บทที่ 4 ร้อยฮอลโลว์

บทที่ 4 ร้อยฮอลโลว์

“แค็ก แค็ก ยิงทีเดียวสูบพลังจนเกลี้ยงเลยแฮะ?”

เยคาว่ามองหลุมขนาดใหญ่ที่ถูกเซโร่ของเขาถล่มอย่างอ่อนแรง รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้า อานุภาพของมันรุนแรงประมาณครึ่งหนึ่งของเซโร่จากกิลเลียนผ่าเหล่าตัวนั้น

ท่าไม้ตายประจำตัวของเมนอส กรันเดอย่างเซโร่ เยคาว่ากลับเรียนรู้ได้ตั้งแต่ระดับสตรองฮอลโลว์

“หรือฉันจะเป็นอัจฉริยะ?”

เยคาว่าใช้มือซีดขนาดใหญ่เกาหัวที่สวมหน้ากาก พลางพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจเล็กน้อย

“ดูเหมือนความอึดจะไม่ค่อยเท่าไหร่นะ! แถมเวลาชาร์จก็นานไปหน่อย สงสัยว่าในระดับนี้ ท่านี้น่าจะใช้ได้แค่เป็นไพ่ตายเท่านั้น”

เมื่อรู้สึกว่าแรงดันวิญญาณเกือบจะเกลี้ยงถัง เยคาว่าก็สะบัดหางกระแทกพื้นทรายแล้วมุดลงไปใต้ดินทันที ร่างทั้งร่างของเขาจมหายไปในทราย

เป็นที่ทราบกันดีว่าฮูเอโคมุนโดทั้งใบประกอบขึ้นจากอนุภาควิญญาณความหนาแน่นสูง ดังนั้นเยคาว่าเพียงแค่อยู่เฉย ๆ ในฮูเอโคมุนโดก็สามารถฟื้นฟูแรงดันวิญญาณได้ แต่เพื่อป้องกันการถูกโจมตีจากฮอลโลว์ตัวอื่นในขณะที่แรงดันวิญญาณต่ำ เขาจึงเปิดใช้งาน ‘อำพราง’ และซ่อนตัวใต้ทรายเพื่อรอฟื้นฟูพลัง

หลายชั่วโมงต่อมา เยคาว่ารู้สึกว่าแรงดันวิญญาณฟื้นกลับมาเกือบเต็มเปี่ยมแล้ว จึงค่อย ๆ โผล่ขึ้นมาจากทราย

จากการสำรวจตลอดครึ่งเดือน เขาเข้าใจการกระจายตัวของระดับชั้นฮอลโลว์ในทะเลทรายอย่างชัดเจนแล้ว หากรุกล้ำลึกเข้าไปอีกมีโอกาสสูงที่จะเจอกลุ่มกิลเลียนและแอดจูคาส ดังนั้นเยคาว่าจึงเลือกที่จะย้อนกลับทางเดิม เขาวางแผนจะไล่กินเฟรชแมนฮอลโลว์จำนวนมากในเขตรอบนอกเสียก่อน พอก้าวข้ามสู่ระดับไจแอนท์ฮอลโลว์แล้วค่อยขยับขยายพื้นที่สำรวจต่อไป

เยคาว่าเคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบผ่านผืนทราย แม้ตัวจะสูงเกือบแปดเมตร แต่ด้วยการเสริมพลังจาก ‘อำพราง’ เขาจึงไร้เสียงรบกวนอย่างน่าทึ่ง

ตึง

ตึง

ครืน!

ระหว่างทางกลับ จู่ ๆ เยคาว่าก็สังเกตเห็นว่าพื้นทรายในบริเวณใกล้เคียงสั่นสะเทือนในระดับที่แตกต่างกัน และมีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวมาจากด้านหน้าอย่างต่อเนื่อง

“ข้างหน้ามีฮอลโลว์สู้กัน แถมยังเดือดมากด้วย!”

ด้วยความมั่นใจในทักษะอำพราง เยคาว่าจึงว่ายฝ่าทรายมุ่งหน้าไปยังต้นตอของเสียงดังอย่างกล้าหาญ

และแล้วเขาก็ได้เห็นฉากที่ทำให้ต้องตกตะลึง

“นี่มัน? ศึกร้อยฮอลโลว์กินกันเอง!”

สิ่งที่เรียกว่า ‘ศึกร้อยฮอลโลว์กินกันเอง’ คือเหตุการณ์ที่ไจแอนท์ฮอลโลว์กว่าร้อยตัวพัวพันและกัดกินกันเองด้วยเหตุปัจจัยพิเศษบางอย่าง ผู้ชนะคนสุดท้ายจะวิวัฒนาการเป็นกิลเลียน

“ไม่นึกเลยว่าจะได้ลาภลอยแบบนี้!”

เมื่อเห็นดังนั้น เยคาว่าที่ยังอยู่ใต้ทรายก็รีบเร่งพลังอำพรางจนถึงขีดสุด ซ่อนตัวเงียบรอจังหวะที่เหมาะสม

ฮอลโลว์แต่ละตัวในสมรภูมิโกลาหลเบื้องหน้าล้วนเป็นไจแอนท์ฮอลโลว์ที่ระดับสูงกว่าเยคาว่าหนึ่งขั้น แต่เยคาว่ากลับใช้ทักษะอำพรางเคลื่อนที่ไปมาทั่วสนามรบได้อย่างอิสระโดยไม่มีไจแอนท์ฮอลโลว์ตัวใดจับสัมผัสเขาได้แม้แต่ตัวเดียว

“เจ้าอำพรางนี่มันของดีจริง ๆ!”

เยคาว่าซ่อนตัวในทรายตื้น จ้องมองเหล่าไจแอนท์ฮอลโลว์ที่กำลังห้ำหั่นกันตาไม่กะพริบ หวังจะฉกฉวยเศษเหลือเดนบ้าง

ทันใดนั้น เยคาว่าสังเกตเห็นไจแอนท์ฮอลโลว์รูปร่างคล้ายหมึกยักษ์ทางด้านซ้ายหน้า กำลังถอยร่นอย่างต่อเนื่องภายใต้การรุมโจมตีของไจแอนท์ฮอลโลว์รูปร่างคล้ายไฮยีน่าสีดำสนิทสองตัวที่หน้าตาคล้ายกันมาก

ไฮยีน่าทั้งสองตัวหน้าตาเหมือนกันแทบแยกไม่ออก ต่างกันแค่ความยาวของเขี้ยว ดูเหมือนสติปัญญาของพวกมันจะไม่ต่ำนัก เพราะรู้จักร่วมมือกันสังหารเหยื่อ

ฮอลโลว์ไฮยีน่าเขี้ยวสั้นทำหน้าที่ดึงดูดความสนใจเจ้าหมึกยักษ์จากด้านหน้า พัวพันกับหนวดหมึกมหึมาทั้งแปดเส้น ส่วนฮอลโลว์ไฮยีน่าเขี้ยวยาวรับหน้าที่ลอบโจมตีจากด้านหลัง

ฉึก!

เขี้ยวคมกริบสองซี่ราวกับมีดกล้า เสียบทะลุเข้าที่ท้ายทอยของไจแอนท์ฮอลโลว์หมึกยักษ์

เจ้าหมึกยักษ์เจ็บปวดรวดร้าวทันที หนวดทั้งแปดสะบัดฟาดไปมาในอากาศอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกันนั้นฟองอากาศนับไม่ถ้วนก็พ่นออกมาจากปากยักษ์ ฟองพวกนี้เมื่อสัมผัสกับฮอลโลว์ไฮยีน่าทั้งสองก็ระเบิดออกทันที สร้างความเสียหายอย่างหนักให้ทั้งตัวมันเองและศัตรู

“ดูท่าเจ้าหมึกยักษ์นี่จะพอมีสมองอยู่บ้าง แต่น้อยไปหน่อย ยอมเจ็บตัวเพื่อแลกกับการหลุดจากการพัวพันของหมาสองตัวนี้ แต่ในศึกร้อยฮอลโลว์กินกันเองแบบนี้ ต่อให้หนีพ้นหมาสองตัวนี้ไปได้ แต่การระเบิดตัวเองจนเจ็บหนักขนาดนี้ก็ปิดตายทางรอดของตัวเองอยู่ดี!”

เยคาว่าที่ซุ่มดูอยู่ใต้ทรายวิจารณ์อย่างสนใจ

“บรู๊ววว!”

เจ้าไฮยีน่าเขี้ยวยาวด้านหลังโดนลูกหลงจากระเบิดจนตัวแตกเป็นรอยร้าว เลือดสีแดงฉานไหลทะลักจากร่างขนาดเท่าภูเขาขนาดย่อมราวกับน้ำตกเลือด

หลังคำรามอย่างเกรี้ยวกราด ไฮยีน่าเขี้ยวยาวก็ยกอุ้งเท้าขวาขึ้น อุ้งเท้านั้นพลันขยายใหญ่ขึ้นอย่างน่ากลัว กรงเล็บแหลมคมสี่อันราวกับมีดกล้า ตะปบเข้าใส่ไจแอนท์ฮอลโลว์หมึกยักษ์อย่างดุดัน

ฉัวะ!

แผลเหวอะหวะสี่รอยปรากฏขึ้นกลางหลังเจ้าหมึกยักษ์ เลือดสีเขียวเข้มพุ่งกระฉูดราวกับน้ำพุ พร้อมกันนั้น หน้ากากกระดูกบนหัวเจ้าหมึกยักษ์ก็แตกกระจาย

หน้ากากยักษ์ที่แตกไปครึ่งซีกร่วงหล่นลงมาอย่างรวดเร็ว กระแทกกับเนินทรายเสียงดังสนั่น ฮอลโลว์ไฮยีน่าเขี้ยวสั้นที่หลุดจากหนวดหมึกแสดงอาการตื่นเต้น พุ่งตรงไปยังหน้ากากครึ่งซีกนั้น ทว่าในจังหวะที่มันกำลังจะคว้าหน้ากาก พื้นทรายกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ฮอลโลว์ที่มีท่อนบนเป็นมนุษย์และท่อนล่างเป็นตะขาบพุ่งพรวดออกมา คว้าหน้ากากครึ่งซีกที่มีขนาดใหญ่พอ ๆ กับตัวมันเอง แล้วมุดกลับลงไปในทรายทันที

“บรู๊ววว!”

เมื่อเห็นดังนั้น ฮอลโลว์ไฮยีน่าเขี้ยวสั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแหงนหน้าคำรามก้องฟ้าด้วยความเคียดแค้น!

เพราะมันไม่สามารถสัมผัสแรงดันวิญญาณของแมลงตัวจ้อยที่ขโมยเหยื่อของมันไปได้อีกแล้ว

ฮอลโลว์ไฮยีน่าเขี้ยวยาวที่กำลังพัวพันกับเจ้าหมึกยักษ์อยู่ใกล้ ๆ ก็สังเกตเห็นสถานการณ์นี้เช่นกัน แต่ด้วยการตอบโต้แบบยอมตายถวายชีวิตของหมึกยักษ์ ไฮยีน่าทั้งสองจึงไม่มีเวลาให้วอกแวก ทำได้เพียงร่วมมือกันจัดการเจ้าหมึกยักษ์ที่พิการครึ่งตัวให้จบ ๆ ไปก่อน

“เฮ้อ ไม่เสี่ยงก็ไม่รวย!”

ห่างจากจุดเกิดเหตุศึกร้อยฮอลโลว์ไปหลายไมล์ ใต้ผืนทราย เยคาว่ามองดูหน้ากากสีขาวขนาดใหญ่เกือบครึ่งตัวเขาด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ

“รอบนี้กำไรบานเบอะ!”

ยังไม่มีเวลาชื่นชมของรางวัล เพื่อป้องกันไม่ให้ไจแอนท์ฮอลโลว์ไฮยีน่าสองตัวนั้นตามมาทัน เยคาว่าว่ายทรายหนีไปในทิศทางตรงข้ามอีกสองชั่วโมงเต็ม กว่าจะยอมผ่อนคลายลง แม้ว่าภายใต้อำพราง โอกาสที่เจ้าหมาสมองน้อยสองตัวนั้นจะแกะรอยเขาได้จะน้อยนิด แต่กันไว้ดีกว่าแก้!

เยคาว่าค่อย ๆ โผล่หัวขึ้นจากทราย ยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าไม่มีฮอลโลว์ตัวอื่นในรัศมีไม่กี่กิโลเมตร ถึงได้มุดกลับลงไปใหม่ เขาว่ายลึกลงไปราวสิบเมตรใต้พื้นทราย และเริ่มลงมือจัดการหน้ากากครึ่งซีกของเจ้าหมึกยักษ์

กร้วม กร้วม

“รสชาติดีแฮะ เหมือนแครกเกอร์โซดารสสาหร่ายเลย!”

เยคาว่ากัดไปคำหนึ่งก็พบว่าหน้ากากครึ่งซีกนี้มีอนุภาควิญญาณอัดแน่นมากกว่าขาที่ขาดของไจแอนท์ฮอลโลว์ไส้เดือนก่อนหน้านี้อย่างเทียบไม่ติด แม้จะเป็นชิ้นส่วนจากไจแอนท์ฮอลโลว์เหมือนกัน แต่ปริมาณอนุภาควิญญาณนั้นคนละชั้น เพราะชิ้นหนึ่งคือหน้ากากแกนกลาง ส่วนอีกชิ้นเป็นแค่แขนขาที่กิลเลียนผ่าเหล่าทิ้งขว้างเพราะเห็นว่าไร้ค่า

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═