นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 173 - ถูกล้อม

“รีบไปเตรียมกำลังคนให้เร็วที่สุดเลย พวกเรามีเรื่องที่ต้องออกไปทำ คราวนี้น่าจะได้กำไรไม่น้อยเลยทีเดียว” เสียงอันนุ่มนวลสั่งการกับคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง มันไม่ได้ฟังดูเร่งรีบเหมือนกับคำสั่งเลย

“หัวหน้า! ครั้งนี้พวกเราไม่ต้องลงมือได้มั้ย? คะแนนจีโนแค่ 10,000 หรือ 20,000 คะแนน! มันไม่พอยาใส้หรอก แค่จะแจกจ่ายให้พวกเด็ก ๆ ยังไม่พอเลยนะหัวหน้า!” เด็กหนุ่มร่างเตี้ยประท้วงออกมา เขาไม่ได้มีส่วนสูงที่มากนัก แต่ร่างกายนั้นกำยำล่ำสันเป็นอย่างมาก ต้นแขนนั้นเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ มันน่าจะมีขนาดใหญ่พอ ๆ กับต้นขาของเด็กหนุ่มคนอื่น ๆ ได้เลย

ส่วนหัวหน้าที่ยืนอยู่หน้าเขา เป็นเด็กสาวคนหนึ่งเท่านั้น เธอกำลังยืนเอามือไขว้หลัง เงยหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่เงียบ ๆ ท่าทางไม่ต่างกับคุณหนูของตระกูลสูงศักดิ์เลยแม้แต่นิดเดียว

“โอ้!” คิ้วของ ‘เอลวี่’ เลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำโต้แย้ง ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ “ดูเหมือนว่ากระเพาะของพวกนายจะใหญ่ขึ้นกันทุกวันเลยนะ ทำไม? เดี๋ยวนี้เก่งกันจนถึงขนาดเมินคะแนน 20,000 คะแนนที่ได้มาง่าย ๆ แล้วหรือ? ดูเหมือนว่าฉันคงต้องสั่งสอนอะไรสักหน่อยแล้วมั้งเนี่ย?” ระหว่างที่พูด เธอเอียงหัวครุ่นคิดเล็กน้อย ผมสีเงินที่ยาวสลวยของเธอปลิวกระจายออกมา แล้วเธอก็หันหน้ากลับมาจ้องมองชายที่ยืนอยู่ด้านหลัง รอยยิ้มบนใบหน้านั้นดูไม่เหมือนกับการยิ้มเลยแม้แต่นิดเดียว

และเมื่อเห็นรอยยิ้มแบบนี้ปรากฏขึ้น ‘บินิกอส’ ก็ตัวสั่นเล็กน้อยทันที ก่อนที่จะรีบขยับปากเพื่ออธิบายตัวเอง แต่ก่อนที่เสียงจะหลุดออกจากปาก เอลวี่เป็นฝ่ายกล่าวขัดขึ้นมาก่อน

“แต่ที่นายพูดมาก็ไม่ผิด 20,000 คะแนน! ดูเหมือนว่ามันจะน้อยเกินไปสำหรับพวกเราแล้วจริง ๆ วางใจเถอะ ถ้างานครั้งนี้สำเร็จได้ด้วยดี คะแนนจีโนที่พวกเราจะได้ มันไม่ใช่หลักหมื่นอยู่แล้ว แต่มันจะเป็นหลักแสนต่างหาก”

ตัวที่สั่นด้วยความหวาดกลัวของบินิกอสเปลี่ยนเป็นการสั่นด้วยความตื่นเต้นแทนทันที เขารีบผงกหัวรับคำราวกับไก่จิกทันที

“ได้เลยครับหัวหน้า! เดี๋ยวผมจะรีบไปบอกให้เจ้าพวกนั้นเตรียมตัวให้พร้อมเดี๋ยวนี้เลย”

และทันทีที่ออกมาจากห้องนั้นได้ บินิกอสรีบพุ่งเข้าไปหากลุ่มของเด็กนักเรียนที่นั่งรวมกันอยู่ทันที เขาตบหัวของเด็กหนุ่มคนหนึ่งอย่างไม่รุนแรงนัก

นั่นทำให้เขากระเด้งตัวขึ้นมาจากท่านั่งทันที ตอนที่หันหน้ากลับมา ปากของเขาเปิดกว้างอย่างเตรียมพร้อมที่จะตวาดใส่คนที่กล้าตบหัวของเขา และมันก็ต้องหุบลงอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นเจ้าของมือ เปลี่ยนท่าทางเป็นยืนก้มหน้านิ่งรอฟังคำสั่งอย่างเชื่อฟัง

“แกใช้การเชื่อมต่อเครือข่ายภายนอกไปแล้วหรือยัง?”

เด็กหนุ่มคนนั้นรีบพยักหน้าตอบรับอย่างรวดเร็ว และนั่นทำให้เขาถูกฝ่ามือเข้าที่หัวอีกครั้งทันที คราวนี้มันรุนแรงกว่าครั้งแรกไม่น้อย ตัวของเขาเซถลาไปเลยเสียด้วยซ้ำ

“เจ้าคนไร้ประโยชน์เอ้ย!” บินิกอสตวาดออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว ก่อนที่จะเลือกชี้มือไปที่เด็กหนุ่มคนอื่น มันเป็นการชี้ให้เขาตอบคำถามเดียวกันนั้นออกมา

นี่เป็นข้อจำกัดของทางสถาบันที่กำหนดเอาไว้ในการแข่งขันครั้งนี้ นักเรียนแต่ละคนจะสามารถเชื่อมต่อกับเครือข่ายภายนอกได้เพียงคนละครั้งเท่านั้น

...................

อารมณ์ของเดวิดในตอนนี้ไม่ค่อยจะดีนัก ความรู้สึกของเขาเหมือนกับสูญเสีย 34,000 คะแนน มากกว่าได้รับมา 34,000 คะแนนเสียอีก แถมยังต้องตกปากรับคำจะช่วยเจ้าหมอนั่นอีกครั้งหนึ่งด้วย มันไม่ค่อยจะเหมือนกับการปล้นเท่าไรนักเลย

และเขาทำได้แค่เพียงสะบัดหัวของตัวเองอย่างแรง เพื่อขับไล่ความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีนั้นให้ออกไปจากหัวของตัวเองก่อนเท่านั้น แล้วเริ่มเปิดหน้าต่างโฮโลแกรมของตัวเองขึ้นมา ตรวจสอบตำแหน่งของ ‘ผู้บริจาค’ คนต่อไปทันที

นิกซ์ มูนแคท

นี่เป็นรายชื่อที่เขาเลือกขึ้นมาให้เป็นเป้าหมายต่อไป หลังจากระบุตำแหน่งที่ชัดเจนได้แล้ว เดวิดก็ไม่ได้เถลไถลกับเรื่องอื่นอีกเลย เขามุ่งหน้าไปตามทิศทางที่ลูกศรชี้เอาไว้ทันที

ระยะทางในคราวนี้ไกลจากจุดที่เขาอยู่ไม่น้อย ระหว่างการเดินทางเดวิดสังหารสัตว์ร้ายและสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ไปหลายตัว และพยายามสอดส่ายสายตามองหากล่องใส่อุปกรณ์ไฮเทคไปด้วย แต่เขาไม่ได้โชคดีขนาดนั้น เดวิดไม่พบกล่องใส่อุปกรณ์เลยแม้แต่กล่องเดียว ไม่ว่าจะเป็นระดับไหนก็ตาม

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีโชคในการล่าสมบัติ แต่เขาก็พอจะมีโชคในการเป็นโจรอยู่บ้าง เดวิดพบกับผู้บริจาคอยู่หลายกลุ่มเลยทีเดียว แน่นอนว่าเกือบทุกคนจะขัดขืนในตอนแรก เขาต้องเกลี้ยกล่อมด้วยกำลังออกไปบ้างเล็กน้อย สุดท้ายแล้วทุกคนก็เต็มใจที่จะ ‘บริจาค’ คะแนนจีโนให้เขา

และหลังจากนั้นอีกไม่กี่ชั่วโมง ข่าวลือเกี่ยวกับการรับบริจาคของเขาก็แพร่กระจายออกไปจนทั่ว คนที่ถูกเขาเกลี้ยกล่อมด้วยกำลังไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากเดินทางกลับไปพักฟื้นยังพื้นที่ปลอดภัย และเป็นพวกเขานี่เองที่เป็นปล่อยข่าวเรื่องจอมโจรสวมหน้ากาก คนที่ออกปล้นคะแนนจีโน โดยไม่สนใจคะแนนการล่าเลยแม้แต่นิดเดียว

ใช่แล้ว! เดวิดปกปิดใบหน้าของตัวเองด้วยผ้าสีดำก่อนที่จะลงมือ เขาไม่โง่ถึงขนาดที่จะเปิดเผยตัวตนออกไปง่าย ๆ อีกเลย

และในที่สุด เดวิดก็ตัดสินใจที่จะหยุดการเคลื่อนไหวของตัวเองในวันนี้ลง มันเป็นเวลาใกล้ค่ำ ดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าลงไป เขาตรวจสอบคะแนนจีโนทั้งหมดที่มีอยู่ในบัญชี และพบว่ามันกลายเป็น 523,000 คะแนนไปเรียบร้อยแล้ว นี่เป็นเพราะเดวิดทำงานอย่างหนักเลยทีเดียว ในรายชื่อของผู้ที่มีคะแนนจีโนอยู่มากที่สุด 15 คนแรก เขาไปเยี่ยมเยียนมาแล้วถึง 10 คนด้วยกัน แน่นอน! ไม่มีใครมีคะแนนจีโนเหลือติดบัญชีอยู่อีกเลย ยกเว้นเจ้าดราวินคนนั้น

ในคืนนี้ เดวิดเลือกที่จะอาศัยต้นไม้ใหญ่เป็นที่คุ้มหัวสำหรับการพักผ่อน แต่ก่อนหน้านั้น เขาเลือกสังหารสัตว์ร้ายที่ดูว่าจะมีระดับการปนเปื้อนไม่มากนักตัวหนึ่งมาย่างเป็นอาหาร แม้ว่าเนื้อของมันจะค่อนข้างเหนียวและเคี้ยวยากไปบ้าง แต่รสชาติของก็ไม่ได้แย่เกินไปนัก เดวิดยกมือขึ้นปาดน้ำมันที่ไหลออกมาจากมุมปากออกเล็กน้อย เขาเคี้ยวไปพร้อมกับฮัมเพลงไปด้วยเบา ๆ อย่างมีความสุข

และในระหว่างนั้นนั่นเอง หูของเขาก็กระดิกขึ้นมาอย่างกะทันหัน สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ อากัปกิริยาโดยทั่วไปยังคงเหมือนเดิม มือยังส่งเนื้อย่างเข้าปากอย่างต่อเนื่อง เดวิดยังคงกินมื้อเย็นของตัวเองเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

น่องขนาดใหญ่ถูกแทะเนื้อออกไปจนเหลือแต่กระดูก เดวิดโยนมันทิ้งเข้าป่าไปอย่างง่าย ๆ เช็ดมือกับเศษผ้าแถวนั้นจนสะอาด หยิบถุงใส่น้ำที่เขาหยิบติดมือมาจากเหยื่อคนหนึ่งขึ้นมาดื่มน้ำสะอาดที่บรรจุอยู่ในนั้น ให้มือเช็ดปาก และเรอออกมาอย่างพึงพอใจ มือของเขาเคลื่อนไหวต่อเนื่องอย่างลื่นไหลไปที่หมวกซึ่งวางอยู่บนพื้นข้างตัว เดวิดหยิบมันขึ้นมาสวมหัวอย่างเป็นปกติ ไม่ได้มีอาการตื่นเต้นหรือวิตกกังวลอะไรเลย

‘เปิดระบบตรวจจับความร้อนให้ที’

ภาพที่ปรากฏขึ้นในสายตาเปลี่ยนไปทันทีที่สิ้นสุดคำสั่งของเขา วิสัยทัศน์ของเดวิดกลายเป็นสีดำ และมีจุดสีส้มเป็นรูปร่างคล้ายกับมนุษย์ปรากฏอยู่รอบตัวเขาไปหมด จากการนับแบบคร่าว ๆ แล้ว จำนวนของคนที่กำลังล้อมเขาอยู่อย่างแน่นหนาในตอนนี้น่าจะมีอยู่มากกว่า 10 คน ดูเหมือนว่ามีคนวางแผนที่จะจัดการกับเขา และมันเป็นแผนการที่วางเอาไว้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว

การเคลื่อนไหว การหลบซ่อน และตำแหน่งที่พวกเขาวางกำลังอยู่ เดวิดบอกได้เลยว่านี่ไม่ใช้การล้อมโจมตีเป็นครั้งแรกแน่ ๆ พวกนี้เป็นมืออาชีพที่มีประสบการณ์ไม่น้อยเลยทีเดียว

แต่สิ่งที่ทำให้เดวิดสับสนอยู่ตอนนี้ คือเขาไม่แน่ใจว่ากลุ่มคนที่กำลังล้อมตัวเองอยู่ต้องการอะไรกันแน่ คะแนนการล่า? ไม่น่าใช่ เพราะแม้แต่เขาเองก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองมีคะแนนการล่าอยู่มากน้อยแค่ไหน เดวิดไม่ได้สนใจที่จะตรวจสอบเลย หรือว่าจะเป็นคะแนนจีโน? ความเป็นไปได้ก็ไม่สูงมากนัก เขาเพิ่งรวบรวมมันมาได้ภายในวันนี้นี่เอง ไม่มีทางที่จะมีใครได้ข้อมูลและรวบรวมกำลังคนมาได้เร็วขนาดนี้แน่!

ข้อสรุปที่เป็นไปได้มากที่สุด เจ้าคนพวกนี้กำลังคิดที่จะเอาชีวิตของเขา เดวิดไม่สนใจเลยด้วยซ้ำว่าด้วยสาเหตุอะไร แต่เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาดในใจไปแล้ว ในแววตามีประกายที่โหดเหี้ยมปรากฏขึ้นมาอย่างชัดเจน

เดวิดตัดสินใจแล้ว คืนนี้จะไม่มีใครสามารถรอดชีวิตออกจากที่นี่ไปได้แบบเป็น ๆ แน่!