บทที่ 26 - ปาร์ตี้เถื่อน

บทที่ 26 - ปาร์ตี้เถื่อน

ซูหรานชะงักนิ้วไปนิดนึง แล้วตอบกลับไปว่า: "เข้าใจแล้ว รักษาตัวด้วยนะ ขอให้ปลอดภัย"

"ขอบใจมาก! นายก็รักษาตัวด้วยนะ! ไว้มีโอกาสค่อยมาร่วมงานกันใหม่!" ผู้ใช้โล่ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

วางเทอร์มินัลลง ซูหรานก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างจนใจ เพื่อนร่วมทีมขาประจำไม่มีซะแล้ว แผนที่จะไปฟาร์ม [เนินพยัคฆ์หมอบ] เพื่อเอา [เหล้าดองกระดูกเสือ] แบบยาวๆ คงต้องพับเก็บไปก่อน จะให้ไปลุยเดี่ยวงั้นเหรอ? ประสิทธิภาพมันต่ำเกินไป แถมถ้าไม่มีตัวชนระยะประชิดคอยดึงความสนใจ ความเสี่ยงก็พุ่งปรี๊ดแน่ๆ

ดูเหมือนว่าจะต้องหาปาร์ตี้ใหม่แล้วล่ะ

เขาเก็บข้าวของ แล้วมุ่งหน้าไปยังพื้นที่รกร้างหน้าดันเจี้ยนอีกครั้ง คราวนี้เป้าหมายไม่ใช่ทางเข้าดันเจี้ยนที่ไหนเฉพาะเจาะจง แต่เป็นพื้นที่โล่งกว้างที่เรียกกันว่า 'ลานปาร์ตี้เถื่อน' มันเป็นลานกว้างๆ ที่พวกผู้ใช้พลังที่รวมตัวกันเฉพาะกิจ หรือพวกที่ไม่มีปาร์ตี้ประจำ มักจะมาจับกลุ่มกันที่นี่ บ้างก็ชูป้าย บ้างก็ใช้โฮโลแกรมจากเทอร์มินัลส่วนตัวฉายบอกความต้องการและเงื่อนไขของตัวเอง

"ขาดอีก 2 ที่! ขอแทงก์กับซัพพอร์ต ลง [ป่าทึบมืดมิด (ทั่วไป)] ขอ Lv.3 ขึ้นไป มีประสบการณ์จะพิจารณาเป็นพิเศษ!" "เบอร์เซิร์กเกอร์ Lv.4 โคตรแทงก์โคตรตีแรง รับตี้ ไปได้ทุกที่!" "ทีมบุกเบิก [ส่วนลึกเหมืองแร่ (ยาก)] ขาดดาเมจระยะไกลที่ไว้ใจได้ 1 ที่ ด่วน! จอมเวท หรือ นักธนู ก็ได้ ขอของถึงๆ เซนส์ดีๆ!"

เสียงตะโกนเรียกหาตี้กับข้อความโฮโลแกรมตีกันมั่วซั่วไปหมด ดูวุ่นวายแต่ก็คึกคักดี

ซูหรานไม่ได้บุ่มบ่ามเดินเข้าไปทักใคร เขาเดินไปอยู่ตรงขอบลานกว้าง เปิดช่องแชตหาตี้ในพื้นที่ของเทอร์มินัลส่วนตัว แล้วไล่อ่านประกาศรับสมัครที่เด้งขึ้นมา

ตั้งค่าตัวกรอง: เลเวลดันเจี้ยนเป้าหมายอยู่ที่ Lv.3 - Lv.5 (ซึ่งตรงกับความต้องการของเขาในตอนนี้), ปาร์ตี้ขาดตำแหน่งโจมตีระยะไกลหรือจอมเวท, แล้วก็ขอให้เป็นตี้ที่พอจะรู้ทางในดันเจี้ยนมาบ้าง แต่ไม่ใช่พวกไปบุกเบิกดันเจี้ยนระดับยาก

ไม่นานนัก ข้อความสองสามอันก็เด้งเข้ามาในสายตา

มีข้อความนึงที่สะดุดตาเขามาก: "ตี้สปีดรัน [หอสังเกตการณ์ร้าง (ทั่วไป)] 4 ขาด 1 ขาดดาเมจเวทที่ไว้ใจได้ กัปตันคือ แทงก์โล่ Lv.4, รองแทงก์ นักดาบ Lv.3, ซัพพอร์ตเป็น นักบวช Lv.3, แล้วก็มี โจร Lv.3 คอยสอดแนม ขอสายเวท Lv.3 ขึ้นไป มีสกิลโจมตีพื้นฐาน ฟังคำสั่ง ไม่หิวแสง ตรวจเช็กของกับค่าสถานะก่อนเข้าตี้ สนใจทัก ID: โล่เหล็กไหล"

[หอสังเกตการณ์ร้าง (ทั่วไป)] งั้นเหรอ? ซูหรานนึกทบทวนข้อมูลในเว็บบอร์ด มันเป็นดันเจี้ยนมาตรฐานระดับ Lv.3 - Lv.4 มอนสเตอร์ส่วนใหญ่จะเป็นพวกอันเดดรูปร่างมนุษย์อย่าง ทหารยามผุพัง, วิญญาณเร่ร่อน แล้วก็พวกกับดักกลไก สภาพแวดล้อมค่อนข้างซับซ้อน ต้องอาศัยการประสานงานกันพอสมควร ของรางวัลก็ถือว่าโอเค มีโอกาสดรอปอาวุธหรือชุดเกราะระดับดี รวมถึงวัตถุดิบสายอันเดด

การจัดรูปขบวนของตี้นี้ดูเข้าท่าดี มีทั้งแทงก์ ซัพพอร์ต ตัวตีใกล้ แล้วก็ตัวสอดแนม ขาดก็แค่สายเวทที่จะมาช่วยเติมดาเมจวงกว้าง (AOE) กับเวทที่แพ้ทางอันเดด (พวกเวทธาตุแสง, ไฟ, หรือพลังงานด้านบวก จะสร้างความเสียหายพิเศษให้กับอันเดดได้) ถึง [กระสุนพลังงาน] ของเขาจะเป็นธาตุอาร์เคน ซึ่งก็ตีพวกอันเดดเข้าแบบกลางๆ แต่ก็มี [เวทแสงสว่าง] กับ [ฮีลระดับต่ำ] มาช่วยชดเชยตรงจุดนี้ได้

ที่สำคัญที่สุดคือ ปาร์ตี้เถื่อนที่ระบุตำแหน่งกับความต้องการชัดเจนแบบนี้ มักจะไว้ใจได้มากกว่าพวกตี้ที่ประกาศรับคนแบบกว้างๆ กัปตันตี้เป็น [นักรบเกราะหนักระดับบรอนซ์] Lv.4 เลเวลสูงกว่าเขานิดนึง น่าจะพอมีประสบการณ์นำทีมอยู่บ้าง

ส่วนเรื่องความปลอดภัย... ซูหรานไม่ค่อยกังวลเท่าไหร่ การตั้งปาร์ตี้ในพื้นที่รกร้างหน้าดันเจี้ยนหรือจุดที่ทางการรับรอง มันมีกฎเหล็กที่รู้กันดีอยู่ข้อหนึ่ง

เผลอๆ อาจจะเป็นกฎของโลกที่คอยควบคุมอยู่ด้วยซ้ำ: ผู้ใช้พลังคนไหนที่จงใจโจมตีเพื่อนร่วมทีมในดันเจี้ยนจนบาดเจ็บหรือเสียชีวิต พอเข้าดันเจี้ยนครั้งต่อไป จะถูกบังคับให้ส่งไปดันเจี้ยนลงทัณฑ์หรือดันเจี้ยนสั่งตายทันที

ดันเจี้ยนลงทัณฑ์พวกนี้โหดนรกแตก มอนสเตอร์ค่าสถานะพุ่งปรี๊ด สภาพแวดล้อมก็เลวร้ายสุดขีด ของรางวัลก็กากสุดๆ แทบจะเรียกได้ว่าเข้าไปก็มีแต่ตายกับตาย เพราะงั้น ถ้าไม่ได้แค้นกันฝังหุ่นหรือมีผลประโยชน์ขัดแย้งกันรุนแรงจริงๆ แทบจะไม่มีผู้ใช้พลังคนไหนกล้าแทงข้างหลังเพื่อนร่วมทีมชั่วคราวในดันเจี้ยนหรอก กฎข้อนี้ช่วยรับประกันความปลอดภัยพื้นฐานให้กับปาร์ตี้เถื่อนได้เยอะเลย

แน่นอนว่า เรื่องพวกทำตัวเป็นภาระ, อู้กินแรง, ไม่ยอมช่วย, หรือตอนแบ่งของแล้วตุกติก มันก็ยังมีให้เห็นอยู่บ้าง แต่นั่นมันก็ขึ้นอยู่กับสันดานส่วนตัวและการปรับตัวเข้าหากันในตี้ ถือเป็นความเสี่ยงที่คาดเดาได้

ซูหรานคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ส่งข้อความขอเข้าตี้ไปหา ID 'โล่เหล็กไหล' "จอมเวท Lv.3 มีสกิล [กระสุนพลังงาน Lv.1], [เวทแสงสว่าง Lv.2], [ฮีลระดับต่ำ Lv.2], มีสกิลคุมโซน ของครบ เช็กได้ ขอเข้าตี้ [หอสังเกตการณ์ร้าง]"

ส่งข้อความไปได้ไม่นาน อีกฝ่ายก็ตอบกลับมา: "ตกลง มาเจอกันที่ใต้ต้นโอ๊กเก่าๆ ทางฝั่งตะวันออกของลานปาร์ตี้เถื่อนนะ ขอเช็กดูสภาพเบื้องต้นหน่อย"

ซูหรานปิดเทอร์มินัล แล้วเดินตรงไปที่ต้นโอ๊กเก่าแก่อันโดดเด่น ที่ว่ากันว่ามีอายุเป็นร้อยปีทางฝั่งตะวันออกของลานกว้าง

ใต้ต้นไม้มีคนยืนอยู่สี่คน คนที่เป็นผู้นำคือชายร่างกำยำ สวมเกราะแผ่นโลหะครึ่งท่อน สะพายโล่ทรงว่าว และเหน็บกระบองหนามไว้ที่เอว น่าจะเป็นกัปตันตี้ที่ชื่อ โล่เหล็กไหล ข้างๆ เขาเป็นชายร่างผอมเกร็งที่ห้อยดาบยาวไว้สองเล่ม (นักดาบ) ถัดมาเป็นหญิงสาวในชุดนักบวชสีขาวขลิบทอง ถือคทาสั้น ([นักบวชระดับบรอนซ์]) และสุดท้ายคือชายร่างเล็กสวมเกราะหนังสีเข้ม ท่าทางปราดเปรียว กำลังควงมีดสั้นเล่นอยู่ในมือ (โจร)

สายตาทั้งสี่คู่ตวัดมามองซูหรานที่กำลังเดินเข้าไปหา พร้อมกับประเมินอย่างละเอียด

พอเห็นเครื่องแต่งกายบนตัวซูหรานชัดๆ แววตาของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

[เสื้อคลุมผ้า (ระดับดี)] เนื้อดีที่ตัดเย็บอย่างประณีต มีลวดลายพลังงานไหลเวียนจางๆ, [รองเท้าหนังกระต่าย (ระดับดี)] ที่ดูยืดหยุ่นและเบาสบาย, [กระบองไม้โอ๊ก (ระดับดี)] ที่ทำจากไม้เนื้อแข็งหุ้มทองเหลืองที่เอว โดยเฉพาะ [ปลอกหัวพยัคฆ์หมอบ (แรร์)] ที่ฝังเขี้ยวเสือซึ่งแผ่กลิ่นอายกดดันออกมาจางๆ บนหน้าผาก แล้วยังมี [หยกพกคุ้มจิต (ระดับดี)] สภาพเนียนกริบที่คอ กับ [แหวนมานา (ระดับดี)] ที่ส่องแสงสีฟ้าอ่อนๆ บนนิ้วชี้ขวาอีก...

อุปกรณ์ทั้งเซตนี้ อย่าว่าแต่ผู้ใช้พลัง Lv.4 ทั่วๆ ไปเลย ต่อให้เป็นพวกตัวเก๋าๆ Lv.5 หรือ Lv.6 ก็ใช่ว่าจะหามาใส่ได้ครบชุด แถมแต่ละชิ้นยังเป็นของดีระดับพรีเมียมทั้งนั้น

โล่เหล็กไหล กัปตันตี้หน้าเหลี่ยม คิ้วดกหนาเลิกขึ้นนิดๆ เขาเคยเห็นคนใส่ของดีๆ มาก็เยอะ แต่เล่นจัดเต็มเซตระดับดีบวกของแรร์ แถมยังดูใหม่เอี่ยมอ่องแบบนี้... ถ้าไม่ใช่พวกลูกคุณหนูที่มีกิลด์ใหญ่คอยดันหลัง ก็คงเป็นพวกดวงดีจัดที่เพิ่งถูกหวยมาแน่ๆ

ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน การอยู่ในปาร์ตี้เถื่อนก็ต้องระวังตัวไว้หน่อย พวกแรกอาจจะทำตัวคุณหนูหรือหยิ่งยโส ส่วนพวกหลังก็อาจจะอ่อนประสบการณ์หรือพึ่งพาอุปกรณ์มากเกินไป

นักดาบร่างผอมเกร็งเลียริมฝีปาก สายตาหยุดอยู่ที่แหวนกับปลอกหัวของซูหรานแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร แต่มือที่กำด้ามดาบดูเหมือนจะเกร็งขึ้นนิดๆ

โจรไซซ์มินิเป่าปากแบบไม่มีเสียง มีดสั้นในมือหมุนควงอย่างคล่องแคล่ว แววตาฉายแววอยากรู้อยากเห็นและขี้เล่น

ส่วนหญิงสาวในชุดนักบวช กวาดสายตามองอุปกรณ์ของซูหรานอย่างนิ่งสงบ ก่อนจะเลื่อนขึ้นมามองหน้าเขา เหมือนกำลังสังเกตท่าทีของเขาอยู่