บทที่ 8 - 7 ชิ้น [ป้ายเรียกโครงกระดูก]

บทที่ 8 - 7 ชิ้น [ป้ายเรียกโครงกระดูก]

ปิดหน้าต่างสถานะส่วนตัว ห้องก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

บนโต๊ะมีอุปกรณ์และวัสดุที่เหลือจากการสร้างม้วนคัมภีร์ก่อนหน้านี้วางอยู่ แต่ตอนนี้ ความสนใจของซูหรานเปลี่ยนไปหมดแล้ว

เพียงแค่คิด หีบสมบัติไม้หน้าตาธรรมดาๆ ที่ได้มาจาก [สุสานโครงกระดูก] ก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะอีกครั้ง

ตามไกด์ดันเจี้ยนที่ซูหรานซื้อมาจากเว็บบอร์ด

ไอเทมระดับทั่วไป โอกาส 60%: [ดาบเหล็กขึ้นสนิม]: พลังโจมตี +5%, มีโบนัสดาเมจใส่พวกอันเดดเล็กน้อย [เกราะหนังเก่าๆ]: พลังป้องกันกายภาพ +1~2 [ปลอกแขนกระดูก]: พลังป้องกัน +0.5, ความแข็งแกร่ง/ความคล่องตัว +5%

ไอเทมระดับดี (สีเขียว) โอกาส 8%: [ใบมีดกระดูกชุบแข็ง]: พลังโจมตี +10% เอฟเฟกต์: [ต้านทานความชั่วร้ายอ่อนๆ] ดาเมจใส่มอนสเตอร์อันเดด +1 [คริสตัลรวมศูนย์]: ความฉลาด +10%, หรือเพิ่มประสิทธิภาพเวทมนตร์สายแสง/พลังงานด้านบวกขึ้นเล็กน้อย 5%

ไอเทมกดใช้ โอกาสรวม 29%: [โพชั่นฟื้นฟูระดับต่ำ]: ฟื้นฟูพลังชีวิต 15 หน่วยอย่างช้าๆ ใน 30 วินาที [น้ำยาชำระล้างระดับต่ำ]: สามารถลบล้างหรือต้านทานสถานะผิดปกติเล็กๆ น้อยๆ จากอันเดดระดับต่ำได้ เช่น อาการหิมะกัดอ่อนๆ หรือความหวาดกลัวจางๆ [ผงกระดูก]: วัตถุดิบอันเดดระดับต่ำ ใช้ทำโพชั่นระดับต่ำหรือประกอบพิธีกรรมบางอย่างได้ หรือนำไปแลกเงินเล็กๆ น้อยๆ กับ NPC เฉพาะกลุ่ม (เช่น โบสถ์, นักเล่นแร่แปรธาตุ)

ไอเทมพิเศษ โอกาส 1%: [ป้ายเรียกโครงกระดูก]: ใช้พลังจิตส่วนหนึ่งของผู้ถือครองเพื่ออัญเชิญ [ทหารโครงกระดูก] เลเวล 2 มาช่วยสู้ 1-2 ตัว อยู่ได้นาน 3 นาที ใช้งานได้วันละครั้ง

สิ่งที่ซูหรานให้ความสำคัญที่สุดก็คือไอ้นี่แหละ ถึงแม้ค่าสถานะของทหารโครงกระดูกจะต่ำกว่านักรบโครงกระดูกทั่วไปในเลเวลเดียวกัน แถมยังโง่ ทำได้แค่ทำตามคำสั่งง่ายๆ อย่างโจมตี, ป้องกัน หรือเดินตาม แต่มันก็เป็นตัวแทงก์ที่ไม่กลัวตายที่โอเคเลยล่ะ โดยเฉพาะสำหรับซูหรานที่มีแผนจะฉายเดี่ยวลงดันเจี้ยนในอนาคต

ผู้ใช้พลังที่เคยดรอป [ป้ายเรียกโครงกระดูก] มาก่อนเคยบอกไว้ว่า การควบคุมสัตว์อัญเชิญจะกินพลังจิตของผู้ถือครองไปเรื่อยๆ ทีละนิด ถ้าพลังจิตต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด สัตว์อัญเชิญอาจจะหลุดการควบคุมหรือสลายไปเลย แถมตัวป้ายเองก็มีค่าความทนทานด้วย การอัญเชิญสำเร็จแต่ละครั้งจะเสียความทนทาน 1 แต้ม ป้ายที่สมบูรณ์มักจะมีความทนทาน 5-10 แต้ม พอความทนทานเหลือศูนย์ ป้ายก็จะแตกสลายและใช้การไม่ได้อีก

ซูหรานนั่งอยู่ที่โต๊ะ สายตาจับจ้องไปที่หีบสมบัติไม้

เขายื่นมือออกไป แตะที่ตัวสลักล็อกหยาบๆ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง เพื่อสงบสติอารมณ์ที่แอบหวั่นไหวจากการอัปเลเวล

"เปิดครั้งที่หนึ่ง"

"แกร๊ก"

ฝาหีบเปิดออก

มีดาบยาวเล่มหนึ่งวางนิ่งอยู่บนผ้าซับใน ตัวดาบเรียวยาว ปกคลุมไปด้วยรอยสนิมด่างๆ สีแดงคล้ำ คมดาบดูไม่ค่อยคมเท่าไหร่ กระบังดาบกับด้ามจับเป็นเหล็กเรียบๆ พันด้วยเชือก สภาพโดยรวมดูโคตรถูกและเก่ากึ๊ก ข้างๆ กันมีเหรียญเงินแวววาวหนึ่งเหรียญ

[ดาบเหล็กขึ้นสนิม] อาวุธระดับทั่วไปกากๆ ที่มีโบนัสตีพวกอันเดดติดมานิดหน่อย ดีกว่าไม่มีแหละนะ บวกกับเหรียญเงินอีกหนึ่งเหรียญ ถือว่าได้ของตามมาตรฐานเฉลี่ยของหีบไม้ใน [สุสานโครงกระดูก] เลยล่ะ เรียกว่ากลางๆ ไม่ได้เซอร์ไพรส์อะไร แต่อย่างน้อยเหรียญเงินก็เป็นของมีค่าที่ใช้ได้จริง

ซูหรานหน้าตาย หยิบดาบเหล็กกับเหรียญเงินออกมาวางไว้ตรงมุมโต๊ะ จากนั้นก็มองไปที่หีบไม้อีกครั้ง

ฝาหีบค่อยๆ ปิดลงเองอย่างเงียบกริบต่อหน้าต่อตาเขา สลักเข้าที่เดิม

รีเซตเสร็จสิ้น

ทีเด็ดของจริงคือการเปิดครั้งที่สองต่างหาก

เขาไม่รอช้า เอานิ้วแตะที่ตัวล็อกอีกครั้ง

"เปิดครั้งที่สอง"

"แกร๊ก"

ฝาหีบเปิดออกตามเสียง

คราวนี้ ข้างในไม่มีอาวุธ ไม่มีเงิน

มีแค่ของชิ้นเดียว

มันคือแผ่นอะไรสักอย่างขนาดประมาณฝ่ามือ ขอบบิดเบี้ยวไม่เป็นทรง วางนิ่งอยู่ที่ก้นหีบ สีของมันเป็นสีเทาขาวหม่นๆ ไม่ใช่ทั้งโลหะและกระดูก ดูไม่ออกว่าทำมาจากอะไร บนพื้นผิวเต็มไปด้วยรอยร้าวเล็กๆ ยุบยับไปหมด เหมือนแค่แตะเบาๆ ก็จะแหลกสลายแล้ว ด้านหน้ามีการกัดกรดเป็นรูปรอยสักโครงกระดูกที่ลายเส้นขาดๆ หายๆ ดูเรียบง่ายสุดๆ เหมือนพร้อมจะจางหายไปได้ทุกเมื่อ แต่กลับแผ่กลิ่นอายเย็นยะเยือกที่เบาบางแต่สัมผัสได้ชัดเจนออกมา ส่วนด้านหลังเป็นรอยสลักรูปวงแหวนขาดๆ ที่ไม่รู้ความหมาย

รูม่านตาของซูหรานหดเกร็งลงเล็กน้อย เขายื่นมือไปหยิบมันขึ้นมา

พอสัมผัสก็รู้สึกเย็นเฉียบ น้ำหนักเบาหวิว ตอนที่ปลายนิ้วของเขาแตะโดนรูนโครงกระดูก เขาก็สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานจางๆ ในขณะเดียวกัน ก็มีข้อมูลไหลเข้ามาในหัว:

[ป้ายเรียกโครงกระดูก]

ซูหรานมองแผ่นป้ายสีเทาขาวที่เต็มไปด้วยรอยร้าวในมืออย่างพอใจสุดๆ ความทนทานยังเหลือตั้ง 6 แต้ม นั่นแปลว่า เขายังใช้ได้อีกตั้งหกครั้ง เรียกได้ว่าเป็นไพ่ตายช่วยชีวิตเลยทีเดียว

...

เวลาหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางความตึงเครียดและการทำอะไรซ้ำๆ ซากๆ เหมือนเครื่องจักร

การลง [สุสานโครงกระดูก (ง่าย)] วันละครั้ง กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของซูหรานกับปาร์ตี้ของผู้ใช้โล่ไปแล้ว การปรับตัว, การต่อสู้, การแบ่งของ, แล้วก็แยกย้าย ขั้นตอนต่างๆ ลื่นไหลขึ้นเรื่อยๆ ความเข้าขากันก็มากขึ้น แผนที่ใช้ม้วนคัมภีร์เวทแสงสว่างควบคู่ไปกับการตั้งรับที่แข็งแกร่งของผู้ใช้โล่และการแทงหอกสุดแม่นยำของพลหอก ถูกนำมาใช้จนชำนาญขั้นเทพ ประสิทธิภาพเหนือกว่าพวกปาร์ตี้เฉพาะกิจทั่วไปเยอะ ถึงแม้ทุกครั้งที่สู้จะยังมีความเสี่ยง แต่รายได้ก็มั่นคง

หีบสมบัติไม้เจ็ดใบ เปิดเบิ้ลไปเจ็ดรอบ

ของที่ได้จากการเปิดครั้งแรกก็สะสมไปเรื่อยๆ: พวกอาวุธทั่วไปขึ้นสนิมหรือมีของแถมติ๊ดนึง, ชุดเกราะ, เศษเหรียญเงินเหรียญทองแดง แล้วก็วัตถุดิบอันเดดนิดหน่อย ของพวกนี้ซูหรานไม่เอามาใส่ ก็เอาไปขาย ไม่ก็เก็บไว้ เปลี่ยนเป็นความแข็งแกร่งและทุนรอนของเขาไปเรื่อยๆ อย่างมั่นคง

แต่ของที่เขาได้มาเงียบๆ คนเดียวจริงๆ คือของจากการเปิดครั้งที่สองทั้งเจ็ดครั้งต่างหาก

[ป้ายเรียกโครงกระดูก]

ชิ้นที่หนึ่ง, ชิ้นที่สอง, ชิ้นที่สาม... รวมทั้งหมดเจ็ดชิ้น

แต่ว่านะ ลงดันเจี้ยนเจ็ดรอบ ได้หีบเจ็ดใบ ตามปกติแล้ว ไม่มีทางหรอกที่จะได้ [ป้ายเรียกโครงกระดูก] มาครบเซ็ตขนาดนี้ ถ้าคำนวณจากเรตดรอปปกติที่ 1% ปาร์ตี้ทั่วไปลงฟาร์มเป็นเดือนยังอาจจะไม่ได้สักชิ้นเลยมั้ง พวกผู้ใช้โล่ถึงจะเปิดได้ของเซอร์ไพรส์ก๊อกแก๊กๆ บ้าง แต่ก็ไม่เคยได้อะไรแบบนี้เลย

ต้องหาทางปล่อยของพวกนี้ไปบ้าง ห้ามให้ใครรู้เด็ดขาด

คนธรรมดาไม่ผิด ผิดที่มีของล้ำค่าอยู่กับตัว ยิ่งไปกว่านั้น ของพวกนี้มันได้มาแบบผิดปกติเกินไป เดี๋ยวมันจะพาลให้คนสงสัยเอาได้ ในโลกใบนี้ การเผยความพิเศษของตัวเองมักจะหมายถึงอันตราย

ขณะนั่งอยู่บนรถบัสที่โคลงเคลงตอนขากลับเข้าเมือง ซูหรานไม่ได้หลับตาพักผ่อนหรือมองวิวข้างทางเหมือนปกติ เขาเปิดเทอร์มินัลส่วนตัวขึ้นมา เชื่อมต่อกับเครือข่ายสาธารณะที่แอบกระตุกนิดๆ แล้วเริ่มไถดูแพลตฟอร์มซื้อขายและแหล่งข้อมูลที่พวกผู้ใช้พลังชอบใช้กัน

ปลายนิ้วสไลด์ผ่านหน้าจอแสง หน้าต่างหลายบานสลับไปมาอย่างรวดเร็ว เขาจงใจเลี่ยงไม่ค้นหาคำว่า [ป้ายเรียกโครงกระดูก] หรือคีย์เวิร์ดที่คล้ายกันโดยตรง เพราะมันจะโจ่งแจ้งเกินไป เขาทำตัวเหมือนผู้ใช้พลังทั่วไป เลื่อนดูพวกกระทู้ไกด์ดันเจี้ยน, ราคาตลาดอุปกรณ์, ไปจนถึงคลิปวิดีโอตำนานเมืองแปลกๆ ในช่องคอมเมนต์ของวิดีโอ มีคนบ่นว่าเปิดได้แต่ของทั่วไป มีคนเอาอาวุธสีเขียวที่บังเอิญได้มาโชว์ ส่วนใหญ่ก็ถามวิธีผ่านด่านหรือหาตี้

ซูหรานกวาดสายตาอย่างรวดเร็ว ไม่เจอข้อมูลอะไรที่เกี่ยวกับป้ายเรียกโครงกระดูกเลย นี่แสดงว่าถ้าไม่เพราะเรตดรอปมันต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนอยู่นอกเหนือสถิติ ก็คงเป็นเพราะ... แทบไม่มีใครได้มันมาและเอามาตั้งกระทู้คุยกันแบบสาธารณะเลย