บทที่ 410 "ภรรยาแห่งชาติ" ปรากฏตัว ชาวเน็ตโอด: หัวใจผมกลายเป็นน้ำแข็ง!
บทที่ 410 "ภรรยาแห่งชาติ" ปรากฏตัว ชาวเน็ตโอด: หัวใจผมกลายเป็นน้ำแข็ง!
เมื่อเขากลับถึงบ้าน หยางมี่และคนอื่นๆ ก็ตื่นกันหมดแล้ว เสียงระเบิดจาก "ฝ่ามือพิชิตมังกรสิบแปดท่า" นั้นดังปานฟ้าผ่า แถมแรงสั่นสะเทือนเบาๆ ของพื้นดินยังทำให้พวกเธอเข้าใจผิดว่าเกิดแผ่นดินไหว
“ที่รัก เกิดอะไรขึ้นข้างนอกคะ?” หยางมี่ถามอย่างงุนงง
“ไม่รู้สิครับ” หลินเฉียงแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ส่วนหลงขุยนั้นแอบขึ้นไปนอนบนห้องนานแล้ว
“อ๋อ” หยางมี่ไม่เซ้าซี้ต่อ ทุกคนจึงกลับไปนอน
เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่ทุกคนกำลังทานมื้อเช้า จู่ๆ หัวข้อร้อนแรงอันดับหนึ่งบนเวยป๋อก็สะดุดตาพวกเขา
“ภูเขาห้าลูกชานเมืองทางตอนเหนือของปักกิ่งราบพนาสูญในคืนเดียว สงสัยเป็นฝีมือขีปนาวุธจากต่างชาติ?”
ใต้หัวข้อข่าวใหญ่มีลิงก์ถ่ายทอดสดพ่วงมาด้วย หยางมี่กดเข้าไปดู พบว่าเป็นบทสัมภาษณ์ของนักข่าวจากสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี
“สวัสดีค่ะทุกท่าน ดิฉัน หวังปิงปิง นักข่าวซีซีทีวี ตอนนี้ดิฉันอยู่ที่เกิดเหตุบริเวณชานเมืองทางตอนเหนือของปักกิ่งค่ะ”
“อย่างที่ทุกท่านเห็นนะคะ ภูเขาด้านหลังดิฉันได้กลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้วด้วยเหตุผลบางประการค่ะ!”
ในภาพปรากฏนักข่าวสาวสวยถือไมโครโฟน พูดจาฉะฉาน หวังปิงปิงสวมชุดสูทสีม่วงอ่อน ผมยาวสีดำสลวย ใบหน้ากลมมนดูจิ้มลิ้มน่ารัก ผิวพรรณขาวเนียน รอยยิ้มของเธอหวานหยดย้อย แฝงไปด้วยความอบอุ่นเหมือนสาวข้างบ้าน
“เมียจ๋า เลิกยิ้มเถอะ หัวใจพี่จะละลายหมดแล้ว!”
“สวยมาก ไม่เสียแรงที่เป็นนักข่าวที่สวยที่สุดของซีซีทีวี!”
“ทำไมผู้หญิงชื่อปิงปิงถึงสวยทุกคนเลยนะ?”
“ปิงปิงหวานมาก! หัวใจผมหลอมละลายแล้ว!”
“ข้างนอกอากาศร้อน แต่หัวใจผมกลับเย็นยะเยือกดุจน้ำแข็ง...” (เพราะหลงรักเธอเข้าแล้ว)
คอมเมนต์ในห้องถ่ายทอดสดเดือดพล่าน ชาวเน็ตต่างพากันเรียกเธอว่า ‘เมีย’ กันยกใหญ่
“นักข่าวคนนี้ดูจะดังมากเลยนะ?” หลิวอี้เฟยเอ่ยอย่างแปลกใจ
“ใช่จ้ะ หวังปิงปิงคนนี้ความสามารถไม่ธรรมดาเลย! เมื่อปีที่แล้วเธอกลายเป็นไวรัลไปทั่วประเทศหลังจากแนะนำงานวิจัยเรื่อง ‘หญ้าแห่งความสุข’!”
“ใครๆ ก็บอกว่ารอยยิ้มของเธอเหมือนรักครั้งแรก บางคนถึงกับตั้งฉายาให้เธอว่า ‘ภรรยาแห่งชาติ’ เลยนะ”
“ตอนนี้เธอคือตัวดึงดูดเรตติ้งของซีซีทีวีเลยล่ะ ข่าวใหญ่ที่ไหนมีเธอ ที่นั่นคนดูถล่มทลาย!”
หยางมี่อธิบายให้ทุกคนฟัง
แม้เธอและหวังปิงปิงจะอยู่คนละวงการ แต่เมื่อเร็วๆ นี้ตอนที่เจียสิงเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ หยางมี่เคยถูกซีซีทีวีสัมภาษณ์ในฐานะนักธุรกิจหญิงรุ่นใหม่ และนักข่าวที่มาสัมภาษณ์เธอก็คือหวังปิงปิงนั่นเอง ทั้งคู่รู้จักกันไม่นานแต่หยางมี่ประทับใจในตัวสาวน้อยคนนี้มาก
ในการถ่ายทอดสด หวังปิงปิงกำลังสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ตำรวจระดับสูงนายหนึ่ง
“ผู้กำกับจางคะ ทางเจ้าหน้าที่พอจะบอกได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับภูเขาด้านหลังนี้?”
ผู้กำกับจางตอบว่า “ตอนนี้มีข่าวลือไปต่างๆ นานา ทั้งเรื่องขีปนาวุธบ้าง การซ้อมรบบ้าง หรือแม้แต่โจรขุดสุสานวางระเบิดพลาด...”
“ตอนนี้ผมยืนยันได้เลยว่า เรื่องเหล่านั้นเหลวไหลทั้งสิ้น! จากการตรวจสอบ สถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกทำลายด้วยระเบิด ขีปนาวุธ หรืออาวุธสมัยใหม่ใดๆ เลย!”
หวังปิงปิงประหลาดใจ “ถ้าไม่ใช่ระเบิด แล้วมันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไงคะ? แผ่นดินไหวก็ไม่มี หรือว่าจะเป็นมนุษย์ต่างดาวบุกโลก?”
เธอแกล้งพูดเล่นเพื่อคลายเครียด แต่ผิดคาด ผู้กำกับจางพยักหน้าอย่างจริงจัง “เป็นไปได้สูงมากครับ!”
พริบตาเดียว ข้อมูลร่องรอยการโจมตีของหลงขุยเมื่อคืนก็ปรากฏในจอ
“ไม่มีกลิ่นดินปืนเลย หลุมนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไงนะ?” หวังปิงปิงเดินไปตรวจดูหลุมขนาดใหญ่
ชาวเน็ตต่างคอมเมนต์ไปต่างๆ นานา: “หรือจะเป็นผู้บำเพ็ญเซียนซัดฝ่ามือใส่?” “ต้องเป็นพวกยอดฝีมือแน่ๆ!”
หลินเฉียงที่ดูอยู่แอบขำกับคอมเมนต์ที่เริ่มออกทะเลไปไกล
ในขณะเดียวกัน หน่วยงานลับอย่าง "สำนักสำรวจเหนือธรรมชาติ" ก็กำลังตรวจสอบอย่างเคร่งเครียด
“ผู้อำนวยการหลี่ครับ ชาวบ้านละแวกนี้บอกว่าเมื่อคืนได้ยินเสียงคำรามเหมือนสัตว์ป่า และมีคนเห็นแสงสีทองพุ่งขึ้นไปบนฟ้าด้วย!” โจวจื้อกั๋ว รองผู้อำนวยการรายงาน
“หืม?” หลี่ชิงอี หัวหน้าหน่วยมังกรเขี้ยวขมวดคิ้ว
“เสียงคำรามของมังกรเหรอ? จะใช่เขาไหมนะ?” ชื่อของ "หลงเอ้อร์" ผุดขึ้นมาในหัวเธอ
แต่เธอส่ายหน้า... มนุษย์คนไหนจะถล่มภูเขาได้ขนาดนี้? เว้นแต่จะเป็นเทพเซียนในนิยายเท่านั้น!
ในวันต่อๆ มา สำนักสำรวจฯ พยายามสืบหาความจริงแต่ก็ไร้วี่แวว จนกระทั่งข่าวเริ่มซาไปตามระเบียบ
และแล้วในวันนี้...
หลินเฉียงที่รอคอยมานาน ก็ได้รับโทรศัพท์จาก หลิวเหว่ยเฉียง แจ้งข่าวว่าภาพยนตร์เรื่อง "ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า" พร้อมเปิดกล้องถ่ายทำแล้ว!