บทที่ 43 แผนการสู่ลาส โนเชส

บทที่ 43 แผนการสู่ลาส โนเชส

ฮูเอโคมุนโด ป่าเมนอส

เยคาว่านั่งหลับตาฟื้นฟูพลังอยู่บนหินยักษ์ สัมผัสถึงแรงดันวิญญาณมหาศาลที่ไหลเวียนไปทั่วแขนขาและกระดูก

ทันใดนั้น เสาแรงดันวิญญาณสีทองเข้มก็พุ่งขึ้นรอบตัวเขา

“แรงดันวิญญาณของนายท่านสูงกว่าเมื่อสามปีก่อนถึง 30-40 เปอร์เซ็นต์ ตอนนี้ท่านเรียกได้ว่าเป็นผู้แข็งแกร่งแม้แต่ในหมู่วาสโทรเด้แล้ว!”

ปลาประหลาดจีวา บาร์นส์ มองไปทางเยคาว่า แววตาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน ทั้งเคารพเลื่อมใส แต่ที่มากกว่าคือความหวาดกลัว

แพะหยวน ปั๊ก ที่อยู่ข้าง ๆ ก็เสริมขึ้นมา:

“นายท่าน ด้วยความแข็งแกร่งของท่านตอนนี้ น่าจะเพียงพอที่จะไปลาส โนเชสและท้าดวลกับบารากันได้แล้วนะขอรับ”

ได้ยินดังนั้น เจ้าปลาประหลาดรีบใช้หางปลาปิดปากเจ้าแพะทันที:

“หุบปากไปเลย! ลาส โนเชสของบารากันมีแอดจูคาสเป็นร้อย ถ้าเกิดนายท่านบ้าจี้ไปท้าดวลบารากันตามที่แกยุ แกจะให้พวกเราสองตัวไปสู้กับแอดจูคาสเป็นร้อยรึไง?”

พอโดนจีวา บาร์นส์เตือนสติ หยวน ปั๊กก็รีบลุกขึ้นยืนสองขา ใช้กีบเท้าหน้าปิดปากใหญ่ ๆ ภายใต้หน้ากาก พร้อมกับเหลือบมองไปทางเยคาว่าอย่างหวาดระแวง กลัวว่าเยคาว่าจจะได้ยินเข้าจริง ๆ

“ฉัน... ติดคอขวดแล้วงั้นรึ?”

เยคาว่าขมวดคิ้วเล็กน้อย สามปีผ่านไปแล้วนับตั้งแต่ร่างแยกในโซลโซไซตี้ได้เป็นอันดับ 4 ของหน่วยที่ 11 ในช่วงสามปีนี้ กิจวัตรของเยคาว่ายังคงเดิม: ต่อสู้ แล้วก็กิน

น่าเสียดายที่ฮอลโลว์ส่วนใหญ่ที่เยคาว่ากินในช่วงสามปีนี้เป็นกิลเลียน แทบไม่เจอแอดจูคาสเลย

และ ณ จุดนี้ เยคาว่าพบว่าแรงดันวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นจากตอนสู้กับอุลคิโอร่าแค่ประมาณ 30-40 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น หลังจากนั้นต่อให้กินกิลเลียนไปมากแค่ไหน พลังวิญญาณก็ไม่กระเตื้องขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว

เยคาว่ารู้ทันทีว่าเขากำลังติดสิ่งที่เรียกว่า ‘คอขวด’ และมีสองวิธีที่จะทะลวงมันได้: หนึ่งคือกินวาสโทรเด้ และสองคือกินแอดจูคาสทีเดียวหลายสิบหรือเป็นร้อยตัว

“กินวาสโทรเด้?”

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา เยคาว่าก็ส่ายหัวอย่างจนใจ

แค่หาแอดจูคาสในแถบนี้ยังยากเลือดตาแทบกระเด็น จะไปหาวาสโทรเด้ที่ไหนมากิน? ส่วนวาสโทรเด้ตัวเดียวที่เขารู้จักอย่างอุลคิโอร่า ป่านนี้คงอารันคาร์ขั้นต้นเสร็จสมบูรณ์ไปแล้ว แม้สามปีมานี้เยคาว่าจจะเก่งขึ้นมาก แต่ก็ไม่กล้ารับประกันว่าจะชนะหมอนั่นได้แน่นอน

ดังนั้น วิธีแรกปัดตกไปได้เลย

ส่วนวิธีที่สอง สถานที่เดียวในฮูเอโคมุนโดที่น่าจะรวบรวมแอดจูคาสไว้ได้มากขนาดนั้น ก็มีแต่ลาส โนเชสเท่านั้น

ส่วนคำพูดของเจ้าปลาและเจ้าแพะเมื่อกี้ ด้วยประสาทสัมผัสที่เฉียบคมจากแรงดันวิญญาณระดับสูง เยคาว่าย่อมได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่ชัดเจน แต่เขาขี้เกียจจะไปใส่ใจ

เยคาว่าที่นั่งหลับตาอยู่ จู่ ๆ ก็หันขวับไปมองเจ้าปลาและเจ้าแพะที่กระซิบกระซาบกันอยู่ข้างหลัง ทำเอาฮอลโลว์ทั้งสองสะดุ้งโหยงตัวสั่น

“จะจับไอ้สวะสองตัวนี้กินดีไหมนะ? ยังไงก็เป็นแอดจูคาส...”

“ช่างเถอะ ต่อให้แรงดันวิญญาณของไอ้สวะสองตัวนี้เพิ่มขึ้นสิบเท่า ก็คงไม่ช่วยให้ฉันวิวัฒนาการได้หรอก”

“ที่ไอ้โง่สองตัวนี้พูดก็ถูก ด้วยความแข็งแกร่งของฉันตอนนี้ ต่อให้ชนะบารากันได้ แต่ถ้าโดนมันกับลูกน้องแอดจูคาสนับร้อยรุมกินโต๊ะ ฉันก็คง...”

“เว้นเสียแต่ว่า... บารากันไม่ได้อยู่ในลาส โนเชส!”

ถึงตรงนี้ เยคาว่านึกขึ้นได้ว่าในต้นฉบับ ตอนที่ไอเซ็นและลูกน้องอีกสองคนมาถึงฮูเอโคมุนโดครั้งแรก เป้าหมายแรกของพวกเขาคือลาส โนเชส หลังจากนั้น บารากันที่ตกอยู่ภายใต้อำนาจของ ‘เคียวขะ ซุยเก็ตสึ’ ดูเหมือนจะลงมือสังหารแอดจูคาสในลาส โนเชสด้วยมือตัวเองจนเกลี้ยง เหลือรอดเพียงส่วนน้อยที่ไม่ได้อยู่ในลาส โนเชสตอนนั้น!

“บางที ฉันอาจจะฉวยโอกาสไปเก็บตกเศษซากได้?”

“จากข้อมูลที่ร่างแยกในโซลโซไซตี้ส่งมา ช่วงเวลานี้น่าจะใกล้เคียงกับตอนที่ไอเซ็นเข้ามาฮูเอโคมุนโดครั้งแรกแล้ว!”

คิดได้ดังนั้น เยคาว่าไม่ลังเลอีกต่อไป เขาลุกขึ้นยืนแล้วใช้โซนีโดไปโผล่ข้าง ๆ เจ้าแพะและเจ้าปลา

“ยินดีกับการออกจากฌานขอรับนายท่าน! นายท่านผู้ยิ่งใหญ่ แรงดันวิญญาณอันไร้ขอบเขตของท่านทำให้ข้าสั่นสะท้าน นับเป็นเกียรติของบาร์นส์ผู้นี้จริง ๆ ที่ได้รับใช้ข้างกายท่าน!”

อยู่ด้วยกันมาสามปี ฝีมือเจ้าปลาตัวนี้ไม่พัฒนาเท่าไหร่ แต่สกิลการเลียแข้งเลียขานี่อัปเกรดขึ้นเยอะ!

ส่วนหยวน ปั๊ก เจ้าแพะข้าง ๆ ก็เอาแต่พูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ:

“ราชาจงเจริญ!”

“ราชาจงเจริญ!”

เยคาว่ารู้สึกอ่อนใจกับเจ้าพวกนี้จริง ๆ

“ถ้าพวกแกสรรหาคำเยินยอไม่เป็น ต่อไปก็ตะโกนแค่ว่า ‘ราชาของข้าสุดยอด’ ก็พอ!”

แม้ฮอลโลว์ทั้งสองจะไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคำว่า “สุดยอด”  เท่าไหร่ แต่ในเมื่อราชาสั่งให้ตะโกน ก็ต้องตะโกน!

“ราชาของข้าสุดยอด!”

“ราชาของข้าสุดยอด!”

“เออ พอได้แล้ว เลิกไร้สาระ เตรียมตัวซะ เราจะไปกันแล้ว”

เยคาว่าตัดบทพวกงี่เง่า

“ไป? นายท่าน จะไปไหนหรือขอรับ?” เจ้าปลาบาร์นส์ถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

ภายใต้หน้ากาก เยคาว่าแสยะยิ้มมุมปาก:

“ก็อย่างที่พวกแกพูดกันนั่นแหละ... ไปลาส โนเชส!”

“หา! นายท่าน ไว้ชีวิ...”

ได้ยินแบบนั้น จีวา บาร์นส์เข้าใจทันทีว่าที่พวกมันซุบซิบกันเมื่อกี้ เยคาว่าได้ยินหมดทุกคำ

แต่เยคาว่าไม่เปิดโอกาส เขาคว้าตัวเจ้าปลาด้วยมือหนึ่ง และจับหางเจ้าแพะด้วยอีกมือหนึ่ง แปลงร่างเป็นสายฟ้าพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งหน้าตรงไปยัง ‘ทะเลทราย’ ที่อยู่เหนือป่าเมนอส

“ตูม!”

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวในทะเลทรายที่เคยเงียบสงบ ฝุ่นทรายตลบฟุ้งไปทั่วท้องฟ้า ทันใดนั้น เสาแสงสีทองเข้มเจิดจ้าก็พุ่งทะลุชั้นทรายขึ้นมา เสียดแทงขึ้นไปบนก้อนเมฆ

จากนั้น ปลาประหลาดที่มีหนามกระดูกเต็มตัวและแพะสีแดงเพลิงก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นออกมา กลิ้งหลุน ๆ ไปไกลหลายสิบวา

ตามมาด้วยเสาแสงที่ค่อย ๆ จางลง เผยให้เห็นร่างมนุษย์สีดำทมิฬเดินออกมา... เยคาว่านั่นเอง

“ทะเลทราย ฉันกลับมาแล้ว!”

เยคาว่ากางแขนออก สัมผัสลมทะเลทรายแห้งแล้งที่ปะทะใบหน้า เทียบกับป่าเมนอสที่มืดมิดไร้แสงตะวัน เขาชอบทะเลทรายสีซีดแห่งนี้มากกว่า

“ความเข้มข้นของอนุภาควิญญาณที่นี่สูงมาก ดูเหมือนลาส โนเชสจะอยู่ไม่ไกลจากที่นี่!”

สัมผัสถึงอนุภาควิญญาณที่อัดแน่น เยคาว่ายิ้มออกมาภายใต้หน้ากาก ทันใดนั้น เกราะตะขาบสีซีดที่กลางหลังก็ขยับยุกยิก ก่อนจะเปลี่ยนสภาพเป็นฮอลโลว์ตะขาบตัวจิ๋วขนาดไม่กี่เซนติเมตร มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่อนุภาควิญญาณเข้มข้นที่สุด... ลาส โนเชส

ตะขาบจิ๋วตัวนี้แน่นอนว่าเป็นร่างแยกใหม่ที่เยคาว่าสร้างขึ้น แต่ร่างแยกนี้ต่างจากอิโต มาโคโตะในโซลโซไซตี้

อิโต มาโคโตะบรรจุแรงดันวิญญาณทั้งหมดของแอดจูคาส รวมถึงเสี้ยวแก่นวิญญาณของเยคาว่า

แต่เจ้าตะขาบจิ๋วตัวนี้สร้างขึ้นจากแรงดันวิญญาณเพียงริ้วเดียว พลังต่อสู้เทียบไม่ได้กับเฟรชแมนฮอลโลว์ด้วยซ้ำ แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว เพราะหน้าที่เดียวของมันคือการสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวในลาส โนเชส

โดยเฉพาะ... รอจังหวะที่ไอเซ็นจะมาถึงลาส โนเชส!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═