บทที่ 21 : ฮั่วอวี่ห่าว อัจฉริยะแห่งวงการธุรกิจ!

"เรื่องส่วนแบ่งกำไร ตระกูลต๋าของเราขอรับไว้เพียงสามส่วน ที่เหลืออีกเจ็ดส่วนยกให้เป็นของคุณทั้งหมด! ทว่าข้ามีเงื่อนไขเพียงข้อเดียว นั่นคือในอนาคตกิจการที่เกี่ยวข้องกับหม้อไฟทั้งหมดจะต้องให้ตระกูลต๋าเป็นผู้ดำเนินการแต่เพียงผู้เดียว หากคุณมีความคิดใหม่ๆ หรือต้องการปรับปรุงสูตร ก็ต้องนำมาใช้กับร้านของเราเท่านั้น ห้ามไปร่วมมือกับตระกูลหรือสำนักอื่นเด็ดขาด"

ประกายตาของฮั่วอวี่ห่าววูบไหว... สิทธิ์ตัวแทนจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียว? การผูกขาดทางการค้า?

ต๋าเหวินซีผู้นี้สมกับเป็นผู้นำตระกูลจริงๆ ช่างมีวิสัยทัศน์และความกล้าหาญที่น่ายกย่อง!

"ตกลง! เอาตามนั้นครับ!"

ฮั่วอวี่ห่าวไตร่ตรองเพียงครู่เดียวก็ตอบตกลงโดยไม่ลังเล การร่วมมือกับคนฉลาดเช่นนี้ช่วยประหยัดแรงไปได้มากโข

อีกอย่าง ในอนาคตเขาต้องทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ไปกับการฝึกฝนพลังวิญญาณ จะเอาเวลาที่ไหนมาวุ่นวายกับเรื่องจุกจิกพวกนี้? จุดประสงค์แรกเริ่มที่เขาก้าวเข้าสู่โลกธุรกิจ ก็เพียงเพื่อหาเงินมาแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรสำหรับการบำเพ็ญเพียรเท่านั้น

เมื่อทิศทางหลักถูกกำหนดแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการหารือรายละเอียดความร่วมมือและการเตรียมการเปิดร้าน

ในฐานะ 'นักเลงคีย์บอร์ด' แห่งยุคใหม่ที่รู้ทุกเรื่องอย่างละนิดละหน่อย แม้ฮั่วอวี่ห่าวจะไม่มีประสบการณ์บริหารจัดการจริง แต่ในทวีปโต้วหลัวที่ยังค่อนข้างล้าหลังแห่งนี้ วิสัยทัศน์และมุมมองของเขาย่อมเหนือชั้นกว่าคนทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด

ดังนั้นการหารือจึงเป็นไปอย่างเรียบง่าย ฮั่วอวี่ห่าวเป็นผู้เสนอไอเดีย ส่วนต๋าเหวินซีคอยเสริมและเกลารายละเอียด แปลงแนวคิดเหล่านั้นให้เป็นกรอบการทำงานที่ปฏิบัติได้จริง ทั้งสองใช้เวลาตลอดช่วงบ่ายจนสรุปรายละเอียดส่วนใหญ่ของร้านหม้อไฟแฟรนไชส์ได้สำเร็จ ขั้นตอนต่อไปก็เหลือเพียงระดมกำลังคนและทรัพยากรเพื่อเริ่มลงมือทำ

"เถ้าแก่ฮั่ว แล้วชื่อร้านล่ะ ท่านมีคำแนะนำไหม?" ต๋าเหวินซีฉุกคิดขึ้นมาได้จึงเอ่ยถาม

ฮั่วอวี่ห่าวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมาหลังใช้ความคิดครู่หนึ่ง "เอาอย่างนี้ ร้านสาขาที่เน้นความหรูหราในเมืองเชร็ค ให้ใช้ชื่อว่า 'เมืองหม้อไฟไห่ตี่เหลา'! ส่วนร้านสาขาถนนการค้าเชร็ค ให้ใช้ชื่อว่า 'หม้อไฟเสียบไม้เสี่ยวคั่น'!"

"ส่วนรูปแบบการดำเนินงานให้ยึดตามมาตรฐานที่ข้าเพิ่งบอกไป คอนเซปต์หลักคือ: ร้านแรกเน้นความ 'หรูหรา โอ่อ่า มีระดับ' ส่วนร้านหลังเน้นความ 'อิสระ สนุกสนาน และเข้าถึงง่าย'!"

"ไห่ตี่เหลา? เสี่ยวคั่น?" ต๋าเหวินซีพึมพำกับตัวเอง ยิ่งเรียกชื่อเหล่านี้ซ้ำๆ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามันติดหูและจำง่าย... จู่ๆ เขาก็เกิดภาพลวงตาว่า นี่แหละคือชื่อที่ฟ้าประทานมา!

"เอาล่ะ ท่านผู้นำตระกูลต๋า พวกเราตกลงกันตามนี้ หลังจากกลับไปข้าจะร่างสัญญา พรุ่งนี้เซ็นสัญญาเสร็จก็เริ่มงานได้เลย วันนี้ท่านกลับไปก็เริ่มดูทำเลในเมืองเชร็คและเตรียมคนได้เลย ข้าไม่ชอบการยืดยาด ยิ่งเสร็จเร็วเท่าไหร่ เราก็ยิ่งก้าวไปขั้นต่อไปได้เร็วเท่านั้น" ฮั่วอวี่ห่าวลุกขึ้นยืนพลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ส่วนเรื่องที่ว่าอีกฝ่ายจะผิดสัญญาหรือไม่นั้น ฮั่วอวี่ห่าวไม่กังวลแม้แต่น้อย ในทวีปโต้วหลัวที่พลังฝีมือคือความถูกต้อง ตระกูลพ่อค้าเล็กๆ ตระกูลหนึ่งจะกล้าล่วงเกินศิษย์สายตรงของวิญญาณจารย์ช่างกลระดับ 8 เชียวหรือ? ยังไม่นับรวมเหล่าอาจารย์ชื่อก้องที่หนุนหลังเขาอยู่อีกโขยงหนึ่ง!

"ย่อมได้ ทุกอย่างปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าเอง!" ต๋าเหวินซีลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางกระตือรือร้น

มองดูแผ่นหลังของฮั่วอวี่ห่าวที่เดินกลับเข้าสู่สถาบันเชร็ค แววตาของต๋าเหวินซีเต็มไปด้วยความชื่นชม!

ช่างเหลือเชื่อจริงๆ! อายุเพียงเท่านี้กลับมีพรสวรรค์ทางธุรกิจที่น่าตระหนก... นี่มันอัจฉริยะทางธุรกิจชัดๆ!

ต๋าเหวินซีชำเลืองมองลูกชายตัวอ้วนกลมที่น่ารักน่าชังของตนแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ

เฮ้อ ช่างเถอะ อย่างไรเสียก็เป็นลูกข้า ถึงจะดูทึ่มไปหน่อยแต่ก็โชคดีชะมัด... อย่างน้อยก็ดวงดีที่ได้เจอกับอัจฉริยะอย่างฮั่วอวี่ห่าว

แม้ต๋าเหวินซีจะไม่รู้ระดับพลังวิญญาณที่แน่ชัดของฮั่วอวี่ห่าว แต่การถูกรับเป็นศิษย์สายตรงโดยวิญญาณจารย์ช่างกลระดับ 8 อย่างฟานอวี่ พรสวรรค์ของเด็กคนนี้ย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน

ชั่วพริบตา เวลาผ่านไปอีกครึ่งเดือน

"หืม? กลิ่นอะไรน่ะ? หอมจัง!" เจียงหนานหนาน สาวงามอันดับหนึ่งแห่งลานชั้นนอกกำลังเดินอยู่บนถนนการค้าเชร็ค จู่ๆ เธอก็ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นหอมจากร้านอาหารที่เพิ่งเปิดใหม่จนต้องหันไปมอง

เมื่อได้ยินเพื่อนทัก ถังหยาก็ลองสูดจมูกดมกลิ่นในอากาศ ก่อนจะอุทานด้วยความประหลาดใจ "นี่มัน... กลิ่นหม้อไฟสูตรอวี่ห่าวนี่นา?"

"อวี่ห่าว? อวี่ห่าวคือใคร?" เจียงหนานหนานมองถังหยาด้วยความงุนงง

เป้ยเป้ยที่เดินตามหลังมา เห็นสองสาวหยุดเดินกะทันหันจึงเดินเข้ามาสมทบ เมื่อได้กลิ่นหอมที่คุ้นเคย เขาก็กล่าวด้วยความทึ่ง "กลิ่นสูตรของอวี่ห่าวจริงๆ ด้วย หรือว่าเขาจะมาเปิดร้านที่ถนนการค้า?"

พยาธิในท้องของถังหยาเริ่มประท้วงทันที!

เธอกับเป้ยเป้ยเคยทานหม้อไฟฝีมือฮั่วอวี่ห่าวมาสองสามครั้งแล้ว แม้ฮั่วอวี่ห่าวจะสอนวิธีทำให้เธอกับเป้ยเป้ย แต่รสชาติก็ยังสู้ตอนที่ฮั่วอวี่ห่าวลงมือทำเองไม่ได้ ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะได้กลิ่นหอมที่คุ้นเคยบนถนนแบบนี้

"หนานหนาน วันนี้เรางดโรงอาหารแล้วมาทานเจ้านี้กันเถอะ! รับรองว่าถ้าได้ลองสักครั้ง เจ้าจะต้องติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้น!"

เจียงหนานหนานมองถังหยาอย่างเคลือบแคลง "มันอร่อยขนาดนั้นเชียวหรือ?"

"ไม่ต้องห่วง! เชื่อมือข้า!"

ว่าแล้วถังหยาก็ลากเจียงหนานหนานเข้าไปในร้าน 'หม้อไฟเสียบไม้เสี่ยวคั่น' ที่เพิ่งเปิดใหม่

ฝั่งซ้ายเป็นน้ำซุปน้ำมันพริกสีแดงฉานจัดจ้านเย้ายวนใจ ฝั่งขวาเป็นน้ำซุปใสรสกลมกล่อม เจียงหนานหนานคีบเนื้อวัวหมักพริกเข้าปาก ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างเป็นประกายทันที

"เนื้อวัวนุ่มละมุน ความเผ็ดกำลังดี แถมหม้อไฟสองน้ำซุปที่เป็นเอกลักษณ์นี่... ฮั่วอวี่ห่าวคนนั้นเป็นคนคิดค้นสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเลยหรือ?"

ถังหยาฟาดเรียบไปหลายสิบไม้แล้ว ปากเคี้ยวตุ้ยๆ เต็มไปด้วยอาหารแปลกใหม่

"ใช่แล้ว! รสชาตินี้ต้องเป็นสูตรของอวี่ห่าวแน่นอน ถึงจะยังไม่อร่อยเท่าตอนเขาทำเอง แต่ก็ได้สักแปดเก้าส่วนแล้ว อร่อยเหาะไปเลย!"

มองดูถังหยากินอย่างมีความสุข เจียงหนานหนานกลับตกอยู่ในห้วงความคิด แววตาไหวระริก

ด้วยฐานะทางบ้าน เจียงหนานหนานจึงมีความไวต่อเรื่องเงินทองเป็นพิเศษ เมื่อเห็นลูกค้าแน่นร้านจนต้องตั้งโต๊ะเสริมด้านนอก ลองคำนวณต้นทุนวัตถุดิบคร่าวๆ เทียบกับราคาขายหนึ่งเหรียญวิญญาณทองแดงต่อไม้ กำไรต่อวันต้องมหาศาลแน่ๆ!

คนที่ชื่อฮั่วอวี่ห่าวคนนี้... เป็นอัจฉริยะทางธุรกิจตัวจริงเสียงจริง!

"เสี่ยวหยา ถ้ามีเวลา เจ้าช่วยแนะนำข้าให้รู้จักกับฮั่วอวี่ห่าวที่เจ้าพูดถึงหน่อยได้ไหม?"

"ได้สิ ไม่มีปัญหา" จิตใจของถังหยาตอนนี้จดจ่ออยู่กับของกินตรงหน้า จึงตอบรับไปส่งๆ

สองวันต่อมา ณ หอพักของฮั่วอวี่ห่าว

เป้ยเป้ย ถังหยา และเจียงหนานหนาน มารวมตัวกัน ล้อมวงกินหม้อไฟมันวัวสูตรต้นตำรับสไตล์ฮั่วอวี่ห่าว

"รุ่นพี่อยากร่วมลงทุน?" ฮั่วอวี่ห่าวมองสาวงามอันดับหนึ่งแห่งลานชั้นนอกด้วยความสงสัย

"ใช่ จะได้ไหม?" เจียงหนานหนานพิจารณาเด็กหนุ่มรูปงามที่อายุน้อยกว่าเธอหลายปีตรงหน้า ยังคงรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง

เขาคือเจ้าของร้าน 'หม้อไฟเสียบไม้เสี่ยวคั่น' งั้นหรือ? สวรรค์ช่วย! พรสวรรค์ในการหาเงินของเขามันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

"ต้องขอโทษด้วยครับ ร้านนี้ข้าเป็นหุ้นส่วนกับคนอื่นอยู่แล้ว คงให้รุ่นพี่ร่วมหุ้นไม่ได้ แต่ถ้าท่านอยากหาเงินจริงๆ ข้าพอจะมีไอเดียอยู่..."

...

"นี่ ได้ยินข่าวหรือยัง? เจียงหนานหนาน สาวงามอันดับหนึ่งของลานชั้นนอก ไปลองชิม 'หม้อไฟเสียบไม้เสี่ยวคั่น' ที่หน้าประตูทิศตะวันออก แล้วชมไม่ขาดปากเลยนะ! นางกลับไปกินซ้ำถึงสามวันติด แถมที่หน้าร้านยังมีรูปวาดของเจียงหนานหนานติดอยู่ด้วย!"

"จริงดิ!? อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ? คืนนี้เราไปลองกันเถอะ!"

"แน่นอน! ได้ยินว่าศิษย์พี่เป้ยเป้ยก็ไปนะ โอ๊ะ! ศิษย์พี่เป้ยเป้ยสุดหล่อของข้า... ข้าต้องลากเสี่ยวลี่ไปด้วยแล้ว!"

"หือ? เจียงหนานหนานงั้นเหรอ? บางทีคืนนี้ข้าอาจจะไปกินมื้อเย็นที่นั่นเหมือนกัน? กินไปชมอาหารตาไป?"

ในช่วงเวลาอาหารเย็น ฮั่วอวี่ห่าวยืนมองฝูงชนที่เบียดเสียดกันแน่นขนัดอยู่ในร้าน 'เสี่ยวคั่น' จากระยะไม่ไกล พึมพำกับตัวเองว่า "เสียดายที่ไม่มี 'เสี่ยวฮงซู' หรือ 'โต่วอิน' ไม่อย่างนั้นผลลัพธ์จากการ 'รีวิวของเน็ตไอดอล' คงจะปังกว่านี้แน่"

"ช่างเถอะ แค่นี้ก็พอได้ พรุ่งนี้ค่อยให้เจ้าต๋าเจี้ยงโหยวไปกว้านซื้อร้านข้างๆ เพิ่ม เห็นว่ากิจการไม่ค่อยดีอยู่แล้วนี่นา"

"อีกอย่าง อีกหนึ่งเดือน 'ไห่ตี่เหลา' สาขาเมืองเชร็คก็จะเปิดตัว พอร้านแฟรนไชส์ขยายสาขาออกไป แหล่งเงินทุนสำหรับ 'เติมเกม' ของข้าก็จะมั่นคงเสียที"