เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 159 - เปิดดีมั้ย?

นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 159 - เปิดดีมั้ย?

นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 159 - เปิดดีมั้ย?


เดวิดนอนหลับตานิ่ง ๆ อยู่สักพัก จนเริ่มรู้สึกว่าลมหายใจของตัวเองเริ่มกลับมาเป็นปกติบ้างแล้ว เขาก็กระตุ้นทักษะพิเศษ ‘การมองเห็นในที่มืด’ ขึ้นมา เงยหน้าขึ้นไปมองรูโหว่ขนาดเท่าตัวคนบนเพดาน และพบว่าผืนดินข้างนอกนั่นแข็งตัวกลับไปอยู่ในสภาพเดิมเรียบร้อยแล้ว

ถึงแม้การกระตุ้นทักษะการมองเห็นในที่มืดจะใช้พลังงานไม่มากนัก แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกอ่อนแรงลงไปอีกอย่างมากในตอนนี้ เมื่อคำนึงถึงว่าตัวเองนั้นใช้ ‘แหวกธรณี’ อย่างต่อเนื่องถึง 6 วินาที เดวิดก็ยกเลิกทักษะการมองเห็นในที่มืดทันที เขาไม่น่าจะมีพลังเหลืออยู่ในร่างกายมากนัก เก็บมันเอาไว้ขยับตัวสังเกตห้องที่เขาอยู่ในตอนนี้จะเป็นสิ่งที่ถูกต้องกว่า

เดวิดเลือกที่จะใช้คลื่นสมองสั่งให้เฮเซลเปิดไฟฉุกเฉินของป้ายประจำตัวขึ้นมาแทน แสงกระจายตัวออกให้ความสว่างแก่ ‘ห้องใต้ดิน’ แห่งนี้ หลังจากกวาดตามองไปรอบ ๆ บริเวณก็พบว่ามันค่อนข้างจะว่างเปล่า และมีขนาดไม่กว้างใหญ่มากนัก เดวิดเพิ่งรู้ตัวว่าโชคดีของเขาไม่ใช่เพียงแค่ 2 ชั้นเท่านั้น มันเป็นโชคดี 3 ชั้นเลยต่างหาก ถ้าจุดที่เขาเริ่มกระตุ้นทักษะพิเศษแหวกธรณีอยู่ห่างจากเดิมไปแค่ไม่กี่เมตร เขาคงจะไม่ตกลงมาในห้องนี้ และต้องจมดินตายไปแล้วอย่างแน่นอน!

และเมื่อเขามองสำรวจอย่างละเอียดมากขึ้น สีหน้าของเดวิดก็เริ่มแสดงอาการผิดหวังออกมา ด้วยระยะเวลาที่ใช้ตกลงมาถึง 6 วินาที ห้องใต้ดินนี้ต้องอยู่ลึกลงมาไม่น้อย มันน่าจะมีความสำคัญอะไรบางอย่างสิ ถึงได้สร้างห้องใต้ดินที่อยู่ลึกมากขนาดนี้ขึ้นมา แต่เท่าที่เขามองเห็นในตอนนี้ มันเหมือนจะไม่มีของที่มีค่าอะไรหลงเหลืออยู่เลย

แล้วเดวิดก็สังเกตเห็นร่องรอยการรื้อค้น เขาจึงสรุปว่าตัวเองแค่โชคร้ายเท่านั้น ที่นี่น่าจะมีคนเคยค้นพบมาก่อนหน้านี้แล้ว อาจจะเป็นนักเรียนรุ่นก่อน ๆ หรืออาจจะเป็นเจ้าหน้าที่ของสถาบัน ถ้าที่มีเคยมีของดีอะไรอยู่ มันน่าจะถูกเก็บออกไปจนหมด เหลือเอาไว้เพียงห้องที่ว่างเปล่าอย่างนี้

“เจ้าไก่บ้าเอ้ย! ทำไมถึงได้โมโหร้ายแล้วก็ชอบใช้ความรุนแรงขนาดนี้ด้วย แกเป็นแค่ไก่ตัวหนึ่งนะ!!” เดวิดตวาดออกมาอย่างเหลืออด เมื่อเขาได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวดังขึ้นมาจากบนหัวของตัวเอง ดูเหมือนว่าเจ้าไก่ยักษ์นั่นจะยังไม่ล้มเลิกความพยายาม การจิกอย่างดุร้ายของมันยังส่งแรงสั่นสะเทือนลงมาถึงจุดที่เดวิดยืนอยู่ในตอนนี้เลย

นั่นทำให้เดวิดต้องรีบรักษาอาการบาดเจ็บของตัวเองก่อนทันที เขาไม่กล้ามั่นใจว่าเจ้าไก่ตัวนั้นจะลงมาถึงที่นี่ไม่ได้ เดวิดรีบล้วงเอาชิ้นส่วนจีโนมระดับสีดำขั้นสูงออกมาดูดซับทันที เขารีบร้อนจนกระทั่งเลือกที่จะโยนมันเข้าปากทั้งก้อน กัดและกลืนกินมันลงไปทั้งหมดในคราวเดียวกัน มีของเหลวสีแดงเข้มอยู่ในนั้นแค่ประมาณ 6-7 หยดเท่านั้น มันไม่มีปัญหาในการดูดซับเลย เดวิดไม่คิดว่าร่างกายของตัวเองจะระเบิดด้วยพลังงานเพียงแค่นี้แน่

ประสิทธิภาพในการฟื้นฟูร่างกายของของเหลวจีโนมยังคงยอดเยี่ยมเหมือนเดิม หลังจากที่เดวิดอดทนกับความรู้สึกจั๊กจี้ที่เกิดขึ้นทั่วร่างกายไม่นานนัก เขาก็สามารถลุกขึ้นยืนได้อย่างคล่องแคล่ว พลังงานกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง และเดวิดออกคำสั่งเบา ๆ ออกมาทันที

“เปิดโปรแกรมตรวจจับสิ่งมีชีวิตให้ที!”

เฮเซลทำงานของตัวเองอย่างรวดเร็ว จุดสีแดงจำนวนมากปรากฏขึ้นมาในการมองเห็นของเดวิดทันที แต่จุดเหล่านั้นเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ ที่กระจายกันอยู่ทั่วไปเท่านั้น เขาคิดว่าจุดพวกนั้นเป็นเพียงหนอน หรือใส้เดือนที่อาศัยอยู่ในดินเท่านั้น ไม่สามารถสร้างปัญหาอะไรได้แน่ และสิ่งที่จะเป็นปัญหามันอยู่บนหัวต่างหาก จุดแดงขนาดใหญ่กระพริบถี่อยู่ตรงนั้น มันอยู่ห่างจากเพดานของห้องใต้ดินแห่งนี้ไม่มากแล้ว เจ้าไก่ที่น่าตายนี่ยังไม่ยอมล้มเลิกความตั้งใจเสียที

เดวิดถอนหายใจออกมาเบา ๆ ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะฟื้นฟูร่างกายกลับมาได้เกือบสมบูรณ์แล้ว แต่ผลลัพธ์คงจะไม่แตกต่างจากเดิมมากนัก เขายังไม่มีความสามารถมากพอที่จะต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ระดับสีน้ำตาลได้เลย และเขาไม่คิดที่จะสู้ต่อไปอีกแล้วด้วย เดวิดไม่ใช่คนโง่และดื้อด้านขนาดนั้น

เขาหันซ้ายหันขวาอยู่สักครู่ ก่อนจะเดินไปที่ผนังข้างหนึ่งของห้องใต้ดินแห่งนี้

ตึง! ตึง! ตึง! ตึง!

เดวิดใช้หมัดต่อยลงไปที่ผนังโลหะอย่างไม่ยั้ง เจาะให้มันเป็นรูที่มีขนาดใหญ่พอที่คน ๆ หนึ่งจะผ่านไปได้ หลังจากสำเร็จแล้ว เขายืนหยุดคิดอยู่สักครู่ ก่อนจะหมุนตัวกลับไปยังผนังที่อยู่ฝั่งตรงกันข้าม และลงมือทำอย่างเดิมอีกครั้ง เขาเจาะผนังของห้องนี้เป็นช่องขนาดใหญ่ขึ้นมาทั้งหมด 2 ช่อง เจตนาจะทำให้เจ้าไก่ยักษ์นั่นสับสน และมีโอกาสที่มันจะตามผิดทาง ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้น มันหมายความว่าเขาจะหนีรอดปลอดภัยไปได้อย่างแน่นอน

แต่ก่อนที่เขาจะกระตุ้นทักษะแหวกธรณีก้าวผ่านผนังด้านหนึ่งไป เดวิดชะงักตัวยืนนิ่งเพราะเกิดรู้สึกสงสัยอะไรบางอย่างขึ้นมา เขาถอยตัวกลับไปยืนอยู่ที่กลางห้อง ก่อนจะหมุนตัวมองไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ คิ้วของเขาเริ่มขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ มันมีบางอย่างผิดปกติเหมือนกับที่เขาคิดจริง ๆ สายตาของเดวิดจ้องอยู่ที่จุดหนึ่งบนผนังเขม็ง ที่ตรงจุดนั้นมันไม่มีจุดสีแดงปรากฏอยู่เลย!

ระหว่างที่ใช้กำปั้นเจาะผนังอยู่นั้น หางตาของเขาสังเกตความผิดปกตินี้ได้! ผนังด้านอื่น ๆ จะมีสัญญาณของสิ่งมีชีวิตอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติ ใต้พื้นดินย่อมต้องมีหนอนแมลงอาศัยอยู่เป็นจำนวนไม่น้อยอยู่แล้ว สิ่งที่ผิดปกติคือการไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่เลยต่างหาก การกวาดตาไปรอบ ๆ เมื่อสักครู่นี้เป็นการยืนยันว่าโปรแกรมตรวจจับสิ่งมีชีวิตยังทำงานอยู่ ซึ่งก็เป็นไปตามนั้น โปรแกรมเพิ่งจะปิดลงไปตอนนี้นี่เอง

ขณะที่เดวิดกำลังตัดสินใจว่าจะเข้าไปตรวจสอบดูดีหรือไม่ เสียงและแรงสั่นสะเทือนที่ดังอยู่ที่ด้านบนเริ่มเพิ่มมากขึ้นทุกที ดูเหมือนว่าไก่ 4 ปีกจะมีความสามารถในการคุ้ยเขี่ยที่ยอดเยี่ยมเกินคาด มันขุดดินลงมาได้อย่างรวดเร็ว และไม่คิดที่จะยอมแพ้เลยแม้แต่นิดเดียว

นั่นทำให้เดวิดมีอาการลังเลเป็นอย่างมาก ถ้าเขารีบหนีไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ โอกาสที่จะสามารถหนีพ้นจากเจ้าไก่โรคจิตตัวนี้จะสูงลิ่ว แต่สิ่งที่อยู่ด้านหลังผนังตรงนี้ก็ดึงดูดความสนใจของเขามากไม่น้อยเลยทีเดียว

การที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่เลย มันหมายความว่าข้างหลังผนังตรงนี้ไม่ใช่ดิน แต่มันจะต้องเป็นห้องลับ หรือช่องเก็บของลับอะไรสักอย่างแน่! เดวิดกัดฟันแน่นอย่างลังเลใจ ถ้าอยู่ในสถานการณ์ปกติ เขาจะต้องเปิดช่องทางเพื่อเข้าไปตรวจสอบอย่างแน่นอน โอกาสสูงมากที่จะมีของมีค่าเก็บรักษาเอาไว้ในนั้น แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ ถ้าเขายอมเสียเวลากับมันแล้วปรากฏว่าภายในนั้นไม่มีของมีค่า? หรือมีแค่อุปกรณ์ที่ไม่สามารถช่วยให้เขาจัดการกับเจ้าไก่ยักษ์ตัวนั้นได้ มันจะกลายเป็นว่าเขาทิ้งโอกาสในการหลบหนีไปครั้งหนึ่งเลย

ในที่สุดเดวิดก็ตัดสินใจได้ ในแววตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เงยหน้าขึ้นมองไปเหนือหัวของตัวเอง และคิดคาดการอยู่ในใจ มันยังน่าจะเหลือเวลาพอสำหรับการสำรวจในครั้งนี้ แต่เขาจะต้องลงมืออย่างรวดเร็วที่สุด เจ้าไก่บ้านั่นมีโอกาสที่จะเจาะทะลุเข้ามาในห้องนี้ได้ทุกเมื่อ เดวิดไม่มีเวลาลังเลอีกต่อไปแล้ว

เขากระตุ้นทักษะทุกอย่างของตัวเองขึ้นมาพร้อมกันอีกครั้ง พลังที่ไหลเวียนเต็มเปี่ยมอยู่ในร่างกายของเขาต้องการที่ระบายออกอยู่แล้วเช่นกัน ถ้าไม่ใช่เพราะว่ามีอันตรายตามไล่จิกหัวเขาอยู่ นี่ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีเยี่ยมไม่น้อย แต่ตอนนี้เดวิดทำเพื่อต้องการย่นระยะเวลาให้ได้มากที่สุดเท่านั้น

ร่างทองแดง! เสริมพลัง 5 ชั้น! เพลิงไร้ลักษณ์! และเพลิงพิโรธ! เดวิดไม่ได้กระตุ้นทักษะลูกเตะพายุหมุนเพียงอย่างเดียวเท่านั้น!

อุณหภูมิในห้องสูงขึ้นอย่างฉับพลัน คลื่นความร้อนแผ่ออกมาจากร่างกายของเดวิดเป็นชั้น ๆ จนแทบจะสังเกตเห็นได้ด้วยตาเปล่า ผิวหนังสีทองแดงของเขากลายเป็นสีแดงกล่ำเหมือนโลหะที่ถูกเผา เลือดในร่างของเขากำลังเดือดพล่านอย่างรุนแรง

และเขาต่อยออกไปที่ผนังตรงหน้าอย่างสุดแรงเกิด

ตูม!!!

จบบทที่ นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 159 - เปิดดีมั้ย?

คัดลอกลิงก์แล้ว