เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 52 - 10 หมัด

นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 52 - 10 หมัด

นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 52 - 10 หมัด


มันเป็นข้อมูลที่รับรู้กันอยู่โดยทั่วไปในสถาบัน ว่าการใช้ถังพลังงานอย่างไม่ระมัดระวัง หรือมากเกินไป จะส่งผลให้สไปรเยอร์เสียการควบคุมได้ง่ายขึ้น

การสูญเสียการควบคุม หมายถึงการสูญเสียสติสัมปชัญญะ กลายเป็นคนฟั่นเฟือน ถูกควบคุมด้วยลักษณะทางพันธุกรรมที่แฝงตัวอยู่ในชิ้นส่วนจีโนมที่ถูกปลูกถ่ายเข้าไป

หรือถ้าจะอธิบายอย่างง่าย ๆ ชิ้นส่วนจีโนมที่ถูกปลูกถ่ายเข้าไปในร่างกายของสไปรเยอร์ ถูกนำมาจากร่างกายของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ แม้ในขั้นตอนของการเตรียมชิ้นส่วน จะมีการขจัด และทำมันให้บริสุทธิ์แล้วก็ตาม แต่มันยังเหลือยีนที่ควบคุมลักษณะความดุร้าย หรือกระหายเลือดของสัตว์ป่าอยู่ในชิ้นส่วนจีโนมนั้นอยู่ดี เพียงแต่มันมีปริมาณน้อย และอ่อนแอเกินกว่าที่จะทำให้เกิดอันตรายได้

แต่เมื่อสไปรเยอร์มีพลังแข็งแกร่งมาขึ้นเรื่อย ๆ จะส่งผลให้ยีนของชิ้นส่วนจีโนมนั้นแข็งแกร่งมากขึ้นไปด้วย ทำให้ยีนที่อ่อนแอนั้น ค่อย ๆ เพิ่มปริมาณ และถูกกระตุ้นให้แสดงออกมามากขึ้นไปด้วย และเมื่อพวกมันมีโอกาส จะรุกล้ำเข้าไปสอดแทรกอยู่ในสายของรหัสพันธุกรรม หรือดีเอ็นเอของร่างกายผู้ถูกปลูกถ่าย และเพิ่มจำนวนจนสามารถแสดงลักษณะของตัวเองออกมาได้ในที่สุด

ตามทฤษฎีแล้ว มันก็คือการกลายพันธุ์ด้วยการดัดแปลงทางพันธุกรรมอย่างหนึ่ง เพียงแต่ว่า มันเกิดขึ้นโดยไม่มีการควบคุม และลักษณะที่ถูกดัดแปลงเข้าไปนั้น เป็นสัญชาตญาณดิบ ที่มีแต่ความกระหายเลือดล้วน ๆ ทำให้ผู้ที่สูญเสียการควบคุมนั้น มีสติฟั่นเฟือนไปในที่สุด

หรือถ้าจะให้กล่าวเปรียบเทียบอย่างโหดร้ายมากยิ่งขึ้น มันเหมือนกับว่าสไปร์เยอร์ทุกคน กำลังมีสัญชาตญาณดิบของสัตว์ร้ายซ่อนอยู่ในร่างกาย ความกระหายเลือดนั้นกำลังซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบ ๆ รอโอกาสที่จะปรากฏตัวออกมา ทำลายจิตวิญญาณของสไปร์เยอร์ และควบคุมร่างกายให้ตอบสนองต่อความกระหายเลือดของพวกมันเอง

มีการพัฒนาเซรั่มขึ้นมาเป็นพิเศษ เพื่อที่จะกดยีนพวกนี้ไม่ให้สามารถขยายจำนวนได้อย่างอิสระ และแก้ปัญหาเรื่องการเสียการควบคุมของสไปรเยอร์ได้สำเร็จแล้ว

แต่เดวิดไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้อยู่เลย เขายังเรียนรู้ไม่ถึงรายละเอียดพวกนี้ ในขณะที่จอห์นก็ปฏิเสธที่จะเตือนเขาเช่นกัน

.............

เวลาผ่านไปเกือบจะ 1 ชั่วโมงเต็ม

ในห้องทดลองพลังงานยังอยู่ในความเงียบสงบ ถังโปร่งใสที่บรรจุของเหลวซึ่งเต็มไปด้วยพลังงานตั้งเรียงรายกันอยู่เป็นระเบียบ ถ้าตั้งใจมองเข้าไปที่ถังพลังงานเหล่านั้น จะพอแยกออกได้ว่าถังใบไหนมีคนแช่ตัวอยู่ข้างใน ผนังที่โปร่งแสงของถัง และของเหลวสีฟ้าที่ค่อนข้างใส ทำให้พอมองเห็นเงาลาง ๆ ที่จมอยู่ในนั้นได้

ที่ถังใบหนึ่งในหมู่ถังพลังงานที่ตั้งเรียงรายกันอยู่เป็นจำนวนมากนั้น ของเหลวสีฟ้าเข้มในตอนเริ่มแรกเริ่มจางลงไปอย่างเห็นได้ชัด และมันเริ่มใสขึ้นจนเกือบมองผ่านทะลุไปได้ และที่ผิวหน้าของของเหลวเริ่มมีฟองอากาศลอยขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

ซ่า!

เสียงของอะไรพุ่งผ่านผิวน้ำขึ้นมาดังขึ้น ร่าง ๆ หนึ่งโผล่ขึ้นมาเหนือผิวหน้าของของเหลวสีฟ้าใสนั่นแล้ว

แค่ก! แค่ก!

เดวิดไอเพื่อไล่น้ำออกจากปากตัวเอง 2-3 ครั้ง ก่อนจะยื่นมือขึ้นไปคว้าขอบด้านบนของถังเอาไว้ ก่อนที่จะยกตัวเองให้ลอยขึ้นจากน้ำ และปีนขึ้นไปยืนอยู่ที่ขอบด้านบนของถังได้ในที่สุด

เขาสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างกระหาย ประกายแห่งความยินดีในดวงตาของเขาเป็นหลังฐานที่บอกได้อย่างชัดเจน ว่าอาการบาดเจ็บของเขานั้นถูกรักษาจนหายดีเรียบร้อยแล้ว ด้วยพลังงานมหาศาลที่ถูกซึมซาบเข้าไปจนถึงกระดูกของเขาเลยด้วยซ้ำ ไม่แน่ใจว่าเดวิดคิดไปเองหรือไม่ แต่เขารู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังส่งแรงกดดันออกมาอย่างควบคุมไม่ได้เลย

เขาลองกำหมัดให้แน่นที่สุด และรับรู้ถึงพลังงานที่เต็มเปี่ยมอยู่ในร่างกาย มันเกือบเหมือนว่าแต่ละส่วนของร่างกาย ลึกลงไปถึงระดับเซลล์ มีพลังงานอัดแน่นอยู่เต็มไปหมด มันเป็นความรู้สึกที่กระชุ่มกระชวยอย่างมาก เขารู้สึกอิ่มเอมอย่างที่สุด

เลือดกำลังหมุนเวียนไปทั่วร่างกาย พลังงานที่แฝงอยู่ในนั้น ทำให้มันรู้สึกอบอุ่น จนเดวิดสามารถรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของเลือดในร่างกายได้อย่างชัดเจน ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นอีกมากพอสมควร แม้ว่าจะไม่เท่ากับครั้งแรกก็ตาม

แต่ที่เหมือนกับครั้งแรกก็คือ เขายังไม่ยอมใช้บันไดในการลงจากปากถังที่มีความสูง 5 เมตรนั่น เดวิดกระโดดลงมาที่ทางเดินโดยตรง ค่อย ๆ ย่อตัวลงที่พื้นอย่างนุ่มนวล ตอนที่ตัวของเขาเริ่มสัมผัสพื้นทางเดิน เดวิดรู้สึกได้ว่าหัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย และกลับมาเป็นปกติเมื่อเขายืนอยู่ที่พื้นได้อย่างมั่นคงแล้ว

เขาผ่อนลมหายใจออกยาวนาน ก่อนจะเริ่มออกเดินตรงไปที่ทางออกอย่างรวดเร็ว ไม่ได้คิดจะเสียเวลาอยู่ที่นี่อีก แต่หางตาของเขาก็ยังสังเกตเห็นว่าจอห์นกำลังจ้องมองมา

“ฉันหวังว่านายจะมีความสุขที่ได้แช่ในถังพลังงานนะ ถ้ามีโอกาส ก็สามารถกลับมาใช้งานได้อีกตลอดเวลาเลย” เสียงของจอห์นดังขึ้น มันสดใสเข้ากับรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของเขาเป็นอย่างมาก สายตาของเขายังตามติดเดวิด ที่กำลังจะเดินออกจากประตูไป ‘ฉันอยากจะดูนัก ว่าน้ำหน้าอย่างแกจะมีคะแนนจีโนพอที่จะมาที่นี่เป็นครั้งที่ 3 ได้อีกมั้ย ไม่สิ! ฉันล่ะอยากหวังให้แกมีจริง ๆ หึหึ จะได้มาที่นี่เรื่อย ๆ โธ่ ไอ้คนโง่เอ้ย!!’ แน่นอน เขาไม่ได้เปล่งเสียงอะไรออกมา แต่เป็นการตะโกนก้องอยู่ในใจเท่านั้น

เขารู้ดีอยู่แล้ว ว่านักเรียนใหม่ทุกคนจะได้คะแนนเป็นรางวัลเริ่มต้นคนละ 100 จีโน ทางสถาบันจะแจกจ่ายให้เป็นประจำในทุกครั้ง และเมื่อเดวิดมาที่นี่ 2 ครั้งแล้ว เขาไม่ควรที่จะเหลือมันติดบัญชีอยู่อีกเลย

นั่นทำให้จอห์นส่ายหน้าอย่างเสียดาย ไม่อย่างนั้น เขาคงจะได้เห็นอาการของคนที่ใช้ถังพลังงานมากเกินไปกับตาตัวเองอย่างแน่นอน

...............

ที่หน้าประตูทางเข้าของห้องทดลองพลังงาน เดวิดรู้สึกเย็นเยือกขึ้นมาอย่างฉับพลัน เขาหันหลังมองกลับไปทางห้องทดลองทันที ‘ฉันว่าแล้วเชียว เจ้าหมอนั่นต้องวางแผนอะไรที่ชั่วร้ายอยู่แน่ ๆ คงต้องระวังตัวให้มากกว่านี้เสียแล้ว’

และเมื่อเขาเรียกระบบส่วนตัวออกมาตรวจสอบ ก็พบว่าชั้นเรียนของเขากำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่นานแล้ว แต่เมื่อก้มมองสำรวจดูตัวเอง เดวิดก็ต้องส่ายหน้ารัว ๆ ออกมา

ชุดสำหรับฝึกซ้อมขาดวิ่นไปหมด และยังคงเปียกชื้นจากของเหลวในถังพลังงาน หน้าของเขายังมีรอยเลือดติดอยู่ ดูเหมือนว่าเขาจะต้องรีบจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อยก่อน ถึงจะกล้าไปเข้าเรียนได้

เขามุ่งหน้ากลับไปที่ห้องพักของตัวเองในทันที

..............

นักเรียนจำนวนมากกำลังนั่งประจำที่อยู่ในห้องเรียน พวกเขาพากันซุบซิบกัน พร้อมกับตรวจสอบหน้าโฮโลแกรมของตัวเองอย่างตื่นเต้น

มีนักเรียนอีกกลุ่มกำลังยืนล้อมดูหน้าโฮโลแกรมของเด็กผิวขาวคนหนึ่ง ที่ปลดระบบความเป็นส่วนตัวออกไป เพื่อที่จะให้คนอื่นสามารถเห็นเนื้อหาที่ปรากฏอยู่ในนั้นได้ชั่วคราว

สภาพของนักเรียนใหม่ในตอนนี้คึกคักเป็นอย่างมาก เพราะมีข่าวแพร่กระจายออกมาทั่วไปหมด เกี่ยวกับการต่อสู้ระหว่างนักเรียนใหม่ด้วยกัน ในช่วงเวลา 1 ชั่วโมงที่ผ่านมานี้ และถึงแม้ว่าจะยังไม่มีใครได้รับอันตรายจนถึงกับเสียชีวิต แต่ก็มีคนได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่หลายคนทีเดียว

ในหน้าโฮโลแกรมของเด็กผิวขาวคนนั้น เป็นภาพวิดีโอของการต่อสู้ระหว่างสเติร์ม ชายหนุ่มร่างใหญ่ชาวแอฟริกัน ที่เคยกระโดดใส่เดวิดเมื่อเช้านี้ กับคู่ต่อสู้ เด็กหนุ่มผิวเหลืองผมสีฟ้าร่างผอมบางคนหนึ่ง

รูปร่างของทั้ง 2 คนนั้นแตกต่างกันเป็นอย่างมาก ถ้ามองที่ร่างกายเพียงอย่างเดียว ไม่มีทางเลยที่สเติร์มซึ่งมีร่างกายที่ทั้งใหญ่ หนา และน่าจะทรงพลังมากกว่า เด็กหนุ่มชาวเอเชียผอมบางคนนั้น จะพ่ายแพ้ได้เลย

แต่สิ่งที่ปรากฏอยู่ในวิดีโอต่อจากนั้น เป็นสิ่งที่อยู่เหนือความคาดคิดของทุกคนไปอย่างสิ้นเชิง

สเติร์มถูกต่อยจนหมดสติลงไปอย่างง่ายดาย

แค่ 10 หมัด!! เท่านั้น

นั่นเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเกินไปหรือไม่?

เหล่านักเรียนที่มุงดูกันอยู่ ต่างก็พากันประหลาด และอัศจรรย์ใจเป็นอย่างมาก มองตามร่างของเด็กหนุ่มผมฟ้าคนนั้นเดินหลุดออกจากมุมกล้องบันทึกภาพไป

เป็นเวลาเดียวกันกับที่เดวิดเดินผ่านประตูเข้ามาในห้องเรียน

ควับ!!

สายตาจำนวนมากหันจ้องมาที่เขาอย่างรวดเร็ว.. และนั่นทำให้เขาสับสน และเกิดอาการประหม่าขึ้นมาไม่น้อย

จบบทที่ นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 52 - 10 หมัด

คัดลอกลิงก์แล้ว