บทที่ 10 การสำรวจป่าเมนอสครั้งแรก

บทที่ 10 การสำรวจป่าเมนอสครั้งแรก

เยคาว่าขุดคุ้ยเอาเจ้าตูบสีเหลืองที่ถูกทรายฝังกลบไประหว่างการต่อสู้อันโกลาหลก่อนหน้านี้ออกมาเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงโยนหัวนกที่เหลืออยู่ของทิรุส ซานดาวิชให้กับเจ้าตูบสีเหลือง

ก่อนหน้านี้ ในช่วงเวลาวิกฤตของการเลื่อนขั้น ต้องขอบคุณเสียงเห่าเตือนของเจ้าตูบสีเหลือง ที่ทำให้เยคาว่าไหวตัวทันและป้องกันการลอบโจมตีของทิรุส ซานดาวิชได้บ้าง

หัวนกหัวนี้ที่สวมหน้ากากและอัดแน่นด้วยแรงดันวิญญาณกว่าครึ่งของทิรุส ซานดาวิช คือรางวัลที่เยคาว่ามอบให้มัน

เจ้าตูบสีเหลืองเดินเข้าไปหาหัวนกยักษ์อย่างร่าเริง ทันใดนั้นแรงดันวิญญาณสีเหลืองจาง ๆ ก็แผ่ออกมาจากร่างของมัน ฝุ่นทรายตลบฟุ้ง เมื่อฝุ่นจางลง ภาพที่ปรากฏคือสุนัขยักษ์สีเหลืองเข้มที่ดูองอาจน่าเกรงขาม สูงสามเมตร ยาวกว่าแปดเมตร มันอ้าปากกว้างและกลืนหัวนกยักษ์ลงไปในคำเดียว

นี่คือร่างจริงของเจ้าตูบสีเหลือง มันติดตามเยคาว่าออกล่าฮอลโลว์สารพัดชนิด แม้จะได้กินแค่เศษเหลือเดนทุกครั้ง แต่นั่นก็เพียงพอให้มันเติบโตอย่างรวดเร็ว ตอนนี้มันไม่ใช่เฟรชแมนฮอลโลว์อ่อนแอเหมือนตอนที่เจอเยคาว่าครั้งแรกอีกแล้ว แต่เป็นสตรองฮอลโลว์เต็มตัว และตอนนี้เมื่อได้รับหัวของทิรุส ซานดาวิช การกลายเป็นไจแอนท์ฮอลโลว์ก็อยู่แค่เอื้อม

หลังจากย่อยหัวของทิรุส ซานดาวิชจนหมด เจ้าตูบสีเหลืองก็คืนร่างกลับเป็นลูกหมาตัวน้อย ส่ายหางที่ไหม้เกรียมจนกุดไปมาให้เยคาว่าอย่างมีความสุข

“ด้วยความแข็งแกร่งของฉันในตอนนี้ ทิรุส ซานดาวิชที่เป็นไจแอนท์ฮอลโลว์เหมือนกันยังไม่ใช่คู่มือ... ถึงเวลาที่ฉันต้องไปที่นั่นแล้ว!”

คิดได้ดังนั้น เยคาว่าก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขามองเจ้าหมาน้อยตรงหน้าแล้วเอ่ยช้า ๆ

“ที่ที่ฉันจะไปต่อไปมันอันตรายเกินไปสำหรับแก ถึงเวลาที่เราต้องแยกทางกันแล้ว ด้วยความแข็งแกร่งของแกในตอนนี้ แค่อยู่ในเขตแดนใหม่นี่ก็พอจะเอาตัวรอดได้สบาย ๆ!”

“บรู๊ว โฮ่ง โฮ่ง!”

ได้ยินดังนั้น เจ้าตูบสีเหลืองก็เห่ารัวออกมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ เยคาว่าก้มตัวลง ใช้นิ้วลูบหัวมันเบา ๆ ส่วนเจ้าตูบสีเหลืองก็เลียนิ้วของเยคาว่าอย่างรักใคร่

“เจ้าหมาน้อยจอมอึด! จงมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดีล่ะ!”

เยคาว่าโบกมือลาเจ้าหมาน้อยที่ดูคล้ายต้าหวงในความทรงจำชาติก่อน จากนั้นก็มุดลงไปในทะเลทรายทันที เสียงครางหงิง ๆ ของเจ้าตูบสีเหลืองดังแว่วมาจากไกล ๆ

ทว่าเยคาว่าไม่ได้ใส่ใจ เหตุผลที่เขาพาเจ้าหมาน้อยตัวนี้มาด้วยก่อนหน้านี้ อย่างแรกเพราะเห็นมันแล้วนึกถึงต้าหวงในชาติก่อน ทำให้เกิดความเมตตาขึ้นมาบ้าง

อย่างที่สองคือเขาต้องการเฟรชแมนฮอลโลว์ที่ดูอ่อนแอตัวนี้มาช่วยล่อเหยื่อ แต่ตอนนี้เยคาว่าเลื่อนขั้นเป็นไจแอนท์ฮอลโลว์แล้ว พลังต่อสู้ที่แท้จริงเทียบเท่าเมนอส กรันเด ย่อมไม่จำเป็นต้องใช้เจ้าตูบสีเหลืองล่อศัตรูอีกต่อไป อีกทั้งด้วยความแข็งแกร่งปัจจุบันของเจ้าตูบสีเหลือง ตราบใดที่ไม่ออกนอกเขตแดนใหม่ ก็แทบไม่มีอะไรคุกคามชีวิตมันได้

ดังนั้นเมื่อถึงเวลาแยกทาง เยคาว่าจึงไม่ลังเลแม้แต่น้อย เพราะอย่างไรเสีย แผนการใหญ่ในการก้าวข้ามขีดจำกัดของเยคาว่าย่อมสำคัญที่สุด!

จุดหมายปลายทางของเขาในครั้งนี้คือ... ป่าเมนอส ที่ตั้งอยู่ก้นบึ้งของชั้นทราย!

เยคาว่ามุดลึกลงไปผ่านชั้นทรายด้วยความเร็วสูงสุด ก่อนหน้านี้เพราะความแข็งแกร่งยังไม่พอ เขาจึงกล้าแค่เคลื่อนที่อำพรางอยู่บริเวณผิวทราย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาลงมาลึกขนาดนี้

ไม่รู้ว่าว่ายทรายมานานแค่ไหนแล้ว เยคาว่าจำได้แค่ว่าเขาดิ่งลงมาเรื่อย ๆ แต่ก็ยังไม่ถึงป่าเมนอสในตำนานเสียที หากไม่ใช่เพราะเข้าใจต้นฉบับอย่างลึกซึ้งและรู้ว่าป่าเมนอสอยู่ใต้ชั้นทราย เขาคงสงสัยไปแล้วว่ามาผิดทาง

ในที่สุด หลังจากเยคาว่าดำดิ่งลงมาทั้งวันทั้งคืน... เขาก็ลงไปต่อไม่ได้อีกแล้ว!

“นี่มันชั้นหินงั้นรึ?”

เยคาว่าใช้หัวใหญ่ที่สวมหน้ากากชนชั้นหินตรงหน้า พบว่ามันแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ทำให้ลงลึกไปกว่านี้ไม่ได้ เยคาว่าที่หงุดหงิดจากการเดินทางอันยาวนานเริ่มหมดความอดทน จึงปล่อยเซโร่อัดใส่ชั้นหินทันที

ตูม!

สิ้นเสียงระเบิดกึกก้อง ร่างทั้งร่างของเยคาว่าก็เสียสมดุลและร่วงหล่นลงมาจากที่สูงลิบ

ระหว่างที่ร่วงลงมา เยคาว่ากวาดตามองรอบด้าน พื้นที่นี้เต็มไปด้วยลำต้นไม้ยักษ์สูงหลายร้อยเมตร และท้องฟ้าก็มืดสลัวเช่นเคย

“นี่คือป่าเมนอสงั้นรึ? ฉันมาถึงแล้ว!”

เยคาว่าใช้หางเกี่ยวลำต้นไม้เพื่อชะลอความเร็ว ทำให้ลงจอดได้อย่างมั่นคง

ทว่าทันทีที่เท้าแตะพื้น เขากลับพบว่าตัวเองอยู่กลางวงล้อมของกลุ่มไจแอนท์ฮอลโลว์ที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด

ด้วยความไม่ทันตั้งตัว เยคาว่าไม่สามารถเปิดใช้งาน ‘อำพราง’ ได้ทัน จึงปรากฏตัวอย่างโจ่งแจ้ง

“โย่ ยุ่งกันอยู่เหรอพวก?”

กลุ่มไจแอนท์ฮอลโลว์ที่กำลังนัวเนียกันอยู่หยุดชะงักเมื่อเห็นแขกไม่ได้รับเชิญโผล่มา และเริ่มหันมารุมโจมตีเยคาว่าพร้อมกัน!

ไจแอนท์ฮอลโลว์รูปทรงหมึกยักษ์ตัวหนึ่งอ้าปากพ่นหมึกกัดกร่อนใส่เขา เยคาว่าไม่ถอยแต่กลับพุ่งเข้าใส่ ใช้หางเกี่ยวต้นไม้หลบการโจมตี จากนั้นเปิดใช้งาน ‘ประกายอัสนี’ สายฟ้าห่อหุ้มทั่วร่าง ก่อนจะสะบัดแส้สายฟ้าออกไป เพียงแส้เดียวก็ฟาดวิญญาณของไจแอนท์ฮอลโลว์หมึกยักษ์กระเด็น จากนั้นเขาก็เสียบหางลงไปในเนื้อของมันและเปิดใช้งาน ‘โซลอีทเตอร์’ กลืนกินมันจนเกลี้ยง

แม้เจ้าหมึกยักษ์นี่จะเป็นไจแอนท์ฮอลโลว์เหมือนเยคาว่า แต่พลังต่อสู้นั้นห่างชั้นกับทิรุส ซานดาวิชแบบคนละเรื่อง ไม่ต้องพูดถึงการเทียบกับเยคาว่า มันถูกจัดการในกระบวนท่าเดียว

“เสร็จไปหนึ่ง ต่อไปก็ตาพวกแก!”

เยคาว่าแสยะยิ้ม แล้วพุ่งเข้าใส่ไจแอนท์ฮอลโลว์ที่เหลืออีกนับสิบตัว เขารู้สึกพึงพอใจมากกับของขวัญชิ้นใหญ่ที่ได้รับทันทีที่มาถึงป่าเมนอส งานนี้เขาได้กินเลี้ยงชุดใหญ่แน่

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═