เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 11 ม้านั่งสำรอง? รถไฟเหาะอารมณ์ของเฮดโค้ช

บทที่ 11 ม้านั่งสำรอง? รถไฟเหาะอารมณ์ของเฮดโค้ช

บทที่ 11 ม้านั่งสำรอง? รถไฟเหาะอารมณ์ของเฮดโค้ช


บทที่ 11 ม้านั่งสำรอง? รถไฟเหาะอารมณ์ของเฮดโค้ช

สตีเวนมีสีหน้าพูดไม่ออกเล็กน้อย เขาเหลือบตามองบนใส่เดนนิสก่อนจะเอ่ย

“เขาเข้าทีมเราก็เพื่อจะได้ลงเล่นแน่นอนอยู่แล้ว”

“เขาจะมาแสดงละครตบตาพวกเราเพื่ออะไร?”

“เพื่อจะได้นั่งตบยุงอยู่ข้างสนามเหรอ?”

เดนนิสพยักหน้า ไม่ได้ตอบโต้

เขารู้สึกว่าสิ่งที่สตีเวนพูดมาก็ถูก จะมีนักเตะอาชีพคนไหนเต็มใจนั่งสำรอง ปล่อยให้ตัวเองโดนเฮดโค้ชดองอยู่ข้างสนามบ้างล่ะ?

ดังนั้น สาเหตุที่อีธานไม่ยอมวิ่งไล่บอลในสนาม คงเป็นเพราะทัศนคติของเขาเองนั่นแหละ

เขาคงต้องหาเวลาจับเข่าคุยกับหมอนั่นแบบจริงจังซะแล้ว

...

ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งสองก็มาถึงหน้าห้องพักนักเตะหมายเลข 203

เห็นประตูไม่ได้ปิดล็อก เดนนิสจึงผลักเข้าไปทันที

แต่สิ่งที่ต้อนรับเขาคือควันโขมงหนาทึบ จนเขาแทบจะลืมตาไม่ขึ้น

ยังมีคนสูบบุหรี่อยู่อีกเหรอเนี่ย?

เดนนิสชะงักกึก

ในฐานะสิงห์อมควันตัวยง เขาคุ้นเคยกับกลิ่นควันนี้เป็นอย่างดี จมูกเขาแยกแยะได้ทันทีว่านี่คือ มาร์ลโบโร แบล็ค

ยี่ห้อโปรดของเขาเลยด้วยซ้ำ

แต่เมื่อควันจางลง ภาพที่ปรากฏคือ อีธานที่ยืนเปลือยท่อนบน คีบบุหรี่ไว้ในนิ้วมือ พ่นควันออกมาอย่างสบายใจ

“เฮดโค้ช มาทำอะไรที่นี่เหรอครับ?”

อัลเจอร์ที่นอนพักอยู่บนเตียง รีบกระเด้งตัวลุกขึ้นเดินมาที่ประตูทันทีที่เห็นเดนนิส

เดนนิสเมินอัลเจอร์ เขาหรี่ตาลง จ้องเขม็งไปที่อีธาน แล้วถามเสียงเข้ม

“นายยังสูบบุหรี่อยู่อีกเหรอ?”

เมื่อเห็นว่าโดนเดนนิสจับได้คาหนังคาเขา อีธานก็ไม่ได้ปิดบัง พยักหน้าตอบ “ครับ”

“ไม่รู้เหรอว่าการสูบบุหรี่มันทำลายร่างกายนักเตะอาชีพขนาดไหน?”

เดนนิสโกรธจัดจนควันแทบออกหู

“นี่มันเป็นการทรยศต่ออาชีพในอนาคตของตัวนายเองชัด ๆ!”

อีธานส่ายหน้า

“ผมไม่คิดงั้นนะ”

“ความอึดผมดีมาก การสูบบุหรี่แค่นี้ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับผมมากมายหรอก”

ได้ยินแบบนั้น เดนนิสรู้สึกว่าอีธานช่างหัวรั้นเหลือเกิน เขาจึงอยากงัดข้อมูลมาฟาดหน้าเพื่อเปลี่ยนความคิดเด็กหนุ่ม

“ยังไม่มีผลกระทบ?”

“ดูสถิติการวิ่งในสนามของนายสิ ไม่คิดว่ามันห่วยแตกมากหรือไง?”

จังหวะนั้น สตีเวนที่ยืนอยู่ข้างหลังรีบเอานิ้วสะกิดหลังเดนนิส ส่งสัญญาณเตือนว่าพูดผิดประเด็นแล้ว ความอึดของอีธานไม่ได้แย่สักหน่อย

อาจเพราะเข้าใจสัญญาณจากสตีเวน เดนนิสชะงักไปครู่หนึ่ง สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดต่อ

“งั้นทำไมนายถึงไม่ยอมวิ่งไล่บอลในสนาม?”

“วันนี้ฉันเช็กข้อมูลของนายสมัยอยู่ โบรุสเซีย มึนเช่นกลัดบัค แล้วพบว่าระยะการวิ่งของนายแทบทุกนัดไม่ถึงสี่พันเมตรด้วยซ้ำ”

“นายก็น่าจะรู้ใช่ไหมว่าตัวเลขแค่นั้นมันน่าอนาถขนาดไหนสำหรับนักเตะอาชีพ?”

ฟุตบอลสมัยใหม่ที่เน้นความรวดเร็ว เรียกร้องพละกำลังจากผู้เล่นทุกคนในสนามมากขึ้น

โดยเฉพาะกองหน้าที่ต้องวิ่งหาช่องและทะลวงแนวรับ ระยะวิ่งเฉลี่ยหมื่นเมตรต่อเกมนี่เลี่ยงไม่ได้เลย

แต่อีธานดันวิ่งไม่ถึงสี่พันเมตรนี่นะ

“เรื่องนี้อาจจะเกี่ยวกับสไตล์การเล่นของผมครับ”

อีธานนิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะอัดควันเข้าปอดอย่างใจเย็นอีกครั้ง

“ผมชอบสไตล์การเล่นของ เบอร์บาตอฟ มาก แล้วก็อยากจะเป็น เบอร์บาตอฟ คนที่สองด้วย”

“เพราะงั้น ระยะวิ่งในสนามของผมถึงได้น้อยครับ”

เดนนิสโกรธจนแทบคลั่ง

มันเหมือนนักเรียนบอกครูว่าอยากไปเรียนต่อสายอาชีพเพื่อฝึกวิชาช่าง

มีครูคนไหนบ้างที่ไม่อยากให้ลูกศิษย์สอบเข้ามหาวิทยาลัยดี ๆ จบมาเป็นพนักงานบริษัทใหญ่โตในอนาคต?

เปรียบกับเดนนิส เขาก็อยากให้อีธานกลายเป็นกองหน้าระดับโลกอย่าง เมสซี, โรนัลโด หรือ อิบราฮิโมวิช

แม้ เบอร์บาตอฟ จะเป็นยอดกองหน้าในประวัติศาสตร์ฟุตบอลคนหนึ่ง

แต่สไตล์การเล่นของเขาใช่ว่าจะเลียนแบบกันได้ง่าย ๆ ที่ไหน?

สตีเวนเห็นท่าไม่ดี รีบแทรกเข้ามาก่อนที่เดนนิสจะระเบิดลง

“อีธาน ฉันรู้ว่าเบสิกเทคนิคนายดีเยี่ยม แต่ปรัชญาฟุตบอลสมัยใหม่เน้นความเป็นทีมเวิร์กนะ”

“นายต้องวิ่งไล่บอล หาพื้นที่ เพื่อสร้างโอกาสให้มากขึ้น”

“เบอร์บาตอฟ คือกองหน้าระดับโลกก็จริง นายเรียนรู้ทักษะจากเขาได้ แต่อย่าไปก๊อปปี้สไตล์การเล่นเขามาทั้งดุ้นเลย”

คำพูดของสตีเวนช่วยให้อุณหภูมิความเดือดในใจเดนนิสลดลงมาหน่อย

เขาก็ไม่อยากเสียเพชรเม็ดงามที่มีศักยภาพไร้ขีดจำกัดไปเหมือนกัน

เด็กอายุสิบเจ็ดที่มีฝีเท้าดีพอจะเป็นตัวจริงทีมชุดใหญ่อย่างอีธาน คือตัวเลือกที่ยอดเยี่ยมสำหรับทีมแน่นอน

คิดได้ดังนั้น สีหน้าเคร่งเครียดของเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

“เฮ้อ...”

เดนนิสพ่นลมหายใจระบายความอัดอั้น แล้วพูดต่อ

“ใช่แล้ว นายต้องวิ่งให้เยอะ เข้ากับระบบทีมให้ได้ เราถึงจะเล่นตามแผนที่โค้ชวางไว้ได้”

อีธานส่ายหน้า ยืนกรานหนักแน่น “ผมมีแนวทางของผมครับ คุณเดนนิส อย่าลืมเดิมพันของเรานะครับ ผมเชื่อว่าผมจะทำผลงานได้ดีในสนามแน่”

คำพูดนี้จุดไฟโทสะที่เพิ่งมอดลงของเดนนิสให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง!

อารมณ์ของเขาตอนนี้เหมือนนั่งรถไฟเหาะ เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง

อุตส่าห์ตั้งใจจะมาคุยดี ๆ เกลี้ยกล่อมให้ยอมวิ่งในสนาม จะได้ดันเป็นตัวจริง แต่ดูท่าคงไม่ต้องคุยกันแล้ว!

“ได้!”

เดนนิสกัดฟันกรอด หายใจหอบถี่ด้วยความโมโห

“ฉันจะรอดูผลงานของนายในสนาม”

พูดจบ เขาก็สะบัดหน้าเดินออกจากห้องไปทันที

สตีเวนยิ้มแห้ง ๆ

ทำไมเรื่องมันถึงกลายเป็นแบบนี้อีกแล้วล่ะ?

เมื่อกี้เพิ่งบอกเดนนิสให้คุยกับอีธานดี ๆ ไม่ใช่เหรอ? ไหงคุยไม่กี่คำก็เดินหนีไปซะแล้ว?

เขาส่ายหน้าอย่างจนใจ แล้วเดินตามออกจากหอพักไปอีกคน

ทิ้งให้อัลเจอร์ยืนงงเป็นไก่ตาแตก ถามอีธานเสียงอ่อย “อีธาน ตกลงเรื่องเดิมพันกับ คุณเดนนิส นี่มันยังไงกันแน่?”

...

สามวันต่อมา

เช้าวันเสาร์ ผู้เล่นกำลังฝึกซ้อมประจำวันกันตามปกติในสนาม

ภายใต้การกำกับดูแลและคอยเตือนของอัลเจอร์ ช่วงนี้อีธานไม่มาสายเลยสักวัน

ส่วนสตีเวนไปหารือเรื่องรายชื่อ 11 ตัวจริงสำหรับเกมลีกบ่ายนี้กับ เฮดโค้ชเดนนิส ที่ห้องพักข้างสนาม

หลังแลกเปลี่ยนความเห็นกันคร่าว ๆ ทั้งคู่มีความเห็นตรงกันเกือบทุกตำแหน่ง จุดโฟกัสเดียวที่เหลืออยู่คือ อีธาน

“เรื่องทัศนคติของอีธาน ค่อย ๆ คุย ค่อย ๆ ปรับกันไปเถอะ!”

สตีเวนถือรายงานทีมเยาวชนไว้ในมือ ถามเดนนิสด้วยสีหน้าสงสัย

“บ่ายนี้เจอ ฮัมบูร์ก U17 อีธานน่าจะได้ลงนะ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด? เขาต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์ความเข้มข้นในลีกเยาวชน เยอรมนี บ้าง”

“นายคงไม่คิดจะดองเขาข้างสนามเพราะเรื่องเดิมพัน หรือส่งลงแค่ไม่กี่นาทีท้ายหรอกนะ?”

“นั่นมันแน่อยู่แล้ว...” เดิมทีเดนนิสอยากจะสวนกลับไปว่า เขาจะส่งไอ้เด็กนั่นลงแค่ช่วงท้ายเกมแน่ ๆ แต่พอนึกถึงความแข็งแกร่งของ ฮัมบูร์ก U17 และเป้าหมายที่สโมสรตั้งไว้ปีนี้ คำพูดก็จุกอยู่ที่คอ

ทัศนคติของอีธานมีปัญหาจริง ๆ

ไม่ว่าจะในสนามหรือนอกสนาม เขาไม่มีความเป็นมืออาชีพเลยสักนิด

แต่ถึงกระนั้น ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขามีประโยชน์ต่อทีมแค่ไหน

ความเฉียบคมในการจบสกอร์ การสร้างสรรค์เกม ความเข้าใจแทคติก ทักษะการยิงประตู... ทุกอย่างอยู่ในระดับท็อปของทีม

สิ่งเหล่านี้จะช่วยยกระดับทีม เพิ่มเขี้ยวเล็บให้ทีมต่อกรกับ ฮัมบูร์ก U17 ได้อย่างสูสี

ตอนนี้เดนนิสเริ่มกลัวว่าจะแพ้พนันซะแล้ว เพราะเขาสังหรณ์ใจลึก ๆ ว่าด้วยฝีเท้าของอีธาน หมอนั่นต้องยิงได้อย่างน้อยลูกหนึ่งในเกมนี้แน่

และลางสังหรณ์นี้ก็รุนแรงซะด้วยสิ

เดนนิสถอนหายใจยาว ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วงเพื่อน ฉันไม่เอาเรื่องส่วนตัวมาทำลายผลงานทีมหรอก บ่ายนี้แม้อีธานจะไม่ได้สตาร์ตตัวจริง แต่ฉันจะส่งเขาลงมาในฐานะตัวสำรองแน่นอน”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═

จบบทที่ บทที่ 11 ม้านั่งสำรอง? รถไฟเหาะอารมณ์ของเฮดโค้ช

คัดลอกลิงก์แล้ว