บทที่ 27 - เข้าสู่ดันเจี้ยน

บทที่ 27 - เข้าสู่ดันเจี้ยน

โล่เหล็กไหลก้าวออกมาข้างหน้า น้ำเสียงทุ้มต่ำและหนักแน่น: "ฉันคือกัปตันตี้ Lv.4 นายคือจอมเวทที่ขอเข้าตี้เมื่อกี้ใช่ไหม?"

"ใช่ครับ" ซูหรานพยักหน้า น้ำเสียงราบเรียบ "Lv.3 จอมเวท" เขาโชว์ [กระสุนพลังงาน] สีม่วงอ่อนที่ปลายนิ้วให้ดูเป็นพิธี แล้วก็บอกเรื่องที่มี [เวทแสงสว่าง] กับ [ฮีลระดับต่ำ] รวมถึงสกิลคุมโซนของปลอกหัวพยัคฆ์หมอบด้วย

อธิบายสั้นๆ กระชับ ไม่มีน้ำลายผสม และไม่ได้จงใจอวดของ

"ของดีนี่" โล่เหล็กไหลพูดตรงๆ "มาจากกิลด์ไหนล่ะ? หรือว่าทางบ้านมีเส้นสาย?" เขาถามตรงไปตรงมา นี่แหละคือวิธีที่พวกปาร์ตี้เถื่อนใช้เช็กประวัติ เช็กความนิ่ง และประเมินความเสี่ยงแฝงของเพื่อนร่วมทีม ถ้ามีกิลด์ใหญ่หนุนหลัง ก็แปลว่าน่าจะสู้เป็นระบบและดูแลตัวเองได้ดี แต่ในจังหวะหน้าสิ่วหน้าขวาน ก็อาจจะเลือกทำตามคำสั่งกิลด์มากกว่าผลประโยชน์ของตี้

ซูหรานส่ายหน้า: "ไม่ได้อยู่กิลด์ไหนครับ ฉายเดี่ยว อุปกรณ์พวกนี้ได้มาจากดวงบวกกับของที่สะสมมา" เขาไม่ได้โกหก แค่ข้ามรายละเอียดไปนิดหน่อย

ฉายเดี่ยว? แววตาของทั้งสี่คนฉายแววประหลาดใจ จอมเวท Lv.3 ที่ฉายเดี่ยว จะไปหาของแบบนี้มาใส่ครบเซตได้ไง? ดวงจะดีเกินไปหน่อยไหม แต่พวกเขาก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไร ในปาร์ตี้เถื่อน ทุกคนก็มีความลับกันทั้งนั้น ตราบใดที่ไม่ทำให้ตี้พัง ก็ไม่มีใครมานั่งซักไซ้ไล่เลียงหรอก

"เข้าใจล่ะ" โล่เหล็กไหลพยักหน้า หันไปหานักบวชหญิงข้างๆ "เสี่ยวหย่า เช็กค่าพลังจิตกับคลื่นมานาหน่อย ดูความแรงกับสภาพโดยรวมคร่าวๆ"

นี่คือขั้นตอนปกติเวลาปาร์ตี้เถื่อนรับสมัครสายเวท โดยเฉพาะพวกที่บอกว่าเลเวลไม่สูง ค่าพลังจิตส่งผลโดยตรงต่อความแรงเวทและหลอดมานา ส่วนคลื่นมานาที่เสถียรก็บอกได้ว่าร่ายเวทปลอดภัยไหม หรือมีอาการบาดเจ็บทางจิตใจหรือมานารวนในช่วงนี้หรือเปล่า

นักบวชหญิงที่ชื่อเสี่ยวหย่าเดินเข้ามาหา พยักหน้าให้ซูหรานเบาๆ: "ทำตัวตามสบายนะคะ ไม่ต้องเกร็ง" เธอชูคทาสั้นในมือขึ้น คริสตัลสีขาวนวลที่ปลายคทาสว่างขึ้นนิดๆ แผ่คลื่นพลังจิตที่นุ่มนวลและบริสุทธิ์ออกมากระเพื่อมใส่ซูหรานเบาๆ เหมือนคลื่นน้ำ

นี่คือการประยุกต์ใช้ [ออร่าตรวจจับ] แบบง่ายๆ เอาไว้สัมผัสความแข็งแกร่งของพลังจิต ชนิดของพลังงาน และสภาพร่างกายคร่าวๆ ถือเป็นการตรวจสอบแบบไม่ล่วงล้ำ

ซูหรานให้ความร่วมมือด้วยการคลายการป้องกันทางจิตใจลง เหลือไว้แค่ความระแวดระวังพื้นฐาน

คลื่นพลังจิตอันนุ่มนวลสัมผัสโดนตัวเขา โดยเฉพาะบริเวณศีรษะ

วินาทีต่อมา ใบหน้าที่เรียบเฉยของนักบวชเสี่ยวหย่าก็ฉายแววตกตะลึงอย่างปิดไม่มิด มือที่จับคทาสั้นถึงกับสั่นนิดๆ แสงจากคริสตัลสีขาวนวลกระพริบถี่ๆ อย่างผิดจังหวะ

"เป็นอะไรไป?" โล่เหล็กไหลสังเกตเห็นความผิดปกติทันที รีบถามเสียงเครียด

นักบวชเสี่ยวหย่าสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ลดคทาลง สายตาที่มองซูหรานเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจสุดขีด หรือถึงขั้นไม่อยากจะเชื่อ: "เขา... ค่าพลังจิตของเขา... สูงมาก! สูงกว่ามาตรฐานของจอมเวท Lv.3 หรือแม้แต่ Lv.4 ทั่วๆ ไปเยอะเลย!"

"เท่าไหร่กันแน่?" นักดาบอดรนทนไม่ไหว ถามแทรกขึ้นมา

เสี่ยวหย่าลังเลนิดนึง หันไปมองซูหราน เหมือนขออนุญาต เพราะตัวเลขเป๊ะๆ มันถือเป็นความลับส่วนตัว

ซูหรานหน้าไม่เปลี่ยนสี พยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต พลังจิต 16 แต้มถึงจะสูง แต่ก็ไม่ถึงขั้นทำให้คนอื่นหน้ามืดตามัวมาปล้นหรอก กลับกัน มันจะช่วยพิสูจน์คุณค่าของเขาซะมากกว่า

"ถ้าสัมผัสของฉันไม่ผิดพลาดล่ะก็..." เสียงของเสี่ยวหย่าแฝงไปด้วยความทึ่ง "ค่าพลังจิตของเขา อย่างต่ำๆ ก็ต้อง 16 แต้มขึ้นไป!"

"16 แต้ม?!" "ซี๊ด..." โล่เหล็กไหล, นักดาบ, โจร ทั้งสามคนถึงกับสูดปากพร้อมกัน สายตาที่มองซูหรานเปลี่ยนไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือ เพราะเพื่อนร่วมทีมคนก่อนก็เป็นจอมเวท แถมยังทิ้งตี้ไป พวกเขาเลยพอจะรู้เรื่องค่าสถานะของจอมเวทอยู่บ้าง จอมเวท Lv.3 ทั่วไป ค่าพลังจิตก็น่าจะอยู่ราวๆ 11-12 แต้ม ถ้า Lv.4 ก็น่าจะ 13-14 แต้ม แต่ 16 แต้ม! นี่มันสูงกว่าค่าเฉลี่ยของจอมเวทเลเวลเดียวกันตั้ง 4 แต้ม! นี่ไม่ใช่แค่ 'เก่ง' แล้ว แต่มันคือ 'โคตรพรสวรรค์'! หมายความว่าเขามีหลอดมานาที่ใหญ่กว่า ยิงเวทได้แรงกว่า และคุมเวทได้นิ่งกว่า!

มิน่าล่ะ ถึงใส่ของดีขนาดนี้... มีพรสวรรค์ด้านพลังจิตแบบนี้ ตราบใดที่ไม่ตายไปซะก่อน จะโดนกิลด์ไหนทาบทาม หรือหาเงินมาซื้อของดีๆ ใส่เอง มันก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผลสุดๆ!

สายตาประเมินของโล่เหล็กไหลเปลี่ยนเป็นความให้เกียรติและแอบดีใจทันที จอมเวท Lv.3 ที่ของฟูลแถมพลังจิตสูงปรี๊ดมาร่วมตี้ ถือเป็นกำลังรบหลักชิ้นเบ้อเริ่มสำหรับการลุย [หอสังเกตการณ์ร้าง] ครั้งนี้เลย!

"ดี! ดีมาก!" โล่เหล็กไหลตบมือดังฉาด "ยินดีต้อนรับนะ จอมเวทซูหราน ตำแหน่งของนายคือดาเมจระยะไกลหลัก ถ้าจำเป็นก็ช่วยส่องไฟกับฮีลด้วย ส่วนสกิลคุมโซน รอฟังคำสั่งฉันว่าจะให้ใช้ตอนไหน"

สายตาของนักดาบกับโจรที่มองซูหรานก็เปลี่ยนเป็นยอมรับและแอบคาดหวัง เพื่อนร่วมทีมที่เก่งกาจ หมายถึงโอกาสเคลียร์ดันเจี้ยนไวขึ้นและปลอดภัยมากขึ้น

นักบวชเสี่ยวหย่ายิ้มให้ซูหรานอย่างเป็นมิตร แววตาแฝงความอยากรู้อยากเห็น

"ตรวจสอบเบื้องต้นเรียบร้อยแล้ว" โล่เหล็กไหลหันไปมองทุกคน "เป้าหมายคือ [หอสังเกตการณ์ร้าง (ทั่วไป)] เน้นสปีดรัน พยายามเลี่ยงกับดักเสี่ยงๆ โฟกัสไปที่การเคลียร์มอนสเตอร์หลักกับหาหีบสมบัติ ของดรอปแบ่งตามผลงาน ถ้ามีปัญหาอะไรฉันจะเป็นคนตัดสิน มีใครขัดข้องไหม?"

ทุกคนส่ายหน้า

"ดี ลุยเลย!"

ปาร์ตี้เฉพาะกิจห้าคน เดินออกจากใต้ต้นโอ๊กเก่า มุ่งหน้าไปยังทางเข้า [หอสังเกตการณ์ร้าง (ทั่วไป)]

ระหว่างเดินอยู่ในตี้ ซูหรานสัมผัสได้ถึงสายตาประเมินและให้เกียรติที่แฝงมาจากเพื่อนร่วมทีมหน้าใหม่ เขารู้ดีว่า พลังจิต 16 แต้ม กับอุปกรณ์ระดับดีทั้งเซตนี้ ทำให้เขายืนหยัดในปาร์ตี้เถื่อนนี้ได้อย่างมั่นคง

ต่อไป ก็ถึงเวลาโชว์ฝีมือในการต่อสู้จริงแล้ว

ปาร์ตี้เฉพาะกิจก้าวผ่านประตูแสงของ [หอสังเกตการณ์ร้าง (ทั่วไป)] สภาพแวดล้อมก็เปลี่ยนจากพื้นที่รกร้างโล่งกว้าง กลายเป็นระเบียงทางเดินที่ทั้งมืด ทึม ชื้นแฉะ เต็มไปด้วยตะไคร่น้ำและเศษอิฐเศษปูน กลิ่นสนิม ไม้ผุ และกลิ่นอายพลังงานด้านลบที่ชวนอึดอัดลอยคลุ้งไปทั่ว ไกลออกไปมีเสียงโลหะเสียดสีกันกับเสียงครวญครางกลวงๆ แว่วมาให้ได้ยิน

โล่เหล็กไหลเก๋าเกมมาก รีบจัดรูปขบวนทันที: ให้โจรนำหน้าไปสอดแนมและเช็กกับดัก; นักรบเกราะหนักกับนักดาบตามมาติดๆ เพื่อรับมือการปะทะฉุกเฉิน; นักบวชเสี่ยวหย่าอยู่ตรงกลางคอยซัพพอร์ตหน้าหลัง; ส่วนซูหรานที่เป็นดาเมจระยะไกลหลัก ให้อยู่ค่อนมาทางข้างหลังนิดหน่อย คอยยิงสนับสนุนและรับมือกับสถานการณ์ไม่คาดคิด

การต่อสู้เปิดฉากขึ้นอย่างรวดเร็ว ศัตรูกลุ่มแรกคือ [ทหารยามผุพัง] สี่ตัว พวกมันสวมเกราะหนังขาดๆ รุ่งริ่ง ถือดาบขึ้นสนิม ในเบ้าตามีไฟวิญญาณสีฟ้าหม่นเต้นตุบๆ การเคลื่อนไหวอาจจะดูแข็งทื่อแต่มันก็ฟันมาเต็มแรง

โจรพริ้วตัวหลบการโจมตีแรกไปได้สบายๆ พร้อมกับทำเครื่องหมายไว้ที่ตัวนึง โล่เหล็กไหลคำรามต่ำ ดันโล่กระแทกเข้าไปชนจนทหารยามสองตัวเสียหลัก นักดาบพุ่งพรวดเข้าไปเหมือนเสือชีตาห์ ดาบยาวฟันฉับเร็วดั่งสายลม ฟาดเข้าที่ข้อต่อของเป้าหมายที่ถูกทำเครื่องหมายไว้