บทที่ 23 วันล้มละลายของศิษย์สำนักปี้เซียว

บทที่ 23 วันล้มละลายของศิษย์สำนักปี้เซียว

"ท่านผู้อาวุโส... ท่านแน่ใจหรือเจ้าคะว่านี่คือโอสถรวมปราณ?!"

น้ำเสียงของเย่ซีสั่นเครือ

เดิมทีนางเพียงแค่อยากเล่นสนุก จึงลงเดิมพันข้างผู้อาวุโสหกไปหนึ่งหินวิญญาณระดับกลางว่าเขาจะปรุงยาสำเร็จ

แต่เมื่อครู่ พอได้ยินคนพวกนั้นพูดจาให้ร้ายผู้อาวุโสหก นางจึงเกิดอารมณ์ชั่ววูบ เทหมดหน้าตักลงเพิ่มไปอีกสิบหินวิญญาณระดับกลาง

หากเม็ดยาในขวดนี้คือโอสถรวมปราณจริง อ้างอิงตามอัตราต่อรองในตอนนี้ หินวิญญาณสิบเอ็ดก้อนของนางจะกลายเป็น 1,100 ก้อนทันที!

รวยในพริบตา!

เจียงหนิงมองท่าทางของเย่ซีแล้วรู้สึกขบขัน

"จะเป็นหรือไม่ เจ้าลองดมดูก็น่าจะรู้แล้วมิใช่หรือ?"

"จริงด้วย!"

เย่ซีพยักหน้าหงึกหงัก

แทบทุกคนในที่นั้นต่างรอคอยคำตอบนี้

คำตอบที่จะตัดสินชะตาว่าพวกเขาจะล้มละลายหรือกลายเป็นเศรษฐีชั่วข้ามคืน

ท่ามกลางสายตาที่จับจ้อง เย่ซีใช้มือที่สั่นเทาเล็กน้อยเปิดจุกขวดหยก จ่อไปที่ปลายจมูกแล้วสูดดมเบาๆ

มันคือโอสถรวมปราณ!

ทว่า... สำหรับโอสถระดับสองเช่นนี้ นางไม่อาจตัดสินคุณภาพความบริสุทธิ์ของมันได้

เย่ซีกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ผู้อาวุโสหก โปรดรอสักครู่ ข้าจะไปตามผู้ดูแลมาตรวจสอบเจ้าค่ะ"

"อืม"

ในเมื่อไม่มีอะไรทำ เจียงหนิงจึงยืนรออยู่ตรงนั้น

เย่ซีรีบร้อนจากไป

เหล่าศิษย์ในหอธุรการต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก

พวกเขาเริ่มส่งกระแสเสียงคุยกันอย่างลับๆ

"หรือว่าคุณภาพจะแย่เกินไป หรือมีอะไรผิดพลาด?"

"เป็นไปได้ ไม่อย่างนั้นทำไมศิษย์พี่เย่ซีถึงจำแนกโอสถรวมปราณไม่ออก?"

"ถึงขั้นต้องไปตามผู้ดูแลมา คงเป็นสถานการณ์ที่แม้แต่เย่ซียังตัดสินใจไม่ได้"

"ไม่ว่ายังไง ขอแค่ไม่ใช่โอสถรวมปราณก็พอ! ข้าลงเดิมพันไปตั้งสิบหินวิญญาณระดับกลางว่าผู้อาวุโสหกปรุงไม่สำเร็จ!"

ไม่นานนัก

ทุกคนก็เห็นผู้ดูแลสวมชุดคลุมสีดำเดินเข้ามา

ผู้ดูแลโค้งคำนับเจียงหนิงก่อนเป็นอันดับแรก

จากนั้นเขาก็หยิบขวดหยกบนโต๊ะขึ้นมา

หัวใจของเขาก็สั่นไหวเช่นกัน

เนื่องจากคู่บำเพ็ญเพียรของเขาเป็นผู้ดูแลอยู่ที่ยอดโอสถ นางจึงบังคับให้เขาลงเดิมพันห้าสิบหินวิญญาณระดับกลาง โดยพนันว่าผู้อาวุโสหกจะล้มเหลวในการปรุงยา

ไม่ใช่แค่เขา แต่ศิษย์ยอดโอสถและผู้ที่มีความสัมพันธ์อันดีกับยอดโอสถต่างถูกบีบบังคับให้ลงเดิมพันว่าผู้อาวุโสหกไม่มีทางปรุงโอสถรวมปราณได้สำเร็จ

สำหรับยอดโอสถแล้ว แม้จะเอาชนะผู้อาวุโสหกไม่ได้ แต่ขอแค่ได้ระบายความอัดอั้นบ้างก็ยังดีมิใช่หรือ?!

นี่เป็นเรื่องของศักดิ์ศรี!

นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมอัตราต่อรองถึงได้น่ากลัวขนาดนี้!

ขณะที่ผู้ดูแลหยิบขวดหยกขึ้นมาจรดจมูก เขาพร่ำภาวนาในใจว่า "ไม่ใช่" "ไม่ใช่" "ไม่ใช่"... เพราะเย่ซีบอกเพียงแค่ว่า "ให้ผู้ดูแลมาตรวจสอบโอสถ" โดยไม่ได้บอกเขาว่าโอสถในขวดนั้นคือโอสถรวมปราณจริงๆ

"จบกัน... ใช่จริงๆ ด้วย..."

ผู้ดูแลคอตก ไหล่ห่อเหี่ยวลงทันที

เจียงหนิงสะดุ้ง

"อะไรจบกัน?"

"เปล่าขอรับ..." ผู้ดูแลยิ้มอย่างขมขื่น "โอสถรวมปราณในขวดนี้มีคุณภาพระดับสมบูรณ์แบบ ข้าเกรงว่าในวิถีแห่งการปรุงโอสถรวมปราณ คงมีน้อยคนนักที่จะเทียบเคียงผู้อาวุโสได้"

"โชคช่วยน่ะ โชคช่วย..."

เจียงหนิงเลียนแบบพระเอกนิยายบางเรื่อง แสร้งถ่อมตัวลงเล็กน้อย

ทันใดนั้น ก็เกิดเสียงดังเพล้งติดต่อกันระนาว

เสียงอะไรแตก? เสียงหัวใจของคนที่พนันว่าเจียงหนิงจะทำไม่ได้แตกสลายลงนั่นเอง

พวกเขาต่างพากันปิดหน้าปิดตาเดินจากไป เตรียมมุ่งหน้าสู่ยอดเขาที่สูงที่สุดของสำนักปี้เซียว... ยอดเขาเจ้าสำนัก

บ้าเอ๊ย ต้องไปเริ่มเล่นใหม่เสียแล้ว!

ผู้ดูแลถอนหายใจ ไม่อยากยอมรับความจริง

สิบหินวิญญาณระดับกลางอาจไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา แต่มันก็คือหินวิญญาณอยู่ดี!

ให้ตายเถอะ ถ้าเขาเชื่อความคิดตัวเองแล้วแทงสวนไปป่านนี้คงได้เงินเป็นพันก้อนแล้ว!

จบเห่ จบเห่ นังผู้หญิงล้างผลาญ... "เย่ซี ดูแลผู้อาวุโสให้ดี ข้ามีธุระต้องไปทำ"

ผู้ดูแลรีบร้อนจากไปเพื่อขอเลิกกับเมีย

ในการพนันเช่นนี้ ย่อมมีคนร้องไห้และมีคนหัวเราะ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้ที่ชนะต่างกลายเป็นเศรษฐีในชั่วข้ามคืน!

"ข้าว่าแล้ว! ข้าว่าแล้ว! เชื่อใจผู้อาวุโสหกไม่มีผิดหวัง!"

"ข้าขอประกาศว่าผู้อาวุโสหกคือเทพเจ้าแห่งวงการปรุงยา!"

"ไม่มีใครปรุงยาได้ดีไปกว่าผู้อาวุโสหกอีกแล้ว! รวมทั้งผู้อาวุโสหลินเยว่ด้วย!"

ทุกคนส่งกระแสเสียงแบ่งปันความสุขกันอย่างลับๆ

คนที่น่าสังเวชที่สุดคือพวกที่ได้ยินข่าวลือว่าเตาหลอมระเบิด แล้วหลับหูหลับตาแทงว่าผู้อาวุโสหกจะแพ้

รวมถึงพวกที่ตอนแรกแทงว่าผู้อาวุโสหกจะชนะ แต่ภายหลังกลัวเสียเงินจึงเปลี่ยนไปแทงฝั่งตรงข้าม

ทุกคนต่างโกรธแค้นจนแทบคลั่ง

คำสั่ง "ไล่ล่าสังหาร" ถูกส่งผ่านกระแสเสียง

"ใครเป็นคนปล่อยข่าวลือว่าเตาหลอมของผู้อาวุโสหกระเบิด?"

"ไม่ใช่ข้า ข้าฟังมาจากศิษย์น้องจ้าวอีกที"

"ไม่ใช่ข้า ข้าก็ได้ยินมาจากศิษย์พี่ซุนเหมือนกัน!"

ศิษย์ผู้เห็นเหตุการณ์เตาหลอมระเบิดของเจียงหนิงรีบย่องหนีไปอย่างเงียบๆ ตัดสินใจออกไปหา "ประสบการณ์" นอกสำนักสักพัก

"พวกเขา... เป็นอะไรกันไปหมด?"

เจียงหนิงมองดูกลุ่มศิษย์ในหอธุรการ บางคนดีใจจนแทบคลั่ง บางคนเศร้าโศกเหม่อลอย และบางคนเดี๋ยวหัวเราะเดี๋ยวร้องไห้

ผู้บำเพ็ญเพียรเป็นแบบนี้กันทุกคนเลยหรือ?

เขาจำได้ว่านิยายรักเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรสายมารนะ!

ทำไมทุกคนถึงได้ดูเพี้ยนๆ กันขนาดนี้?

เย่ซีซึ่งกวาดเงินรางวัลกว่าพันหินวิญญาณระดับกลาง ความเลื่อมใสที่นางมีต่อเจียงหนิงพุ่งทะลุจุดสูงสุด

นางกล่าวด้วยรอยยิ้มหวานหยด "ผู้อาวุโส ข้ามีความลับจะบอกท่านเจ้าค่ะ"

เย่ซีอธิบายเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับวงพนันให้ฟัง

เจียงหนิงงุนงงในตอนแรก จากนั้นก็โกรธจัด

เย่ซีรู้สึกเสียใจทันที

แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องตลกสำหรับผู้อาวุโส แต่ผู้อาวุโสคงจะโกรธมากที่ได้ยินเรื่องนี้!

วินาทีต่อมา นางก็ได้ยินผู้อาวุโสหกกล่าวด้วยความเจ็บใจว่า

"ทำไมไม่มีใครบอกข้าเรื่องช่องทางทำเงินดีๆ แบบนี้บ้าง?!"

"พรืด..."

เย่ซีหลุดขำออกมา

ผู้อาวุโสหกช่างเป็นผู้อาวุโสที่เข้าถึงง่ายที่สุดในสำนักปี้เซียวจริงๆ!

"เอาไว้คราวหน้าเถอะนะเจ้าคะ คราวหน้าแน่นอน"

เย่ซีปลอบใจเจียงหนิง

เจียงหนิงถอนหายใจ

เขาประมาทเกินไป มิน่าเล่าช่วงนี้พวกศิษย์ถึงได้ทำตัวแปลกๆ ที่แท้ก็เป็นเพราะเรื่องนี้นี่เอง

ระบบข่าวกรองของยอดเขาที่หกยังล้าหลังเกินไป!

"ช่างเถอะ ค่อยเป็นค่อยไป แลกโอสถรวมปราณทั้งหนึ่งร้อยเม็ดของข้าเป็นวัตถุดิบสมุนไพรสำหรับปรุงยา แล้วก็ช่วยบอกราคาเตาหลอมยาให้ข้าด้วย"

"ได้เลยเจ้าค่ะ!"

เย่ซียิ้มหวาน

สิบห้านาทีต่อมา

เจียงหนิงเดินออกจากหอธุรการ

โอสถรวมปราณหนึ่งร้อยเม็ดขายได้ 20 หินวิญญาณระดับกลาง แต่ราคารับซื้อคืนอยู่ที่ 17 หินวิญญาณระดับกลาง

เจียงหนิงแลกเปลี่ยนพวกมันเป็นชุดวัตถุดิบสำหรับปรุงโอสถรวมปราณได้ 340 ชุด จากนั้นก็นำโอสถรวมปราณอีกแปดเม็ดที่เหลือออกมาแลกเป็นเตาหลอมยาระดับสอง

เตาหลอมยาระดับสองราคา 200 หินวิญญาณระดับกลาง เย่ซีแอบช่วยออกส่วนต่างที่ขาดให้เจียงหนิงอย่างเงียบๆ

เย่ซีคิดว่าในเมื่อผู้อาวุโสหกช่วยให้นางหาเงินได้มากมายขนาดนี้ การที่นางจะช่วยผู้อาวุโสหกใช้จ่ายสักเล็กน้อยย่อมไม่เป็นไร

เจียงหนิงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

เมื่อรวมกับวัตถุดิบที่มีอยู่เดิมกว่าหกสิบชุด ตอนนี้เขามีวัตถุดิบสะสมรวมกว่า 400 ชุด

หลังจากปรุงพวกมันทั้งหมดเป็นโอสถรวมปราณแล้ว เขาจะไปบอกกล่าวเจ้าสำนัก แล้วพาเจ้าศิษย์ตัวน้อยผู้น่ารักลงเขาไปหา "ประสบการณ์" ในโลกมนุษย์สักหน่อย...

ข่าวเรื่องเจียงหนิงปรุงโอสถรวมปราณระดับสมบูรณ์แบบแพร่สะพัดไปถึงยอดโอสถอย่างรวดเร็ว

เหล่าศิษย์ยอดโอสถต่างใจสลาย

ที่อื่นยังมีคนได้คนเสีย แต่ที่นี่มีแต่คนเสียล้วนๆ...

"เจ้าลงไปเท่าไหร่? ข้าลงไปร้อยหินวิญญาณระดับต่ำ"

"ข้าหนักกว่าเจ้าอีก ข้าดันไปเชื่อคำพูดไร้สาระของผู้อาวุโส กะว่าจะทำกำไร เลยลงไปห้าร้อยหินวิญญาณระดับต่ำ"

"พวกเจ้าไม่มีใครหนักเท่าข้าหรอก ข้าลงไปสิบหินวิญญาณระดับกลาง!"

"ไม่เป็นไรน่า ไม่เป็นไร ข้าได้ยินว่าผู้ดูแลสวี่ลงไปตั้งสองร้อยหินวิญญาณระดับกลางแน่ะ"

ผู้ดูแลสวี่ซึ่งตกเป็นหัวข้อสนทนา กำลังเดินวนไปวนมาอยู่ในห้อง

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร อย่าโกรธ ผู้อาวุโสลงไปตั้งสองพันหินวิญญาณระดับกลาง ไม่โกรธ ไม่โกรธ ยังมีคนเจ็บหนักกว่าข้า"

ณ ลานเรือนของผู้อาวุโส

หลินเยว่กัดฟันกรอดจนแทบแตกละเอียด!

ความแค้นนี้ช่างใหญ่หลวงนัก! เอาสองพันหินวิญญาณระดับกลางของข้าคืนมา!