บทที่ 505 - จัดงานแต่งงานบนอวกาศแถมภารกิจช่วยคน!

บทที่ 505 - จัดงานแต่งงานบนอวกาศแถมภารกิจช่วยคน!

ไม่มีใครกล้าตอบ

อากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงหัวใจสือเค่อหม่าแตกสลาย

"ครึ่งปีก่อน เรายังถ่ายทอดสดกู้คืนจรวดให้ทั่วโลกดู... ตอนนี้เราแม้แต่จะปล่อยให้เสถียรยังทำไม่ได้..."

"ฉันจะเอาอะไรไปสู้กับเครื่องยิงแม่เหล็กไฟฟ้าของต้าเซี่ยที่ยิงวันละเป็นร้อยรอบ???"

"คงชาของฉัน... สงสัยจะกลายเป็นบริษัทคงกระพัน (เจ๊ง) แล้วมั้ง!!!"

ในอาคารรัฐสภาอินทรีขาว—

เหล่าสมาชิกยังรอฟังข่าวดี "การปล่อยยานสำเร็จ" ของสือเค่อหม่า

แต่วินาทีถัดมา เจ้าหน้าที่ข่าวกรองวิ่งเข้ามาพร้อมประโยคเดียว

"จรวดระเบิดแล้วครับ! ยานสำรองกลายเป็นดอกไม้ไฟกลางอากาศไปแล้ว!"

ทั้งสภาสมองดับกันถ้วนหน้า

มีสมาชิกรัฐสภาคนหนึ่งตบโต๊ะจนมือชา

"แกพูดว่าอะไรนะ?!!! จรวดของคงชา—ระเบิด???"

"ไม่ใช่ว่าจรวดลูกนึงเขารีไซเคิลได้เป็นสิบๆ รอบเหรอ?! ทำไมตอนนี้แม้แต่ยิงครั้งเดียวยังไม่รอด?!"

เจ้าหน้าที่ข่าวกรองเอ่ยอย่างยากลำบาก

"ตามที่คงชาแจ้งมา... เป็นเพราะ... การลดต้นทุนครับ"

"พวกเขาปลดตำแหน่งที่ดูเหมือน 'ไม่สำคัญ' ออกไป... แต่ดัน—ไปปลดโดนขั้นตอนสำคัญเข้า..."

"ทำให้ความเสถียรในการปล่อยครั้งนี้ล้มเหลว... สุดท้ายเลยระเบิด"

สภาเงียบไปสามวินาที

แล้วก็พากันสติแตก

"สรุปคือคงชาที่เราจ่ายเงินเลี้ยงไว้!"

"เอาจรวดมาแยกส่วนเล่นเหมือนของเล่น! เอายานอวกาศมาวาดเป็นสไลด์ PPT!!"

"นี่มันลดต้นทุนเพิ่มประสิทธิภาพบ้าอะไร?!! นี่มันนวัตกรรมฆ่าตัวตายชัดๆ!!!"

สมาชิกอีกคนกุมหัว

"การผลิตยานก็มีปัญหา... การปล่อยจรวดก็มีปัญหา..."

"อินทรีขาวของเรา... ยังเหลืออะไรที่ไม่มีปัญหาบ้างไหม???"

บรรยากาศน่าอนาถสุดขีด

ในที่สุดก็มีคนนึกถึงปัญหาสำคัญที่สุดขึ้นมาได้

"เดี๋ยว! นักบินอวกาศสามคนนั้น—จะช่วยยังไง?! พวกเขายังลอยอยู่บนฟ้านะ!!!"

บรรยากาศเย็นยะเยือกจนติดลบ

สมาชิกคนหนึ่งถอนหายใจยาว

"จะทำยังไงได้? พวกเรา... ทำเต็มที่แล้ว"

"ให้พวกเขา... ลอยคอรอในอวกาศไปก่อนเถอะ"

"รอจนกว่าเราจะสร้างยานลำใหม่เสร็จ..."

สมาชิกข้างๆ ของขึ้นทันที

"ลำใหม่?!"

"ตอนนี้แค่ขันน็อตให้แน่นเรายังทำไม่ได้!"

"คุณจะให้รอเรือลำต่อไป? รอถึงปีลิงหรือไง?! 2050?! 2100?! หรือรออารยธรรมรีเซ็ตซีซั่นสอง?!"

สมาชิกอีกคนตะโกนสวน

"งั้นคุณมีวิธีเหรอ?!"

"คุณเสกยานออกมาได้ไหม?!"

"คุณประกอบยานส่งขึ้นไปได้ไหมล่ะ?!"

ทั้งห้องเละเทะเป็นโจ๊ก!

บนอวกาศ นักบินอวกาศอินทรีขาวสามคนที่ติดอยู่ กำลังจ้องช่องสัญญาณสื่อสารเขม็ง รอคอยยานกู้ชีพของสือเค่อหม่า

แต่สิ่งที่พวกเขาได้รับกลับมา คือข่าวร้ายฟ้าผ่า

"...ยานสำรองปล่อยล้มเหลว ขอย้ำ—ปล่อยล้มเหลว"

ทั้งแคปซูลกลับเงียบกริบน่ากลัว

นักบินอวกาศทางขวาตาถลน

"คุณว่าปล่อยล้มเหลว??? พวกคุณล้อเล่นใช่ไหม?? นี่มันยานช่วยชีวิตพวกเรานะเว้ย!!!"

นักบินทางซ้ายไหลตายไปกองกับพื้น

"จบกัน... พวกเราต้องพลีชีพเพื่อชาติจริงๆ แล้ว..."

คนตรงกลางเสียงสั่น

"ไม่นะ!! ฉันไม่อยากถูกบันทึกในตำราเรียนด้วยเหตุผลแบบนี้!! เรื่องแบบนี้ต้องไม่เกิดกับพวกเราสิ!!!"

ในขณะที่อารมณ์ของทั้งสามคนกำลังจะพังทลาย—

นักบินทางขวาก็ชี้ไปที่หน้าต่าง

"เดี๋ยว—ข้างนอก... มีอะไรลอยผ่านไป!!!"

ทั้งสามคนรีบเอาหน้าแนบกระจก

"นั่นมัน... ยานอวกาศ?"

"ไม่ใช่ตราของอินทรีขาว... สีไม่ถูก..."

วินาทีถัดมา พวกเขาร้องลั่นพร้อมกัน

"ของต้าเซี่ย!!! ยานอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุมของต้าเซี่ย!!!"

ยานอวกาศต้าเซี่ยลอยผ่านหน้าต่างพวกเขาไปอย่างสง่างาม ตัวยานทรงเพรียวติดตราสัญลักษณ์สีทอง เคลื่อนที่นิ่งสนิทเหมือนกำลังเดินเล่นในอวกาศ

นักบินอวกาศอินทรีขาวตื่นเต้นจนหัวใจแทบหลุดออกมา

"พวกเขามาช่วยเราหรือเปล่า?!"

"เร็ว! ส่งสัญญาณ! กระพริบไฟ!! ฉันจะถอดชุดออกไปกอดพวกเขาเดี๋ยวนี้แหละ!!!"

ในขณะที่พวกเขากำลังมีความหวังเต็มเปี่ยม—

ภาพภายในยานอวกาศก็มองเห็นผ่านหน้าต่างเข้ามา

พวกเขาเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน... แล้วทั้งสามคนก็วิญญาณหลุดออกจากร่าง

ภายในยาน ไฟสว่างไสว ตกแต่งหรูหรา

นักบินอวกาศต้าเซี่ยสองคนใส่ชุดราตรีลอยตัวอยู่... รอบๆ มีกลีบดอกไม้ลอยฟุ้ง

ข้างๆ มีช่างกล้อง พิธีกร และแขกสักขีพยานกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่

พวกเขากำลัง—

จัดงานแต่งงานบนอวกาศ

นักบินทางขวาอ้าปากค้างกว้างจนยัดมันฝรั่งทอดได้ทั้งถุง

"มะ... ไม่จริง... พวกเขาจัดงานแต่งบนอวกาศ???"

นักบินทางซ้ายแหลกสลาย

"พวกเราดิ้นรนเอาชีวิตรอดบนอวกาศ... พวกเขาแต่งงานบนอวกาศ...?"

นักบินคนกลางทิ้งตัวลงบนเก้าอี้เหมือนโดนสูบวิญญาณ

"ทำไม... ทำไมแค่จะกลับบ้านเรายังลำบากขนาดนี้..."

"แต่พวกเขา... มาจัดงานเลี้ยงฉลองบนอวกาศ..."

คนขวาเสริม

"พวกเราถูกขังเพราะน็อต..."

"พวกเขาถูกดึงดูดด้วยความรัก..."

ทั้งสามคนเงียบกริบ

เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจแตกสลายสะท้อนก้อง!

ในขณะที่จิตใจของนักบินอวกาศอินทรีขาวทั้งสามกำลังจะระเบิด—

คนทางขวาก็ปิ๊งไอเดีย

"เดี๋ยวนะ! เรา... ขอให้ยานต้าเซี่ยพาเราลงไปได้ไหม?!"

คนทางซ้ายตาสว่างทันที

"ใช่!! พวกเขาลอยอยู่ข้างๆ เรานี่นา!! ต้าเซี่ยคือชาติมหาอำนาจอวกาศที่แกร่งที่สุด! พวกเขาต้องช่วยเราได้แน่!!"

คนตรงกลางมือสั่นด้วยความตื่นเต้น

"เร็ว! รีบส่งวิทยุ! รหัสเปิดเผย! ส่งแบบไม่เข้ารหัสเลย! เราไม่มีเวลามาเข้ารหัสแล้ว!!"

และแล้ว สัญญาณขอความช่วยเหลือที่ผสมปนเปความสิ้นหวังและความหวัง ก็ถูกส่งตรงไปยังยานอวกาศต้าเซี่ยลำนั้นที่กำลังจัดงานแต่งงาน

—ทางฝั่งต้าเซี่ย

เจ้าหน้าที่ดูแลระบบยานได้ยินวิทยุก็อึ้งไปสามวินาที

"...ช่วยซ้ำอีกรอบ? พวกคุณคือนักบินอวกาศอินทรีขาว? ติดอยู่บนอวกาศ? ให้พวกเราช่วยพาลงไปหน่อย?"

เขาตาโตหันไปมองคู่บ่าวสาว

"เฮ้ย... นี่ถือเป็นอีเวนต์พิเศษในงานแต่งป่ะเนี่ย?"

เจ้าบ่าวงง

"สถานการณ์เป็นไง? ทำไมมีเพื่อนชาวต่างชาติหลงทางมาหาเราได้?"

เจ้าหน้าที่อธิบาย

"ยานอินทรีขาวแถวนี้มีปัญหา นักบินอวกาศสามคนติดอยู่ พวกเขาขอให้เราช่วยพาติดรถ... เอ้ย ติดยานกลับโลกด้วยครับ"

เจ้าสาวประคองชุดแต่งงานที่ลอยฟูฟ่อง ทำหน้าสงสัยสุดๆ

"อย่างงั้นเหรอ... แล้วมันจะกระทบพิธีแต่งงานไหมคะ? ฉันยังอยากถ่ายรูปยกแก้วฉลองในอวกาศอยู่นะ"

เจ้าหน้าที่ตบหน้าอก

"วางใจได้! พวกเรามืออาชีพ! การช่วยนักบินอวกาศสามคน ก็เหมือนแวะรับเพื่อนร่วมงานสามคนนั่นแหละครับ ไม่เสียฤกษ์แน่นอน!"

คู่บ่าวสาวมองหน้ากัน

จากนั้นเจ้าสาวก็พยักหน้า แถมยิ้มนิดๆ

"งั้น... ช่วยเถอะค่ะ ไม่นึกเลยว่ามาจัดงานแต่งอวกาศ จะได้ทำภารกิจกู้ภัยระดับนานาชาติเป็นของแถม"

เจ้าบ่าวอดทึ่งไม่ได้

"งานแต่งนี้... จู่ๆ มูลค่าก็ดูอินเตอร์ขึ้นมาเลยแฮะ"

ยานอวกาศต้าเซี่ยปรับทิศทางทันที

เจ้าหน้าที่มืออาชีพเข้าสู่โหมดปฏิบัติงาน

บรรยากาศในแคปซูลอวกาศอบอวลไปด้วยความรู้สึกมหัศจรรย์:

—ฝั่งหนึ่งคือดอกไม้ ชุดราตรี แก้วแชมเปญลอยละล่อง

—อีกฝั่งหนึ่ง คือการเตรียมปฏิบัติการกู้ภัยระดับจักรวาล!