บทที่ 31 การเพิ่มทุน

บทที่ 31 การเพิ่มทุน

มัตเตโอไม่ได้มีอคติกับกลุ่มทุนจีน... แต่เขารู้ดีว่าประสบการณ์ของ ‘จาง ลี่จาง’ กับสโมสรปาร์มาในอดีต (โลกเดิม) นั้นห่างไกลจากคำว่าน่าอภิรมย์ สุดท้ายจบไม่สวยทั้งสองฝ่าย

ดังนั้น เขาจึงคัดค้านหัวชนฝาไม่ให้จาง ลี่จาง เข้ามาเทคโอเวอร์ปาร์มา

อเลสซานโดรไม่คิดว่าลูกชายจะต่อต้านรุนแรงขนาดนี้ จึงอดถามไม่ได้

“ทำไมล่ะลูก?”

มัตเตโออธิบาย

“พ่อครับ... ปาร์มากำลังขาขึ้น และนักเตะในทีมล้วนเป็นเด็กนรกแตกที่มีพรสวรรค์ทั้งนั้น ขอเวลาอีกหน่อย เราจะเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมแน่นอน... พ่อยอมขายทีมตอนนี้จริง ๆ เหรอครับ?”

อเลสซานโดรถอนหายใจ

“พ่อเข้าใจที่ลูกพูดนะ... แต่การทำทีมฟุตบอลมันต้องใช้เงินมหาศาล สายป่านเราสู้พวกกลุ่มทุนใหญ่พวกนั้นไม่ได้หรอก”

มัตเตโอคิดในใจ... ‘พ่อไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของจาง ลี่จาง น่ะสิ หมอนั่นไม่ใช่กลุ่มทุนยักษ์ใหญ่อะไรหรอก ก็แค่นักเก็งกำไรดี ๆ นี่เอง’

เขาจึงพูดต่อ

“พ่อครับ พ่อคิดว่าค่าตัวผมกับรอสซีในอนาคตจะมีมูลค่าเท่าไหร่?”

อเลสซานโดรลังเล

“ห้าล้าน? ...สิบล้าน?”

มัตเตโอสวนทันควัน

“ต่อให้แค่ห้าล้าน... สองคนรวมกันก็ปาเข้าไปสิบล้านแล้วใช่ไหมครับ? ถ้าพ่อขายสโมสรตอนนี้ เท่ากับยกวัวนมทองคำสองตัวนี้ให้คนอื่นฟรี ๆ เลยนะ”

อเลสซานโดรส่ายหน้า

“มัตเตโอ... มูลค่าสโมสรมันไม่ได้คิดแบบนั้น นอกจากนักเตะแล้ว ยังมีหนี้สิน ความสามารถในการทำกำไร เพดานค่าเหนื่อย และปัจจัยอื่น ๆ อีกร้อยแปด... แม้เราจะมีนักเตะดี ๆ อยู่บ้าง แต่ถ้าดูสถานะการเงินตอนนี้ ปาร์มาไม่ได้มีมูลค่าสูงขนาดนั้นหรอก”

เมื่อเห็นว่าใช้ไม้นี้ไม่ได้ผล มัตเตโอจึงเปลี่ยนมุก

“งั้นผมถามพ่อคำเดียว... ถ้าพวกนั้นเข้ามาแล้วทำทีมพังไม่เหมือนที่พ่อฝันไว้ล่ะ? ถึงตอนนั้นพ่อจะกลายเป็นคนบาปของปาร์มาเลยนะ!”

อเลสซานโดรอึ้งไป สีหน้าเริ่มเปลี่ยน ก่อนจะเงียบกริบ

มัตเตโอขยับเข้าไปใกล้

“พ่อครับ... ความลำบากของเรามันแค่ชั่วคราว ผมเชื่อว่าเราจะผ่านช่วงเวลาที่ยากที่สุดนี้ไปได้ ถึงตอนนั้นเราจะไม่ใช่แค่บริหารทีมได้ดี แต่เราจะสร้างปาร์มาให้เป็นทีมระดับท็อปได้เลย!”

อเลสซานโดรเงยหน้ามองลูกชาย

มัตเตโอสบตาพ่อเขม็ง

“พ่อครับ ถ้าพ่อยังไม่เปลี่ยนใจ... ผมเหลือทางเลือกเดียวแล้ว”

อเลสซานโดรใจคอไม่ดี

“ลูกจะทำอะไร?”

มัตเตโอลุกขึ้นยืนประกาศกร้าว

“ถ้าพ่อกล้าขายสโมสร... ผมจะแขวนสตั๊ดเดี๋ยวนี้แหละ!”

อเลสซานโดรสะดุ้งโหยง

“แกพูดบ้าอะไรเนี่ย!”

แคลร์ที่อยู่ระแวกนั้นได้ยินเสียงเอะอะ ก็รีบเดินเข้ามา

“อเลสซานโดร! ...คุณจะบีบให้มัตเตโอเลิกเล่นฟุตบอลเหรอ?”

อเลสซานโดรสั่นสะท้านไปทั้งตัว

“เปล่านะ! เป็นไปไม่ได้!”

แคลร์แค่นเสียงฮึดฮัด

“ถ้าคุณกล้าบีบให้มัตเตโอเลิกเล่น... ฉันจะไม่ให้คุณเข้าบ้านอีกเลย!”

อเลสซานโดรรีบฉีกยิ้มประจบเอาใจ

“ไม่ครับ... ไม่ใช่แบบนั้น... ผมแค่กำลังปรึกษาเรื่องขายสโมสรกับมัตเตโอเฉย ๆ!”

มัตเตโอเสริมขึ้นมาทันที

“ผมบอกว่าถ้าพ่อกล้าขายสโมสร ผมจะเลิกเล่น!”

แคลร์ขมวดคิ้ว

“นั่นก็เท่ากับบีบลูกทางอ้อมไม่ใช่หรือไง?”

อเลสซานโดรรีบโบกไม้โบกมือพัลวัน

“ไม่ขายครับ! ไม่ขายแล้ว! ...ผมไม่ขายแล้วครับ!”

เมื่อได้ยินดังนั้น แคลร์ถึงยอมวางมีดปอกผลไม้ในมือลงด้วยความพอใจ

เมื่อตัดสินใจไม่ขาย อเลสซานโดรก็รีบโทรกลับไปหา ‘ซวงลี่เจี้ยน’

“คุณแรนช์ครับ ขอโทษด้วย... เราตัดสินใจที่จะไม่ขายปาร์มาแล้วครับ”

เดวิด แรนช์ ประหลาดใจเล็กน้อย

“ทำไมล่ะครับ? หรือคุณคิดว่าราคาที่เราเสนอยังไม่ดีพอ?”

อเลสซานโดรรีบตอบ

“เปล่าครับ... คือพวกเราตัดสินใจแล้วว่าจะบริหารสโมสรนี้ด้วยตัวเอง ขอโทษจริง ๆ ครับ หวังว่าพวกคุณคงยังไม่ได้ออกเดินทางมานะ”

เดวิด แรนช์ ยังไม่ยอมแพ้

“ผมยินดีเพิ่มให้อีกหนึ่งล้านยูโรนะครับ”

อเลสซานโดรปฏิเสธทันที

“ขอโทษครับคุณแรนช์ มันไม่ใช่เรื่องเงิน... ครอบครัวผมเกลี้ยกล่อมจนผมตาสว่าง เราตัดสินใจจะร่วมหัวจมท้ายไปกับสโมสร ต่อให้ในอนาคตเราไปไม่รอด เราก็จะไม่เสียใจ... ต้องขออภัยจริง ๆ ที่ทำให้เสียเวลาครับ”

เดวิด แรนช์ ถอนหายใจ

“ก็ได้ครับ... ผมหวังว่าคุณจะเปลี่ยนใจในอนาคตนะ”

เขารู้ดีว่าการฝืนซื้อทีมในขณะที่เจ้าของไม่เต็มใจขาย ย่อมมีราคาที่ต้องจ่ายแพงมหาศาล เขาจึงจำต้องยอมถอยไปก่อน

ทว่า... หลังจากปฏิเสธเดวิด แรนช์ ไปแล้ว อเลสซานโดรก็ต้องกลับมาเผชิญความจริงอันโหดร้าย

จะไปหาเงินมาจากไหน?

30 มิถุนายน คือเส้นตายชำระหนี้ ถ้าไม่มีเงินจริง ๆ เขาคงต้องไปเจรจาขอผ่อนผันกับธนาคาร

มัตเตโอสังเกตเห็นสีหน้ากลัดกลุ้มของพ่อ

“พ่อครับ กังวลเรื่องเงินทุนเหรอ?”

อเลสซานโดรพยักหน้า

“ตอนนี้เราขาดเงินอีกเป็นล้าน... ถึงจะขอผ่อนผันได้ แต่มันจะไปเพิ่มภาระให้ปีหน้าหนักขึ้นอีก”

มัตเตโอคิดแผนไว้แล้ว

“พ่อครับ เราก็ใช้วิธี ‘เพิ่มทุน’  สิครับ! ถ้าพ่อกล่อมให้ผู้ถือหุ้นทุกคนยอมเพิ่มทุนได้ เราก็จะมีเงินไม่ใช่เหรอ?”

อเลสซานโดรยิ้มขมขื่น

“เราเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่นะลูก... ถ้าเพิ่มทุน เรานี่แหละต้องควักเนื้อเยอะสุด...”

มัตเตโอสวนกลับ

“บ้านเรายังมี ‘เงินเย็น’ อยู่อีกสองล้านยูโรไม่ใช่เหรอครับ?”

หัวใจอเลสซานโดรหล่นวูบ... ไอ้ลูกเวรนี่กะจะล้างผลาญเงินโลงศพพ่อเลยรึไง!

เขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองแคลร์ ภาวนาให้เธอไม่ได้ยินประโยคเมื่อกี้

แต่อนิจจา... หูภรรยาเขายิ่งกว่าเรดาร์

ทว่าฉากบ้านแตกที่เขากลัวกลับไม่เกิดขึ้น... แคลร์กลับยิ้มหวานหยดย้อยแล้วพูดว่า

“ฉันว่ามัตเตโอพูดมีเหตุผลนะ... งั้นเราเพิ่มทุนอีกสักหนึ่งล้านดีไหมคะ?”

อเลสซานโดรแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เขาถามเสียงสั่น

“แคลร์... คุณเอาจริงเหรอ?”

แคลร์พยักหน้า

“เอาจริงสิคะ!”

อเลสซานโดรอดถามไม่ได้

“นั่นเงินตั้งหนึ่งล้านยูโรนะ! ...ทำไมคุณดูไม่ลังเลเลยล่ะ?”

รอยยิ้มกรุ้มกริ่มปรากฏบนใบหน้าแคลร์

“เรื่องนี้คุณต้องถามลูกชายตัวดีของคุณดูสิ!”

อเลสซานโดรหันขวับไปมองลูกชายทั้งสอง... สายตาหยุดอยู่ที่มัตเตโอ

อืม... เจ้าคนรองหน้าตายังดูโง่งมอยู่ ตัดทิ้งไปได้เลย ต้องเป็นเจ้าคนโตแน่ ๆ

มัตเตโอจึงจำต้องเฉลย

“ช่วงนี้แม่ฟันกำไรในตลาดหุ้นมาอื้อซ่าเลยครับ... อารมณ์เลยดีเป็นพิเศษ...”

อเลสซานโดรตาลุกวาว

“ฟันกำไร?”

แคลร์ยืดอกอย่างภาคภูมิใจ

“ก็ไม่เท่าไหร่หรอกย่ะ! ...ตอนนั้นมัตเตโอบอกให้ฉันซื้อหุ้น ‘แอปเปิล’ กับ ‘อเมซอน’ ทิ้งไว้ ฉันก็ดันบ้าจี้เชื่อลูก แล้วก็ทิ้งไว้ยาวไม่เคยไปแตะ... พอมาดูตอนนี้...”

อเลสซานโดรรีบซักไซ้

“ได้มาเท่าไหร่?”

แคลร์เชิดหน้า

“กำไรเหนาะ ๆ ล้านครึ่ง!”

อเลสซานโดรดีใจจนเนื้อเต้น

“งั้นรีบขายเลย! เอาออกมาใช้เลย!”

แคลร์โบกมือห้าม

“ลูกชายบอกว่านี่แค่น้ำจิ้ม... เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น!”

อเลสซานโดรอึ้ง

“แต่... เดี๋ยวหุ้นมันตกกลับมานะ...”

แคลร์ค้อนขวับ

“ตาแก่อย่างคุณจะไปรู้อะไร? ...เชื่อลูกชายฉันไม่มีวันผิด!”

อเลสซานโดรยังลังเล

“แต่ว่า...”

แคลร์ตวัดสายตาพิฆาต

“ตกลงคุณจะเอาเงินล้านไหม? ...ถ้าจะเอาก็หุบปากซะ!”

อเลสซานโดรหดคอทันที

“เอาครับจ้ะ!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═