บทที่ 33 - ผีสาวชุดขาวโผล่กลางน้ำ ชาวเน็ตช็อกตาตั้ง

บทที่ 33 - ผีสาวชุดขาวโผล่กลางน้ำ ชาวเน็ตช็อกตาตั้ง

เย่ไป๋ตัดสินใจนอนนิ่งๆ รอดูก่อน เขาอยากรู้ว่าไอ้สิ่งที่ซ่อนอยู่ในความมืดมันคือตัวอะไรกันแน่

เขาค่อยๆ หลับตาลงอีกครั้ง แสร้งทำเป็นหลับต่อไป

ในไลฟ์สด—

[เชี่ย! พี่จิงกับพี่มี่ใจนิ่งมาก เมื่อกี้ฉันได้ยินเสียงอะไรไม่รู้ ขนลุกซู่เลย แต่สองคนนั้นยังคุมสติได้อยู่ นับถือๆ]

[อย่าพูดสิโว้ย! ยิ่งพูดยิ่งกลัว!]

[เสียงเมื่อกี้คืออะไรวะ? ฉันว่าเหมือนเสียงคนกัดฟันกรอดๆ เลย]

[ฉันว่าเหมือนเสียงกัดฟันเหมือนกัน แต่ฟังดีๆ มันก็แปลกๆ หรือจะเป็นเสียงเล็บขูดไม้แบบที่พี่จิงบอก?]

[ช่างแม่งเหอะ! ระวังตัวไว้ดีที่สุด ฉันไม่กล้ามองจอแล้วเนี่ย]

[ฉันด้วย!]

คอมเมนต์ไหลรัวๆ เป็นน้ำ แฟนคลับหยางมี่พยายามพิมพ์คุยเป็นเพื่อนเธอ อย่างน้อยก็ช่วยให้รู้สึกว่าไม่ได้อยู่คนเดียว

ในขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกัน เงาสีขาวสองร่างก็วูบผ่านใต้ท้องเรือไปอย่างเงียบเชียบ

ถึงเวลาเปลี่ยนเวร หยางมี่กับอู๋จิงปลุกหยางเชาเยว่กับไป๋ลู่ให้ตื่นมารับช่วงต่อ

ทั้งสองสาวงัวเงียตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงง สติสตังยังไม่ค่อยเข้าที่

ครืด...

ครืด...

เสียงประหลาดดังเข้าหูพวกเธอ ทั้งคู่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

ไป๋ลู่ตาสว่างก่อนเพื่อน เธอคว้าไฟฉายขึ้นมาส่องไปรอบๆ แต่ก็ไม่เจออะไรผิดปกติ เธอหันไปกระซิบถามหยางเชาเยว่เสียงเบาหวิว

"เชาเยว่... เธอได้ยินเสียงอะไรไหม?"

หยางเชาเยว่สะดุ้งโหยง ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง สมองตื้อไปหมด

"เสียงอะไร? ฉันไม่ได้ยินอะไรเลยนะ!"

ไป๋ลู่นึกว่าตัวเองหูแว่ว เธอตบแก้มตัวเองเบาๆ เรียกสติ แต่ความง่วงก็ยังเกาะกุม เธอเลยก้มลงไปจะวักน้ำในแม่น้ำขึ้นมาล้างหน้าให้สดชื่นหน่อย

ทันทีที่แสงไฟฉายสาดส่องลงไปบนผิวน้ำ...

ใบหน้าของไป๋ลู่ซีดเผือดลงในฉับพลัน ปากอ้าค้าง ลมหายใจติดขัด เหมือนมีก้อนจุกอยู่ที่คอจนเปล่งเสียงไม่ออก

"พี่ไป๋ลู่ เป็นอะไรไป?"

หยางเชาเยว่เห็นไป๋ลู่หอบหายใจแรงผิดปกติ ก็รีบหันไปถามด้วยความเป็นห่วง

แต่ตอนนั้นไป๋ลู่พูดไม่ออกแล้ว ดวงตาเบิกโพลงจ้องเขม็งลงไปในน้ำราวกับถูกสะกด

หยางเชาเยว่เห็นท่าไม่ดี เลยมองตามสายตาเพื่อนลงไป

วินาทีนั้น... หน้าเธอซีดไม่ต่างจากศพ

ในน้ำนั่น... มีใบหน้าของผู้หญิงขาวซีดลอยอยู่ ผมสีดำยาวสยายไปตามกระแสน้ำ ใบหน้านั้นแสยะยิ้มชวนสยอง

ดวงตาคู่นั้นจ้องมองพวกเธอด้วยความเคียดแค้นชิงชัง...

ผีสาวค่อยๆ ยกมือขึ้นมาเกาะขอบเรือ เล็บยาวแหลมคมขูดกับเนื้อไม้ ดัง ครืด... ครืด...

วินาทีถัดมา—

ร่างของนางค่อยๆ ลอยขึ้นจากน้ำ ช้าๆ... จนกระทั่งลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ

หยางเชาเยว่กับไป๋ลู่ช็อกจนสติหลุดไปแล้ว สายตาจับจ้องร่างนั้นไม่วางตา

ภาพที่ปรากฏต่อหน้าผู้ชมทางบ้านคือร่างสีขาวโพลนที่ลอยขึ้นมาจากน้ำ หยดน้ำไหลติ๋งๆ ลงมาจากชายเสื้อ ร่างนั้นลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ...

ตู้ม!

เห็นฉากนี้เข้าจังๆ ชาวเน็ตถึงกับสติแตก!

[เชี่ย! เชี่ย! เชี่ย! นั่นมันตัวอะไรวะ?]

[ว้าย! หัวใจจะวาย! ไม่ไหวแล้วโว้ย! นี่มันเรื่องบ้าอะไร? ลอยได้ไง? โผล่มาจากน้ำได้ไง?]

[ตัวอะไรวะนั่น? ผีพรายน้ำเหรอ? รับไม่ได้โว้ย!]

[แม่งเอ๊ย! เสียงที่ได้ยินเมื่อกี้คือเสียงอีเจ๊นี่เองเหรอ? พี่จิงกับพี่มี่หูทิพย์จริงๆ!]

[กรี๊ดดด! ผี! ฉันเห็นผี! ลอยได้แบบนี้มันผีชัดๆ!]

[โลกนี้มีผีจริงๆ เหรอวะ? เชี่ย! โลกทัศน์กูพังทลายหมดแล้ว!]

...

วินาทีที่ผีสาวปรากฏตัว คนดูทางบ้านนั่งไม่ติดเก้าอี้ กระเด้งตัวยืนขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

แม้แต่คนที่นอนดูอยู่บนเตียงยังสะดุ้งลุกขึ้นมานั่งตัวตรง...

บ้าไปแล้ว!

ผีตัวเป็นๆ?

ใครจะไปนั่งติด ใครจะไปนอนลง!

ผู้ชมจำนวนมากพอตั้งสติได้ ก็มือสั่นรีบหยิบมือถือส่งข้อความเข้ากลุ่มวีแชท ปลุกเพื่อน ปลุกพ่อแม่พี่น้องให้รีบมาดูไลฟ์ด่วน

คนบางคนที่หลับไปแล้ว พอเห็นข้อความแจ้งเตือนว่า "ไลฟ์สดเจอผี" ก็งัวเงียกดเข้ามาดู

แต่พอเห็นผีสาวชุดขาวลอยเท้งเต้งอยู่กลางจอเท่านั้นแหละ... ตาสว่างโร่ เหงื่อแตกพลั่กเต็มแผ่นหลัง

ความหนาวเย็นยะเยือกเกาะกุมหัวใจ

ในหัวมีแค่ความคิดเดียว

"นี่กูดูไลฟ์สดอยู่ หรือกูอยู่ในบ้านผีสิงวะเนี่ย..."

...

ทางด้านไป๋ลู่และหยางเชาเยว่ ตอนนี้หายใจไม่ทั่วท้อง หน้าที่ซีดอยู่แล้วเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ

ความกลัวทำเอาแขนขาชาด้าน ลำคอเหมือนมีก้อนแข็งๆ จุกอยู่ จะกรีดร้องก็ร้องไม่ออก

ทันใดนั้นเอง—

ดวงตาของผีสาวก็มีเลือดสีแดงสดไหลพรากออกมา รอยยิ้มสยองหายไป แทนที่ด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว เลือดสดๆ หยดแหมะลงมาจากมุมปาก

ใบหน้าที่น่าสยดสยองนั้นค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้หน้าของไป๋ลู่กับหยางเชาเยว่

จังหวะนี้เองที่ทำให้คนดูเห็นใบหน้าของผีสาวแบบ Full HD

เทียบกับเงาสีขาวๆ เมื่อกี้แล้ว ภาพตอนนี้... แม่งกระชากขวัญกว่าเดิมร้อยเท่า!

[เชี่ยยยย!! ผีหลอกวิญญาณหลอน!!]

[แม่จ๋าช่วยลูกด้วย!! ผีของจริง!!]

[ตอนเห็นชุดขาวกูก็จินตนาการไปไกลแล้วนะ พอมาเจอหน้าชัดๆ แบบนี้... กูตายดีกว่า!!]

[นี่ไลฟ์สดใช่ไหม? ของจริงใช่ไหม? ไม่ใช่ CG ใช่ไหม?]

[นี่คือความน่ากลัวของแดนต้องห้ามสินะ? มีแม่งทุกอย่าง! ผียังมี! นี่มัน OTOP ของที่นี่เหรอวะ?]

[กูเชื่อแล้ว! ผีในหนังมันเรื่องจริงทั้งนั้น!]

[ว้าย! ไป๋ลู่! เชาเยว่! พูดสิลูก! แหกปากร้องสิ! ปลุกคนอื่นเร็วเข้า!!!]

คอมเมนต์ในช่องแชทวิ่งเร็วจนอ่านไม่ทัน ทุกคนต่างตะโกนก้องผ่านตัวอักษร

ตอนนี้ไป๋ลู่กับหยางเชาเยว่ช็อกจนเอ๋อไปแล้ว ส่วนอู๋จิงกับเย่ไป๋ก็ยังหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว ถ้าผีสาวเล่นงานพวกเขาตอนนี้ คงได้ตายกันยกแก๊งแน่

แค่คิดภาพตาม ใจคนดูก็สั่นระรัว

ตูม!

คนดูร้อนใจจนแทบจะมุดจอเข้าไปเขย่าตัวพวกเธอ หรือไม่ก็อยากจะเขย่าตัวตากล้อง

โว้ย! ปกติพวกแกนอนดึกกันจะตาย หมาตัวไหนมันง่วงตอนนี้วะ? ลืมตาขึ้นมาดูหน่อยสิโว้ย!!

...

หยางเชาเยว่กับไป๋ลู่น้ำตาไหลพรากด้วยความกลัว ปากพะงาบๆ หายใจหอบถี่

จังหวะนั้นเอง—

กริ๊งงงง!!!

เสียงนาฬิกาปลุกในมือถือก็ดังแทรกขึ้นมาสนั่นหวั่นไหว

[จบแล้ว]