เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 492 - ว่างเปล่า!

นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 492 - ว่างเปล่า!

นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 492 - ว่างเปล่า!


“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!”

เดวิดเงยหน้าขึ้นฟ้าและระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าครั้ง ก่อนจะส่งสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ออกไปทั่วทิศทาง แล้วก็ขมวดเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัยเล็กน้อย

“หือ? พลังโจมตีมากมายมหาศาลแบบนี้ ยังมีพวกไม่กลัวตายบุกเข้ามาดูอีกอย่างนั้นหรือ คิดว่ามีสมบัติถือกำเนิดขึ้นหรือยังไง?” เขาพึมพำพร้อมกับส่ายหน้าออกมาเบา ๆ เดวิดเพียงต้องการสำรวจพื้นที่รอบ ๆ ว่าตรงไหนเหมาะสมให้ใช้เป็นที่เก็บตัวเพื่อยกระดับไปเป็นผู้ก่อปฐพีบ้าง นึกไม่ถึงว่าจะพบกับกลุ่มคนจำนวนเกือบ 20 คนมุ่งหน้าตรงเข้ามาทางนี้ แถมระยะห่างเหลือไม่ถึง 1 กิโลเมตรแล้วด้วย

“แต่ก็ดี! จะได้ลองทดสอบดูเสียหน่อยว่าร่างมังกรแข็งแกร่งแค่ไหนกัน” ด้วยดวงตาที่เป็นประกาย เกล็ดมังกรเริ่มปรากฏตามผิวหนัง ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทที่คาดด้วยแถบสีเหลืองเข้มอีกครั้ง ปีกสีแดงขนาดใหญ่พุ่งทะลวงออกมาจากกลางหลัง มือทั้ง 2 ข้างกลายเป็นอุ้งมือที่มีกงเล็บแหลมคม เขาสั้น ๆ 2 ข้างโผล่ออกมาจากหน้าผาก แต่ร่างกายส่วนใหญ่ยังคงสภาพเป็นร่างมนุษย์อยู่

เขาและกงเล็บที่เพิ่มขึ้นมาจากเดิม เป็นสิ่งที่ยืนยันว่าการใช้ทักษะกลั่นร่างมังกรกระตุ้นแผนที่พันธุกรรมนั้นได้ผล แต่เมื่อวัดจากการที่เดวิดยังไม่เปลี่ยนรูปร่างไปเป็นมังกรอย่างสมบูรณ์แบบ มันหมายถึงจุดเชื่อมโยงยังทำงานไม่ครบทุกจุด แต่นั่นก็เป็นแค่เรื่องของเวลาที่ต้องใช้ฝึกฝนเพิ่มเติมเท่านั้น

ตูม!

เดวิดสะกิดเท้าลงพื้นส่งตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า ปีกสีแดงทั้ง 2 ข้างกระพือส่งตัวเขาพุ่งตรงไปยังกลุ่มคนที่กำลังมุ่งหน้าเข้ามาราวกับสายฟ้าแลบ

วูซซ!!!

ภายในพริบตา เดวิดก็มาปรากฏตัวต่อหน้ากลุ่มผู้ฝึกฝน 16 คนราวกับเป็นภูตผี

ควับ! ฉั๊วะ!!

ไม่มีการเอ่ยวาจาไร้สาระใด ๆ ทั้งสิ้น กงเล็บของเขาตวัดออกไปตัดหัวของชายหนุ่มที่ดูลักษณะว่าเป็นหัวหน้ากลุ่มจนลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า การเคลื่อนไหวจู่โจมในครั้งนี้รวดเร็วจนสมาชิกคนอื่น ๆ ยังไม่ได้หันมามองเสียด้วยซ้ำไป

ฉั๊วะ!! ฉั๊วะ!! ฉั๊วะ!! ฉั๊วะ!! ฉั๊วะ!! ฉั๊วะ!! ฉั๊วะ!! ฉั๊วะ!! ฉั๊วะ!! ฉั๊วะ!! ฉั๊วะ!!

ศพแรกยังไม่ล้มลง ศีรษะยังไม่ตกถึงพื้น แต่เดวิดก็จัดการบั่นหัวของพวกเขาไปอีก 10 คนรวด ด้วยทักษะท่องสายลมที่ทำให้ร่างกายเบาจนถึงขีดสุด มันทำให้เขาเคลื่อนไหวด้วยความเร็วที่เหนือกว่าตอนอยู่ในร่างมนุษย์หมาป่าเสียอีก ทั้ง ๆ ที่ร่างมังกรในตอนนี้เพิ่งกระตุ้นได้เพียงแค่ 2 ยีน ศักยภาพของมันสูงล้ำสมกับคำร่ำลือจริง ๆ

“ก-เกิดอะไรขึ้น!?” ตอนที่เสียงตะโกนดังออกมาอย่างตื่นตระหนก แต่นั่นมันก็สายเกินไปแล้ว คนทั้ง 5 กลายเป็นศพหัวขาดไปภายในไม่ถึง 1 วินาทีหลังจากนั้น

ตุบ! ตุบ! ตุบ! ตุบ! ตุบ!

เสียงศีรษะของเหล่าผู้กล้าที่ต้องการจะทดสอบโชคของตนเองทยอยตกลงกระแทกพื้นดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เลือดกระจายนองเต็มพื้นราวกับเป็นงานศิลปะอันโหดร้าย พวกเขาต้องการเสี่ยง โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองจะโชคร้ายมาเจอกับปีศาจผู้ไร้ปราณี และไม่คิดมาก่อนว่ากลุ่มคนที่รวบรวมขึ้นมาได้อย่างยากลำบากจะเสียชีวิตลงไปโดยไม่ได้ขยับตัวต่อสู้ป้องกันเลยแม้แต่นิดเดียว

เดวิดปลดแหวนของพวกเขาออกจากนิ้วอย่างไม่รีบร้อน โยนพวกมันทั้งหมดเข้าไปเก็บเอาไว้ในโลกใบเล็กอย่างไม่แยแสสนใจ เขายืนมองศพไร้หัวที่นอนกองเรียงรายอยู่ตรงหน้าครู่หนึ่ง ก่อนที่จะตัดสินใจปล่อยเอาไว้อย่างนั้น และเลือกบินกลับไปยังศพของหมิงซูและลู่เซิงแทน

ศพหัวขาดด้วยกงเล็บเป็นเรื่องปกติในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรแบบนี้ แต่ศพที่แห้งกรังนั้นต่างไปแล้ว มันอาจจะกระตุ้นความสงสัยของยอดฝีมือที่เข้ามาสืบเสาะค้นหาในภายหลังได้ เดวิดตั้งใจที่จะทำลายหลักฐานให้สิ้นซาก ศพของสมาชิกอีก 5 คนในกลุ่มของลู่เซิงสลายกลายเป็นฝุ่นผงไปด้วยอำนาจทำลายล้างที่เกิดจากการปะทะกันของเขากับหมิงซูไปหมดแล้ว ส่วน 2 ศพนี้! เดวิดสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ก่อนจะพึมพำออกมา

“ลมหายใจมังกร!”

เมื่อเขาอ้าปากขึ้นมาอีกครั้ง ลมหายใจที่ร้อนแรงพุ่งออกมาเป็นสาย อุณหภูมิทั่วบริเวณพุ่งสูงขึ้นอย่างฉับพลัน เสียงอากาศแตกตัวเนื่องจากถูกคลื่นความร้อนเผาผลาญดังลั่นออกมาอย่างต่อเนื่อง ไม่มีเปลวไฟปรากฏออกมาเลยสักนิดเดียว แต่ร่างของหมิงซูและลู่เซิงกลายเป็นเถ้าถ่านภายในพริบตา พื้นดินรอบ ๆ แห้งกรังแตกระแหงกลายเป็นฝุ่นผง หลังจากที่ลมกรรโชกจากอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วพัดผ่าน เถ้าถ่านเหล่านั้นก็กระจายตัวสลายไปอย่างไร้ร่องรอย

แค๊ก! แค๊ก! แค๊ก!

เดวิดส่งเสียงไอออกมาอย่างรุนแรง การพ่นลมที่ร้อนแรงแบบนี้ออกมาไม่ใช่สิ่งที่จะทนทานได้อย่างง่ายดายเลย แถมคลื่นความร้อนที่ทักษะนี้สร้างขึ้นสูงกว่าเพลิงไร้ลักษณ์หลายเท่าตัวนัก ‘ลมหายใจมังกร’ ช่างเป็นลมหายใจที่ทรงพลังและมีอำนาจทำลายล้างสูงอย่างน่าเหลือเชื่อจริง ๆ

ทักษะพิเศษที่ได้รับจากโครงข่ายดีเอ็นเอของร่างมังกรทำให้เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อยในตอนแรก เนื่องจากเดวิดต้องการทักษะพิเศษที่เกี่ยวกับการเสริมความแข็งแกร่งของร่างกายมากกว่า แต่เมื่อได้เห็นประสิทธิภาพของมัน ความไม่พอใจก็มลายหายไปจนสิ้น นี่จะเป็นอีก 1 ไม้ตายที่ทรงคุณค่าอย่างแน่นอน!

เดวิดหลับตาลงเพื่อเปลี่ยนตัวเองให้กลับสู่ร่างมนุษย์ธรรมดาอีกครั้ง ก่อนจะส่งสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ออกไปตรวจสอบทั่วบริเวณอย่างรอบคอบ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ในระยะใกล้พอที่จะเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงนี้ได้อีก เขาก็เลือกทิศทางอย่างสุ่ม ๆ มุ่งหน้าออกไปอย่างรวดเร็ว ใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ช่วยในการหลบหลีกเหล่าผู้ฝึกฝนที่เริ่มมุ่งหน้าสวนทางเข้ามาอย่างต่อเนื่อง และหลังจากเคลื่อนที่อย่างไม่หยุดพักเป็นเวลา 1 ชั่วโมง เดวิดก็คิดว่าตัวเองพบสถานที่สำหรับเก็บตัวครั้งสุดท้ายแล้ว

มันเป็นโพรงถ้ำเล็ก ๆ ที่ถูกปกปิดไปด้วยพุ่มไม้หนา หลังจากที่ตรวจสอบยืนยันแล้วว่าในรัศมี 5 กิโลเมตรไม่มีผู้ฝึกฝนคนอื่นอยู่ เดวิดก็เคลื่อนตัวผ่านพุ่มไม้เข้าไปด้วยความระมัดระวัง สิ่งปกปิดตามธรรมชาตินี้หนาแน่นเป็นอย่างมาก เขาวางใจได้พอสมควรว่าจะไม่มีใครผ่านมาพบเข้าโดยบังเอิญแน่

เดวิดนั่งสมาธิอยู่ในถ้ำเพื่อเป็นการพักผ่อนให้ร่างกายและสมองกลับมาอยู่ในสภาพที่สดชื่นที่สุดเป็นเวลาหลายชั่วโมง ในที่สุดเขาก็ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง และเรียกแหวนเก็บของออกมาจากโลกใบเล็กอย่างไม่รอรี การจะยกระดับความเข้มข้นคลื่นสมองของตัวเองขึ้นไปเป็นผู้ก่อปฐพีในครั้งนี้ เดวิดตั้งใจจะใช้สมุนไพรระดับ 3 และระดับ 4 ที่เก็บมาได้เป็นตัวช่วย ปริมาณของมันน่าจะเพียงพอที่จะทำให้ประสบความสำเร็จก่อนที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้จะปิดตัวลง

ว่างเปล่า! แหวนวงแรกที่เขานำออกมานั้นว่างเปล่า! มันไม่มีสมุนไพรเหลืออยู่เลยแม้แต่อย่างเดียว เดวิดขมวดคิ้วแน่น เขาจำแหวนผิดวงอย่างนั้นหรือ? หลังจากส่ายหน้าเบา ๆ เดวิดก็ดึงแหวนที่ใส่สมุนไพรเอาไว้ออกมาพร้อมกันทั้ง 7 วง

วางเปล่า! วงที่ 2 ก็ยังว่างเปล่า วงที่ 3 และวงที่ 4 ก็เช่นกัน ส่วนวงที่ 5 ซึ่งเป็นวงที่เขาจำได้ว่าใส่สมุนไพรระดับ 3 รวมกันไว้กับสมุนไพรระดับ 2 มันหลงเหลือแค่เพียงสมุนไพรระดับ 2 จำนวนหนึ่งเท่านั้น ส่วนวงที่ 6 และ 7 ยังเต็มไปด้วยสมุนไพรระดับ 1 พวกมันไม่โดนแตะต้องเลยแม้แต่น้อย!

สีหน้าของเดวิดกลายเป็นมืดดำ! เขาหลับตาลงทำสมาธิอีกครั้งทันที มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่! สมองอาจจะยังอ่อนเพลียอ่อนล้าจนทำให้ตาลาย หรือบางทีแหวนมันอาจจะมากเกินไปจนจำที่วางผิดก็ได้!

มองโลกในแง่ดีเข้าไว้! เดวิดท่องคำนี้อยู่ในใจเพื่อสงบสติอารมณ์ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผล เขารู้ว่าสมองของตัวเองแจ่มใส รู้ว่าความจำของตัวเองยอดเยี่ยมแค่ไหน!!!!

“ใคร!!??” เสียงตวาดอันเลื่อนลั่นดังออกมาจนถ้ำโพรงเล็ก ๆ สั่นสะเทือนไปทั่ว

“ใครมันกล้ามากระตุกหนวดเสืออย่างฉันกัน!!” หัวใจของเดวิดนั้นเหมือนกำลังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด!

ไม่เพียงแค่สมุนไพรมูลค่ามหาศาลจะหายไปจนหมดเท่านั้น แต่มันหมายถึงความหวังในการจะยกระดับขึ้นไปเป็นผู้ก่อปฐพีก่อนดินแดนศักดิ์สิทธิ์จะปิดตัวลงหายไปด้วยอย่างสิ้นเชิง ด้วยสมุนไพรระดับ 1 ที่เหลืออยู่ มันไม่มีทางที่เขาจะยกระดับตัวเองได้ แล้วถ้าระดมใช้พวกมันไปเป็นจำนวนมาก ผลค้างเคียงที่ตกค้างอยู่ในร่างกายจะส่งผลเสียที่ร้ายแรงในระยะยาวเสียด้วยซ้ำ

“ใคร!!!! โผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้!!!!!”

จบบทที่ นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 492 - ว่างเปล่า!

คัดลอกลิงก์แล้ว