตียงอย่างไม่ขยับเขยื้อน 10 วินาทีต่อมา เขาก็ได้ยินเสียงในหัว

"ยินดีต้อนรับคุณเฟลิกซ์สู่ UVR สร้อยข้อมือ AP ของคุณได้เชื่อมโยงเข้ากับจิตสำนึกของคุณแล้ว จากนี้ไป มีเพียงคุณเท่านั้นที่สามารถใช้คุณสมบัติของอุปกรณ์ชิ้นนี้ได้ คุณต้องการให้ฉันอธิบายรายละเอียดหรือไม่"

“ไม่จำเป็น ผมต้องการให้คุณเทเลพอร์ตผมไปที่เมืองหลวงของอเล็กซานเดอร์” เฟลิกซ์ตอบด้วยความคุ้นเคย

“การดำเนินการนี้จะทำให้คุณเสีย 1,000 Supremacy Coin ในสภาวะปกติ แต่เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกของคุณ เราจึงให้บริการฟรี ครั้งต่อไปคุณจะต้องจ่ายค่าตั๋ว” ราชินี AI กล่าว

“รับทราบ เทเลพอร์ตผมเดี๋ยวนี้”

"คุณจะถูกส่งไปยัง ‘เมืองหลวงอเล็กซานเดอร์ อันดร็อกซา’ ใน 3 วินาที ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ"

3 วินาทีต่อมา เฟลิกซ์เริ่มสลายตัว ร่างกายของเขาค่อย ๆ กลายเป็นอนุภาคแสง จนกระทั่งไม่มีอะไรหลงเหลือ

ความเงียบกลืนกินห้องสีขาวหลังจากการจากไปของเขา

....

ในเมืองขนาดมหึมาที่แผ่ขยายไปสู่ความไม่มีที่สิ้นสุด ไร้พรมแดนกั้น ไม่อาจมองเห็นจุดจบได้ด้วยตามนุษย์ธรรมดา

ณ ใจกลางเมืองนี้ อาคารที่ใหญ่กว่าอาคารที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ บนโลกตั้งตระหง่านอย่างภาคภูมิใจด้วยการออกแบบทรงกลมอันเป็นเอกลักษณ์

ที่จุดสูงสุดของอาคาร ป้ายขนาดใหญ่ถูกตั้งไว้อย่างเย่อหยิ่งเหนืออื่นใด บริษัท SGA Teleportation

ที่ชั้นล่างของอาคาร วงกลมหลายวงเรืองแสงอย่างต่อเนื่อง มีคนใหม่ ๆ โผล่ออกมาจากวงกลมและจากไปอย่างรวดเร็ว

ร่างกายของเฟลิกซ์เริ่มประกอบใหม่ภายในวงกลมสีขาว หนึ่งวินาทีต่อมา ร่างกายของเขาก็กลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง

ขณะที่กระบวนการสิ้นสุดลง เฟลิกซ์ลืมตาและรีบออกจากวงกลมสีขาว

หลังจากทำเช่นนั้นเขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ไม่ใช่ครั้งนี้เจ้าพวกทุนนิยม แกหลอกฉันได้ในชาติที่แล้วเพราะฉันไม่รู้ว่าการเทเลพอร์ตเป็นยังไง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่'

'พ่อคนนี้โดนรังสี UVR อาบมาหลายครั้งแล้ว แต่ตอนนี้ ด้วยความทรงจำของฉัน จะไม่มีใครมารังแกความไร้เดียงสาของฉันได้อีก'

เขายิ้มเมื่อออกจากทางเข้าบริษัท

"บ้าจริงฉันช้าไปหนึ่งวิและถูกหัก 200 SC จากบัญชีเครดิต" มนุษย์ผิวฟ้ากล่าวขณะร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด

“พี่ชาย ไม่เป็นไร ฉันได้ยินจากลูกพี่ลูกน้องว่าเขาเห็นเด็กอยู่ในวงเทเลพอร์ตนานกว่า 30 วินาที จ้องมองด้วยความตกตะลึง เด็กที่น่าสงสารนี้จบลงด้วยหนี้ 6,000 SC” มนุษย์ที่มีหางจระเข้ยาวตอบด้วยความเห็นใจ

คนอื่น ๆ ที่กำลังฟังพวกเขาถอนหายใจด้วยความสงสารต่อชะตากรรมของผู้มาใหม่เหล่านั้น ซึ่งถูกโกงเงินเนื่องจากขาดข้อมูล

บริษัทเทเลพอร์ตใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้ และทำกฎว่าในแต่ละวินาทีที่บุคคลอยู่ในอุปกรณ์เทเลพอร์ต จะถูกหัก 200 SC

เนื่องจากผู้คนถูกเทเลพอร์ตทุกวินาทีอย่างต่อเนื่อง และเมื่อมีคนยืนอยู่ในวงกลมเป็นเวลานาน พวกเขาก็จะปิดกั้นเส้นทางเทเลพอร์ตของคนอื่น ๆ ซึ่งจะทำให้บริษัทไม่สามารถทำกำไรได้

นี่เป็นเหตุผลและข้ออ้างอย่างเป็นทางการที่บริษัทใช้ อย่างไรก็ตาม ทุกคนรู้ว่าเหตุผลของพวกเขาเป็นเรื่องไร้สาระ

ท้ายที่สุดพวกเขาอยู่ใน Virtual Reality ที่น่าทึ่ง ผู้คนสามารถเทเลพอร์ตได้อย่างแท้จริงในทุกจุดที่ว่าง

นรก ผู้คนสามารถเคลื่อนย้ายมวลสารจากเก้าอี้ส้วมได้ แต่ SGA จะอนุญาตหรือไม่

ไม่อย่างแน่นอน

ทำไมพวกเขาจะเสียโอกาสทำเงินฟรีจากสามัญชน โดยไม่เสียเหงื่อหรือความพยายาม?

พวกเขาวาดวงกลม 2-3 วงบนพื้น และตั้งชื่อพวกมันว่าอุปกรณ์เทเลพอร์ต และใครก็ตามที่ต้องการใช้พวกมันจะต้องจ่ายค่าตั๋วเพื่อไปยังจุดหมายปลายทาง

ยิ่งปลายทางไกล ราคาตั๋วก็ยิ่งแพง

นี่เป็นหนึ่งในปัจจัยหลักว่าทำไมแม้ว่า UVR จะถูกสร้างให้เป็นพื้นที่เปิดสำหรับทุกคนที่เดินทางได้อย่างอิสระโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง แต่กลับกลายเป็นจักรวาลที่มีอาณาเขตต่าง ๆ และเมื่อไปที่ไหนก็ต้องจ่ายเงิน

แผนการหลอกลวงที่เปลี่ยนบางสิ่งบางอย่างที่ฟรีให้เป็นเหมืองทองคำ ได้รับการแนะนำโดยเผ่าพันธุ์มนุษย์ทันทีที่พวกเขาเข้าร่วม SGA ดังนั้นนี่จึงทำให้พวกเขาได้รับตำแหน่งที่ดีภายในพันธมิตร

….

เฟลิกซ์กำลังเดินไปรอบ ๆ เมืองโดยไม่มีจุดหมาย โดยสังเกตมนุษย์ประเภทต่าง ๆ ที่ผ่านไปผ่านมา

บางคนมีผิวสีต่างกัน เช่น สีเขียว สีม่วง และแม้กระทั่งสีชมพู ในขณะที่บางคนมีอวัยวะส่วนเกิน ตั้งแต่ตาพิเศษอยู่ตรงกลางหน้าผากถึงขั้นมีหกแขน

การกลายพันธุ์เหล่านี้เป็นผลพลอยได้ในระหว่างกระบวนการปลุกหรือทดแทน หรือปรากฏตัวขึ้นในช่วงแรกเกิดเนื่องจากมีสายเลือดของบรรพบุรุษอาณาจักรต้นกำเนิด

แต่ถึงกระนั้นคนส่วนใหญ่ก็ไม่มีการกลายพันธุ์เหมือนเฟลิกซ์ เงื่อนไขนี้มีความหมายเพียง 2 อย่างเท่านั้น ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นสามัญชนที่ยังไม่ตื่น หรือเป็นบลัดไลน์ที่ไม่มีการกลายพันธุ์ระหว่างกระบวนการปลุก

หลังจากเดินทางรอบเมืองเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดเฟลิกซ์ก็สงบความคิดถึงได้ เนื่องจากเขาไม่ได้มาเยี่ยมเยียนเมืองนี้เป็นเวลานาน

'ได้เวลาเริ่มดำเนินการตามแผน'

เขาเปลี่ยนทิศทางและก้าวไปข้างหน้าด้วยความคุ้นเคย

อันดับแรก เขาต้องมุ่งหน้าไปที่ธนาคารเพื่อขอสินเชื่อสำหรับผู้มาใหม่ จากนั้นใช้มันเดิมพันในเกมที่เขายังจำได้จากชาติที่แล้ว

มันมีไม่มากนัก เนื่องจากเขาจำช่วงเวลานี้ไม่ได้มากนัก เพราะในขณะนั้นเขายังไม่ได้รับสร้อยข้อมือ AP

เขาเคยดูเกมเก่า ๆ ที่ถูกสตรีมอย่างอิสระทางทีวีและอินเทอร์เน็ตเหมือนชาวบ้านในช่วงเวลานี้

…

15 นาทีต่อมา

เขาไปถึงอาคารสูงตระหง่านอีกแห่งหนึ่งซึ่งมีขนาดครึ่งหนึ่งของบริษัท SGA Teleportation

แต่ความแตกต่างระหว่างพวกเขาก็คือโครงสร้างนี้มีรูปร่างเหมือนลูกบาศก์ และส่องแสงสีเงิน

ตรงกลางอาคารมีป้ายบอกว่าธนาคาร SGA แขวนไว้ โดยมีแสงสีเงินส่องประกายเช่นกัน

เฟลิกซ์เข้าคิวเหมือนคนอื่น ๆ ที่หน้าทางเข้า และรอคอยให้ถึงคิวของเขาอย่างอดทน

....

30 นาทีต่อมา

เขาเข้าไปในอาคารและตรงไปที่พนักงานต้อนรับ

"สวัสดีครับ ผมต้องการเปิดบัญชีธนาคารและรับเงินกู้ครั้งแรกโดยชอบ" เขาพูดอย่างสุภาพ

หญิงสาวสวยที่มีเขาเล็ก ๆ น่ารัก ๆ สองข้างที่หน้าผากตอบด้วยรอยยิ้ม

"สวัสดีค่ะ คุณช่วยระบุ UVR ID ของคุณได้ไหมคะ ฉันต้องการข้อมูลส่วนตัวของคุณเพื่อกรอกรายละเอียดบัญชีธนาคารของคุณ"

"ด้วยความยินดีครับ"

เฟลิกซ์ยืดข้อมือของเขาแล้ววางลงบนเครื่องสแกนขนาดเล็กที่อยู่ทางด้านขวา

ครู่ต่อมา

"โอเคค่ะ ฉันได้สิ่งที่ต้องการแล้ว โปรดไปที่ชั้น 2 เพื่อรับรายละเอียดบัญชีธนาคารของคุณ รวมทั้งเงินกู้ของคุณ ขอให้มีความสุขมาก ๆ ในวันนี้นะคะ"

พนักงานต้อนรับส่งเขาออกไปด้วยรอยยิ้มสุภาพ

เฟลิกซ์ขอบคุณเธอและเดินไปที่ลิฟต์

ทันทีที่เขาไปถึง เขาสังเกตเห็นว่ามีป้ายบอกทาง ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนทิศทางและเดินไปที่บันได

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ก้าวเข้าไปที่ชั้น 2 และไปขอเงินกู้

น่าเศร้าที่เขาต้องรอคิวอีกครั้ง เนื่องจากมีคนรออยู่เช่นกัน

เส้นเลือดที่หน้าผากของเขาเริ่มโผล่ออกมาเพราะความโกรธ แต่เขาก็อดทนและรอคิวโดยไม่บ่น

'พวกนายทุนบ้าบอ'

เขาทำได้แค่สบถในใจ ไม่กล้าดูถูกธนาคารที่มีอำนาจมากที่สุดใน UVR

อย่างไรก็ตามความโกรธของเขาค่อนข้างเข้าใจได้ เนื่องจากมีมากกว่า 60 ชั้นในอาคารนี้ แต่พวกเขาบังคับทุกคนที่ต้องการเปิดบัญชีธนาคารฟรีให้ใช้เฉพาะชั้น 2 และ 3 เท่านั้น ปล่อยชั้นอื่น ๆ ไว้สำหรับผู้ที่ต้องการเร่งกระบวนการโดยใช้เงิน

พวกเขาใช้ทุกวิธีเพื่อสร้างรายได้เหมือนในชีวิตจริง

ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนักแม้ว่าจะเป็น UVR ก็ตาม

เงินเป็นฝ่ายพูดเสมอ

----------------------------------

ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปลงฟรีวันล่ะตอน (ลงทุกวันวันล่ะ 2 ตอน)