บทที่ 45 - ระดับสี่
บทที่ 45 - ระดับสี่
บทที่ 45 - ระดับสี่
“จิ้งจอกน้อยตัวนี้น่ารักจริงๆ ต่อไปตามพี่สาวไปเถอะนะ” เสียงของหญิงสาวในชุดนางในวังสวยสดงดงามราวกับเสียงน้ำพุไหลริน มีเสน่ห์เฉพาะตัวที่น่าฟังอย่างยิ่ง
นางกอดหูเล่อเอ๋อร์ไว้แน่นไม่ยอมปล่อย!
จากนั้น หญิงสาวชุดนางในวังก็ยื่นมือขวาออกไป รับ กิ่งเทพท้อ ที่ลอยอยู่ตรงหน้ามาถือไว้ในฝ่ามือ
มหาพลังเวทแห่งเทพท้อที่อัดแน่นอยู่ในกิ่งไม้ กลับดูเหมือนไร้น้ำหนักในมือของนาง
“กิ่งไม้นี้พี่สาวขอยืมใช้สักพักนะ จิ้งจอกน้อยคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม?”
หูเล่อเอ๋อร์รู้สึกเหมือนร่างกายถูกกดทับด้วยพลังมหาศาล อย่าว่าแต่จะเอ่ยปากพูดเลย แม้แต่หายใจยังลำบาก
จิตสัมผัสถูกปิดกั้นไว้อย่างสมบูรณ์ภายในทะเลแห่งจิต หูเล่อเอ๋อร์ทำได้เพียงใช้สายตามองดูหญิงสาวชุดนางในวัง
แต่เพียงแค่สายตาสบกัน รัศมีของหญิงสาวก็เหมือนเข็มเหล็ก ทิ่มแทงดวงตาจิ้งจอกจนเจ็บแปลบ!
หูเล่อเอ๋อร์ตัดสินได้ทันที หญิงสาวตรงหน้าคือผู้วิเศษอายุวัฒนะผู้ยิ่งใหญ่!
นางไม่กล้าขัดขืนใดๆ ปล่อยให้หญิงสาวชุดนางในวังลูบไล้ขนของนางตามใจชอบ
ในฐานะผู้สืบทอดสายเลือดจอมปราชญ์ นางรู้ซึ้งดีที่สุดว่าระดับสี่อายุวัฒนะนั้นหมายถึงอะไร
ระดับที่ต่ำกว่าอายุวัฒนะ การต่างชั้นของระดับหมายถึงการบำเพ็ญเพียรที่สูงกว่า แต่ไม่ได้หมายความว่าจะชนะขาดลอยเสมอไป
พลังเวทคุณภาพสูง เทพวิชาอันลึกล้ำ และอาวุธวิเศษที่ทรงพลัง อาจทำให้ผู้ฝึกตนระดับสองสามารถข้ามขั้นไปสังหารผู้ฝึกตนระดับสามที่อ่อนแอกว่าได้
แต่เมื่อถึงระดับผู้วิเศษอายุวัฒนะ ความแข็งแกร่งของผู้ฝึกตนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ หากไม่มีพลังระดับสี่มาต้านทาน ก็ไม่มีทางต่อกรได้เลย
หญิงสาวชุดนางในวังถือ กิ่งเทพท้อ เริ่มรวบรวมพลังเวทภายในนั้น
ภายใต้การควบคุมอย่างประณีตของนาง เงาต้นไม้ยักษ์เทียมฟ้าก็เริ่มหดตัวลงอย่างรวดเร็ว
สมบัติลับอายุวัฒนะ กิ่งเทพท้อ นี้ เดิมทีเป็นของวิเศษระดับสี่ที่บรรจุมหาพลังเวทของ ท่านยายท้อ
การใช้งานปกติ เนื่องจากผู้ใช้ไม่สามารถควบคุมการสูญเสียพลังเวทระดับสี่ได้ มันจะสลายไปเองหลังใช้งาน
แต่หญิงสาวชุดนางในวังผู้นี้ กลับใช้วิธีควบคุมพลังเวทอันเหนือชั้น ค่อยๆ บีบอัดพลังเวทที่ปลดปล่อยออกมาแล้ว ให้กลับคืนสู่สภาพเดิมทีละน้อย
เมื่อเห็น กิ่งเทพท้อ ที่กำลังจะตกเป็นของตน หญิงสาวก็ดีใจเป็นล้นพ้น ราวกับได้ของเล่นชิ้นใหม่ที่ถูกใจ
แต่ในขณะนั้นเอง กิ่งเทพท้อ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน!
มหาพลังเวทจากแดนนอกอันไกลโพ้น ระเบิดออกมาผ่านกิ่งไม้ในมือ!
กิ่งเทพท้อ ดิ้นหลุดจากการควบคุมของหญิงสาวชุดนางในวังทันที!
หูเล่อเอ๋อร์ร้องอุทาน: “ท่านยาย!”
ที่แท้เป็นจอมปราชญ์เผ่าปีศาจระดับสี่ ท่านยายท้อ ที่ลงมือข้ามมิติผ่านสมบัติลับ!
หลังจากหลุดจากการควบคุม กิ่งเทพท้อ ก็ระเบิดออกทันที!
พลังเวทมหาศาลเจาะทะลุห้วงมิติ ทิ้งรูหนอนมิติไว้ ณ จุดนั้น
อีกฟากฝั่งของปากรูหนอน คือภูเขาวิญญาณที่เต็มไปด้วยดอกท้อบานสะพรั่ง บนภูเขานั้นมีต้นท้อยักษ์ที่เหมือนกับเงาต้นท้อเมื่อครู่ไม่ผิดเพี้ยน กำลังยื่นกิ่งก้านผ่านรูหนอนเข้ามา!
เขาเถาหยวน!
ท่านยายท้อ!
กิ่งท้อรวดเร็วปานแส้ พุ่งผ่านรูหนอนมิติ เข้ามัดรัดหญิงสาวชุดนางในวังอย่างรวดเร็ว
หญิงสาวตอบสนองไม่ทัน ถูกกิ่งไม้รัดจนแน่นหนา ร่างกายระเบิดภาพมายาพลังเวทรูปเต่าและงูออกมา ปกป้องร่างกายของนางอย่างแข็งขัน ไม่ให้ได้รับบาดเจ็บ!
จิ้งจอกขาวในมือหญิงสาวก็หลุดมือ ถูกกิ่งท้อม้วนตัวลากกลับเข้าไปในรูหนอนมิติ กลับสู่ เขาเถาหยวน ที่อยู่ห่างไกลออกไปหลายแสนลี้!
“หลี่เจวี๋ยเซียน! ครั้งนี้จับเจ้าได้เสียที!”
“คิดว่าเผ่าปีศาจเราไม่มีน้ำยาหรือไร?”
เสียงเรียกอันแผ่วเบา ดังมาจากอีกฝั่งของรูหนอน!
หญิงสาวชุดนางในวังผู้นี้ ที่แท้คือผู้วิเศษอายุวัฒนะคนใหม่แห่ง วังแสวงมาร ผู้วิเศษเจวี๋ยเซียน หลี่จื่อหาน!
แม้นางจะถูกกิ่งท้อมัดไว้ แต่ก็ไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เอ่ยปากว่า: “ท่านยายดุข้าอีกแล้ว!”
“ข้าก็แค่เห็นดอกท้อบน กิ่งเทพท้อ ของท่านยายสวยแปลกตาดี เลยอยากเอาไปดูเล่นให้ละเอียดหน่อย”
“ถ้าท่านยายไม่ยอม ข้าคืนให้ก็จบกัน ไยต้องทำลายสมบัติลับทิ้งด้วยเล่า?”
“หึ! อย่ามาลิ้นสาลิกากะลาทอง!”
“วันนี้เจ้าจะไม่ได้กลับไปแน่!”
ท่านยายท้อ ปลดปล่อยพลังเวทเต็มกำลังข้ามห้วงมิติ ใช้กิ่งท้อตรึงหลี่จื่อหานไว้กับที่อย่างแน่นหนา!
ในเวลานั้นเอง นอกขอบฟ้าอันไกลโพ้น แสงรุ้งสีเลือดสายหนึ่งก็พาดผ่านท้องฟ้า พุ่งเข้าใส่หลี่จื่อหาน!
แสงรุ้งเผยร่างจริง ปรากฏเป็นลิงยักษ์สีแดงเข้มทั้งตัว!
ลิงยักษ์ถือหอกทองคำแทงเข้าใส่หลี่จื่อหานอย่างโหดเหี้ยม!
หลังจากสะสมพลังมาตลอดระยะทางอันยาวไกล!
ลิงยักษ์แทงหอกออกไปดุจมังกรทะยาน!
พลังอันไร้เทียมทานระเบิดออกจากปลายหอก! เจาะทะลุทุกสิ่งกีดขวางระหว่างลิงยักษ์กับหลี่จื่อหาน!
จอมปราชญ์เผ่าลิงระดับสี่!
ลิงมาร!
เมื่อมหาอสูรตนที่สองปรากฏตัว กับดักที่วางไว้เพื่อหลี่จื่อหานโดยเฉพาะนี้ ก็ทำให้นางเริ่มตึงเครียดขึ้นมาจนได้!
นางหยุดพูดจา สีหน้าเคร่งขรึมเผชิญหน้ากับปลายหอกที่ ลิงมาร แทงเข้ามา!
หลี่จื่อหานที่ถูกกิ่งท้อมัดไว้ไม่สามารถหลบหลีกได้ ทำได้เพียงใช้อาวุธวิเศษป้องกันรับการโจมตีตรงๆ!
และในวินาทีที่ปลายหอกกำลังจะถึงตัว!
ในห้วงมิติกลับมีสิ่งหนึ่งโผล่ออกมาประชันหน้า ฟันเข้าใส่ปลายหอกอย่างจัง!
วัตถุปริศนาปะทะกับปลายหอก เกิดเสียงระเบิดแหลมสูง!
หอกที่ ลิงมาร สะสมพลังมาเนิ่นนาน กลับถูกวัตถุปริศนานั้นกระแทกจนเบี่ยงทิศ เฉียดร่างหลี่จื่อหานไปด้านข้าง!
ส่วนวัตถุปริศนานั้นดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ หลังจากการปะทะ มันก็วาดโค้งกลางอากาศ แล้วฟันฉับเข้าที่กลางหลังของ ลิงมาร!
ได้ยินเพียงเสียงโลหะกระทบกัน วัตถุปริศนาฟันหลัง ลิงมาร จนเกิดบาดแผลขนาดใหญ่!
เลือดสีทองเข้มพุ่งกระฉูดออกจากบาดแผล!
ลิงมาร คำรามลั่น:
“กระบี่ไร้ลักษณ์!”
“สือเซวียน!”
กระบี่ไร้ลักษณ์ อาวุธวิเศษระดับสี่!
สมบัติหนักคู่บ้านคู่เมืองของสำนักระดับสูงสุด สำนักเผิงไหล!
สังหารอันดับหนึ่งแห่ง โลกหยกสวรรค์!
เมื่อ กระบี่ไร้ลักษณ์ ปรากฏขึ้นตรงหน้า ผู้วิเศษซู่สือ สือเซวียน ผู้ครอบครองอาวุธวิเศษชิ้นนี้ก็คงอยู่ไม่ไกล!
“หนี!”
ลิงมาร ประเมินสถานการณ์แล้วว่าสู้ไม่ได้ ตัดสินใจถอยทันที!
มันเหวี่ยงหอกทองคำในมือสุดแรง เพื่อสกัดกั้น กระบี่ไร้ลักษณ์ ที่ไม่รู้จะโผล่มาสังหารจากทิศทางใด
แล้วพุ่งตรงไปยังรูหนอนมิติที่เชื่อมต่อกับ เขาเถาหยวน!
“ติง!”
“เคร้ง!”
หอกทองคำปะทะกับ กระบี่ไร้ลักษณ์ เสียงดังสนั่นหวั่นไหว!
แต่การฟันของ กระบี่ไร้ลักษณ์ นั้นหลบยากยิ่งนัก
ชั่วพริบตา ปราณกระบี่ก็พุ่งพล่านในห้วงมิติ แสงกระบี่แตกตัวเป็นหมื่นแสนสาย ทำให้ ลิงมาร ไม่มีที่ให้หลบ!
กว่าจะพุ่งไปถึงหน้าปากรูหนอน มันก็มีบาดแผลเต็มตัวแล้ว!
เลือดสีทองเข้มสาดกระเซ็นเต็มท้องฟ้า ลิงมาร หนีหัวซุกหัวซุนเข้าไปใน เขาเถาหยวน โดยไม่หันกลับมามอง!
มันและ ท่านยายท้อ คิดว่านี่เป็นโอกาสดีที่จะลอบสังหารหลี่จื่อหาน แต่นึกไม่ถึงว่าจะมีนกขมิ้นอยู่ข้างหลัง ทั้งสองถูกสือเซวียนและกระบี่ของเขาเล่นงานจนอยู่หมัด!
หลังจาก ลิงมาร หนีเข้าสู่รูหนอนสำเร็จ ท่านยายท้อ ก็เริ่มบีบอัดรูหนอน พร้อมกับรีบคลาดกิ่งท้อออกจากตัวหลี่จื่อหาน เพื่อดึงกิ่งไม้กลับ!
แต่คราวนี้กลายเป็นฝ่ายนางที่ถูกรั้งไว้จนหนีไม่ได้เสียแล้ว!
เห็นเพียงหลี่จื่อหานใช้พลังมายาเต่าและงู ดึงกิ่งท้อของนางไว้อย่างสุดแรง ขัดขวางไม่ให้ ท่านยายท้อ หนีกลับเข้าไปในรูหนอน!
[จบแล้ว]