บทที่ 40 เลือกดาบฟันวิญญาณร่างต้น

บทที่ 40 เลือกดาบฟันวิญญาณร่างต้น

หลังจากฆ่าลิงประหลาด อิโต มาโคโตะก็ใช้วิธีของโออิ ริมิเปิดประตูเซนไคมอน แล้วก้าวข้ามกลับสู่โซลโซไซตี้

อิโต มาโคโตะค่อนข้างพอใจกับการต่อสู้ด้วย ‘ชิไค’ ครั้งแรกของเขา แม้จะได้ยินเสียงเรียกขานของดาบฟันวิญญาณมาตั้งแต่ตอนถือดาบที่อิกคาคุหามาให้ครั้งแรก

แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาปลดปล่อยดาบอย่างเป็นทางการ ความเข้าใจในการใช้พลังของดาบเล่มนี้ยังอยู่ในระดับตื้นเขิน

สิ่งหนึ่งที่มั่นใจได้คือ ขีดจำกัดของดาบเล่มนี้สูงส่งมาก ซึ่งทำให้เขาดีใจสุด ๆ

......

ในเวลาเดียวกัน

ณ หอสมุดวิญญาณใหญ่ ใต้ดินวังกลาง 46 ในเซย์เรย์เทย์

ไอเซ็น โซสึเกะ ในชุดคลุมหัวหน้าหน่วย พร้อมด้วยโทเซ็น คานาเมะ และอิชิมารุ งิน แอบดูการต่อสู้ทั้งหมดระหว่างอิโต มาโคโตะกับลิงประหลาดผ่านห้องฉายภาพในหอสมุด โดยที่วังกลาง 46 ไม่ระแคะระคาย

“อิโต มาโคโตะงั้นรึ? เป็นดาบฟันวิญญาณที่น่าสนใจจริง ๆ” ไอเซ็นขยับแว่นยิ้มบาง ๆ

โทเซ็น คานาเมะ: “ท่านไอเซ็น การสร้างอารันคาร์ครั้งนี้ก้าวหน้ากว่าครั้งก่อน...”

......

“ดาบฟันวิญญาณร่างต้นไร้เจ้าของในเซย์เรย์เทย์ทั้งหมดอยู่ที่นี่แล้ว ตอนนี้มีในคลังกว่าเก้าร้อยเล่ม ค่อย ๆ เลือกไปนะ ยังไงก็ต้องเจอเล่มที่ถูกใจแน่ จำไว้ว่าต้องใช้ใจสัมผัส”

ซานาดะ ยูสึเกะ ผู้ดูแลคลังอาวุธ ยิ้มแนะนำอิโต มาโคโตะอย่างใจเย็น

มาดาราเมะ อิกคาคุ และ อายาเสะงาวะ ยูมิชิกะ ยืนรอเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง

อิโต มาโคโตะมองตู้ขนาดใหญ่สิบสองตู้ตรงหน้า แต่ละตู้เต็มไปด้วยดาบฟันวิญญาณร่างต้นนับสิบเล่ม ส่วนใหญ่เป็นแบบมาตรฐาน มีเพียงส่วนน้อยที่แตกต่างออกไป เช่น ใบดาบยาวหรือสั้นกว่าปกติ หรือมีลวดลายพิเศษที่กระบังดาบ

อิโต มาโคโตะเดินวนรอบตู้เหล่านั้นสองสามรอบ แล้วหลับตาลงแน่น เริ่มสื่อสารกับพลังที่ชื่อว่า ‘เทพทำลายล้าง’ ในส่วนลึกของจิตวิญญาณ

การปลดปล่อยดาบฟันวิญญาณ ไม่ว่าชิไคหรือบังไค แท้จริงแล้วคือการแสดงออกของพลังวิญญาณยมทูต

และการปลดปล่อยดาบคือการใช้ดาบฟันวิญญาณร่างต้นเป็นสื่อกลาง เพื่อดึงพลังในส่วนลึกของจิตวิญญาณออกมา

ชิไคและบังไคเป็นเพียงระดับความเข้มข้นของการแสดงพลังที่ต่างกันเท่านั้น

ดังนั้น การที่อิโต มาโคโตะหลับตาและสื่อสารกับพลังในจิตวิญญาณ ก็คือการให้เทพทำลายล้างเลือกสื่อกลางของตัวเอง

ในภวังค์ โลกหมุนคว้าง เมื่ออิโต มาโคโตะลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองอยู่ในป่าสลัว มีร่างสูงใหญยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า

“นี่มันป่าเมนอส?”

อิโต มาโคโตะแปลกใจที่ตัวเองในร่างมนุษย์มาโผล่ที่ป่าเมนอส

“ไม่ใช่สิ นี่คือโลกภายในของฉัน!”

วินาทีถัดมา เขาเข้าใจทันที แล้วมองไปยังร่างตรงหน้า

ร่างนั้นสูงใหญ่กำยำ ผิวกายสีดำมีลวดลายสายฟ้าสีทองเข้มพาดผ่าน ลวดลายเหล่านี้ลามไปถึงหน้ากากบนใบหน้า

หน้ากากสีขาวทอดยาวไปด้านหลัง เชื่อมต่อกับเกราะตะขาบอันน่าเกรงขาม

“การแสดงออกของพลังวิญญาณฉัน คือรูปลักษณ์ของร่างต้นงั้นเหรอ!”

อิโต มาโคโตะตกใจเล็กน้อยในตอนแรก แต่ก็เข้าใจได้ทันที

เขาเป็นร่างแยกที่สร้างจากร่างต้น แชร์จิตสำนึกเดียวกัน ย่อมเป็นธรรมดาที่แก่นแท้ของวิญญาณจะเหมือนกับร่างต้น

“มาสักทีนะ?”

‘ร่างต้น’ เอ่ยขึ้นช้า ๆ หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือ แก่นแท้วิญญาณ ‘เทพทำลายล้าง’ ที่มีรูปลักษณ์เหมือนร่างต้นเอ่ยขึ้น

......

ในคลังอาวุธ อิโต มาโคโตะลืมตาขึ้น เดินตามการชักนำจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ ไปยังเคาน์เตอร์ด้านหน้าซ้าย แล้วหยิบดาบฟันวิญญาณร่างต้นแบบมาตรฐานเล่มหนึ่งขึ้นมา ดาบเล่มนี้เหมือนกับดาบของยมทูตส่วนใหญ่ใน 13 หน่วยพิทักษ์ ต่างกันแค่มีเชือกสีแดงเส้นเล็ก ๆ พันรอบด้ามจับ

“นี่คือตัวเลือกของแกเหรอ เทพทำลายล้าง?”

มองดูดาบธรรมดา ๆ ตรงหน้า อิโต มาโคโตะงุนงงเล็กน้อย แต่ในเมื่อเทพทำลายล้างเลือกดาบเล่มนี้เป็นสื่อกลาง ย่อมมีเหตุผลของมัน

“ฮ้าว เลือกเสร็จสักที รีบกลับกันเถอะ หัวหน้ารออยู่”

มาดาราเมะ อิกคาคุที่เบื่อแทบแย่ ยืนพิงดาบหาวหวอด ๆ เร่งเร้า

“ขอโทษครับ ๆ อย่าเร่งสิครับรุ่นพี่อิกคาคุ ผมพร้อมแล้ว”

อิโต มาโคโตะได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ให้กับคำบ่นของอิกคาคุ เพราะเขาใช้เวลาเลือกนานจริง ๆ

หลังจากซานาดะ ยูสึเกะพาคนทั้งสามออกจากคลังอาวุธ เขาก็ปิดประตูอย่างระมัดระวัง

“ผนึก!”

ซานาดะ ยูสึเกะตะโกน แล้วทำมือแปลก ๆ ร่ายวิถีมารพิเศษใส่ประตูที่ทำจากวัสดุพิเศษ

ทำเสร็จแล้ว เขาหันมาเตือนอิโต มาโคโตะ:

“ถ้าในอนาคตดาบของเจ้าเสียหายจนซ่อมไม่ได้ ให้ทำเรื่องขอเข้ามาเลือกดาบเล่มใหม่ที่นี่ได้ แต่โดยปกติ ตราบใดที่เจ้ากับดาบสื่อใจถึงกัน ความเสียหายจากการต่อสู้จะซ่อมแซมตัวเองได้ด้วยพลังวิญญาณของเจ้า!”

“เช่นเดียวกับชิไคที่เสียหาย ก็ฟื้นฟูได้ด้วยการดูดซับพลังวิญญาณของเจ้านาย แต่...”

ถึงตรงนี้ ซานาดะ ยูสึเกะชะงักไปครู่หนึ่ง เงยหน้ามองอิโต มาโคโตะด้วยสายตามีความหมาย แล้วเอ่ยต่อ:

“เมื่อเจ้าฝึกบังไคสำเร็จ ต้องระวังเป็นพิเศษ บังไคของดาบฟันวิญญาณคือการแสดงออกขั้นสูงสุดของพลังวิญญาณ หากเสียหายแล้ว จะเสียหายถาวร ซ่อมแซมไม่ได้!”

“ขอบคุณครับรุ่นพี่ซานาดะ ผมเข้าใจแล้ว”

อิโต มาโคโตะโค้งคำนับซานาดะ ยูสึเกะด้วยความขอบคุณ ในฐานะผู้ข้ามมิติ เขารู้อยู่แล้ว แต่ก็ยังขอบคุณในความหวังดี

อันที่จริง ซานาดะ ยูสึเกะเคยได้ยินวีรกรรมของอิโต มาโคโตะ และเชื่อว่าเขามีแววเป็นหัวหน้าหน่วย จึงจงใจแสดงความเมตตาและอธิบายอย่างอดทน

ถ้าเป็นยมทูตธรรมดามาเลือกดาบ ตาแก่นี่คงเชิดหน้าใส่ไปแล้ว

แหงล่ะ วีรกรรมฆ่าเมนอสและช่วยชีวิตทุกคนในการสอบส่งวิญญาณของอิโต มาโคโตะดังกระฉ่อนไปทั่วเซย์เรย์เทย์แล้ว

พวกขาเม้าท์ถึงกับตั้งฉายาให้เขากับอิชิมารุ งิน หัวหน้าหน่วย 3 ว่า “คู่หูอัจฉริยะ” และฟันธงว่าอิโต มาโคโตะจะได้เป็นหัวหน้าหน่วยในไม่ช้า

“ชิ ตาแก่ซานาดะ ทำไมจู่ ๆ พูดจาดีจังวะ? ตอนข้ามาเลือกดาบ ไม่เห็นทำตัวดีแบบนี้เลย!”

มาดาราเมะ อิกคาคุจ้องซานาดะ ยูสึเกะอย่างไม่พอใจ

“เหอะ ก็ตอนนั้นข้าไม่เชื่อน่ะสิว่าคนอย่างเจ้าจะมีปัญญาใช้บังไคได้ แถมต่อให้คนเถื่อนอย่างเจ้าใช้บังไคได้ ก็คงไม่รู้จักถนอมมันหรอก!”

ซานาดะ ยูสึเกะดูจะรังเกียจอิกคาคุเข้าไส้ แถมยังชี้หน้าอายาเสะงาวะ ยูมิชิกะที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ:

“แล้วเจ้าด้วย จงใจเรียกชื่อดาบผิด ๆ น่ารังเกียจที่สุด!”

“เจ้าพวกคนเถื่อนสองคน ก็ไม่ต่างจากหัวหน้าหน่วยงี่เง่าของพวกเจ้าหรอก ดีแต่ฟันดะ ไม่รู้จักฟังเสียงเรียกของดาบตัวเอง!”

พูดจบ ซานาดะ ยูสึเกะก็สะบัดแขนเสื้อเดินจากไปโดยไม่เหลียวหลัง ทิ้งให้อิกคาคุกับยูมิชิกะยืนเดือดปุด ๆ

“เฮ้ย ไอ้แก่ อย่าเพิ่งไป! แน่จริงมาตัวต่อตัวดิ๊!”

“ตายซะเถอะ!”

อิโต มาโคโตะที่มีเส้นเลือดปูดขึ้นขมับ รีบคว้าตัวทั้งสองคนที่ทำท่าจะพุ่งเข้าไป แล้วมองตามหลังซานาดะ ยูสึเกะไปอย่างครุ่นคิด

“ตาแก่นี่ไม่ธรรมดา...”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═