บทที่ 304 - การแปรสภาพตนเอง?

บทที่ 304 - การแปรสภาพตนเอง?

"ตูม!"

เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว ดาดฟ้าตึกถูกทำลายจนย่อยยับ ฝุ่นควันมหาศาลฟุ้งกระจายปกคลุมพื้นที่โดยรอบ!

ภัยพิบัติการแปรสภาพรัวหมัดเหล็กด้วยความเร็วสูงจนเกิดภาพติดตาในอากาศ แรงหมัดที่รุนแรงและเฉียบคมพุ่งแหวกอากาศเข้ามา จังหวะที่กำลังจะปะทะร่างหลินอัน ชุดเสื้อผ้ากลายพันธุ์ที่เขาสวมใส่อยู่ก็เปล่งแสงสีดำออกมาทันที!

โล่พลังงานปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหลินอัน รับการโจมตีอันหนักหน่วงและทรงพลังนี้ไว้!

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

โล่พลังงานเกิดรอยร้าวอย่างรวดเร็วภายใต้การระดมหมัดของภัยพิบัติ ก่อนจะทนไม่ไหวและแตกกระจายไปในที่สุด แต่นั่นก็ซื้อเวลาเพียงเสี้ยววินาทีให้หลินอันได้สวนกลับ!

ไม้เบสบอลในมือหลินอันเปลี่ยนสภาพกลายเป็นดาบยาว ภายใต้การควบคุมของเขา ปราณดาบสีดำทมิฬที่อัดแน่นด้วยพลังการแปรสภาพนับไม่ถ้วนถูกปลดปล่อยออกมา พุ่งเข้าฟาดฟันใส่ภัยพิบัติการแปรสภาพด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ!

ปราณดาบพุ่งเข้ามาดั่งพายุ แต่ภัยพิบัติการแปรสภาพกลับไม่หลบไม่หลีก!

ลำตัวที่ผ่านการแปรสภาพของมันเปลี่ยนเป็นเกราะสีดำทมิฬรับการโจมตีนั้นตรงๆ ปราณดาบที่หลินอันระเบิดพลังงานฟันออกไปปะทะกับเกราะ เสียงโลหะกระทบกันดังกังวานต่อเนื่อง!

ประกายไฟสาดกระเซ็นจากการปะทะ แต่ภายใต้สายตาของหลินอัน เกราะกลายพันธุ์นั้นกลับไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน!

เห็นฉากนี้ หลินอันก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง แม้ปราณดาบพวกนี้จะเป็นการสวนกลับอย่างเร่งรีบ ไม่ใช่การโจมตีเต็มกำลัง แต่มันก็มีความรุนแรงถึง 7 ส่วนของพลังเขา ผลลัพธ์กลับทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เลย!

ภัยพิบัติการแปรสภาพที่แปรสภาพตัวเองทั้งร่าง มีค่าสถานะทุกด้านสูงลิบลิ่ว เกินกว่าที่หน้าต่างสถานะแสดงไว้ว่า 90 แต้มไปไกลโข!

และในขณะที่หลินอันกำลังตื่นตะลึง ดาบแขนขวาที่เขาเพิ่งหวดกระเด็นไปเมื่อครู่ ก็วกกลับมาพุ่งเข้าใส่แผ่นหลังของเขาอย่างเงียบเชียบและแม่นยำ!

สัญชาตญาณเตือนภัยทำงาน หลินอันเบี่ยงตัวหลบคมดาบนั้นไปได้อย่างหวุดหวิด!

แต่ในจังหวะนั้นเอง ภัยพิบัติการแปรสภาพก็เหวี่ยงหมัดเหล็กที่สวมสนับมือออกมาอีกครั้ง แขนของมันยืดยาวออกอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้ากระแทกหน้าอกของหลินอันด้วยพลังมหาศาลและอำนาจแห่งการแปรสภาพ!

อุปกรณ์กลายพันธุ์ทำงานอีกครั้ง โล่กลายพันธุ์ขนาดเล็กถูกกระตุ้นขึ้นมาขวางหน้าหมัดเหล็ก แต่คราวนี้โล่ถูกชกแตกกระจายในทีเดียว หมัดพุ่งทะลุเข้ามาอัดเข้าที่หัวใจของหลินอันเต็มๆ!

"อั๊ก!"

แรงกระแทกส่งร่างของหลินอันปลิวละลิ่วไปในอากาศ เขากลิ้งตลบหลายตลบกว่าจะทรงตัวได้!

แม้จะมี 'เลือดอมตะ' (Undying Blood) ช่วยลดทอนความเสียหาย แต่หลินอันก็อดไม่ได้ที่จะไอโขลกๆ ลมปราณปั่นป่วนไปหมดจากการโจมตีด้วยพลังการแปรสภาพของอีกฝ่าย!

"แกนี่เตรียมของเล่นมาเยอะดีนะ"

ภัยพิบัติการแปรสภาพหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ไม่อาจสั่นคลอน "แต่ของภายนอกก็เป็นแค่ของภายนอก มีเพียงร่างกายของตนเองที่คุ้นเคยและเข้ากันได้ดีที่สุดเท่านั้น คือวัตถุดิบที่ดีที่สุดสำหรับการแปรสภาพ!"

"มนุษย์, สิ่งมีชีวิต, ภัยพิบัติ... ล้วนมีขีดจำกัดและข้อบกพร่องที่ชัดเจน มีเพียงการ 'แปรสภาพตนเอง' (Alienate Oneself) เท่านั้น ที่จะลบจุดอ่อนเหล่านั้น และก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งวิวัฒนาการที่แท้จริง!"

แปรสภาพตนเอง?

ได้ยินคำนี้ หลินอันขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาเคยมีความคิดนี้เหมือนกัน แต่สุดท้ายก็ล้มเลิกไป เพราะการแปรสภาพส่วนใหญ่เป็นกระบวนการที่ย้อนกลับไม่ได้ (Irreversible) เมื่อแปรสภาพไปแล้ว ต่อให้ดูเหมือนคนแค่ไหน ก็ไม่ใช่คนบริสุทธิ์อีกต่อไป แต่เป็นเพียงภัยพิบัติหรือสัตว์ประหลาดที่สวมหนังมนุษย์!

หลินอันไม่ได้มีความคิดอยากจะเลิกเป็นคน โดยเฉพาะถ้าแปรสภาพตัวเองไปแล้ว เขาอาจจะไม่สามารถใช้ชีวิตปกติใกล้ๆ 'เตาผิงบรรพกาล' (Primordial Fireplace) ได้อีก!

'เจ้านี่กำลังล่อลวงให้ฉันแปรสภาพตัวเอง!'

'แม้จะไม่รู้ว่ามันจะได้ประโยชน์อะไร แต่ถ้าฉันเลือกแปรสภาพตัวเองจริงๆ ข้อเสียย่อมมากกว่าข้อดีแน่นอน!'

หลินอันคิดวิเคราะห์ ขณะมองดูภัยพิบัติการแปรสภาพที่พุ่งเข้ามาอีกครั้ง เขาก็สะบัดดาบสวนกลับไป!

หนึ่งคนหนึ่งภัยพิบัติปะทะกันกลางอากาศ ทิ้งภาพติดตาไว้เบื้องหลัง พลังงานระเบิดปะทุไปทั่วทิศทาง คลื่นกระแทกจากการต่อสู้รุนแรงจนพัดเมฆบนท้องฟ้าหายไปจนหมด!

การต่อสู้เข้าสู่ช่วงวิกฤต หลินอันตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด เลือดอมตะถูกผลาญไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ภัยพิบัติการแปรสภาพมีเพียงรอยขีดข่วนเล็กน้อย!

ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีกายภาพ พลังงาน หรือทางจิต แม้จะทุ่มสุดตัว แต่ก็แทบไม่สร้างความเสียหายที่มีนัยสำคัญได้เลย!

วิชากลายพันธุ์ขั้นสมบูรณ์นั้นทรงพลังเกินไป ต่อหน้าภัยพิบัติที่ความทรงจำฟื้นคืนมาแล้ว สกิลที่หลินอันใช้อยู่ตอนนี้ก็เหมือนเอามะพร้าวห้าวไปขายสวน!

บวกกับค่าสถานะที่สูงลิบจากการแปรสภาพร่างกาย ถ้าไม่ใช่เพราะมีคุณลักษณะพิเศษทั้งสามด้าน (กาย ปราณ จิต) คอยหนุน หลินอันคงพ่ายแพ้ยับเยินไปนานแล้ว!

แต่ถึงอย่างนั้น ความพ่ายแพ้ก็อยู่ไม่ไกล!

ภัยพิบัติการแปรสภาพกางฝ่ามือขนาดใหญ่ขึ้น รูขุมขนบนฝ่ามือเปิดออก ลูกธนูสีดำนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาดั่งห่าฝน โจมตีใส่หลินอันด้วยความเร็วสูงจนหลบไม่พ้น!

หลินอันกวัดแกว่งดาบปัดป้อง แตลูกธนูจำนวนมากก็ยังทะลุผ่านการป้องกันของดาบและอุปกรณ์กลายพันธุ์ ปักเข้าที่ร่างของเขา!

"ฉึก!"

พลังการแปรสภาพระเบิดและกัดกินบาดแผล เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากมุมปากของหลินอัน การบาดเจ็บครั้งนี้หมายความว่าเลือดอมตะของเขาหมดเกลี้ยงแล้ว!

ภัยพิบัติการแปรสภาพเห็นดังนั้นก็ยิ้มมุมปาก "ร่างกายของมนุษย์ช่างเปราะบาง สำหรับอัจฉริยะอย่างเจ้า ไยต้องยึดติดกับเปลือกกายเล็กๆ นี้ด้วย?"

"แม้แต่ตัวเองยังไม่กล้าแปรสภาพ แล้วจะเข้าถึงแก่นแท้แห่งวิถีการแปรสภาพได้อย่างไร?"

เสียงของภัยพิบัติในตอนนี้ฟังดูเย้ายวนใจไม่ต่างจากเสียงกระซิบในหมอก แต่หลินอันไม่หวั่นไหว ยิ่งศัตรูพยายามชักจูงให้ทำอะไร ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าสิ่งนั้นเป็นทางที่ผิดและมีราคาต้องจ่าย!

แต่ทว่า... เมื่อได้ยินคำพูดของมัน แววตาของหลินอันกลับไหววูบ เหมือนนึกอะไรบางอย่างออก

แก่นแท้แห่งการแปรสภาพ?

ทันใดนั้น หลินอันก็นึกถึงคำอธิบายของวิชากลายพันธุ์ในหน้าต่างระบบขึ้นมาได้!

[การแปรสภาพ... หรือมันจะไม่ใช่การสำรวจเส้นทางแห่งวิวัฒนาการกันนะ?]

อะไรคือวิวัฒนาการ?

ในมุมมองของหลินอัน การบำเพ็ญเพียรและทะลวงระดับชั้นต่างหาก คือการวิวัฒนาการที่สมบูรณ์แบบที่สุดของผู้ฝึกตน! การเลื่อนระดับแต่ละครั้ง คือการยกระดับชั้นของชีวิต เป็นการวิวัฒนาการตนเอง!

และในเมื่อการบำเพ็ญเพียรคือวิวัฒนาการที่สมบูรณ์ที่สุด นั่นก็พิสูจน์ว่าการแปรสภาพร่างกายตนเองนั้นเป็นทางที่ผิด! เพราะร่างกายที่ถูกแปรสภาพจะมีเส้นลมปราณและโครงสร้างต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง ซึ่งอาจทำให้สูญเสียความสามารถในการบำเพ็ญเพียรตามปกติไปตลอดกาล!

เมื่อคิดโต้แย้งตรรกะของภัยพิบัติได้ ความรู้แจ้งอันลึกล้ำก็ผุดขึ้นในสมองของหลินอัน!

ในขณะเดียวกัน ที่โลกแห่งจิตก็เกิดความเคลื่อนไหว เมล็ดพันธุ์เม็ดหนึ่งเริ่มงอกงามและแตกหน่อออกมาภายใต้สายตาของเขา!

เมล็ดพันธุ์แห่งการตรัสรู้!