บทที่ 23 - สัจธรรมของลูกผู้หญิง

บทที่ 23 - สัจธรรมของลูกผู้หญิง

สิ้นเสียงรับคำ ร่างของเวินหลานก็หายวับไปจากตักของซูเป่ย แล้วไปโผล่นั่งอยู่บนตักของหลานโย่วเอ๋อร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ แทน เหตุการณ์เกิดขึ้นรวดเร็วมากจนแม้แต่สายตาของซูเป่ยก็ยังจับภาพไม่ทัน

ซูเป่ยกระพริบตาปริบๆ ยังไม่ทันหายงุนงง เวินหลานก็วาร์ปกลับมานั่งยิ้มหวานอยู่บนตักเขาเหมือนเดิม

"หนูเหมือนจะวาร์ปไปที่ไหนก็ได้ในระยะสิบเมตรเลยค่ะรุ่นพี่ซู!"

ใบหน้าสวยหวานฉายแววปลื้มปริ่ม เดิมทีเธอนึกว่าตัวเองจะเป็นแค่ตัวถ่วงไร้ประโยชน์ ไม่คิดเลยว่าซูเป่ยจะยอมมอบโอกาสให้เธอมีพลังพิเศษ รุ่นพี่ซูดีกับเธอจริงๆ

"พลังพวกนี้อัปเกรดได้ด้วยการกินผลไม้นั่นต่อนะ ยิ่งเลเวลสูงระยะทางก็น่าจะยิ่งไกลขึ้น" หลานโย่วเอ๋อร์เสริมข้อมูล

"ถึงจะบอกว่าอัปเกรดได้ แต่ผลไม้แบบนี้ต้องหายากมากแน่ๆ ขอโทษนะคะรุ่นพี่ซู ของสำคัญขนาดนี้ดันเอามาให้หนูกินซะงั้น..." เวินหลานซุกหน้าลงกับอกแกร่งแล้วบ่นอุบอิบด้วยความเกรงใจ

"ไม่เป็นไร" ซูเป่ยหยิบผลไม้วิวัฒนาการออกมาอีกหนึ่งลูก "เอาไปกินอีกสิ"

"นายยังมีอยู่อีกเหรอ" หลานโย่วเอ๋อร์เบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ

"ตอนไปหาเสบียงฉันเก็บติดมือมาได้พอสมควร แค่ไม่รู้ว่ามันใช้ปลุกพลังได้ ส่วนฉันกินไปก็ไม่ได้ผล เธอเอาไปกินเถอะ" ซูเป่ยลูบหัวทุยๆ ของเวินหลาน "ถ้าเธอเก่งขึ้นจนดูแลตัวเองได้ ฉันก็ดีใจ"

"ฮือ... รุ่นพี่ซู ดีกับหนูที่สุดเลย!" เวินหลานปาดน้ำตาป้อยๆ ก่อนจะรับผลไม้ไปกัดกินอย่างมีความสุข

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าเวินหลานบริโภคผลไม้วิวัฒนาการ ดำเนินการคืนกำไรหนึ่งร้อยเท่า]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบทำให้มุมปากของซูเป่ยยกยิ้ม

"ว้าว รุ่นพี่คะ หนูอัปเป็นเลเวลสองแล้ว ตอนนี้วาร์ปได้ไกลตั้งสิบห้าเมตรแน่ะ!" เวินหลานขยับตัวดุ๊กดิ๊กไปมาบนตักเขาอย่างดีใจ

ทว่าซูเป่ยกลับไม่ได้ตื่นเต้นตามเท่าไหร่นัก อัปเกรดหนึ่งขั้นเพิ่มระยะแค่ห้าเมตรดูจะน้อยไปหน่อย แถมจะให้พวกเธอกินผลไม้นี่ต่างข้าวก็คงไม่ใช่เรื่อง

ว่าแต่ถ้าเขาดึงพลังของพวกเธอมาใช้ ระดับเลเวลมันจะคิดยังไงกันนะ

[โฮสต์ไม่ต้องกังวล พลังของลูกเรือทุกคนที่โฮสต์เรียกใช้จะมีระดับเชื่อมโยงกับเจ้าของพลังแบบเรียลไทม์]

ระบบใจป้ำขนาดนี้เลยหรือ

ซูเป่ยทำทีเป็นล้วงผลไม้วิวัฒนาการออกมาจากกระเป๋ากางเกงอีกหนึ่งลูก แล้วหันไปบอกหลานโย่วเอ๋อร์ "ออกไปตามมู่เสี่ยวอวี๋เข้ามาหน่อย"

"อ้อ... ได้สิ"

หลานโย่วเอ๋อร์มองผลไม้ในมือชายหนุ่มแล้วก็เข้าใจทันทีว่าเขาต้องการปลุกพลังให้มู่เสี่ยวอวี๋ด้วย แม้ในใจลึกๆ เธอจะอยากได้ผลไม้นั่นมาอัปเกรดพลังตัวเองบ้าง แต่ก็รู้ดีว่าซูเป่ยคงไม่มอบของล้ำค่าให้คนนอกอย่างเธอง่ายๆ

คิดได้ดังนั้นหญิงสาวจึงเดินออกจากห้องโดยสารด้วยความรู้สึกห่อเหี่ยวเล็กน้อย หลังจากไปตามมู่เสี่ยวอวี๋มาแล้ว เธอก็เดินตรงไปหาซูอวี่เวย

...

ภายในห้องโดยสาร

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าเวินหลานบริโภคผลไม้วิวัฒนาการ คืนกำไรหนึ่งร้อยเท่า!]

[ติ๊ง! ตรวจพบว่ามู่เสี่ยวอวี๋บริโภคผลไม้วิวัฒนาการ คืนกำไรหนึ่งร้อยเท่า!]

หลังจากมู่เสี่ยวอวี๋กินผลไม้ที่ซูเป่ยมอบให้ เธอก็ปลุกพลัง 'ควบคุมแรงโน้มถ่วง' ขึ้นมาได้ ความสามารถนี้ช่วยเพิ่มน้ำหนักกดทับใส่ศัตรูในระยะได้หลายเท่าตัว ถือเป็นสกิลควบคุมฝูงชนชั้นยอดที่เหมาะจะใช้รับมือกับศัตรูจำนวนมาก

ซูเป่ยทยอยป้อนผลไม้ให้ทั้งสองสาวจนพลังอัปเกรดถึงเลเวลห้า เขาเลือกที่จะหยุดไว้แค่นั้นก่อน ไม่อย่างนั้นพวกเธออาจจะเข้าใจผิดว่าของพวกนี้หาง่ายเหมือนผักหญ้าข้างทาง

"ขอบคุณค่ะเจ้านาย!"

"ขอบคุณค่ะรุ่นพี่ซู!"

มู่เสี่ยวอวี๋และเวินหลานเอ่ยขอบคุณขึ้นพร้อมกัน

[จบแล้ว]