บทที่ 22 - ปลุกพลังสองสาว

บทที่ 22 - ปลุกพลังสองสาว

ภายในห้องโดยสารรถบ้าน

ซูเป่ยลดม่านหน้าต่างและกระจกหน้ารถลงล่วงหน้าเพื่อบดบังสายตาจากภายนอก ในมือชายหนุ่มถือผลไม้วิวัฒนาการพลางพินิจพิเคราะห์อย่างละเอียด ผิวของมันผ่านการล้างด้วยน้ำสะอาดจนดูแวววาวชวนมอง

เวลานั้นเองหลานโย่วเอ๋อร์ก็เดินเข้ามาในห้องโดยสาร

"นั่งลงสิ"

ซูเป่ยพยักพเยิดไปที่เบาะข้างคนขับ เมื่อหญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งเรียบร้อยแล้ว เขาก็ชูผลไม้สีดำในมือขึ้นถาม

"ตอนนั้นเธอกินเจ้านี่เข้าไปใช่ไหม"

"ใช่ค่ะ" หลานโย่วเอ๋อร์พยักหน้าตอบรับ แววตาของเธอมั่นคงไร้แววหลุกหลิก ดูท่าทางเธอคงไม่ได้โกหก

จังหวะนั้นเองเสียงเคาะประตูบานเลื่อนที่กั้นระหว่างห้องโดยสารกับห้องนั่งเล่นก็ดังขึ้น เป็นเวินหลานที่ส่งเสียงเข้ามา

"รุ่นพี่ซูคะ พี่อวี่หานส่งข้อความมาบอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย..."

"เวินหลาน มาพอดีเลย"

ซูเป่ยเรียกเวินหลานเข้ามาด้านในแล้วดึงร่างบอบบางมานั่งตัก เขาจ่อผลไม้วิวัฒนาการไปที่ริมฝีปากของเธอ

"ลองกินนี่ดูหน่อย"

"อื้อ"

เวินหลานอ้าปากรับอย่างว่าง่าย ฟันขาวขบกัดเนื้อผลไม้สีดำเข้าไปคำโตโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

"รสชาติใช้ได้เลยค่ะ แต่ไม่ค่อยหวานเท่าไหร่" หญิงสาววิจารณ์รสสัมผัส

ซูเป่ยถามต่อ "ไม่รู้สึกอะไรอย่างอื่นเลยเหรอ"

"ตอนนี้ยังไม่รู้สึก... มั้งคะ"

"งั้นกินให้หมดลูกเลย"

"ค่า~"

เวินหลานรับผลไม้สีดำจากมือซูเป่ยแล้วจัดการเคี้ยวตุ้ยๆ เพียงสามสี่คำก็กลืนลงท้องจนหมดเกลี้ยง ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวซูเป่ย

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าเวินหลานบริโภคผลไม้วิวัฒนาการ ดำเนินการคืนกำไรหนึ่งร้อยเท่า]

[ผลไม้วิวัฒนาการ: เมื่อบริโภคจะสุ่มปลุกพลังพิเศษขึ้นมา หนึ่งคนสามารถปลุกพลังได้เพียงหนึ่งชนิด หากบริโภคซ้ำจะเป็นการอัปเกรดระดับพลัง]

[หมายเหตุ: เนื่องจากสายเลือดจ้าวบรรพกาลของโฮสต์มีความพิเศษเฉพาะตัว ผลไม้วิวัฒนาการจึงไม่มีผลต่อโฮสต์]

คำยืนยันจากระบบทำให้ซูเป่ยต้องจำยอมเชื่อ ถึงแม้จะเป็นไปตามที่คาดไว้ว่าผลไม้นี้สามารถนำมาปั๊มจำนวนด้วยระบบคืนกำไรได้ แต่ให้ตายเถอะ... เขากินเองไม่ได้เพราะสายเลือดเทพเกินไปงั้นหรือ

ถึงจะแปลกใจอยู่บ้างแต่ซูเป่ยก็เลือกที่จะเชื่อระบบ ขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปากถามอาการของคนบนตัก ร่างกายของเวินหลานก็เริ่มสั่นเทาขึ้นมาเสียก่อน

หญิงสาวยกมือกุมศีรษะแน่น สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน

"ระ... รุ่นพี่ซู ปวดหัวจังเลยค่ะ..."

"ตอนแรกก็เป็นแบบนี้แหละ ฉันเองก็ปวดหัวอยู่พักนึง อดทนหน่อยนะ เดี๋ยวก็หาย!" หลานโย่วเอ๋อร์รีบพูดปลอบใจ

เป็นจริงตามคำบอก ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งนาทีอาการเจ็บปวดของเวินหลานก็ทุเลาลงจนกลับมาเป็นปกติ

"เป็นไงบ้างเวินหลาน" ซูเป่ยถามไถ่

"รุ่นพี่ซูคะ ผลไม้นั่นสุดยอดไปเลย เหมือนว่าหนูจะปลุกพลังพิเศษได้แล้วค่ะ!"

เวินหลานเงยหน้าบอกด้วยความตื่นเต้นดีใจ ซูเป่ยไม่รอช้ารีบเปิดหน้าต่างสถานะของเธอขึ้นมาตรวจสอบทันที

[ชื่อ: เวินหลาน]

[อายุ: 19 ปี]

[ค่าเสน่ห์: 92]

[รูปร่าง: 91]

[พลังพิเศษที่ตื่นรู้: เคลื่อนย้ายพริบตา Lv.1 (สามารถเคลื่อนย้ายร่างกายตนเองไปยังตำแหน่งใดก็ได้ในรัศมี 10 เมตร หากอัปเกรดจะเพิ่มจำนวนคนที่พาไปด้วยและเพิ่มระยะทางได้)]

เมื่อเห็นรายละเอียดพลังของเวินหลาน ชายหนุ่มก็อดอิจฉาไม่ได้ พลังนี้ไม่ว่าจะใช้ลอบกัดหรือใช้หนีก็ถือว่าสารพัดประโยชน์สุดๆ

"เวินหลาน ลองใช้พลังให้ดูหน่อย"

"ได้ค่ะ!"

[จบแล้ว]